4,5 -latki

TEMAT TYGODNIA: „WAKACJE!”

Poniedziałek 22.06.2020

Temat dnia: „W górach”

Cele ogólne: poszerzanie wiedzy na temat gór i zwierząt górskich.

  1. „Wyprawa” – zabawa ruchowa.
  •  „Wycieczka w góry” – filmy edukacyjne, poznanie nazw polskich gór, poszerzanie wiedzy na temat przedmiotów potrzebnych podczas wyprawy w góry. Rozmowa na temat pamiątek, jakie można przywieźć z gór.
https://www.youtube.com/watch?v=AWw44eNr7vc
  • Praca z książką, str. 37 A i B – doskonalenie percepcji wzrokowej i zdolności grafomotorycznych, pobudzanie kreatywności.
  • „Kogo i co możemy spotkać na szlaku?” – rozpoznawanie oraz podawanie nazw zwierząt górskich.

– Filmiki dotyczące górskich zwierząt (wystarczy pierwsze 30 sekund, dłużej proszę nie wyświetlać):

https://www.youtube.com/watch?v=R25rp2OeU1k – KOZICA

https://www.youtube.com/watch?v=RRRaIzq-EGA – ŚWISTAK

https://www.youtube.com/watch?v=Cm0nDgb-wrM – RYŚ

https://www.youtube.com/watch?v=q_L0keE6kxw – NIEDŹWIEDŹ

  • Pobyt na świeżym powietrzu. Szukanie kamyków i liści. Układanie z nich kompozycji na ziemi.
  • Praca w książce, str. 36 A i B – doskonalenie zdolności grafomotorycznych i percepcji wzrokowej, dekodowanie.
  • „Lato płynie do nas” – nauka piosenki.
  • Dla chętnych: praca z „Księga zabaw”, str. 76-77.

Wtorek 23.06.2020

Temat dnia: „Nad morzem”

Cele ogólne: poszerzanie wiedzy na temat morza; doskonalenie ekspresji twórczej.

  1. „Na plaży” – improwizacja ruchowa do piosenki Majki Jeżowskiej.
  • „Morze” – poznanie morza na podstawie filmu (pierwsze 30 sekund). Rozmowa na temat pamiątek, jakie można przywieźć znad morza.
  • „Wyjeżdżam nad morze i pakuję…” – technika niedokończonych zdań. Rodzic zaczyna zdanie, a dziecko próbuje je dokończyć, wymieniając przedmioty, które należy spakować wybierając się nad morze.
  • Praca w książce, str. 38 A i B – doskonalenie percepcji wzrokowej i zdolności grafomotorycznych, pobudzanie kreatywności.
  •  „Kropelka złotych marzeń” – ekspresja ruchowa do piosenki. https://www.youtube.com/watch?v=jEAtQKYCXQ8

Kropelka złotych marzeń

sł. Andrzej Marek Grabowski, muz. Krzysztof Marzec

Kiedy już trzeba będzie powiedzieć cześć,               (dzieci machają)

Kiedy już lato pęknie i spadnie deszcz,                    (naśladują paluszkami padający deszcz)

Co Ci dać, przyjaciółko mych słonecznych dni,      (rozkładają pytająco ręce)

Żeby czas nie zamazał tych wspólnych chwil.         (pokazują na zegarek)

Ref.: Bursztynek, bursztynek znalazłam go na plaży, (robią łódeczkę z rąk, pokazują na dywan)

Słoneczna kropelka, kropelka złotych marzeń,           (rysują w powietrzu słońce)

Bursztynek, bursztynek położę Ci na dłoni,            (przekazują na niby bursztynek osobie obok)

Gdy spojrzysz przez niego, mój uśmiech Cię dogoni… (spoglądają przez złączone palce, uśmiechają się)

Kiedy znów się spotkamy za wieków sześć,                 (rozkładają ręce na powitanie)

Kiedy znów powiesz do mnie po prostu „cześć”.         (machają)

Może nawet nie poznam przez chwilę Cię,                   (przecierają oczy)

Ale ty wtedy prędko wyciągniesz ten…                       (udają, że wyjmują coś z kieszeni)

Ref.: Bursztynek, bursztynek znalazłam go na plaży… (×2) (jak wyżej)

  • Pobyt na świeżym powietrzu. Chodzenie po linii narysowanej kredą lub ułożonej ze sznurka.
  • „Nad morzem” – praca plastyczna według wzorów podanych poniżej lub według własnego pomysłu.
https://pracaplastyczna.pl/index.php/lato/1095-wakacje

https://www.mamawdomu.pl/2016/06/30-letnich-inspiracji.html – „słoneczna plaża” lub „letnie stopy na plaży”

  • Dla chętnych: „Morskie zwierzęta” – film edukacyjny oraz praca z „Księga zabaw”, str. 78-79.

Środa 24.06.2020

Temat dnia: „W co się bawić latem?”

Cele ogólne: doskonalenie ekspresji twórczej; doskonalenie sprawności manualnej.

  1. „Ręce prosto” – zabawa ruchowa z pokazywaniem.
  • Zapoznanie z wierszem „Lato” Zdzisława Szczepaniaka.

Lato

Zdzisław Szczepaniak

No dzieciarnia – co wy na to?

Już od jutra mamy lato!

Ta wspaniała, ciepła pora

Trwa od rana do wieczora

Przez co najmniej dwa miesiące,

Gdy najmocniej grzeje słońce.

W tym to czasie, o tej porze

Każdy bawi się, jak może.

Z bratem, z siostrą, z kolegami.

Samotnicy wolą sami.

Malcy jeżdżą na rowerkach,

Trwa zabawa w piłkę, w berka.

Warczą wściekle motorynki.

Kto tak piszczy? To dziewczynki…

Przechwalają się chłopaki:

– Co tam guzy i siniaki!

Na trzepaku – gimnastyka.

Pół podwórka kozły fika,

A wódz Indian właśnie każe

Schwytać jakieś blade twarze

I przywiązać je do pala,

Choć współczucie nie pozwala…

Ktoś gdzieś chlipie:

– Ja się boję…

W odsiecz idą mu kowboje.

Inni znów za piłką gonią

(szyby już ze strachu dzwonią),

Komuś w biegu spadły buty

(nic nie szkodzi – to nie luty),

Ktoś gdzieś zginął, choć nie igła,

Lecą w górę bańki z mydła…

W piaskownicy góra piasku.

Dookoła pełno wrzasku.

– Hurra! Nie ma jak wakacje!

Głośno krzyczy (i ma rację):

Bolek z Kaziem, Włodek z Jackiem,

Andrzej z Rysiem, Wicek z Wackiem,

Mania z Halą, Wanda z Martą,

Gosia z Basią – no bo warto

Wykorzystać każdą chwilę,

Aby się zabawić mile,

Aby nie iść do przedszkola,

Aby strzelić wreszcie gola,

Aby w nosie mieć klasówki,

Dwójki, piątki, wywiadówki…

Można wreszcie się nie śpieszyć,

Można się z wszystkiego cieszyć.

Do momentu… gdy z balkonu

Tato krzyknie: „MARSZ DO DOMU!”.

W domu nas do wanny wsadzą,

Doszorują i wygładzą.

Potem każą siąść za stołem

i napychać brzuch z mozołem.

A gdy wreszcie wszystko zjemy,

Wykrztusimy: „Dziękujemy…”

Wówczas mama – dobra wróżka –

Zaprowadzi nas do łóżka.

Na dobranoc zaś koniecznie

Powie: „JUTRO BAW SIĘ GRZECZNIE…”.

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytania: W co bawiły się dzieci z wiersza? W co ty lubisz bawić się latem? Jakie przedmioty do zabawy kojarzą ci się z latem?

  • Praca w książce, str. 39 A i B – układanie rytmów, doskonalenie percepcji wzrokowej i zdolności grafomotorycznych, przeliczanie, odwzorowywanie, kodowanie, ćwiczenie logicznego myślenia.
  • „Poszukiwanie skarbów” – zabawa ruchowa. Podążanie za wskazówkami drugiej osoby, doskonalenie słuchu fonemowego, poruszanie się we wskazanym kierunku. Rodzic ukrywa w domu piracki skarb (dowolny przedmiot), dziecko – szuka skarbu zgodnie ze wskazówkami (zabawa w „ciepło-zimno” lub podążanie za instrukcją słowną – trzy kroki w prawo, dwa kroki w lewo itd.)
  • „Pirat” – praca plastyczna wykonana z talerzyka lub koła z bloku technicznego, doskonalenie sprawności manualnej.
https://zszywka.pl/p/pirat-11315590.html
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Lato płynie do nas” – śpiewanie piosenki.

Czwartek 25.06.2020

Temat dnia: „Moje wakacje”/ „Bezpieczne wakacje”

Cele ogólne:

  1. „Ręce prosto” – zabawa ruchowa z pokazywaniem.
  • „Wakacje” – poszukiwanie kartek ukrytych w domu, układanie hasła, synteza wzrokowa. Dziecko szuka w domu siedmiu ukrytych kartek. Na każdej z nich zapisana jest litera, a na odwrocie liczba od 1 do 7. Dziecko układa kartki od 1 do 7 i odczytuje zapisane na nich litery (hasło: WAKACJE). Rodzic pyta: Po co są wakacje? Co by było, gdyby nie było wakacji?
  • Praca w książce, str. 40 A i B – doskonalenie zdolności grafomotorycznych, stymulowanie kreatywności.
  • „Bezpieczne wakacje” – obejrzenie filmów edukacyjnych, utrwalenie zasad zachowania się na wakacjach. Omówienie zasad poznanych na filmach.
  • „Bezpieczne wakacje” – rodzic czyta zdania, a dziecko ocenia ich prawdziwość i podaje uzasadnienie.

Przykłady zdań:

–– Na plaży można palić ognisko.

–– Gdy świeci słońce, należy smarować się kremem do opalania.

–– Biała flaga oznacza, że można się kąpać.

–– Można spacerować po górach w klapkach.

–– Na plaży nie można śmiecić.

–– Można wchodzić do morza, gdy są wysokie fale.

–– Podczas jazdy na rowerze trzeba mieć kask.

–– Podczas burzy można bawić się w wodzie.

–– Można wchodzić do wody na niestrzeżonej plaży.

–– Na łódce trzeba pływać w kamizelce ratunkowej.

  • Pobyt na świeżym powietrzu. Twister – symbole koła, trójkąta, prostokąta i kwadratu narysowane kredą na betonie. Podawanie przez rodzica nazwy symbolu i przeskakiwanie dzieci z symbolu na symbol.
  • „Wakacyjna sałatka” – dziecko tworzy wakacyjną sałatkę z kolorowych owoców pokrojonych na części, układanych warstwami i umieszczonych w przezroczystych kubeczkach. Rodzic zadaje pytania: Czy należy zbierać nieznane owoce w lesie? Czy można jeść owoce prosto z letniego targu? (należy je wcześniej dokładnie umyć). J
  • „Lato płynie do nas” – zabawa ruchowa podczas śpiewania piosenki.

Religia

Temat: Choć wakacji naszedł czas, Jezus zawsze czeka nas.

Pamiętaj, że wakacyjny czas odpoczynku nie jest czasem odpoczynku od Pana Boga.

Język angielski

Proszę posłuchać piosenki:

Tekst piosenki:

Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun,
please shine down on me.
Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun,
hiding behind the tree.
These little children are asking you
to please come out so we can play with you.
Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun.
Please shine down on me.

Shine down on me. Shine shine shine.
Shine down on me. Shine shine shine.
Shine down on me. Shine shine shine.
Shine down on me.
Mr. Sun, Mr. Sun, Mr. Golden Sun.

Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun,
please shine down on me.
Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun,
hiding behind the tree.
These little children are asking you
to please come out so we can play with you.
Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun.
Please shine down on,
please shine down on,
please shine down on me.

Piątek 26.06.2020

ZAKOŃCZENIE ROKU SZKOLNEGO 2019/2020

TEMAT TYGODNIA: „LATO”

Poniedziałek 15.06.2020

Temat dnia: „Po czym poznać, że nadeszło lato?”

Cele ogólne: utrwalenie kolejności miesięcy oraz pór roku; doskonalenie umiejętności uważnego słuchania; doskonalenie ekspresji twórczej.

  1. Ćwiczenia poranne.

– marsz z książką na głowie – ręce wyciągnięte na boki

– podrzucanie i łapanie piłeczki

– slalom między piłeczkami rozłożonymi w równych odległościach na dywanie

  • „Miesiące” –  utrwalenie miesięcy wchodzących w skład danej pory roku. Oglądanie kalendarza, nazywanie poszczególnych miesięcy i przyporządkowywanie ich do danej pory roku.

Zadanie dla chętnych: wykonanie kalendarza. Ilustracje można wydrukować ze stron:

  • „Po czym można poznać lato?” – praca plastyczna doskonaląca umiejętność przekazywania informacji w formie graficznej, ekspresja twórcza. Dziecko dostaje kartkę papieru i rysuje to, co kojarzy mu się z latem.
  • „Tato, czy już lato?”– praca z wierszem Beaty Szelągowskiej. Rodzic czyta wiersz:

Tato, czy już lato?

Beata Szelągowska

Powiedz, proszę! Powiedz, tato,

Po czym poznać można lato?

Skąd na przykład wiadomo, że już się zaczyna?

Po prostu:

Po słodkich malinach,

Po bitej śmietanie z truskawkami,

Po kompocie z wiśniami,

Po życie, które na polach dojrzewa,

Po słowiku, co wieczorem śpiewa,

Po boćkach uczących się latać,

Po ogrodach tonących w kwiatach,

Po świerszczach koncertujących na łące,

Po wygrzewającej się na mleczu biedronce,

Po zapachu skoszonej trawy i róż,

I już!

Rodzic ponownie czyta tekst i prosi dziecko o zapamiętanie obiektów wymienionych przez tatę i kojarzących się z latem. Po skończeniu czytania dziecko wymienia te elementy, o których była mowa w utworze.

  • „Lato płynie do nas” – nauka piosenki i zabawa ruchowa w parach. Rodzic i dziecko stają naprzeciwko siebie i pokazują układ ruchowy do piosenki:

Lato płynie do nas

sł. Jan Zuchora, muz. Krystyna Kwiatkowska

Raz, dwa, raz i dwa, (wszyscy klaszczą)

słońce idzie drogą. (rysują w powietrzu słońce)

Z górki chmurki biegną dwie,

śpieszą się jak mogą. (biegną w miejscu)

Ref.: Hop! Hop! – słychać w koło. (dziecko podskakuje z rękami na biodrach, rodzic robi obrót)

Hop! Hop! – echo woła. (dziecko podskakuje z rękami na biodrach, rodzic robi obrót)

Po jeziorze łódka mknie, (bujają się, trzymając za ręce)

lato płynie do nas.

Raz, dwa, raz i dwa, (wszyscy klaszczą)

nadszedł czas zabawy, (tańczą w kółko, trzymając się za ręce)

pędzi, goni w polu wiatr, (biegną w miejscu)

chce się z nami bawić. (tworzą koło)

Ref.: Hop! Hop!…. (jak wyżej)

Raz, dwa, raz i dwa, (uderzają dłońmi rytmicznie w swoje uda)

wiatr wesoło pląsa, (tańczą w kole)

w górze, w chmurze, w ciszy pól (podskakują na palcach w rytm piosenki)

dzwoni śpiew skowronka.

Ref. Hop! Hop!….

  • Pobyt na świeżym powietrzu. Malowanie bańkami. Rodzic zabarwia płyn do baniek farbami lub barwnikami spożywczymi. Dziecko robi bańki bardzo blisko dużej kartki – rozpryskuje zabarwiony płyn i w ten sposób tworzy barwną kompozycję.
  • „Letnie memo” – zabawa doskonaląca pamięć świeżą. Dzieci z rodzicami lub rodzeństwem grają w memo. Kartę z obrazkami kojarzącymi się z latem, należy wydrukować dwukrotnie. Następnie wyciąć obrazki i rozłożyć na dywanie. Każda osoba odkrywa po 2 obrazki i sprawdza, czy zdobyła parę, jeśli nie, to zakrywa obrazki i nadchodzi kolej następnej osoby. Można również samemu stworzyć taką grę – wystarczy narysować  obrazki na kwadratowych karteczkach.

https://www.nauczycielskiezacisze.pl/2018/07/wakacyjne-klimaty-cz2-darmowe-pomoce.html – obrazki do gry

Wtorek 16.06.2020

Temat dnia: „Burza”

Cele ogólne: poszerzanie informacji na temat burzy i bezpiecznych zachowań w jej trakcie; doskonalenie ekspresji twórczej.

  1. „Zabawa ruchowa z piłką” – tworzenie rymów do słów związanych z latem, doskonalenie słuchu fonemowego. Rodzic  podaje wyraz kojarzący mu się z latem, np. słońce – rzuca piłkę do dziecka. Dziecko łapie piłkę i podaje rym do usłyszanego słowa. Następnie rzuca piłkę do rodzica i wymienia przy tym inne słowo, które jemu kojarzy się z latem. Zabawa może być kontynuowana także w wariancie z głoską w nagłosie. Dziecko łapiące piłkę wymienia głoskę, na którą zaczyna się wyraz podany przez rodzica, i wymyśla słowo z tą głoską).
  2. „Burza” – praca z tekstem. Rodzic czyta wiersz Jacka Paciorka pod tym samym tytułem, a następnie omawia go z dzieckiem.

Burza

Jan Paciorek

Szła przez pola Pani Burza,

– Co tak panią dzisiaj wkurza?

– Skąd u Pani tyle złości?

– Musi Pani mieć przykrości?

Burza błyska, grzmi i wieje,

Straszy wszystkich: – Świat zaleję,

Powywracam wszystkie drzewa,

Kto się boi – niechaj zwiewa,

Niebo całe pociemniało,

Z wichrem wszystko oszalało,

Drzewa nisko się kłaniają,

Panią Burzę przepraszają,

– Niechże Pani już przestanie,

Robić wszystkim wielkie lanie!

Burza mruczy, marszczy czoło.

Oj, nie będzie dziś wesoło,

Niech się kryje, kto gdzie może,

Bo tu będzie zaraz morze,

Leje, wyje, gromy ciska,

Siódme poty z chmur wyciska.

Aż się wreszcie tak zmęczyła,

Że się stała całkiem  miła.

Cicho mruczy zawstydzona,

To jest burza? – to nie ona.

Cicho wiszą chmury z nieba,

Będzie słońce – nam zaśpiewa,

Rozweseli Panią Burzę,

Burza ze słońcem w jednym chórze?

Z tego śpiewu tęcza wisi,

Ależ Pani nam kaprysi!

Ale koniec – szkoda czasu,

Słońce świeci – chodź do lasu.

Rodzic zadaje dziecku pytania: O jakim zjawisku atmosferycznym była mowa w wierszu? Co zrobiła Pani Burza? Jakie inne zjawiska jej towarzyszyły? Co się stało, gdy się zmęczyła? Kto przepędził burzę? Czy wiesz, jak powstaje burza?   

  • „Jak powstaje burza” – eksperyment. Na szklance rodzic umieszcza kawałek blaszki (np. denko od puszki). Nadmuchuje balon i energicznie pociera go kawałkiem wełnianej szmatki. Kładzie balon na blaszce i zbliża do niej palec. Pyta dziecko, co się stało? W wyniku pocierania balonika wytworzyły się ładunki elektryczne i przeskoczyła iskra (jak błyskawica). Rodzic pyta dziecko, czy zna jakieś zjawisko charakterystyczne dla lata, w którym także pojawiają się iskry (błyskawice)? Nawiązanie do tematu zajęć.
  • „Gdy idzie burza, to…” – technika niedokończonych zdań, dyskusja na temat tego, jak zachowywać się w czasie burzy. Rodzic  rozpoczyna zdanie: Gdy idzie burza, to…, a dziecko próbuje je dokończyć. Dziecko może odnosić się zarówno do własnych uczuć, doświadczeń, jak i wiedzy dotyczącej omawianego zjawiska. Rodzic pyta: Jak się zachowywać, gdy zbliża się burza? Gdzie można się schronić? (w sklepie, w samochodzie). Czego nie można robić? (stać w wodzie, chować się pod drzewem). Jak zachowywać się w czasie burzy w domu? (pozamykać okna, wyłączyć urządzenia elektryczne, bo uderzenie pioruna może spowodować porażenie).
  • Praca z książką, str. 33 B – utrwalenie właściwych zachowań w czasie burzy, ćwiczenie logicznego myślenia, poszerzanie wiedzy ogólnej. Rodzic pyta dziecko: Co można zaobserwować na niebie po burzy w słoneczny dzień? (tęcza).
  • „Burzowe emocje” – oglądanie filmu, dyskusja. Dziecko z rodzicem ogląda film prezentujący burzę (wystarczy kawałek filmu).

Następnie rodzic zadaje pytania: Jakie uczucia wywołuje burza? Z jakimi uczuciami kojarzy ci się burza? Czy burzy trzeba się obawiać? Jak należy się zachować podczas burzy, gdy jesteśmy na dworze? Co się dzieje, gdy skończy się burza? Jakie zjawisko pogodowe często się po niej pojawia latem? Jak się czujemy, gdy patrzymy na tęczę?

  • „Pochmurne niebo” – zabawa na świeżym powietrzu. Rodzic rozkłada na ziemi duży arkusz papieru. Dziecko maluje farbami ciemne chmury burzowe. Następnie pryska na nie niebieską farbą z pędzelka (deszcz) i domalowuje pioruny.
  • „Lato płynie do nas” – nauka piosenki.

Środa 17.06.2020

Temat dnia: „Tęcza”

Cele ogólne: poszerzanie wiedzy na temat zjawisk atmosferycznych (tęcza); poszerzanie słownika.

  1. „Zabawa ruchowa z piłką” – tworzenie rymów do słów związanych z latem, doskonalenie słuchu fonemowego. Rodzic  podaje wyraz kojarzący mu się z latem, np. słońce – rzuca piłkę do dziecka. Dziecko łapie piłkę i podaje rym do usłyszanego słowa. Następnie rzuca piłkę do rodzica i wymienia przy tym inne słowo, które jemu kojarzy się z latem. Zabawa może być kontynuowana także w wariancie z głoską w nagłosie. Dziecko łapiące piłkę wymienia głoskę, na którą zaczyna się wyraz podany przez rodzica, i wymyśla słowo z tą głoską).
  2. „Kiedy i gdzie można zaobserwować tęczę?” – dyskusja. Rodzic pyta dziecko: Jakie zjawisko atmosferyczne kojarzy się z kolorami? Kiedy i gdzie można zaobserwować tęczę? (niebo po deszczu, kiedy świeci słońce; na trawie pokrytej kropelkami wody; podczas rozpryskiwania wody z węża ogrodowego; w kałuży itd.). W razie trudności z odpowiedzią rodzic może pokazać dziecku zdjęcia (z Internetu). Na koniec zadaje pytanie: Co jest potrzebne, żeby powstała tęcza?
  3. „Jak powstaje tęcza?” – eksperyment. Rodzic przynosi dużą szklaną miskę z wodą, lusterko i białą kartkę. Eksperyment najlepiej wykonać w słoneczny dzień (lub pochmurny z użyciem latarki). Do miski wypełnionej wodą rodzic wkłada pod kątem lusterko tak, by było skierowane w stronę źródła światła. Nakrywa miskę kartką. Na kartce powstaje tęcza. Pyta dziecko, dlaczego tak się stało (wynik rozszczepienia światła przechodzącego przez powierzchnię wody, rozkład światła białego na wielobarwne widmo).
  4. „Jak powstaje tęcza?” – obejrzenie filmu edukacyjnego. Poznanie nazw kolorów tęczy i ich liczby.
  • Praca w książce, str. 33 A – doskonalenie percepcji wzrokowej i sprawności grafomotorycznej, dekodowanie.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Tęcza” – praca plastyczna. Wykonanie tęczy według pomysłów podanych poniżej lub według własnego pomysłu. Pamiętajmy, że tęcza ma 7 kolorów. Podczas wykonywania pracy plastycznej, słuchanie piosenki „Lato płynie do nas”.

Czwartek 18.06.2020

Temat dnia: „Lato na łące”

Cele ogólne: poszerzanie słownika o nazwy letnich kwiatów; poszerzanie słownika o nazwy owadów występujących na łące; doskonalenie umiejętności przeliczania i porównywania liczb.

  1. Ćwiczenia poranne.

– marsz z książką na głowie – ręce wyciągnięte na boki

– podrzucanie i łapanie piłeczki

– slalom między piłeczkami rozłożonymi w równych odległościach na dywanie

  • „Rysujemy łąkę” – zajęcia plastyczne. Rodzic prosi dziecko, by narysowało łąkę. Gdy skończy, pyta: Jak wygląda twoja łąka? Czy rosną na niej kwiaty? Jakie? Czy są tam jakieś owady? Jakie? Co znajduje się na prawdziwej łące? Rodzic pokazuje dziecku zdjęcia kwiatów (z Internetu; mogą to być: nagietek, bratek, malwa, stokrotka, mak) i prosi o podanie ich nazw. Dziecko dzieli nazwy kwiatów na sylaby. Następnie podaje na jaką głoskę zaczyna się dany wyraz.
  • Praca z książką, str. 34 A – przeliczanie, doskonalenie percepcji wzrokowej, koordynacji wzrokowo-ruchowej i zdolności grafomotorycznych.
  • „Zwierzęta i owady na łące” – rodzic pyta dziecko: Co oprócz kwiatów znajduje się na łące. Jakie zwierzęta i owady można tam spotkać? Dziecko wymienia nazwy (pszczoła, motyl, ślimak, mrówka, kret, bocian, biedronka, konik polny itp.). Rodzic pokazuje odpowiednie zdjęcia (z Internetu).
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • Praca z książką, str. 34 B – doskonalenie percepcji wzrokowej i zdolności grafomotorycznych.
  • „Biedronka” – praca plastyczna z pasków papieru.
  • „Lato płynie do nas” – nauka piosenki.

Piątek 19.06.2020

Temat dnia: „Letnie smakołyki”

Cele ogólne: poszerzanie słownika dzieci o przymiotniki związane z określaniem smaków lodów; doskonalenie umiejętności porównywania obiektów; doskonalenie motoryki małej.

  1. „Zabawa ruchowa z piłką” – tworzenie rymów do słów związanych z latem, doskonalenie słuchu fonemowego. Rodzic  podaje wyraz kojarzący mu się z latem, np. słońce – rzuca piłkę do dziecka. Dziecko łapie piłkę i podaje rym do usłyszanego słowa. Następnie rzuca piłkę do rodzica i wymienia przy tym inne słowo, które jemu kojarzy się z latem. Zabawa może być kontynuowana także w wariancie z głoską w nagłosie. Dziecko łapiące piłkę wymienia głoskę, na którą zaczyna się wyraz podany przez rodzica, i wymyśla słowo z tą głoską).
  2. „Smaki lata” – rodzic pyta dziecko, z jakimi smakołykami kojarzy mu się lato i zapisuje je na kartce. Następnie dziecko przelicza zapisane odpowiedzi i wybiera swój ulubiony smakołyk.
  3. „Lody” – dyskusja na temat powstawania lodów i ich właściwości. Rodzic pyta dziecko: Z czego robi się lody? Dlaczego lody są zimne? Gdzie trzyma się lody? Dlaczego lody rozpuszczają się na słońcu? Czy lody muszą być zimne? Czy jadłeś kiedyś ciepłe lody?
  4. „Przymiotnikowe lody” – dziecko mówi, jakie lubi lody. Rodzic opowiada, że dziś można kupić nietypowe smaki lodów, np. lody serowe, marchewkowe czy burakowe. Na koniec prosi dziecko, by wymieniło smaki lodów kwaśnych, słodkich, gorzkich itd.
  5. „Bananowe lody” – przygotowanie lodów. Rodzic wraz z dzieckiem przygotowuje lody z bananów. Przekrajają owoce na pół, nabijają na patyczki do lodów, maczają w jogurcie greckim i w różnych posypkach. Na koniec wkładają do zamrażalnika.
  6. Pobyt na świeżym powietrzu.
  7. Praca z książką, str. 35 A i B – doskonalenie percepcji wzrokowej, słuchowej, koordynacji wzrokowo-ruchowej i sprawności grafomotorycznej, ćwiczenie logicznego myślenia.
  8. Dla chętnych: „Lato płynie do nas” – utrwalenie piosenki i zabawa ruchowa w parach.

Religia

Temat: Chociaż lat niewiele mam to parafię swoją znam.

Poproś rodziców, aby zabrali Cię do Kościoła na Mszę Świętą. Wykonaj zadania ze str. 106.

Język angielski

Rodzic nazywa części ciała, a dziecko powtarza:

Fingers- palce u ręki /fingers/

Eyes- oczy /ajz/

Hands- dłonie /hends/

Ears- uszy /irs/

Nose- nos /nołz/

Chin- czin /broda/

Knees- kolana /niiz/

Shoulders- ramiona /szolderz/

Feet- stopy /fit/

Wiggle- poruszać /łigyl/

Shake- potrząsać /szejk/

Move- poruszać /muw/

Touch- dotknąć /tacz/

Pat- poklepać /pat/

Clap- klaskać /klap/

Następnie rodzic włącza piosenkę i pokazuje z dzieckiem

Tekst piosenki:

Wiggle your fingers, blink your eyes

Wiggle your fingers, blink, blink, blink

Move your hands side to side

Move your hands side to side

Shake your hands 1, 2, 3

Shake your hands, Shake with me

Shake, shake, shake, shake, shake, shake

Shake, shake, shake, shake, shake, shake

 Touch your ears Touch your nose

Touch your mouth And chin below

Move your head all around

Move your head all around

Shake your hands 1, 2, 3

Shake your hands, Shake with me

 Shake, shake, shake, shake, shake, shake

Shake, shake, shake, shake, shake, shake

Pat your knees pat, pat, pat

Pat your knees pat, pat, pat

Move your shoulders up and down

Move your shoulders up and down

Shake your hands 1, 2, 3

Shake your hands, Shake with me

Shake, shake, shake, shake, shake, shake

 Shake, shake, shake, shake, shake, shake

Clap your hands, clap, clap, clap

 Clap your hands, clap, clap, clap

Move your feet back and forth

Move your feet back and forth

Shake your hands 1, 2, 3

Shake your hands, Shake with me

Shake, shake, shake, shake, shake, shake

Shake, shake, shake, shake, shake, shake

Shake your hands 1, 2, 3 sShake your hands,

 Shake with me Shake, shake, shake, shake, shake, shake

Shake, shake, shake, shake, shake, shake

Zabawa:

Rodzic mówi czynność i nazwę części ciała, a dziecko to wykonuje, np. Clap your hands –klaśnij w dłonie, shake your hands- potrząśnij dłońmi.

Poniedziałek 08.06.2020

Temat dnia: „Z wizytą w ZOO”

Cele ogólne: poszerzanie wiedzy dzieci na temat zwierząt żyjących w zoo; rozbudowywanie słownika.

  1. „Tam w Afryce” – zabawa z pokazywaniem.

Tam w Afryce rzeka Nil, (dzieci wskazują palcem jakiś obiekt przed nimi)

w niej krokodyl mały żył. (robią z dłoni paszczę krokodyla)

Z tatą krokodylem (kłapią „zębami” zrobionymi z dłoni)

pływał sobie Nilem, (naśladują dłonią ruch płynącej ryby)

I śpiewał tak: (podskakują)

Tam w Afryce…

  • „W zoo” – wysłuchanie wiersza Janusza Minkiewicza pod tym samym tytułem.

W zoo

Janusz Minkiewicz

By kolibry przez wronę

Nie zostały zjedzone,

By przypadkiem też wrony

Nie zjadł lis wygłodzony,

Żeby lisa zaś przy tym

Nie zjadł wilk z apetytem,

By pantera w chwil kilka

Nie zdążyła zjeść wilka

I pantery, by tygrys

Na śniadanie nie przegryzł,

By tygrysa (zgadliście!)

Nie zjadł lew, oczywiście…

O to dbać musi stale,

Pilnie patrząc wokoło

Stary Michał Kawalec,

Co dozorcą jest w ZOO.

Musi dbać i o siebie,

Żeby sam przypadkiem

Lwią się nie stał kolacją

Lub tygrysim obiadkiem.

Rodzic zadaje dziecku pytania na temat wysłuchanego wiersza: Jak wyjaśnić swoimi słowami, czym jest zoo? Dlaczego niektóre zwierzęta mieszkają w zoo? Jak należy się tam zachowywać? Czy wolno karmić zwierzęta w zoo?  

  • „Zwierzęta w zoo” – obejrzenie filmu edukacyjnego, poznanie nazw zwierząt żyjących w zoo.
  • Praca w książce, str. 30 A i B – umieszczanie nalepek ze zwierzętami w odpowiednich miejscach, doskonalenie sprawności manualnej i koordynacji wzrokowo-ruchowej, orientacja w przestrzeni, rozpoznawanie zwierząt po fragmencie ciała, poszerzanie wiedzy przyrodniczej.
  • Pobyt na świeżym powietrzu. Rysowanie zoo kredami na betonie.
  • „Żyrafy” – praca plastyczna. Tworzenie cętkowanych żyraf. Dziecko zwija żółtą kartkę (najlepiej z bloku technicznego) w rulonik i skleja ją tak, by stworzyła stożek. Na czubku dokleja narysowaną wcześniej głowę żyrafy. Stożek ozdabia cętkami wydzieranymi z brązowego papieru. Rodzic przekazuje dziecku ciekawostki na temat żyrafy: największe zwierzę lądowe, długa szyja umożliwia jej zrywanie pożywienia z wysokich gałęzi, ma taką samą liczbę kręgów szyjnych jak inne ssaki (tylko są one dłuższe), umaszczenie żyrafy to kamuflaż na sawannie, zagrożeniem dla żyraf są lwy.  
  • Dla chętnych: Zabawa plastyczna z książką „Księga zabaw”, str. 72-73 – kopiowanie konturów zwierząt za pomocą kredki świecowej.

Wtorek 09.06.2020

Temat dnia: „Polskie zwierzęta”

Cele ogólne: poszerzanie wiedzy dzieci na temat polskich parków narodowych i ich mieszkańców; doskonalenie umiejętności czytania symboli.

  1. „Joga ze zwierzętami” – naśladowanie zwierząt za pomocą ruchu. Rodzice przygotowują papierową kostkę, na której ściankach są zdjęcia lub nazwy różnych zwierząt (np. żyrafa, sowa, żaba, nietoperz, wąż, kot). Ustalają z dziećmi, co będą robić, gdy na kostce wypadnie dane zwierzę. Przykładowo: wąż – dzieci kładą się na ziemi i wiją jak wąż, ręce trzymają przy ciele, lekko unoszą głowę; sowa – stają w rozkroku, podnoszą ręce, zamykają oczy; nietoperz – kładą się na plecach, podwijają kolana na klatkę piersiową i chwytają je oburącz; żaba – kucają w rozkroku, podpierając się rękami; żyrafa – wspinają się na palcach, złączone ręce wyciągają jak najmocniej ku górze; kot – robią koci grzbiet. Zabawę można rozszerzyć o inne zwierzęta.
  2. „Zabawa z kropkami” –układanie symboli liczb w odpowiedniej kolejności, przeliczanie, synteza wzrokowa. Dziecko otrzymuje cztery kartki z literami: R, A, P, K. Na odwrocie kartek znajduje się różna liczba kropek. Zadaniem dziecka jest ułożenie kartek z literami od tej, na której odwrocie jest najmniej kropek, do tej, na której jest ich najwięcej. Dziecko odczytuje słowo „PARK”.
  3. „Parki narodowe” – rozmowa. Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat polskich parków narodowych i zwierząt znajdujących się pod ochroną. Pyta o skojarzenia ze słowem „park”: Czym jest park narodowy? Po co tworzy się parki narodowe? Jakie zwierzęta w Polsce są pod ochroną? Dlaczego?    
  4. Praca w książce, str. 31 A – łączenie liniami symboli parków narodowych ze zdjęciami zwierząt pokazanych na tych symbolach, doskonalenie zdolności grafomotorycznych i koordynacji wzrokowo-ruchowej, poszerzanie wiedzy ogólnej.
  5. „Żubr” – odnalezienie Białowieży na mapie, poznanie ciekawostek na temat żubra. Dziecko z pomocą rodzica odnajduje Białowieżę na mapie Polski. Rodzic prezentuje ciekawostki na temat żubra: żyje w puszczy, jest największym dziko żyjącym ssakiem w Europie.     
  6. Pobyt na świeżym powietrzu.
  7. Praca w książce, str. 31 B – doskonalenie zdolności grafomotorycznych, poszerzanie wiedzy przyrodniczej.

Środa 10.06.2020

Temat dnia: „Łańcuch pokarmowy”/ „Zwierzęta aktywne nocą”

Cele ogólne: poszerzanie wiedzy na temat łańcucha pokarmowego i jego ogniw; poszerzanie wiedzy na temat zwierząt aktywnych w dzień i w nocy; poszerzanie wiedzy na temat nietoperzy.

  1. „Joga ze zwierzętami” – naśladowanie zwierząt za pomocą ruchu. Rodzice przygotowują papierową kostkę, na której ściankach są zdjęcia lub nazwy różnych zwierząt (np. żyrafa, sowa, żaba, nietoperz, wąż, kot). Ustalają z dziećmi, co będą robić, gdy na kostce wypadnie dane zwierzę. Przykładowo: wąż – dzieci kładą się na ziemi i wiją jak wąż, ręce trzymają przy ciele, lekko unoszą głowę; sowa – stają w rozkroku, podnoszą ręce, zamykają oczy; nietoperz – kładą się na plecach, podwijają kolana na klatkę piersiową i chwytają je oburącz; żaba – kucają w rozkroku, podpierając się rękami; żyrafa – wspinają się na palcach, złączone ręce wyciągają jak najmocniej ku górze; kot – robią koci grzbiet. Zabawę można rozszerzyć o inne zwierzęta.
  2. „Łańcuch pokarmowy” – rodzic pyta dziecko, czym jest łańcuch pokarmowy i dlaczego się tak nazywa. Dziecko dostaje ogniwa łańcucha pokarmowego (kora, kornik, dzięcioł, jastrząb, orzech, wiewiórka, kuna, lis, wilk, gałązki, zając, lis). Zdjęcia poszczególnych obiektów są naklejone na kolorowe kartki – jeden łańcuch to jeden kolor. Zadaniem dziecka jest ustawienie obiektów w kolejności, tak by utworzyć uporządkowane łańcuchy pokarmowe. Dziecko przedstawia swoje łańcuchy – po kolei podając nazwy zwierząt i roślin, które w nich występują (np. gałązki zjada zając, zająca zjada lis, a lis jest zjadany przez wilka).  Następnie skleja obrazki za pomocą pasków (tak jak skleja się łańcuch na choinkę).
https://2.bp.blogspot.com/-4t9LktALFyY/Wh7kJKsg6HI/AAAAAAAABqg/uRpIZaHdYec-sFlrBC_rxCxz4lXzR0J-gCLcBGAs/s1600/%25C5%2582ancuchpokarmowy.jpg
  • Praca w książce, str. 32 A – poszerzanie wiedzy na temat tego, co jedzą zwierzęta, doskonalenie zdolności grafomotorycznych i koordynacji wzrokowo-ruchowej.
  • „Zwierzęta aktywne nocą” – poszerzanie wiedzy przyrodniczej, doskonalenie zdolności grafomotorycznych. Rodzic zadaje dziecku pytania: „Czy wszystkie zwierzęta są aktywne w dzień? Jakie znasz zwierzęta aktywne nocą?”. Następnie otwiera książkę na str. 32 B i dziecko wykonuje zadanie. Rodzic pyta: „Czym charakteryzują się zwierzęta aktywne nocą? (mają duże oczy, żeby wychwytywać dużą ilość światła, duże uszy – zjawisko echolokacji, bardzo dobrze rozwinięty zmysł węchu).
  • „Nietoperz” – poszerzanie wiedzy na temat nietoperzy.  Rodzic inicjuje rozmowę na temat stereotypów dotyczących nietoperzy – wkręcają się we włosy, żywią się krwią – i je obala. Pyta dziecko: Dzięki jakiemu zjawiskowi nietoperze mogą poruszać się swobodnie po ciemku? Tłumaczy istotę zjawiska echolokacji (nietoperz wysyła dźwięk, który odbija się od przeszkody i trafia do jego uszu. Na tej podstawie zwierzę może oceniać położenie przedmiotów).
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Opaska” – praca plastyczna, stworzenie opaski nietoperza. Rodzic wycina z czarnego papieru pasek i daje go dziecku. Następnie rysuje głowę i skrzydła nietoperza, a dziecko je wycina. Dziecko nalepia na pasek głowę, oczy i zęby nietoperza wycięte z białego i czarnego papieru. Następnie zlepia końce paska tak, by stworzyć opaskę pasującą na głowę. Na koniec dolepia z obu boków czarne skrzydełka.

http://lubietworzyc.blogspot.com/2016/04/zwierzatka-papierowe-opaski-na-gowe.html

TEMAT TYGODNIA: „DZIEŃ DZIECKA”

Poniedziałek 01.06.2020

DZIEŃ DZIECKA

Wtorek 02.06.2020

Temat dnia: „ Wszystkie dzieci nasze są”/ „Jesteśmy dziećmi”

Cele ogólne: doskonalenie umiejętności szukania różnic i podobieństw; doskonalenie umiejętności wypowiadania się na własny temat; samopoznanie.

  1. „Złap mnie, jeśli potrafisz” – ćwiczenie precyzji ruchów i refleksu. Dziecko ma za zadanie odbić piłkę od ściany i złapać. Następnie musi wykonać dodatkowe zadania przed złapaniem piłki, np. klasnąć, złapać się za włosy, dotknąć kolan, skrzyżować dłonie na piersiach itp.
  2. „Co mam podobnego?” – rozmowa na temat podobieństw i różnic pomiędzy dziećmi na świecie. Szukanie podobieństw w wyglądzie zewnętrznym.
  • Praca w książce, str. 26 A i B – wypełnienie kart na swój temat, doskonalenie zdolności grafomotorycznych, budowanie wypowiedzi.
  • „Różnice” – zabawa z piłką, szukanie wyrazów przeciwstawnych. Rodzic rzuca piłkę do dziecka i prosi o podanie przeciwieństwa do słowa, które wypowie, np. wysoki – niski, młody – stary, mały – duży, chudy – gruby itd.
  • Praca w książce, str. 25 A i B – doskonalenie percepcji wzrokowej i zdolności grafomotorycznych, kodowanie.
  • Pobyt na świeżym powietrzu. Szukanie obiektów, które różnią się zewnętrznie, ale należą do tej samej kategorii (drzewa, liście , kwiaty itd.)
  • „Ja w przyszłości” – praca plastyczna. Dziecko opowiada rodzicowi kim chciałoby zostać w przyszłości. Następnie rysuje siebie wykonującego określony zawód.

Środa 03.06.2020

Temat dnia: „Dzieci z różnych stron świata”/ „Dzień dziecka na świecie”

Cele ogólne: poszerzanie wiedzy na temat dzieci pochodzących z różnych stron świata;

  1. „Złap mnie, jeśli potrafisz” – ćwiczenie precyzji ruchów i refleksu. Dziecko ma za zadanie odbić piłkę od ściany i złapać. Następnie musi wykonać dodatkowe zadania przed złapaniem piłki, np. klasnąć, złapać się za włosy, dotknąć kolan, skrzyżować dłonie na piersiach itp.
  2. „Uczta u motylków” – wysłuchanie opowiadania Agnieszki Filipkowskiej i rozmowa na jego temat.

Uczta u motylków

Agnieszka Filipkowska

Kerim i Jasira pojawili się w grupie Motylków kilka dni temu. Dzieci przyglądały im się z uwagą,

bo wyglądali trochę inaczej i na początku niewiele mówili. Oboje mieli trochę ciemniejszą skórę, a

ich czarne oczy patrzyły na innych badawczo i trochę nieufnie. Dziewczynka nosiła na głowie kolorową

chustę, której nie zdejmowała nawet w budynku. Chłopiec był trochę starszy od siostry i dużo

wyższy od pozostałych przedszkolaków, ale na razie pani dyrektor zdecydowała, że lepiej będzie nie

rozdzielać rodzeństwa i przyjęła oboje do tej samej grupy.

– Chcecie może poukładać puzzle? – pierwsza zagadnęła ich Julka, która jeszcze nie tak dawno

sama była nowa w grupie Motylków i pamiętała, jak bardzo się wtedy denerwowała.

Na śniadej twarzy Jasiry pojawił się nieśmiały uśmiech. Skinęła głową i dała się nowej koleżance

poprowadzić do stolika z rozsypaną układanką. Dziewczynka uwielbiała układać puzzle. Ten moment,

kiedy z zupełnego bałaganu zaczynał się nagle wyłaniać piękny obrazek i okazywało się, że
wszystkie elementy idealnie do siebie pasują, napawał ją wielkim spokojem. W prawdziwym życiu
nie zawsze było tak łatwo…

– Ale jesteś szybka! – zawołała zachwycona Julka wpatrzona w zręczne palce Jasiry. – Nieźle! Już

zrobiłaś prawie cały zamek!

– Jeszcze niebo… i liście… – powiedziała skupiona na pracy dziewczynka. – I już.

– Ja też już prawie skończyłam, zobacz – pochwaliła się Julka. – A wiesz, mamy tu też takie puste

puzzle, na których można samemu narysować obrazek i potem go układać. Chcesz?

Czarnooka koleżanka skinęła głową, po czym obie udały się w kierunku szuflad z przyborami

plastycznymi. Dziewczynki wymyśliły, że każda z nich narysuje swoją rodzinę, a potem wymienią

się puzzlowymi rysunkami i zobaczą, która szybciej go ułoży.

Tymczasem chłopcy bawili się w drugim końcu sali. W ruch poszły gumowe dinozaury, które

wydawały z siebie przeraźliwe odgłosy. Kerim był zachwycony zgromadzonym w przedszkolu zbiorem prehistorycznych gadów. Dotychczas widział je w książkach i na kartach, które zbierał od kilku miesięcy. Ale takie zabawki to zupełnie coś innego! Rozpoznał wśród nich pterodaktyla i brontozaura.

Był nawet nieduży, zielony model diplodoka i lekko zużyty tyranozaur. Lubił te skomplikowane nazwy. Nazywanie dzikich bestii pomagało mu pokonać strach przed nimi.

– Wrrrau! – ryczały potwory w rękach rozbawionych chłopców, którzy, choć widzieli się pierwszy raz w życiu, potrafili się razem świetnie bawić.

– Ach, ci chłopcy, zawsze robią tyle hałasu! – skomentowała Julka zajęta szkicowaniem szczupłej sylwetki swojego taty. – Ja już prawie skończyłam, a ty?

Jasira potrząsnęła przecząco głową. Spojrzała na rysunek koleżanki, na którym byli tylko Julka i jej rodzice. Wszyscy troje jechali na rowerach przez park. A na jej układance pojawiło się już sześć osób: mama, tata, ona, trójka jej rodzeństwa i to wciąż nie była cała rodzina. Jeszcze przecież trzeba narysować małego Alima i babcię Hanę.

– O, macie piknik! – zawołała Julka, patrząc na narysowaną przez Jasirę rodzinę siedzącą wokół dużego koca zastawionego jedzeniem.

– To nie piknik – sprostowała dziewczynka. – To nasz normalny obiad, w domu.

– A gdzie stół i krzesła?

– Nie ma. Siedzimy na podłodze – wyjaśniła Jasira.

– Ale wam fajnie! Na mnie mama by krzyczała, że nie siedzę przy stole i kruszę na podłogę. To niesprawiedliwe! – oceniła Julka. – I jeszcze w dodatku macie naleśniki…

– To nie są naleśniki, to pita. Taki arabski chleb. Maczamy go w hummusie albo oliwie – oczy Jasiry zalśniły na myśl o pysznym jedzeniu w gronie najbliższych. – A może pobawimy się w dom i pokażę ci, jak to u nas wygląda? – zaproponowała.

– Super pomysł! – ucieszyła się Julka. – Ale chyba będziemy potrzebowały więcej osób, bo twoja rodzina jest taka duża.

Znalezienie chętnych do zabawy na szczęście wcale nie było trudne. Dywanik w kąciku kulinarnym wkrótce zapełnił się plastikowymi talerzami oraz szmacianymi warzywami i owocami. Siedzące dookoła dzieci wzajemnie częstowały się zabawkowymi potrawami. Także wielbiciele dinozaurów dołączyli do tej uczty i nawet dla ich pupili znalazły się jakieś smaczne kąski.

– Kochana, ta pieczeń jest doprawdy wyborna! – Tereska z wdziękiem naśladowała swoją ciocię, pochłaniając niewidzialne danie.

– Spróbuj musu jabłkowego! Po prostu felicja! – zachwycała się Kasia.

– Chyba raczej delicja… – poprawiła ją Julka.

– Hmm… naleśniki z lodami z marchewki i kalafiora! Pychotka! – wygłupiał się Julek.

– I do tego sos mrówkowy! – wtórował mu Kerim.

Wspólna biesiada trwała do czasu, aż pani Małgosia, roznosząca w przedszkolu obiady, zaprosiła dzieci do stołu na prawdziwy posiłek. Ale tak naprawdę nawet wtedy nie przerwano zabawy w nadawanie potrawom śmiesznych nazw. Pani Marta patrzyła z rozrzewnieniem na to, jak dzieci potrafią się razem świetnie bawić, nawet gdy są tak różne i pochodzą z różnych stron świata. Pomyślała, że nazwa Motylki tak bardzo pasuje do jej grupy. Tyle tu różnych barw i wszystkie do siebie doskonale pasują!

Mamy różny kolor skóry i inne zwyczaje,

Lecz w zabawie ta odmienność nieważną się staje.

Ty masz piegi, on ma loki, ja mam skośne oczy.

Gdy mnie poznasz, sam dostrzeżesz, jak wiele nas łączy.

Po przeczytaniu opowiadania rodzic zadaje dziecku pytania: Jak wyglądali Kerim i Jasira? Jakie zabawy zaproponowały dzieci nowej koleżance i nowemu koledze? Co przedstawiały rysunki Julki i Jasiry? Co zdziwiło Julkę na rysunku Jasiry?

  • Praca w książce, str. 27 B i A – budowanie wypowiedzi, doskonalenie zdolności grafomotorycznych, poszerzanie wiedzy ogólnej, szukanie wspólnych zabaw i zajęć dla dzieci z różnych stron świata.
  • „Dzień Dziecka na świecie” – omówienie sposobów obchodzenia Dnia Dziecka na świecie, czytanie globalne, przyporządkowanie napisów datom i zdjęciom, porządkowanie miesięcy i liczb. Przypomnienie nazw miesięcy i dni tygodnia.

Rodzic układa na dywanie:

–  napisy: FRANCJA I WŁOCHY, POLSKA, TURCJA, MEKSYK,

– daty: 1 czerwca, 6 stycznia, 23 kwietnia, 30 kwietnia,

– zdjęcia przedstawiające: piniatę, dzieci bawiące się na boisku szkolnym, dwie korony królewskie, budynek parlamentu z flagą Turcji.

Po odczytaniu każdej z poniższych informacji dziecko wybiera odpowiedni podpis, zdjęcie i datę:

— Polska: 1 czerwca – bardzo często lekcje i zajęcia są odwołane, w placówkach organizuje się pikniki i festyny, dzieci dostają drobne prezenty i łakocie.

— Turcja: 23 kwietnia – Dzień Dziecka przypada tu tego samego dnia co Święto Niepodległości. W tym dniu dzieci odbywają wycieczki do tureckiego parlamentu.

— Francja i Włochy: 6 stycznia – święto rodzinne, wspólna kolacja z rodziną, spożywanie ciasta z wróżbą. Dzieci otrzymują koronę króla i królowej.

— Meksyk: 30 kwietnia – Dzień Małych Mułów obchodzony podczas Bożego Ciała. Dzieci biorą udział w procesji, w festynach, rozbijają piniatę – kulę wypełnioną słodyczami i zabawkami.

Rodzic prosi dziecko o uporządkowanie dat. Pyta: Które dzieci będą obchodzić Dzień Dziecka jako pierwsze?

Dzieci przypominają sobie nazwy miesięcy i dni tygodnia.

  • Pobyt na świeżym powietrzu. Stworzenie tipi z patyków i liści.
  • „Indianie” – zabawa plastyczna. Wykonanie Indian z rolek od papieru toaletowego. Dziecko maluje rolkę na brązowo. Białą farbą dorysowuje twarz. Może dodać ozdoby: barwy wojenne, kolczyki, piórka, pióropusze itp.

Czwartek 04.06.2020

Temat dnia: „Prawa dziecka”

Cele ogólne: zaznajomienie dzieci z ich prawami; kształtowanie poczucia własnej wartości; zaznajomienie dzieci ze sposobami obchodzenia Dnia Dziecka w innych krajach; doskonalenie umiejętności czytania dat; rozwijanie małej motoryki.

  1. „Szczur” – ćwiczenie zwinności. Rodzic trzyma skakankę i kręci nią dookoła własnej osi nisko nad ziemią. Zadaniem dziecka jest przeskakiwanie na zmianę na prawej i lewej nodze nad kręcącą się skakanką.
  2. „UNICEF” – zapoznanie dzieci z logo i działalnością UNICEF-u oraz sposobami wspierania tej organizacji. Rozmowa na temat praw i obowiązków. Zapoznanie dzieci z prawami dziecka.

Rodzic pokazuje logo UNICEFU. Pyta dziecko: Co przedstawiono na logotypie? Czy wiesz, do jakiej organizacji należy to logo? Czym zajmuje się UNICEF? Jak można wspierać tę organizację? Rodzic opowiada dziecku o działalności UNICEF-u.

UNICEF to organizacja humanitarna i rozwojowa działająca na rzecz dzieci. Od ratujących życie szczepień, przez budowę szkół, po natychmiastową pomoc w sytuacji klęski humanitarnej – UNICEF robi wszystko, aby dzieciom żyło się lepiej.” 

Następnie przechodzi do rozmowy o prawach i obowiązkach. Pyta: Co to są prawa? Czym różnią się prawa od obowiązków? Czy dzieci też mają obowiązki i prawa? Jakie?

Prawa dziecka:

–– prawo do życia i tożsamości (posiadania imienia),

–– prawo do informacji,

–– prawo do wychowania w rodzinie,

–– prawo do wyrażania własnych poglądów,

–– prawo do prywatności,

–– prawo do edukacji (nauki),

–– prawo do godziwych warunków socjalnych,

–– prawo do odpoczynku (zabawy),

–– ochrona przed przemocą,

–– ochrona przed konfliktem,

–– ochrona w procesie karnym,

–– prawo do znajomości swoich praw i powoływania się na nie.

  • Praca w książce, str. 28 A i B – doskonalenie zdolności grafomotorycznych i koordynacji wzrokowo-ruchowej, percepcji wzrokowej, odwzorowywanie.
  • Pobyt na świeżym powietrzu. Malowanie kamyków farbami według pomysłów dzieci.
  • Zabawa z literkami. Rysowanie liter w kaszy – rodzic zapisuje na karteczkach litery drukowane. Dziecko losuje karteczkę, nazywa wybraną literę i rysuje ją w kaszy.
  • „Jesteśmy dziećmi” – słuchanie piosenki. Próba śpiewu.

TEMAT TYGODNIA: „ZWIERZĘTA DUŻE I MAŁE”

Piątek 05.06.2020

Temat dnia: „Zwierzęta na świecie”

Cele ogólne: poszerzanie wiedzy dzieci na temat zwierząt żyjących na świecie oraz miejsc ich występowania.

  1. „Tam w Afryce” – zabawa z pokazywaniem.

Tam w Afryce rzeka Nil, (dzieci wskazują palcem jakiś obiekt przed nimi)

w niej krokodyl mały żył. (robią z dłoni paszczę krokodyla)

Z tatą krokodylem (kłapią „zębami” zrobionymi z dłoni)

pływał sobie Nilem, (naśladują dłonią ruch płynącej ryby)

I śpiewał tak: (podskakują)

Tam w Afryce…

  • „Gdzie żyją zwierzęta?” – poznanie nazw zwierząt żyjących na świecie oraz miejsc ich występowania. Rodzic na podstawie filmu edukacyjnego i atlasów opowiada dziecku o zwierzętach i kontynentach, na których występują. Podział zwierząt na żyjące na pustyni, na sawannie, w oceanie i lasach tropikalnych.
  • Praca w książce, str. 29 A i B – dopasowanie zwierząt do środowisk ich życia.
  • „Zwierzęta afrykańskie” –  praca plastyczna. Dziecko rysuje wybrane zwierzę afrykańskie. Następnie odszukuje Afrykę na mapie świata.
  • „Mucholot” – zabawa ruchowa. Dzieci wykonują ruchy imitujące podróż samolotem w rytm piosenki „Mucha w mucholocie”.
  • Pobyt na świeżym powietrzu. Rzucanie papierowymi samolocikami i sprawdzanie, kto rzucił najdalej.
  • „Tukan 3D” – praca z wykorzystaniem Wyprawki, str. 57.

Język angielski

Proszę o przypomnienie liczenia z dziećmi, a następnie o nauczenie się piosenki „Five little monkeys”

Tekst:

Five little monkeys jumping on the bed! (dziecko skacze)

One fell of and bumped his head! (dziecko siada)

Mama called the doctor and the doctor said (udajemy dzwonienie przez telefon)

No more monkeys jumping on the bed! (kiwamy palcem karcąco)

Śpiewanie kontynuujemy do czasu aż zaśpiewamy o wszystkich małpkach.

Religia

Temat: Msza Święta spotkaniem z Jezusem Zmartwychwstałym.

Wykonaj zadanie ze str. 86 i 87. Poproś rodziców, aby w najbliższą niedziele zabrali Cię na Mszę Świętą.

TEMAT TYGODNIA: WRAŻENIA I UCZUCIA

Poniedziałek 25.05.2020

Temat: „Emocje – co to takiego?”

Cele ogólne: utrwalenie nazw emocji; doskonalenie sprawności ręki poprzez prace plastyczne i zadania grafomotoryczne; rozwijanie umiejętności kontynuowania rytmu kilkuelementowego.

  1. „Drabinka” – rodzic rozkłada na podłodze drabinkę (ze sznurka/ skakanek/ klocków). Zadaniem dziecka jest przebiegnięcie z wysoko podnoszonymi kolanami, tak, by nie nadepnąć na żaden szczebelek.

Kształtowanie nawyków kulturalnych – mówienie „dziękuję” po skończonym posiłku.

  • „Emocje” – doskonalenie umiejętności głoskowania. Rodzic prosi dziecko, by podało, a następnie zapisało, jakie głoski słyszy na początku słów: Ekran, Motyl, Osa, Cebula, Jola, Elf. Następnie pyta, jakie hasło powstało z zapisanych liter (EMOCJE) i jakie emocje zna dziecko.
  • „Zgadnij” – odgadywanie emocji jedynie po mimice, opisywanie cech charakterystycznych. Dziecko odlicz: „1…2…2…, minę pokaż Ty!, a rodzic pokazuje jedną z emocji jedynie za pomocą mimiki. Dziecko odgaduje jej nazwę. Następnie opisują, jak się ona objawia (np. radość: uśmiech, podniesione kąciki ust, dołeczki
    w policzkach; gniew: zmarszczone czoło i brwi, zaciśnięte usta itd.).
  • „Emocje na twarzy” – zadanie w książce, str. 19 B. Rozpoznawanie emocji po wyrazie twarzy.
  • „Emocjonalny autoportret” – praca plastyczna. Dzieci mimiką wyrażają jakieś uczucie i spoglądają w lustro, następnie rysują na konturze twarzy mimikę, którą zobaczyli. Zadaniem rodzica jest odgadnięcie, jaka emocja jest przedstawiona na portrecie.

Kontury twarzy dostępne na stronie:

  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Druga połówka” – utrwalenie nazw emocji oraz ich zapisu, praca w książce, str. 19 A – doskonalenie zdolności grafomotorycznych, odwzorowywanie, rozwijanie umiejętności kontynuowania rytmu kilkuelementowego.

Wtorek 26.05.2020

Temat: „Jakie emocje przeżywają przedszkolaki?”

Cele ogólne: rozpoznawanie i podawanie nazw emocji własnych oraz innych osób .

  1. „Drabinka” – rodzic rozkłada na podłodze drabinkę (ze sznurka/ skakanek/ klocków). Zadaniem dziecka jest przebiegnięcie z wysoko podnoszonymi kolanami, tak, by nie nadepnąć na żaden szczebelek.

Kształtowanie nawyków kulturalnych – mówienie „dziękuję” po skończonym posiłku.

  • „Przedszkolne emocje” – praca z książką, str. 20 B, rozpoznawanie emocji innych na podstawie opowieści i ilustracji, dostrzeganie związków przyczynowo–skutkowych. Rodzic opowiada historyjkę na podstawie ilustracji z książki, w każdym przypadku wypowiada zdanie: „Wtedy czuła….” Zadaniem dziecka jest dokończenie zdania nazwą emocji. Następnie dzieci dopasowują buźki z emocjami do rysunków.
  • „Zły humorek” – wysłuchanie wiersza Doroty Gellner, swobodne wypowiedzi dziecka.

Zły humorek

Dorota Gellner

Jestem dzisiaj zła jak osa!
Złość mam w oczach i we włosach!
Złość  wyłazi  mi  uszami
I rozmawiać nie chcę z wami!

A dlaczego?
Nie wiem sama
Nie wie tata, nie wie mama…

Tupię nogą, drzwiami trzaskam
I pod włos kocura głaskam.

Jak tupnęłam lewą nogą,
Nadepnęłam psu na ogon.
Nawet go nie przeprosiłam
Taka zła okropnie byłam.

Mysz wyjrzała z mysiej nory:
– Co to znowu za humory?
Zawołałam: – Moja sprawa!
Jesteś chyba zbyt ciekawa.
Potrąciłam stół i krzesło,
co mam zrobić, by mi przeszło?!

Wyszłam z domu na podwórze,
Wpakowałam się w kałużę.
Widać, że mi złość nie służy,
Skoro wpadłam do kałuży.
Siedzę w błocie, patrzę wkoło,
Wcale nie jest mi wesoło…

Nagle co to?
Ktoś przystaje
Patrzcie! Rękę mi podaje!
To ktoś mały, tam ktoś duży –
Wyciągają mnie z kałuży.
Przyszedł pies i siadł koło mnie
Kocur się przytulił do mnie,
Mysz podała mi chusteczkę:
– Pobrudziłaś się troszeczkę!
Widzę, że się pobrudziłam,
Ale za to złość zgubiłam
Pewnie w błocie gdzieś została.
Nie będę jej szukała!

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytania: Co czuła dziewczynka? Z jakiego powodu czuła złość? Jak się zachowywała? Co znaczy być złym, a co złościć się/ być zezłoszczonym? Czy to oznacza to samo?

  • Praca z książką, str. 20 A – doskonalenie umiejętności nazywania uczuć, rozwój zdolności grafomotorycznych i kreatywności, budowanie wypowiedzi.
  • „Moje emocje” – rozpoznawanie własnych emocji i podawanie ich nazw. Rodzic czyta dziecku zdania opisujące różne zdarzenia. Dziecko mówi, jakie emocje poczułoby w takiej sytuacji (radość, strach, gniew, smutek, zdziwienie, wstyd).

Przykładowe zdania:

1. Ktoś zepsuł moją zabawkę.

2. Mama mnie pochwaliła.

3. Idę do dentysty.

4. Biegnie do mnie duży pies.

5. Mam dziś urodziny.

6. Przyjechała ciocia, której dawno nie widziałem / widziałam.

7. Pierwszy raz jadę na wycieczkę bez rodziców.

8. Wylał mi się sok.

9. Dostałem / dostałam prezent od kolegi bez okazji.

10. Występuję na przedstawieniu z okazji Dnia Matki.

11. Jestem na placu zabaw, gdzie jest mnóstwo dzieci, których nie znam.

  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Chmurka” – praca plastyczna techniką kolażu. Dzieci rysują swoją małą postać na dole strony oraz dwie chmurki – w jednej rysują lub wklejają rzeczy/ sytuacje, które sprawiają, że są radosne, a w drugiej te, które wywołują w nich smutek.

Środa 27.05.2020

Temat: „Skąd się biorą łzy”

Cele ogólne: doskonalenie umiejętności matematycznych w codziennych sytuacjach – objętość, waga, dzielenie; rozwijanie inteligencji językowej – umiejętność wypowiadania się na określony temat.

  1. „Figurki” – dziecko biega po dywanie w rytm dowolnej muzyki. Gdy muzyka zostanie zatrzymana rodzic mówi: Figurko, figurko zamień się w… – tutaj pada nazwa przedmiotu, zwierzęcia lub rośliny. Dziecko musi zastygnąć bez ruchu w pozie wymienionej postaci.

Kształtowanie nawyków kulturalnych – mówienie „dziękuję” po skończonym posiłku.

  • „Co się ze mną dzieje?” – próba odpowiedzi na pytanie, co się dzieje w naszym organizmie, gdy jest nam smutno. Dziecko próbuje określić, co się dzieje z jego ciałem, np. Czuję coś w gardle, jest mi zimno / gorąco, trzęsę się, trzęsie mi się broda, płyną mi łzy, pojawia się katar.
  • „Łzy” – swobodne wypowiedzi dzieci na temat tego, po co są łzy i skąd się biorą.

Informacja dla rodzica.:

Łzy to substancja nawilżająca i oczyszczającą, która chroni oko przed zarazkami. Łzy składają się głównie z wody, niewielkiej ilości soli oraz substancji bakteriobójczych. Bez niej nos czy gałki oczne stałyby się łatwym wejściem do naszego organizmu dla groźnych bakterii. Nad oczami znajdują się dwa gruczoły, które nieustannie produkują łzy. Stamtąd łzy spływają kanalikami, a ich nadmiar jest odprowadzany do nosa. Dlatego gdy płaczemy, musimy wydmuchać nos. Gdy oko zostaje podrażnione, łez jest tak dużo, że kanaliki nie nadążają ich odprowadzać. Oczy łzawią, na co nie mamy żadnego wpływu. Więcej łez jest produkowanych również wtedy, gdy przeżywamy silne emocje, np. smutek, radość. Łzy pojawiają się na skutek tego, co czujemy, albo są wynikiem naszych myśli czy wspomnień. Płacz jest nam czasem bardzo potrzebny, działa pozytywnie na organizm: obniża ciśnienie krwi, dotlenia mózg, powoduje spadek napięcia emocjonalnego. Niektórzy uważają płacz za oznakę słabości, inni doceniają wrażliwość płaczących. Niewątpliwie jednak płacz jest naturalną reakcją naszego organizmu.

  • „Chłopaki nie płaczą” – przełamywanie stereotypów, próba wyjaśnienia, skąd się wzięło takie powiedzenie i że nie jest prawdziwe (każdy ma prawo do okazywania swoich emocji).
  • „Ciasteczka” – wspólne pieczenie lekarstwa na smutki, np. ciasteczek owsianych według dowolnego przepisu. Doskonalenie umiejętności matematycznych w używaniu jednostek wagi i objętości w codziennych sytuacjach.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Poprawiacz nastroju” – praca techniczna z wykorzystaniem różnorodnych materiałów. Rodzic organizuje dziecku różne materiały, np. kolorowe kartki z bloku technicznego, rolki po papierze toaletowym, słomki, patyki, brokat, farby, plastelina, kleje, skrawki materiałów itp.  Zadaniem dziecka jest stworzenie czegoś, co poprawia humor. Rodzic nie określa, że musi to być praca płaska albo przestrzenna, czy ma to być maszyna, czy czarodziejski przedmiot – panuje dowolność. Zadanie rozbudza twórcze myślenie i kreatywność. Dziecko prezentuje swój pomysł rodzicom i opowiada, w jaki sposób polepsza on humor.

Czwartek 28.05.2020

Temat: „Jak radzić sobie z emocjami?”

Cele ogólne: wskazywanie sposobów radzenia sobie z negatywnymi emocjami; wyrażanie swoich przeżyć w formie ekspresji plastycznej.

  1. „Figurki” – dziecko biega po dywanie w rytm dowolnej muzyki. Gdy muzyka zostanie zatrzymana rodzic mówi: Figurko, figurko zamień się w… – tutaj pada nazwa przedmiotu, zwierzęcia lub rośliny. Dziecko musi zastygnąć bez ruchu w pozie wymienionej postaci.

Kształtowanie nawyków kulturalnych – mówienie „dziękuję” po skończonym posiłku.

  • „Złość”– rozmowa na podstawie opowiadania Renaty Piątkowskiej pod tym samym tytułem. Rodzic zadaje dziecku pytania: Jak poznać, że ktoś jest rozzłoszczony? Jak wtedy wygląda? Co robi? Kiedy czujemy się rozzłoszczeni? Rodzic czyta opowiadanie Renaty Piątkowskiej do słów: „– Igor, widzę, że jesteś bardzo zły, poradzę ci coś”. W tym momencie przerywa i pyta dziecko, jaką radę mogła dać Igorowi pani? Następnie czyta resztę opowiadania.

Złość

Renata Piątkowska

Jak ja lubię, kiedy do przedszkola przychodzi nowe dziecko. Od razu robi się zamieszanie. Taki nowy nie chce się z nami bawić, tylko ciągle płacze, a nasza pani musi poświęcać mu dużo czasu, zamiast bawić się z nami.

Nie inaczej było z Igorem. Już w szatni za nic nie chciał rozstać się z mamą. Złościł się, kiedy zdejmowała

mu kurtkę i ciągle powtarzał:

– Ja chcę do domu!

Dopiero kiedy nasza pani wzięła go na ręce i zaniosła do sali, jego mamie udało się wyjść. Igor nie

chciał z nikim się bawić, usiadł na parapecie i wypatrywał przez okno, czy nie nadchodzi jego mama.

Kiedy przed obiadem pani poprosiła nas o umycie rąk i wszyscy pognali do łazienki, Igor nie

ruszył się z miejsca. Powiedział, że ręce myje tylko w domu. Właściwie to nie musiał myć tych rąk,

bo obiadu i tak nie zjadł.

– To nie jest taki obiad jak u mnie w domu – powiedział i odsunął talerz.

Ale najgorzej było, gdy stało się jasne, że Igor musi iść do toalety. Pani zachęcała go, żeby się pospieszył, póki nie jest za późno. Wtedy Igor, przestępując z nogi na nogę, powiedział:

– Nie mogę.

– Dlaczego nie możesz? – zdziwiła się pani.

– Bo tu nie ma mamy, a ona zawsze mnie chwali, kiedy skończę – wyjaśnił Igor i widać było, że jest u kresu wytrzymałości.

– Wiesz co, Igor? Nie ma innego wyjścia, musisz iść do toalety, a potem pochwal się sam – poradziła pani.

Igor popatrzył na nią zdziwiony, ale nie protestował, kiedy pani wzięła go za rękę i zaprowadziła do toalety. Po chili zza zamkniętych drzwi rozległ się okrzyk zachwytu i głos Igora:

– Wspaniale, mądry chłopczyk. Brawo, Igorku.

Po obiedzie pani przeczytała nam bajkę o Tomciu Paluchu. Bardzo podobały nam się przygody Tomcia, ale Igor nagle wybuchnął płaczem. Dopiero po chwili, gdy pani udało się go uspokoić, Igor powiedział z pretensją w głosie:

– Dlaczego taka ładna bajka jest o Tomku, a nie o Igorze Paluchu? To niesprawiedliwe!

Wtedy dzieci zaczęły się śmiać z Igora.

– To może nie powinno być bajki o Calineczce, tylko o Igoreczku? – wyśmiewał się Patryk.

– Albo o Igorku i siedmiu krasnoludkach – wołała Kasia.

Wszyscy przekręcali różne tytuły bajek i śmiali się do łez. Igor rozzłościł się na dobre, krzyczał na dzieci, tupał i robił straszne miny.

– Dzieci, dość tych żartów. Proszę o spokój – pani powiedziała to takim tonem, że na sali od razy zrobiło się cicho.

– Igor, widzę, że jesteś bardzo zły. Poradzę ci coś. Wyrzuć tę swoja złość do kosza. Po co ci ona?

Ja też jestem zła, że tak hałasujecie i zobacz, co zrobię – powiedziała pani.

Potem podeszła do kosza i pokazała, że strząsa tam coś ze swoich rąk. Wreszcie usiadła na miejsce i z błogim uśmiechem usiadła na krześle.

– O, jak teraz dobrze – powiedziała miłym głosem.

Igor niepewnie podszedł do kosza i zajrzał do niego. Stojąc nad koszem, wykonał taki ruch, jakby

wrzucał tam papierek. Gdy skończył, usiadł obok pani, a ona poczęstowała go cukierkiem.

Wszystkim dzieciom się to spodobało. Pani poprosiła, żeby każdy z nas, gdy poczuje się, że jest bardzo zły, szybciutko wyrzucił swoją złość.

To świetny pomysł, nie mogę się już doczekać, kiedy będę zły – pomyślałem.

Tego dnia jak zwykle mama odebrała mnie z przedszkola i spacerkiem poszliśmy na przystanek tramwajowy. Tam zobaczyłem parę młodych ludzi, którzy kłócili się ze sobą. Rozmawiali tak głośno, że wszyscy czekający na tramwaj zaczęli im się przyglądać. Chłopak mówił coś ze złością, a dziewczyna, potrząsając nerwowo głową, odwróciła się do niego plecami. Zanim mama zdążyła złapać mnie za rękę, podszedłem do tej pary i powiedziałem:

– Wyrzućcie swoją złość do kosza, który tu stoi, bo kłócić się jest brzydko.

Popatrzyli na mnie zdumieni, więc dodałem:

–– Tak się robi, naprawdę. Nasz kolega w przedszkolu tak zrobił i potem przez resztę dnia już nie płakał z nikim się nie kłócił.

Młodzi ludzie uśmiechnęli się, potem chłopak objął dziewczynę i nie czekając na tramwaj, poszli powoli przed siebie.

–– Ojej! To działa! – krzyknąłem zachwycony.

  • „Dobre i złe” – klasyfikowanie sposobów radzenia sobie ze złością na dobre i złe. Rodzic odczytuje przykłady i wspólnie ustalają, czy dane rozwiązanie jest pozytywne, czy negatywne.

Przykładowe propozycje:

–– Mówię brzydkie słowa. (ZŁE)

–– Szczypię kogoś. (ZŁE)

–– Rzucam zabawkami. (ZŁE)

–– Uderzam sam / sama siebie. (ZŁE)

–– Czytam na osobności. (DOBRE)

–– Układam puzzle. (DOBRE)

–– Pcham ścianę. (DOBRE)

–– Maluję gniew, gniotę kartkę, rwę i zapominam. (DOBRE)

–– Zamykam oczy i liczę do 10. (DOBRE)

–– Tańczę lub biegam. (DOBRE)

–– Tupię jak słoń. (DOBRE)

–– Przytulam misia. (DOBRE)

–– Rozmawiam z panią nauczycielką. (DOBRE)

  • Praca w książce, str. 21 A – doskonalenie umiejętności dostrzegania pozytywnych i negatywnych sposobów wyrażania uczuć, rozwijanie zdolności grafomotorycznych.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Trząść się ze strachu jak galareta” – doświadczenie, próba wyjaśnienia powiedzenia. Dziecko wraz z rodzicem przygotowuje galaretki, po ostygnięciu kroi je na mniejsze kawałki. Następnie obserwuje, co dzieje się z galaretką, gdy się nią poruszy. Rodzic wyjaśnia, że często strachowi towarzyszy drżenie rąk lub całego ciała (a także napięcie mięśni, uniesienie włosów na głowie i ciele).

Piątek 29.05.2020

Temat: „Wczuwamy się w emocje innych”

Cele ogólne: doskonalenie umiejętności rozpoznawania emocji innych i podawania ich nazw; rozwijanie empatii.

  1. „Lustro” – zabawa w parach. Dziecko jest lustrem i jego zadaniem jest wierne kopiowanie każdego ruchu rodzica. Po kilku minutach następuje zamiana ról.

Kształtowanie nawyków kulturalnych – mówienie „dziękuję” po skończonym posiłku.

  • „Empatia” – doskonalenie umiejętności głoskowania. Rodzic prosi dziecko, by podało, a następnie zapisało, jakie głoski słyszy na początku słów: Ela, Malarz, Pomidor, Adam, Tomek, Igła, Agrafka. Następnie pyta, jakie hasło powstało z zapisanych liter (EMPATIA).
  • „Empatia” – wyjaśnienie pojęcia. Dziecko próbuje wyjaśnić, co to słowo oznacza. W razie problemu rodzic wyjaśnia, że jest to umiejętność zauważenia, rozpoznania i współodczuwania emocji drugiej osoby, np. jest nam smutno, bo komuś przydarzyło się coś smutnego.
  • „Jak mogę pomóc?” – zabawa dydaktyczna, rozbudzanie empatii. Rodzic mówi: „Co można powiedzieć osobie, która….?”. Zadaje to pytanie dziecku, wymyślając różne sytuacje i stany emocjonalne, np.:

…zgubiła ulubioną lalkę.

…płacze, bo tęskni za mamą.

…boi się wystąpić w przedstawieniu.

…złości się, bo nie udał jej się rysunek.

…wstydzi się, bo ubrudziła sobie ubranie.

  • „Komiks” – praca z książką, str. 21 B, ćwiczenia w czytaniu.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Nasze emocje – kolorowe stworki” – praca plastyczna, stworzenie kolorowych stworków, które wyrażają różne emocje. Instrukcja znajduje się na stronie:

http://kolorowy-swiatdzieci.blogspot.com/2016/05/nasze-emocje-kolorowe-stworki.html

Religia

Temat: Nasze Mamy są kochane.

Wykonaj zadanie ze strony 92-93. Następnie zrób piękną laurkę i 26 maja złóż mamie życzenia.

Język angielski

Proszę o wydrukowanie podanych kart obrazkowych. Rodzic nazywa kolory po angielsku kolory, dziecko powtarza:

Pink- różowy /pink/

Orange- pomarańczowy /orencz/

Brown- brązowy /brałn/

Green- zielony /grin/

Następnie rodzic włącza piosenkę, śpiewa z dzieckiem, po słowach „find something…”dziecko pokazuje w domu coś w podanym kolorze.

Tekst piosenki:

Pink!
I see something pink.
Pink!
I see something pink.
Pink, pink, pink, pink…
I see something pink.
Find something pink!

Orange!
I see something orange.
Orange!
I see something orange.
Orange, orange…
I see something orange.
Find something orange!

Brown!
I see something brown.
Brown!
I see something brown.
Brown, brown, brown, brown…
I see something brown.
Find something brown!

Green!
I see something green.
Green!
I see something green.
Green, green, green, green…
I see something green.
Find something green!

Pink.
Orange.
Brown.
Green.
I see colors everywhere.

Poniedziałek 18.05.2020

Temat: „Muzyka relaksacyjna”

Cele ogólne: wprowadzenie litery H, h; doskonalenie motoryki małej podczas pisania szlaczków i wykonywania prac plastycznych; rozwijanie analizy i syntezy słuchowej.

  1. „Zabawy z rytmem” – zabawa ruchowa.
  • „Namalujmy muzykę!” – malowanie dziesięcioma palcami do muzyki (muzyka z gatunku heavy metal, np. utwór „Heavy Metal Happy Birthday”). Rodzic rozkłada na podłodze duży arkusz papieru (co najmniej A3, np. sklejone dwie kartki z bloku). Dziecko swobodnie maluje farbami, wykorzystując wszystkie palce i całe dłonie – ilustrując muzykę. Następnie rodzic powtarza ćwiczenie z muzyką relaksacyjną. Dziecko prezentuje swoje prace. Rodzic układa prace blisko siebie. Zadaje dziecku pytania: Czym różnią się te prace? Które są spokojne, a które nie? Czy łatwo rozpoznać, które były malowane, podczas którego utworu? Dlaczego?  
  • Wprowadzenie litery H, h:

– zaaranżowanie sytuacji, w której pojawi się wyraz podstawowy, np. rodzic. zadaje pytanie: Gdy słuchasz muzyki relaksacyjnej, zamykasz oczy i gdzie się przenosisz?. Sam mówi, że przenosi się na egzotyczną wyspę, leży w hamaku i słucha muzyki. Potem pyta:

Co to jest hamak?;

Co słychać na początku słowa hamak? – H

– podział słowa „hamak” na sylaby (HA-MAK), a następnie na głoski (H-A-M-A-K).

  • Praca w książce, cz.4 str. 17 A – doskonalenie zdolności grafomotorycznych i percepcji wzrokowej.
  • Praca z Wyprawką – ozdobienie szablonu litery „H” dowolnym materiałem.
  • Praca w książce, cz. 4 str. 17 B – doskonalenie percepcji słuchowej, koordynacji wzrokowo-ruchowej, ćwiczenia w czytaniu.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Rytm” – zabawa matematyczna z wykorzystaniem Wyprawki str. 53–54, utrwalenie aspektu porządkowego liczby. Rodzic układa trzyelementowy wzór. Zadaniem dziecka jest ułożenie takiego samego wzoru i kontynuowanie go. Następnie rodzic zadaje pytania: Jaki kolor ma czwarty / ósmy / siódmy itd. element z kolei?

TEMAT TYGODNIA: „ŚWIĘTO MAMY I TATY”

Wtorek 19.05.2020

Temat: „Moja mama”

Cele ogólne: doskonalenie słuchu fonematycznego; poszerzanie wiadomości na temat zawodów wykonywanych przez kobiety; uwrażliwianie na potrzeby i emocje innych.

  1. „Jabłka” – zabawa ruchowa. Dziecko kładzie się na plecach i na hasło rodzica np. „Jabłka turlają się po trawie w lewo!” – turla się w wyznaczoną stronę.
  2. „Czym będziemy się zajmować?” – wnioskowanie o temacie zajęć. Rodzic prosi dziecko, by podało pierwsze głoski słów: motyl, aparat, mleko, ananas – zapisało je
    i odczytało powstały wyraz (MAMA).
  3. „Moja mama…” – doskonalenie umiejętności wypowiadania się, dzielenia emocjami, technika niedokończonych zdań. Dziecko kończy zdania dotyczące mamy: Moja mama jest… Moja mama lubi… Moja mama nie lubi.… Ulubionym kolorem mojej mamy jest… Z mamą lubię najbardziej… Moja mama jest najlepsza, ponieważ…
  4. Praca z książką, str. 22 A i B – portret i opis mamy, doskonalenie umiejętności opisu, zdolności grafomotorycznych i logicznego myślenia, odwzorowywanie.
  5. „Zawody mam”– poznanie zawodu wykonywanego przez mamę. Rozmowa na temat różnych zawodów wykonywanych przez kobiety i zadanie pytania: „Czy są kobiety, które wykonują zawody określane jako męskie?”
  6. Pobyt na świeżym powietrzu.
  7. „Jak mogę pomóc mamie?” – uwrażliwienie dzieci na konieczność pomocy rodzicom w domu. Rodzic zadaje pytania: Czy mamy pracują tylko poza domem? Jakie obowiązki wykonują mamy w domu? W których obowiązkach mogą im pomóc dzieci?

„Mama i tata” – nauka piosenki.

Środa 20.05.2020

Temat: „Mój tata”

Cele ogólne: doskonalenie umiejętności wypowiadania się na dany temat; przypomnienie nazw zawodów określanych jako męskie; uwrażliwienie na emocje i odczucia innych.

  1. „Jabłka” – zabawa ruchowa. Dziecko kładzie się na plecach i na hasło rodzica np. „Jabłka turlają się po trawie w lewo!” – turla się w wyznaczoną stronę.
  2. Wesoły tata – praca z wierszem Piotra Pollaka. Rodzic czyta dziecku wiersz:

Wesoły tata

Piotr Pollak

Mój tata jest niepoważny,

ciągle się ze mnie śmieje.

Kiedy ja mówię:

– Wciąż rosnę!

On mówi:

– Skąd, ty malejesz!

Nie lubisz kaszy na mleku,

zostawiasz ser i warzywa,

więc wcale nie rośniesz, nie tyjesz,

tylko wciąż ciebie ubywa!

Staniesz się taki malutki,

że w krasnoludka się zmienisz,

będziesz się kąpać w akwarium

i drzemać w mojej kieszeni.

Nie pójdziesz na spacer z pieskiem,

tylko z chomikiem lub z myszką.

Ja na to:

– Dobrze, tato,

jutro na obiad zjem wszystko.

Ale ty razem ze mną

chrup marchew i sałatę,

bo jak się zmienię w zająca,

chcę mieć zająca – tatę.

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytania: O czym był wiersz? Kto wystąpił w wierszu? Z czego śmiał się tata chłopca? Dlaczego chłopiec chciał, żeby tata jadł z nim marchew i sałatę? W czym chciałbyś naśladować swojego tatę?

  • „Mój tata…” – technika niedokończonych zdań. Dziecko kończy zdania dotyczące taty: Mój tata jest…, Mój tata lubi…, Mój tata nie lubi…, Ulubionym kolorem mojego taty jest…, Z tatą lubię najbardziej…, Mój tata jest najlepszy, ponieważ…
  • Praca z książką, str. 23 A i B – doskonalenie umiejętności opisu i zdolności grafomotorycznych, budowanie wypowiedzi.
  • „Zawody tatusiów” – poznanie zawodu wykonywanego przez tatę.  Rozmowa na temat różnych zawodów wykonywanych mężczyzn i zadanie pytania: „Czy są mężczyźni, którzy wykonują zawody określane jako żeńskie?”
  • „Jak mogę pomóc tacie?” – uwrażliwienie dzieci na konieczność pomocy rodzicom w domu. Rodzic zadaje pytania: Czy ojcowie pracują tylko poza domem? Jakie obowiązki wykonują w domu? W których obowiązkach mogą im pomóc dzieci?
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Głoski” – dzielimy linią kartkę na dwie części. Po jednej stronie dziecko rysuje obiekty, których nazwy zaczynają się głoską „M” (jak mama), a po drugiej takie, które zaczynają się głoską „T” (jak tata).

Czwartek 21.05.2020

Temat: „Moi rodzice”

Cele ogólne: doskonalenie umiejętności słuchania, wypowiadania się o własnej rodzinie, argumentacji; utrwalanie poznanych liter.

  1. „Taniec dla rodziców” – dziecko tańczy do wybranej muzyki na gazecie, tak by nie wyjść stopami poza jej granice. Rodzic wypowiada polecenia: „Na prawej nodze! Na lewej nodze! Obrót!” itp.
  2. „Moi rodzice to superbohaterowie, ponieważ…” – technika niedokończonych zdań, doskonalenie umiejętności wypowiadania się na temat własnej rodziny, kształtowanie wrażliwości. Rodzic pyta dziecko: Czy rodzice zawsze zachowują się jak superbohaterowie? Czy popełniają błędy? Jakie? Czy rodzice mają prawo do błędów? (oczywiście, że mają J).
  3. Mama ma zmartwienie – praca z wierszem Danuty Wawiłow, uwrażliwienie na emocje innych, rozmowy na temat emocji osób dorosłych.

Mama ma zmartwienie

Danuta Wawiłow

Mama usiadła przy oknie.

Mama ma oczy mokre.

Mama milczy i patrzy w ziemię.

Pewnie ma jakieś zmartwienie…

Zrobiłam dla Niej teatrzyk,

a Ona wcale nie patrzy…

Przyniosłam w złotku orzecha,

a Ona się nie uśmiecha…

Usiądę sobie przy Mamie.

Obejmę Mamę rękami

i tak jej powiem na uszko:

„Mamusiu, moje Jabłuszko!

Mamusiu, moje Słoneczko!”.

Mama uśmiechnie się do mnie

i powie: „Moja córeczko!”.

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytania: Kto wystąpił w wierszu? W jakim nastroju była mama dziewczynki? Co próbowała zrobić dziewczynka? Jak pomogła mamie?.

  • „Kocham mamę i tatę” – praca plastyczna. Rodzic w górnej części kartki rysuje serce, a pod sercem zamieszcza napis: „Kocham rodziców za:” i zapisuje odpowiedzi dziecka – za co kocha swoich rodziców. Na koniec dziecko wykleja serce dowolnym materiałem i wręcza pracę rodzicom.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • Zadania z literkami – utrwalanie poznanych liter.

„Mama i tata” – utrwalanie słów piosenki.

Piątek 22.05.2020

Temat: „Nietypowe rodziny”/ „Serce na dłoni”

Cele ogólne: uwrażliwienie dzieci na los innych; doskonalenie umiejętności mówienia o emocjach i wypowiadania się; doskonalenie umiejętności przeliczania; rozwijanie wrażliwości estetycznej.

  1. „Taniec dla rodziców” – dziecko tańczy do wybranej muzyki na gazecie, tak by nie wyjść stopami poza jej granice. Rodzic wypowiada polecenia: „Na prawej nodze! Na lewej nodze! Obrót!” itp.
  2. „Co oznacza słowo miłość?” – rodzic lub dziecko rysuje na środku kartki serce z zapisanym słowem: MIŁOŚĆ. Zadaniem dziecka jest narysowanie wokół serca obrazków przedstawiających słowa kojarzące się mu z miłością. Próba klasyfikacji –  MIŁOŚĆ to: osoby, rzeczy, uczucia itd.
  3. Praca z książką, str. 24 B – doskonalenie zdolności grafomotorycznych i percepcji wzrokowej, odwzorowywanie, budowanie wypowiedzi.
  4. „Moja rodzina” – zajęcia doskonalące umiejętność przeliczania, porównywania liczb. Poszerzanie słownika o nazwy członków rodziny. Uwrażliwianie dzieci na sytuację innych osób. Rodzic pyta dziecko: Ilu członków liczy nasza najbliższa rodzina?. Następnie  przeprowadza z dzieckiem rozmowę o osobach, które wchodzą w skład ich najbliższej rodziny. Rozmawia również o tym, że nie wszystkie dzieci muszą mieć i tatę, i mamę, niektóre są wychowywane tylko przez jednego rodzica albo przez dziadków. Mówi dziecku także o rodzinach patchworkowych, w których rodzice mają nowych partnerów. Ważne, żeby rozmowa przebiegała w swobodnej, ciepłej atmosferze. Dziecko powinno czuć, że żaden model rodziny nie jest gorszy od innych, że w każdej mogą panować ciepło i miłość.
  5. Praca z książką, str. 24 A – doskonalenie umiejętności grafomotorycznych i przeliczania.
  6. Pobyt na świeżym powietrzu.
  7. „Prezenty dla mamy i taty” – wykonanie prezentów dla rodziców według wzorów podanych poniżej lub według własnego pomysłu (np. laurka). Prace można wykonać przez weekend. J

https://mojedziecikreatywnie.pl/2016/05/bez-z-popcornu/

https://kolorowy-swiatdzieci.blogspot.com/2017/05/kwiaty-dla-mamy-i-taty.html?m=0

http://zblogowani.pl/wpis/44193358/prace-plastyczne-i-laurki-na-dzien-matki-portret-mamy-na-6-sposobow – wykonanie portretu taty i mamy z dostępnych w domu materiałów.

Religia

Temat: Naśladuję Świętych.

W związku z 100 rocznicą urodzin św. Jana Pawła Wielkiego poproś dorosłych domowników, aby pomogli Ci obejrzeć w TV programy wskazujące sylwetkę św. Jana Pawła. Wykonaj urodzinową laurkę dla Jana Pawła.

Język angielski

Proszę o wydrukowanie kart obrazkowych, nazwanie ich i powtórzenie z dziećmi:

Shoes- buty /szuuz/

Jacket- kurtka /dżaket/

Scarf – szalik /skarf/

Hat- kapelusz, czapka /hat/

Następnie proszę posłuchać piosenki, zaśpiewać, można pokazywać.

Tekst piosenki:

Put on your shoes, your shoes, your shoes.     /gest zakładania butów/
Put on your shoes, your shoes, your shoes.
Put on your shoes.
Let’s go outside.                                         
Hurry up. Hurry up. Hurry hurry up.          /gest pokazywania na zegarek/

Put on your jacket, your jacket, your jacket.    /gest zakładania kurtki/
Put on your jacket, your jacket, your jacket.
Put on your jacket.
Let’s go outside.
Hurry up. Hurry up. Hurry hurry up.            /gest pokazywania na zegarek/

Put on your scarf, your scarf, your scarf.      /gest zakładania szalika/
Put on your scarf, your scarf, your scarf.
Put on your scarf.
Let’s go outside.
Hurry up. Hurry up. Hurry hurry up.

Put on your hat, your hat, your hat.                 /gest zakładania czapki/
Put on your hat, your hat, your hat.
Put on your hat.
Let’s go outside.
Hurry up. Hurry up. Hurry hurry up.          /gest pokazywania na zegarek/

Put on your shoes.                                                       /dziecko zakłada buty/
Your jacket.                                                                /zakłada kurtkę/
Your scarf.                                                                 /zakłada szalik/
And your hat.                                                             /zakłada czapkę /
Hurry up. Hurry up. Hurry hurry up.                    /pokazuje na zegarek/

Zabawa:

Rodzic mówi do dziecka „Put on your……” – załóż…… /put on jur/ i mówi nazwę ubrania, a dziecko pokazuje czynność.

Poniedziałek 11.05.2020

Temat: „Jak powstaje książka?”

Cele ogólne: doskonalenie myślenia przyczynowo-skutkowego; wprowadzenie litery F, f; kształtowanie motywacji do samodzielnego czytania.

  1. „Wąską ścieżką” – rodzic rozkłada na podłodze skakankę/ linę/ centymetr krawiecki, a dziecko musi przejść po tym noga za nogą.
  2. Mała książka o książce – wysłuchanie opowiadania Agnieszki Filipkowskiej i rozmowa na jego temat.

Mała książka o książce

Agnieszka Filpkowska

Julka już od kilku dni nie chodziła do przedszkola. Miała anginę i musiała zostać w domu. Mama nie zawsze miała czas, żeby się z nią pobawić, czy poczytać jej jakąś książkę, bo była zajęta nadrabianiem zaległości w pracy. Żeby się nie nudzić, dziewczynka wymyślała sobie przeróżne zajęcia.

Najbardziej spodobało jej się tworzenie własnych, barwnie ilustrowanych książeczek. Kilka kartek papieru składała na pół, wkładała jedną w drugą i po zrobieniu na grzbiecie dwóch otworów dziurkaczem, związywała wszystko razem ozdobną wstążeczką. Potem zabierała się do zapełniania stron obrazkową opowieścią, gdzieniegdzie opatrzoną prostym słowem, które już potrafiła samodzielnie napisać.

–– Mamo, jak będę duża, to zostanę księgarnią – oznajmiła pewnego dnia Julka pochłonięta ozdabianiem swoich małych arcydzieł.

–– Doprawdy? – rzuciła mama, zerkając na córkę znad laptopa, po czym zanurzyła usta w zimnej już kawie, tylko po to, by nie wybuchnąć śmiechem. – To znaczy, czym dokładnie będziesz się zajmować?

–– No jak to czym? Robieniem książek, tak jak teraz – odpowiedziała dziewczynka.

–– Wiesz, córciu, księgarnia to właściwie nie jest osoba, tylko miejsce, taki sklep, w którym można kupić książki. I tam pracują księgarze albo księgarki, czyli osoby, które powinny znać się na literaturze, umieć coś doradzić, polecić – wyjaśniła mama. – Ale zanim książka trafi do księgarni, nad jej powstaniem pracuje wiele osób.

–– No popatrz, a ja robię wszystko sama i to jeszcze z anginą – rzekła z dumą Julka.

–– Tak, jesteś bardzo dzielna – przyznała ze śmiechem mama. – I wiesz co? Mam dla ciebie ciekawe zadanie. Co powiesz na stworzenie książki o tym, jak powstaje książka?

–– Super pomysł! – ucieszyła się mała artystka. – To od czego powinnam zacząć?

–– Hmmm… Najpierw powinnaś narysować las.

–– Jak to? To książki powstają w lesie?

–– Nie w lesie, tylko z lasu, a dokładnie z rosnących w nim drzew, które są ścinane, potem odpowiednio mielone i w specjalnej fabryce przetwarzane na papier – sprostowała mama.

Julka zostawiła na razie stronę okładki pustą. Na kolejnej zaś naszkicowała stojące w szeregu drzewa o rozłożystych koronach. Od nich skierowała strzałkę w stronę złożonej z prostokątów i trójkątów fabryki z dymiącymi kominami. A dalej narysowała pokaźną stertę papierów. I czekała na dalsze wskazówki.

–– Teraz potrzebujemy autora, czyli osoby, która wymyśli opowieść. Od niego wszystko zależy. To on tworzy świat, jaki będziesz sobie później wyobrażać jako czytelnik. Zapełnia ten świat bohaterami, którym pozwala przeżywać różne przygody – kontynuowała mama. – To on w magiczny sposób przemienia pustą kartkę papieru w barwną, tętniącą życiem historię.

W Julkowej książeczce wnet pojawił się pochylony nad dużym zeszytem mężczyzna w okularach, trzymający w ręce coś, co chyba miało być długopisem. Z głowy pisarza „wypączkowała” chmurka pełna pomysłów autora. Była tam królewna w krzywej koronie, ziejący pomarańczowym ogniem smok i rycerz z mieczem w dłoni.

–– Piękne te twoje rysunki – skomentowała mama z uznaniem. – Może zamiast księgarnią, zostaniesz ilustratorką. To kolejna ważna osoba tworząca książkę.

–– Czasami ważniejsza od pisarza, prawda? Bo w niektórych książkach są tylko obrazki, tak jak w mojej! – ożywiła się Julka. – Wiem! Na następnej stronie narysuję siebie, jak tworzę ilustracje do mojej książki! – I tak też zrobiła.

–– Dobrze, to teraz czas na współpracę z wydawnictwem – podsumowała mama. – Pracują tam redaktorzy, którzy podpowiadają autorowi, jak ulepszyć napisany tekst, dokonują korekty, czyli poprawiają znalezione błędy, i przygotowują książkę do druku.

–– A na czym polega to przygotowanie? – zainteresowała się mała ilustratorka.

–– Na wybraniu odpowiedniego koloru, kształtu czy wielkości liter, rozmieszczeniu tekstu oraz ilustracji na stronie, na zaprojektowaniu okładki i stron tytułowych – wyliczała mama. – O, widzę, że już naszkicowałaś małe wydawnictwo.

–– Tak, tu jest redaktor, który czyta książkę i poprawia błędy – objaśniała Julka, wskazując postać siedzącą przy nieforemnym biurku. – A ten wybiera najładniejsze literki z tych powieszonych  na maleńkich wieszaczkach.

–– Pięknie! – zachwyciła się mama. – Choć wiesz, dziś pisarze i redaktorzy zwykle pracują na komputerach, tak jest szybciej i wygodniej – dodała rozbawiona. – Ciekawa jestem, jak narysujesz drukarnię, do której właśnie zmierzamy. Są tam specjalne maszyny, które na ogromnych arkuszach papieru drukują wiele stron książki jednocześnie. Potem te arkusze trzeba odpowiednio pociąć, złożyć w całość i skleić albo zszyć. A na koniec oprawić w piękną okładkę. I tak powstał szkic drukarni, w której drukarze, niczym dzielne krawcowe, próbowali okiełznać pokrytą mrówczym pismem płachtę papieru za pomocą nożyczek oraz igły z nitką.

– Brawo, Julciu! – Mama pogładziła córkę po głowie. – Tak właśnie powstaje książka, która zostanie

teraz wysłana do księgarni, gdzie stanie na półce, a potem trafi do rąk czytelników.

–– A moja, jak już wyzdrowieję, trafi do Julka, którego narysuję na okładce z otwartą książką na kolanach! – oznajmiła radośnie dziewczynka, dumna ze swojego dzieła.

Rodzic czyta dziecku rymowankę:

Jak powstaje każda książka? Kto słuchał, odpowie.

Najpierw rodzi się w pisarza pomysłowej głowie.

Gdy redaktor w wydawnictwie tekst dobrze ogarnie,

O druk, cięcie i oprawę poprosi drukarnię.

Rodzic pyta dziecko: „Co jest potrzebne i jakie osoby są potrzebne, żeby powstała książka?”

  • „Jak powstaje papier?” – zadanie z książki, część 4, str. 7A; doskonalenie myślenia przyczynowo-skutkowego, poszerzanie wiedzy ogólnej.
  • Wprowadzenie litery F, f.

– zaaranżowanie sytuacji, w której pojawi się wyraz podstawowy, np. rodzic pyta dziecko „Czego potrzebujemy, aby stworzyć książkę dla dzieci?” (kartki, papier, komputer, drukarka – farby);

– podzielenie wyrazu „farby” na sylaby;

– wyodrębnienie z wyrazu „farby” pierwszej głoski, podawanie innych wyrazów rozpoczynających się tą głoską;

– pokaz nowej litery drukowanej, wodzenie palcem po małej i wielkiej literze drukowanej (litera znajduje się w książce, część 4 str. 5).

  • Zadanie – książka cz.4, str. 5A i B; poszukiwanie grafemu litery, doskonalenie percepcji wzrokowej, słuchowej i zdolności grafomotorycznych; czytanie globalne.
  • Zadanie – Wyprawka, litera F. Ozdobienie szablonu litery dowolnym materiałem.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • Dla chętnych: zadania z książki, cz. 4, str. 6A i B – ćwiczenia grafomotoryczne, dekodowanie.

Wtorek 12.05.2020

Temat: „Biblioteka”/ „Księgarnia”

Cele ogólne: rozpoznawanie grafemów poznanych dotąd liter; rozwijanie sprawności językowych; poznanie różnic między biblioteką a księgarnią.

  1. „Tajemnicza książka” – domownicy kładą sobie książkę na głowę. Starają się utrzymać ją w tej pozycji podczas wykonywania kolejnych poleceń: „Obracamy się, Tańczymy, Chodzimy bokiem, Kucamy, Chodzimy do tyłu” itp. Komu książka spadnie z głowy zastyga w bezruchu i kibicuje innym.
  2. „Jak wyglądają książki?” – poszerzanie słownika o przymiotniki. Dziecko podaje różne określenia książek, ich wyglądu, materiału, z jakiego są zrobione itd. Rodzic może podsunąć pytanie: „Czy książki są tylko papierowe?” Gdy dziecko poda swoje pomysły, rodzic prezentuje książki materiałowe, plastikowe, e-booki, audiobooki. Pyta, czy dziecko wie, co to są e-booki i audiobooki. Włacza wybrany przez siebie audiobook.
  3. „Od… do…” – matematyczna zabawa dydaktyczna, doskonalenie umiejętności porównywania. Rodzic rozkłada książki na dywanie. Dziecko ma do wykonania 3 zadania:

– ZADANIE 1: ułożyć książki od najwyższej do najniższej;

– ZADANIE 2: ułożyć książki od najcieńszej do najgrubszej;

– ZADANIE 3: ułożyć książki od najlżejszej do najcięższej.

  • Zadanie z książki, część 4, str. 8A; segregowanie książek według pierwszej litery tytułu.
  • „W bibliotece/ W księgarni” – rodzic opowiada dziecku, co to jest biblioteka, jak należy zachować się w bibliotece, zapoznaje dziecko ze sposobem ułożenia książek (alfabetycznie – litera na półce odpowiada pierwszej literze nazwiska autora lub tytułu oraz tematycznie). Następnie rozmawia z dzieckiem na temat różnic między biblioteką a księgarnią (w bibliotece wypożyczamy książki, a w księgarni kupujemy).
  • „Zabawa w księgarnię” – wybieranie książek i oznaczenie ich ceną (najlepiej od 1 zł do 10 zł). Jedna osoba z rodziny będzie księgarzem. Pozostałe osoby kolejno kupują dowolną książkę. Podczas zabawy dzieci posługują się pieniędzmi (można również wyciąć je z papieru i wpisać kwoty).
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • Dla chętnych: zadanie z książki, cz. 4, str. 9A – znajdź różnice między obrazkami.

TEMAT TYGODNIA: „W KRAINIE MUZYKI”

Środa 13.05.2020

Temat: „Instrumenty dawniej i dziś”

Cele ogólne: poszerzanie wiedzy muzycznej (instrumenty); doskonalenie umiejętności matematycznych (porównywanie, klasyfikowanie, tworzenie i kontynuowanie rytmów).

  1. „Skąd pochodzą dźwięki?” – zabawy z przedmiotami codziennego użytku wydającymi dźwięki np. klucze, monety, gazeta, pudełko z kaszą itp. Rodzic kładzie przed sobą od trzech do pięciu przedmiotów i prezentuje ich dźwięki dziecku. Po prezentacji prosi, by dziecko zamknęło oczy lub odwróciło się, a sam w tym czasie wydaje dźwięk z któregoś przedmiotu. Zadaniem dziecka jest wskazanie, który przedmiot wydał ten dźwięk.
  2. „Dawne instrumenty” – rodzic opowiada dziecku , że jednym z pierwszych instrumentów, jakich używał człowiek, było jego własne ciało – klaskał, tupał, wydawał różne okrzyki. Następnie wykorzystywano przedmioty codziennego użytku, tworząc z nich proste instrumenty, np. grzechotki, bębny.
  3. „Pradawny rytm” – zadanie z książki, cz. 4, str. 14 A – odczytywanie i kontynuowanie rytmów; klasyfikacja instrumentów.
  4. „Jakie znasz instrumenty?” – obejrzenie filmu edukacyjnego. Wprowadzenie podziału instrumentów na perkusyjne, strunowe i dęte. Ilustracje instrumentów można znaleźć również w książce „Księga zabaw” str. 66-67.
  • Zadanie w książce, cz. 4, str. 14 B – analiza słuchowa nazw instrumentów, doskonalenie percepcji słuchowej i wzrokowej, przeliczanie.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.

Czwartek 14.05.2020

Temat: „Muzyka współczesna”

Cele ogólne: zapoznanie ze współczesnymi gatunkami muzycznymi; rozwijanie ekspresji muzycznej i ruchowej.

  1. „Ile razy zagram?” – rodzic uderza w jakiś przedmiot kilka razy (od 1 do 10), tak by dziecko tego nie widziało. Zadaniem dziecka jest uważnie słuchać i podskoczyć tyle razy, ile usłyszało uderzeń.
  2. „Gatunki muzyczne” – zapoznanie dzieci ze współczesnymi gatunkami muzycznymi, wysłuchanie i podawanie nazw różnych gatunków muzycznych. Rodzic włącza utwory (z własnych zasobów lub z Internetu – rodzic powinien wcześniej wysłuchać tych utworów w celu sprawdzenia słów) z różnych gatunków muzycznych: muzyki klasycznej, rapu, disco, rocka, jazzu itd. Dzieci starają się rozpoznać gatunki i podać ich nazwy.
  3. „Taneczne improwizacje” – tańczenie do różnych gatunków muzycznych, określanie tempa, nastroju. Rodzic włącza utwory z poprzedniego ćwiczenia, a zadaniem dzieci jest tańczenie, tak jak prowadzi je muzyka. Następnie rodzic ponownie włącza kolejne utwory, a dzieci określają, jak im się tańczyło, który utwór najbardziej przypadł im do gustu. Określają nastrój i tempo muzyki.
  4. Praca w książce część 4, str. 15 A i B – doskonalenie zdolności grafomotorycznych i percepcji słuchowej, przeliczanie.
  5. „Mój instrument” – praca techniczna. Wykonanie własnego instrumentu. Pomysły można znaleźć na stronie:

https://ekodziecko.com/category/instrumenty

  • Pobyt na świeżym powietrzu.

Piątek 15.05.2020

Temat: „Muzyka klasyczna”/ „Gdzie słychać muzykę?”

Cele: doskonalenie umiejętności kodowania i postępowania zgodnie z instrukcją; utrwalenie aspektu porządkowego liczb.

  1. „Zabawy z rytmem” – zabawa ruchowa.
  • Koncert – wysłuchanie opowiadania Agnieszki Frączek.

Koncert

Agnieszka Frączek

W środę z samego rana do przedszkola przyjechali muzycy. I przywieźli ze sobą przeróżne instrumenty

– jedne wielkie, inne malutkie, a wszystkie błyszczące i rozśpiewane. Dzieci przyglądały się im z ogromnym zainteresowaniem. Pan dyrygent, do którego wszyscy zwracali się „maestro”, opowiadał po kolei o każdym z instrumentów, a muzycy wydobywali z nich czarodziejskie dźwięki.

Mnóstwo przy tym było niespodzianek! Najpierw się okazało, że ta trąba, pozwijana jak ślimak w muszelce, to wcale nie trąba, ale waltornia, a ta druga, długa jak wąż, to… to puzon!

–– Niemożliwe – nie chciał wierzyć Staś. – Jak to puzon? Przecież puzon powinien być długi i pyzaty, a ten jest długi i chudy!

Po trąbach nie–trąbach przyszła kolei na klarnet, skrzypce (które wcale nie skrzypią). A wreszcie na basetlę, która w ogóle nie jest podobna do basseta. I bałałajkę, która niestety nie ma nic wspólnego z bajką…

Ale nie szkodzi – to spotkanie i tak było ciekawsze od najciekawszej bajki.

A po południu dzieci postanowiły dać własny koncert.

Po wysłuchaniu opowiadania dziecko odpowiada na pytania: Jak nazywała się osoba, która dowodziła całym koncertem? Jakie instrumenty były wymienione w opowiadaniu? Do czego chłopiec porównywał waltornię? Jaki instrument przypominał mu węża? Czy Tobie jakieś instrumenty coś przypominają?

  • Praca z książką cz. 4, str. 16 A i B – doskonalenie zdolności grafomotorycznych; zabawa matematyczna doskonaląca przeliczanie i spostrzeganie.
  • „Gdzie można usłyszeć muzykę?” – dziecko podaje swoje propozycje (miejsc typowych i nietypowych). W razie potrzeby rodzic zadaje dodatkowe pytania, np. Jak nazywa się specjalne miejsce, gdzie można słuchać koncertów muzyki klasycznej? (filharmonia) Gdzie odbywają się przedstawienia, w których głównie słychać muzykę klasyczną i śpiew? (opera) Rodzic podsuwa również następujące propozycje: kościoły, szkoły muzyczne, internet, koncerty plenerowe itd.
  • Praca z książką cz. 4, str. 18 A i B – doskonalenie percepcji wzrokowej, zdolności grafomotorycznych; dekodowanie.
  • „Co to za linie?” – zapoznanie z pięciolinią, przeliczanie linii. Rodzic rysuje na kartce duży rysunek pięciolinii. Dziecko wspólnie z rodzicem przelicza linie (od dołu). Następnie rodzic rozdaje pięć kartoników z zapisanymi liczbami od 1 do 5. Prosi, by dziecko dopasowało do pięciolinii liczby. (Uwaga! Ważne, by rodzic wybierał kartoniki w innej kolejności, np. zaczął od liczby 2, następnie 5, 1, 4,3).
  • Pobyt na świeżym powietrzu.

Religia

Temat: Maryja Naszą Matką.

Wykonaj zadania z podręcznika str. 90-91.

Język angielski

Proszę o wydrukowanie kart obrazkowych, wymówienie nazw po angielsku, zadaniem dziecka jest powtórzyć :

Head- głowa /hed/

Shoulders- ramiona /szolderz/

Knees- kolana /niiz/

Toes- palce u nóg /tołz/

Eyes- oczy /ajz/

Ears- uszy /irz/

Mouth- usta /małf/

Nose- nos /nołz/

Następnie, proszę posłuchać i  zaśpiewać podaną piosenkę:

Tekst:

Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.
Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.
And eyes and ears and mouth and nose.
Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.

Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.
Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.
And eyes and ears and mouth and nose.
Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.

Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.
Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.
And eyes and ears and mouth and nose.
Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.

Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.
Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.
And eyes and ears and mouth and nose.
Head, shoulders, knees, and toes, knees and toes.

Zabawa:

Rodzic mówi nazwę części ciała, a dziecko pokazuje.

TEMAT TYGODNIA: „POLSKA TO MÓJ DOM”

Poniedziałek 04.05.2020 r.

Temat: „Polskie symbole narodowe”

Cele ogólne: utrwalenie polskich symboli narodowych; zapoznanie z monetami
i banknotami.

  1. Poranna gimnastyka.
  2. „Nasz kraj” – zabawa matematyczna, szeregowanie liczb od najmniejszej do największej. Rodzic rozkłada na podłodze kartki z liczbami od 1 do 6 (na odwrocie kartek zapisuje litery, tworzące napis POLSKA). Prosi dziecko, by ułożyło liczby w szeregu od najmniejszej do największej. Następnie odwraca kartki, a dziecko próbuje odczytać napis – POLSKA. Dziecko dzieli wyraz na sylaby, na głoski, przelicza litery.
  3. „Symbole narodowe” – rozmowa na temat symboli narodowych po obejrzeniu filmu edukacyjnego:
  • Wiersz Katechizm polskiego dziecka Władysława Bełzy – rozmowa na temat wiersza i pamięciowe opanowanie tekstu.

Katechizm polskiego dziecka

Władysław Bełza

– Kto ty jesteś?

– Polak mały.

– Jaki znak twój?

– Orzeł biały.

– Gdzie ty mieszkasz?

– Między swemi.

– W jakim kraju?

– W polskiej ziemi.

– Czym ta ziemia?

– Mą ojczyzną.

– Czym zdobyta?

– Krwią i blizną.

– Czy ją kochasz?

– Kocham szczerze.

– A w co wierzysz?

– W Polskę wierzę.

– Czym ty dla niej?

– Wdzięczne dziecię.

– Coś jej winien?

– Oddać życie.

Po przeczytaniu tekstu rodzic zadaje dziecku pytania na temat wiersza: O czym jest wiersz? O jakich symbolach była mowa w wierszu? Kto to jest Polak? Kim jest patriota?

  • Pokoloruj symbole narodowe Polski.

https://drive.google.com/file/d/0B6tr80TPnRhlbTBfRnRIaGlOeW8/view  – strona 5

  • „Pieniądze” – rodzic zadaje dziecku pytania: Gdzie jeszcze – poza godłem – znajduje się wizerunek orła? Na czym jest? Rodzic do worka / pudełka wkłada monety. Dziecko próbuje odgadnąć, co jest w środku po dźwięku, a następnie po dotyku. Oglądanie monet (przez lupę), omówienie ich wyglądu. Poszukiwanie wizerunku orła na banknotach. Po zabawie pamiętajmy o dokładnym umyciu rąk!
  • Pobyt na świeżym powietrzu.

Wtorek 05.05.2020 r.

Temat: „Miasta Polski”

Cele ogólne: kształtowanie poczucia tożsamości narodowej; zapoznanie z legendami i symbolami największych polskich miast.

  1. „Stacyjkowo” – zadania na temat znajomości legend o największych polskich miastach. Rodzic wyjaśnia dziecku, że będą podróżowali po różnych polskich miastach. Podróż zaczyna się w górach, a kończy nad morzem. W każdej miejscowości dziecko będzie miało do wykonania zadanie.
  2. ZAKOPANE

„Wspinaczka górska” – zabawa ruchowa. Inscenizowanie ruchem wspinania się na wysoką górę – ruchy naprzemienne rąk i nóg. Unoszenie wysoko kolan. Po dotarciu na szczyt budowanie szczytu z drewnianych klocków na czas (kto szybciej)

  1. KRAKÓW

„Smok” – dziecko układa smoka np. z klocków według własnego pomysłu.

  1. WARSZAWA

„Syrenka” – dziecko wykonuje ćwiczenie gimnastyczne. Kładzie się na brzuchu, podpiera wyprostowanymi rękoma o podłoże, odchyla głowę do tyłu i próbuje stopami dosięgnąć do głowy.

  1. POZNAŃ

„Koziołki” – rodzic z dzieckiem delikatnie stukają się głowami, jak poznańskie koziołki.

  • TORUŃ

„Pierniki” – zabawa plastyczna. Rodzic rysuje piernik, a dziecko ozdabia go wedlug własnego pomysłu. Można skosztować pierniki katarzynki, jeśli akurat posiadamy je w domu.

  • GDAŃSK

„Wpływanie do portu” – zabawa manipulacyjna. Rodzic umieszcza w przezroczystej butelce kawałek styropianu/ kory/ korka i nalewa wodę. Dziecko ma tak manipulować butelką, by okręt wpłynął do portu (szyjki butelki).

Chętni mogą wydrukować mapę konturową Polski i zaznaczyć kolorem trasę podróży:

http://bystredziecko.pl/kolorowanki/mapy/mapa-polski-04.pdf

  • „Stolica Polski” – wysłuchanie wiersza Juliana Tuwima Warszawa.

Warszawa

Julian Tuwim

Jaka wielka jest Warszawa!

Ile domów, ile ludzi!

Ile dumy i radości

W sercach nam stolica budzi!

Ile ulic, szkół, ogrodów,

Placów, sklepów, ruchu, gwaru,

Kin, teatrów, samochodów

I spacerów i obszaru!

Aż się stara Wisła cieszy,

Że stolica tak urosła,

Bo pamięta ją maleńką,

A dziś taka jest dorosła.

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytania: Jakie miasto jest stolicą Polski? Jak wygląda stolica przedstawiona w wierszu? Czy znacie jakąś legendę dotyczącą Warszawy?

  • „Syrenka” – praca plastyczna do wyboru:

http://1.bp.blogspot.com/-jJRJ7NEH_1U/U16I2XAfDCI/AAAAAAAACLE/SxY7CzWV3cU/s1600/warszawska+syrena.jpg

http://praceplastyczne.pl/symbole-narodowe/6-syrenka-warszawska

  • Pobyt na świeżym powietrzu.

Środa 06.05.2020 r.

Temat: „Z czego słynie Polska?”

Cele ogólne: kształtowanie poczucia tożsamości narodowej; rozbudzanie dumy z bycia Polakiem.

  1. „Mali żołnierze” – dziecko maszeruje naśladując żołnierza na defiladzie. Wysoko unosi kolana i wymachuje rękami. Rodzic wydaje komendy, np. Padnij! (dziecko kładzie się na podłodze), Czołgaj się! (czołga się), Powstań! (wstaje), Kryć się! (chowa się za jakimś przedmiotem).
  • Biało-czerwone motylki – wysłuchanie opowiadania Agnieszki Filipkowskiej i rozmowa na temat jego treści.

Biało-czerwone motylki

Agnieszka Filipkowska

Kiedy za oknem pełnią kolorów zaczęła rozkwitać wiosna, w grupie Motylków zrobiło się biało– czerwono. Wykonane przez przedszkolaki małe dwukolorowe flagi ozdobiły półkę w kąciku czytelniczym, a na korkowej tablicy zakwitły – niczym dorodne kwiaty – biało–czerwone kotyliony z kartonu  i bibuły. Zostały jeszcze do wycięcia proporczyki, które miały zawisnąć nad oknami. Dzieci pracowały dzielnie nad ozdobieniem sali na majowe święto.

–– Proszę pani, bo Antek się przezywa – krzyknął nagle Julek, wskazując na kolegę. – On mówi, że ja jestem patriota!

Pani Marta odłożyła na chwilę papier i nożyczki, spojrzała na chłopców z uśmiechem i łagodnym głosem zwróciła się do dzieci:

–– Julku, poczułeś się urażony? – Chłopiec kiwnął głową. – Zupełnie niepotrzebnie, bo bycie patriotą to żaden wstyd, wręcz przeciwnie. A ty, Antku, wiesz, co oznacza słowo, którego użyłeś?

–– Yyyy… no… chyba nie… – wybąkał zawstydzony Antek.

–– Ja wiem! – krzyknęła Julka. – Moja babcia zawsze powtarza, że jej dziadek, czyli mój prapradziadek był patriotą, bo walczył na wojnie. I dostał medal, prawdziwy! On już nie żyje, ale widziałam w albumie jego zdjęcia w mundurze.

–– Możesz być dumna z takiego prapradziadka, Julciu – przyznała pani Marta. – Rzeczywiście, wygląda na to, że był patriotą, czyli kimś, kto kocha swój kraj, swoją ojczyznę, i dba o nią tak bardzo, że jest gotów zaryzykować dla niej życie, jeśli to konieczne.

Julek, zajęty wprawdzie przyklejaniem białych i czerwonych trójkątów do długiej tasiemki, słuchał w skupieniu toczącej się rozmowy i nie bez żalu wywnioskował z niej, że wcale nie zasłużył na rzucone przez Antka przezwisko.

–– A jak ja nie chcę zostać żołnierzem, tylko lekarzem, to nie mogę być tym, no… patriotą, proszę pani? – spytał, nie kryjąc rozczarowania.

– Ależ oczywiście, że możesz – zapewniła pani Marta. – Patriota nie musi koniecznie walczyć na wojnie. Teraz, w czasach pokoju, możemy okazywać swój szacunek dla ojczyzny w inny sposób. Na przykład lekarz, wykonując swój zawód, służy krajowi, bo dba o zdrowie jego obywateli.

–– To tak jak moja mama! Ona leczy ludziom oczy – pochwaliła się Marysia.

–– Rzeczywiście, lekarz to ważny zawód. Ale to, co powiedziałam, dotyczy tak naprawdę każdego,

kto dobrze wykonuje swoją pracę. Może to być policjant, nauczyciel, artysta czy kasjer w sklepie. Nawet wy, będąc jeszcze dziećmi, możecie zachowywać się patriotycznie. Można powiedzieć, że Polska jest naszym wspólnym domem, a Polacy – rodziną, a jak można dbać o dom i rodzinę? – spytała wychowawczyni.

–– Na przykład można sprzątać po sobie i nie bałaganić – zaproponowała nieśmiało Tereska.

–– Masz rację, Teresko – przyznała pani. – To bardzo ważne, żeby dbać o środowisko, nie zaśmiecać go i troszczyć się o nasze wspólne otoczenie.

–– I jeszcze można się starać nie psuć różnych rzeczy – dodał Antek.

–– Tak, Antku, trzeba korzystać z tego co wspólne w taki sposób, żeby tego nie niszczyć. Place zabaw, parki, autobusy i tramwaje, a także przedszkole, w którym teraz jesteśmy, należą do nas wszystkich.

Dlatego kiedy ktoś je niszczy, wszyscy tracimy.

–– Proszę pani, a ja dostałam od babci taką książkę o Polsce z białym orłem na okładce – wtrąciła nagle Julia. – I tata mi ją czyta. Tam jest na przykład napisane, że najdłuższa rzeka Polski to Wisła.

I że stolicą jest Warszawa, i jeszcze było coś o Krakowie… i dużo innych informacji, ale jeszcze nie wszystko pamiętam. I tata mówi, że tam są rzeczy, które każdy Polak powinien wiedzieć.

–– Twój tata ma rację, warto poznawać własny kraj oraz jego historię i kulturę – przyznała nauczycielka.

– To coś, co każdy z was już teraz może zacząć robić. Zresztą częściowo robimy to razem tu, w przedszkolu. I spójrzcie, co nam się udało stworzyć.

Wycięte przez dzieci proporczyki zostały przyklejone do mocnej złotej tasiemki i tworzyły piękny biało–czerwony łańcuch. Nadszedł czas, by ozdobić nim ramy okienne. Pan Marek, przedszkolny konserwator, przyniósł drabinę i pomógł w zamocowaniu dekoracji.

–– No, no! Nieźleście się napracowali, mali patrioci! – rzekł z uznaniem, patrząc z góry na pięknie przystrojoną salę.

–– Widzicie, wywieszanie flagi w święta narodowe to dla innych znak, że ojczyzna jest dla was ważna – skomentowała pani Marta. – W ten sposób też można pokazać swój patriotyzm.

Pod koniec dnia dzieci mogły zabrać zrobione przez siebie chorągiewki do domów. Julek włożył swoją do kubeczka i postawił ją na parapecie w dużym pokoju. W czasie zabawy co jakiś czas zerkał na nią z dumą. A kiedy tata wrócił z pracy, chłopiec natychmiast pobiegł oznajmić mu z pewną siebie miną:

–– Wiesz, tato, jeśli chcesz, możesz zostać patriotą, tak jak ja. To naprawdę nic trudnego.

Rodzic zadaje dziecku pytania: Co oznacza patriotyzm? Jak pokazujesz, że jesteś patriotą?

  • „Patriotyczny quiz” – wybieranie zachowań patriotycznych spośród innych. Rodzic wymienia różne zachowania, zadaniem dziecka jest wybrać te, które wskazują na zachowania patrioty.  Gdy dziecko zadecyduje, że zachowanie nie jest patriotyczne, wyjaśnia, dlaczego tak sądzi.

Przykłady zachowań:

– Znam symbole narodowe.

– Potrafię zaśpiewać hymn.

– Gdy słyszę hymn, tańczę.

– Wybieram towary produkowane w Polsce.

– Znam i zwiedzam zabytki w Polsce.

– Podczas świąt narodowych wywieszam flagę.

– Bawię się godłem i rysuję po nim.

– Kibicuję Polskim reprezentacjom sportowym.

– Uczę się o historii naszego kraju.

– Zawieszam szalik z napisem Polska i godłem bałwanowi zimą.

  • Słuchanie hymnu Polski. Nauka części zwrotek hymnu, zwrócenie uwagi na szczególne zachowywanie się podczas śpiewu / słuchania hymnu Polski.

Mazurek Dąbrowskiego

muz. autor nieznany, sł. Józef Wybicki

Jeszcze Polska nie zginęła,

Kiedy my żyjemy.

Co nam obca przemoc wzięła,

Szablą odbierzemy.

Ref.: Marsz, marsz Dąbrowski,

Z ziemi włoskiej do Polski.

Za twoim przewodem

Złączym się z narodem. (×2)

Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę,

Będziem Polakami.

Dał nam przykład Bonaparte,

Jak zwyciężać mamy.

Ref.: Marsz, marsz Dąbrowski… (×2)

Jak Czarniecki do Poznania

Po szwedzkim zaborze,

Dla ojczyzny ratowania

Wrócim się przez morze.

Ref.: Marsz, marsz Dąbrowski… (×2)

  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Kocham i szanuję Polskę” – wykonanie plakatu. Na dużej kartce papieru (można skleić dwie kartki A4) rodzic rysuje ogromne serce jako symbol miłości do Polski. Na osobnej kartce wykonuje napis „Kocham i szanuję Polskę”. Zadaniem dziecka jest wyciąć pojedyncze litery z kolorowych czasopism i przykleić je nad sercem, tak by utworzyły napis. Następnie dziecko maluje farbami jedną ze swoich dłoni  w barwy narodowe (tak jak flagę) i odbija dłoń w środku narysowanego serca, co stanowi symbol zgadzania się z hasłem zapisanym u góry. Odbitą dłoń dziecko podpisuje swoim imieniem samodzielnie lub przy pomocy rodzica.

Czwartek 07.05.2020 r.

Temat: „Krajobraz Polski”/ „Płynie Wisła, płynie”

Cele ogólne: wprowadzenie litery J, j; doskonalenie uważnego słuchania; doskonalenie percepcji wzrokowej; utrwalenie wiadomości o Polsce.

  1. „Mali żołnierze” – dziecko maszeruje naśladując żołnierza na defiladzie. Wysoko unosi kolana i wymachuje rękami. Rodzic wydaje komendy, np. Padnij! (dziecko kładzie się na podłodze), Czołgaj się! (czołga się), Powstań! (wstaje), Kryć się! (chowa się za jakimś przedmiotem).
  • Legenda o Wiśle – zapoznanie z legendą Hanny Zdzitowieckiej.

Legenda o Wiśle

Hanna Zdzitowiecka

Wysoko nad szczytami gór wznosił się stary dwór króla Beskida, władcy całego pasma górskiego, i jego żony, Borany, władczyni okolicznych borów. Przez wiele lat oboje rządzili mądrze i sprawiedliwie, toteż wszyscy z żalem przyjęli wiadomość o śmierci starego króla. Borana wezwała wtedy troje swych dzieci, by zgodnie z wolą króla podzielili się władzą.

–– Ty, Lanie, jako syn najstarszy, opiekować się będziesz polami i łąkami. Wy zaś obie, Czarnocho i Białko, rozprowadzicie wodę z górskich strumieni po polach i łąkach Lana, by wszystko, co żyje, miało jej pod dostatkiem. Żywa, zawsze pogodna i wesoła Białka uśmiechnęła się do siostry i skacząc,

i tańcząc, zbiegła po skałach ku widniejącym we mgle dolinom. Poważna i zasępiona Czarnocha skierowała się na drugą stronę góry królowej Borany i ostrożnie zaczęła schodzić po zboczu.

Wkrótce obie siostry spotkały się u podnóża.

–– Płyniemy dalej razem! – zawołała ucieszona Białka.

–– Nigdy się już nie rozstaniemy – zapewniła Czarnocha.

Nagle przegrodziła im drogę skała, pod którą czekał rycerz Czantor w kamiennej zbroi.

–– Zatrzymajcie się, piękne córki Beskida i Borany. Dokąd tak spieszycie? Po co chcecie iść do

nieznanej, odludnej i dzikiej krainy? Zostańcie tu.

Siostrom podobała się ziemia Czantora. Zostały więc i z wdzięczności za gościnę zrosiły strumieniami

zbocza doliny, aż zakwitły tysiącami różnobarwnych kwiatów, jakich nikt tu jeszcze nie widział. Ale Ziemia rozkazała Czantorowi przepuścić córki Beskida przez skały, by poniosły wody dalej ku północy.

–– Nie mogę pozwolić, byście obie popłynęły w obce strony. Wyślijcie przodem jedną falę na zwiady – poradził. – Niech się rozejrzy, a gdy wróci, opowie, co widziała…

Czantor rozsunął skały i pierwsza fala wyszła przez nie onieśmielona, niepewna, co ją czeka.

–– Idź, falo, któraś wyszła – żegnały ją siostry. – Idź przed siebie i wracaj co prędzej z wieściami o tamtych borach i lasach, o tamtych łąkach i polach…

„Wyszła” – bo tak nazwały tę falę powstałą z połączonych wód – wypłynęła przez skalną szczelinę.

Biegła żywo po kamieniach, pluszcząc i szemrząc beztrosko. Mijała ciemne bory i jasne zagajniki, zielone pola i ukwiecone łąki…

Wtem, gdy mijała skałę wawelską, wyskoczył ku niej zaczajony tam potwór – okropny, smok ziejący ogniem. Przestraszona, bryznęła mu w oczy pianą wodną. Zasyczało, zadymiło i oślepiony smok skrył się na chwilę w pieczarze. Gdy wyjrzał, Wyszła była już daleko. Płynęła teraz przez urodzajne ziemie ku północy, kręcąc się i wijąc to w prawo, to w lewo, byle jak najwięcej świata zobaczyć, jak najwięcej pól zrosić swą wodą.

Przyłączyły się do niej mniejsze strumienie i rzeczki, które nie miały odwagi same zapuszczać się w obce, nieznane strony.

Płynęła coraz wolniej, coraz szerzej rozlewała swe wody, zmęczone długą drogą. „Czas już chyba zawrócić” – myślała nieraz, ale ciekawość pchała ją naprzód. Aż nagle zniknęły jej sprzed oczu lasy i pola. Poczuła dziwny słony smak, nieznany zapach dolatywał z północy. Nad sobą miała szare niebo, przed sobą szarą, nieogarnioną wzrokiem, łączącą się z niebem wodę, spienioną białymi grzywami. To było morze.

–– Jakie to groźne, potężne i piękne – szepnęła.

Ale jej cichy głos zagłuszył gwałtowny szum, jakaś siła pociągnęła ją ku sobie i Wyszła, pierwsza fala wysłana z dalekich gór Beskidu, połączyła się z falami morskimi. Czarnocha i Białka na próżno czekały jej powrotu. Na próżno wysłały za nią jedną falę po drugiej.

Wszystkie biegły jej śladem i wszystkie po długiej drodze gubiły się w słonych wodach Bałtyku.

Z tych to fal płynących nieustannie powstała wielka rzeka, już nie „Wyszła”, a Wisła, od której obie siostry przezwano Czarną i Białą Wisełką.

Informacje dla Rodzica:

Wisła bierze początek w górach, lecz nie są one tak skaliste i strome jak np. Tatry, lecz porastają je lasy. Z Baraniej Góry – jednej z gór, wypływają dwa strumienie – Biała i Czarna Wisełka. Biała Wisełka wytryska ze skały, a że jest tam stromo, płynie szybko. Natomiast Czarna Wisełka płynie dużo wolniej po czarnej ziemi, stąd jej nazwa. Gdy Biała Wisełka łączy się z Czarną, tworzą Wisłę. Początkowo jest ona płytka i niezbyt szeroka, dopiero gdy płynie przez Polskę, dopływają do niej różne strumienie i rzeki, a dzięki temu poszerza się i pogłębia. Przepływa przez środek Polski i kieruje się aż do Morza Bałtyckiego.

  • Wprowadzenie litery J, j.

– Rodzic zadaje dziecku pytanie: „Jakie owoce, można spotkać w polskim lesie?”. JAGODY

– Dziecko dzieli słowo „jagody” na sylaby i pokazuje na palcach ile jest sylab.

– Rodzic pyta, co słychać na początku słowa „jagody”?

– Pokazuje dziecku literę J, j. Dziecko próbuje narysować ją palcem w powietrzu, a następnie na plecach rodzeństwa lub rodzica.

Książka, część 4 str. 12 A.

  • Ozdobienie szablonu litery dowolnym materiałem. Następnie narysowanie wokół litery przedmiotów, których nazwy zaczynają się głoską j (np. jeż, jeleń, jagody, jabłko, jamnik, jaskółka, jajka, jacht).

https://mojedziecikreatywnie.pl/sdm_downloads/alfabet-wyklejania-plastelina-malowania/

  • „Wzory” – doskonalenie percepcji wzrokowej. Obok każdego kształtu w tabeli narysuj taki sam wzór. Pokoloruj dowolnym kolorem pole, na którym wzór, twoim zdaniem, najbardziej przypomina literę j. Książka, część 4, str. 12 B.
  • Słuchanie piosenki „Jestem Polakiem”. Próba nauki refrenu.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • Dla chętnych: film edukacyjny utrwalający wiedzę o Polsce, a także poszerzający zdobytą już wiedzę – połączony z quizem.

TEMAT TYGODNIA: „TAJEMNICE KSIĄŻEK”

Piątek 08.05.2020

Temat: „Czym są dla nas książki?”/ „Jesteśmy autorami”

Cele ogólne: rozbudzanie zainteresowań czytelniczych; kształtowanie poszanowania dla książek; zapoznanie z różnymi rodzajami książek.

  1. „Wąską ścieżką” – rodzic rozkłada na podłodze skakankę/ linę/ centymetr krawiecki, a dziecko musi przejść po tym noga za nogą.
  • „Rodzaje książek” – rodzic zadaje pytania: „Co to jest książka? Z czego jest zbudowana? Jakie mogą być książki? (kucharskie, atlasy, albumy, przewodniki, słowniki, książki dla dzieci z obrazkami, z wierszami itd.) O czym mogą być?”.
  • Ale wstyd! – słuchanie i analiza treści wiersza Dominiki Niemiec.

Ale wstyd!

Dominika Niemiec

Dnia pewnego ciepłą zieloną wiosną

mała Ania patrzyła, jak kwiatki rosną.

A że chciała narysować sobie takie ładne kwiatki,

umieściła je na książce, na środku okładki.

Wiem, powiecie, że Ania książkę tak zniszczyła,

ale jeszcze ta historia wcale się nie skończyła.

Ale wstyd!

Siostra Ani, gdy tylko spostrzegła jej poczynania,

zaczęła szukać jakiegoś rozwiązania.

Chciała książkę wyszorować szczoteczką i wodą.

Może one na ten kłopot coś pomóc tu mogą?

Ale zamiast się poprawić, wszystko się pogorszyło,

bo książce to pranie wcale nie posłużyło.

Ale wstyd!

Mama, gdy zobaczyła poczynania swoich córek,

za zniszczenie książki dała im porządną burę.

Bo się okazało, że książka nie należy do dzieci,

a jedynie ktoś im tę książkę do czytania polecił.

I mama z biblioteki ją wypożyczyła.

A to bardzo ważna kwestia w tym momencie była.

Ale wstyd!

Przecież książki nawet pomazanej nie można wyrzucić.

Trzeba będzie ją do biblioteki jak należy zwrócić.

I wyjaśnić przyczynę jej stanu fatalnego,

jej pogięcia i pomięcia, obrazka nieoczekiwanego.

I książkę odkupić lub zapłacić karę.

Nikt się w takiej sytuacji nie czuje doskonale.

Ale wstyd!

Szybko do biblioteki poszła z córkami mama.

W bibliotece jak zwykle siedziała pani ta sama.

Przywitała wszystkich i już książkę ogląda.

Badawczo się przygląda książce, dziewczynkom się przygląda.

– I co żeście tutaj, łobuziaki, uczyniły?

– Przepraszamy, trochę żeśmy książkę uszkodziły.

Ale wstyd!

– No cóż, musicie teraz naprawić swe zachowanie.

Zaraz wymyślę dla was jakieś zadanie.

Pomożecie mi poustawiać stos książek na półki,

a wtedy wybaczymy wam te wyczyny, te bzdurki.

Dziewczynki zabrały się do pracy ku uciesze mamy.

– Jak dbać i szanować książki, teraz zapamiętamy.

A gdzie wstyd? Już minął, znikł!

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytania: Czego dotyczył wiersz? Co stało się z książką? Kto ją zniszczył? Czy takie zachowanie było właściwe? Skąd dziewczynki miały książkę? Co musiały zrobić po tym, jak zniszczyły książkę? Co czuły dziewczynki, gdy oddawały książkę do biblioteki? Co musiały zrobić w bibliotece? Czy to, co czuły, minęło? Czy wy też kiedyś wstydziliście się z jakiegoś powodu? W jakiej to było sytuacji? Czy to było przyjemne uczucie? Jak czuliście się, gdy wstyd minął? Jak nie należy postępować \ książką?

  • „Części książki” – rodzic ogląda z dzieckiem książkę. Opowiada, co to jest autor, okładka, grzbiet, ilustracja, tytuł, numer strony, spis treści. Dziecko odszukuje opisane rzeczy w książce.
  • „Moja książka” – doskonalenie twórczego myślenia i zdolności grafomotorycznych, przypomnienie rodzajów książek (kucharskie, przewodniki, dla dzieci, albumy, atlasy, słowniki itp.). Dziecko decyduje, jaki rodzaj książki chciałoby stworzyć. Instrukcja, jak zrobić książkę:
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Szpital dla książek” – zabawa w reperowanie zniszczonych książek. Dziecko wraz z rodzicem segreguje książki na „chore” i „zdrowe” (czyli uszkodzone i nieuszkodzone). Następnie taśmą klejącą sklejają zniszczone książki. Na końcu ustawiają książki na półce od największej do najmniejszej.

Religia

W maju ludzie gromadzą się przy kapliczkach, aby oddać cześć Maryi. Modlą się Litanią i śpiewają pieśń loretańską o Matce Bożej. Pokoloruj ilustrację.

Język angielski

Proszę o wydrukowanie, wycięcie i nazwanie z dziećmi podanych zwierząt:

Dog /dog/

Cat /ket/

fish /fisz/

Bird /berd/

Mouse /małz/

Lion /lajon/

 posłuchanie i zaśpiewanie z dziećmi piosenki „I have a pet”

Tekst piosenki:

I have a pet. He is a dog.

And he says, „Woof, woof, woof, woof, woof. Woof woof.”

I have a cat. I have a pet. She is a cat.

And she says, „Meow, meow, meow, meow, meow. Meow meow.”

I have a mouse. I have a pet. He is a mouse.

And he says, „Squeak, squeak, squeak, squeak, squeak. Squeak squeak.”

Woof woof. Meow meow. Squeak squeak.

I have a bird. I have a pet. He is a bird.

And he says, „Tweet, tweet, tweet, tweet, tweet. Tweet tweet.”

 I have a fish. I have a pet. She is a fish.

 And she says, „Glub, glub, glub, glub, glub. Glub glub.”

I have a lion. A lion?! I have a pet. He is a lion.

And he says, „Roar, roar, roar, roar, roar. Roar roar.”

Zabawa:

Używając kart obrazkowych, należy nazwać z dzieckiem podane zwierzątka. Następnie rodzic mówi do dziecka „Close your eyes”/klołz jur ajz/ (zamknij oczy), dziecko zamyka oczy, rodzic zabiera kartę i pyta „What’s missing?”/łots misin/ (czego brakuje), a dziecko zgaduje po angielsku, którego zwierzątka nie ma.

Poniedziałek 27.04 – czwartek 30.04

TEMAT TYGODNIA:  „DBAMY O NASZĄ PLANETĘ”

Poniedziałek 27.04.2020 r.

Temat: „Planeta Ziemia”

Cele główne: pobudzanie odpowiedzialności za środowisko; doskonalenie umiejętności klasyfikacji.

  1. „Szymon mówi” – zabawa ruchowa usprawniająca lateralizację. Rodzic wydaje polecenie do wykonania, stosując hasło: Szymon mówi… W każdym poleceniu musi być zawarte słowo oznaczające kierunek, np. dotknij lewego ucha, biegnij w prawo, skacz na lewej nodze itd.
  2. „Czym jest natura?” – burza mózgów. Dziecko wysuwa swoje pomysły, Rodzic wysłuchuje wypowiedzi. Na koniec je podsumowuje, a jeśli jest taka potrzeba, dodaje własne wyjaśnienie.
  3. „Natura czy człowiek?”– rodzic układa na dywanie różne przedmioty. Dziecko ogląda je a następnie segreguje: przy rysunku drzewa kładzie przedmioty stworzone przez naturę a przy rysunku człowieka – przedmioty przez niego stworzone.

Przykładowe przedmioty:

Wytwory człowieka: reklamówka, piłka, książka, kredka, długopis, kartka, papierek po cukierku, łyżka, ścierka, gąbka, skarpetka, śruba, samochód zabawka, lalka, miś, puszka, butelka.

Przedmioty naturalne: liście, gałązki, źdźbło trawy, cebulka, jabłko, kwiat, kora, słoma, siano, burak, ziemniak, kamień, orzech, bursztyn, muszelka, pióro.

  • Narysuj w ramce z kwiatkiem obiekty, które pochodzą z natury, a w ramce z nożyczkami, przedmioty stworzone przez człowieka. Ćwiczenie logicznego myślenia, poszerzanie wiedzy ogólnej, doskonalenie zdolności grafomotorycznych.
  • „Człowiek i jego działanie” – rozmowa z dzieckiem na temat właściwych i niewłaściwych zachowań człowieka wobec środowiska. Dziecko wypowiada się na podstawie własnych doświadczeń. Rodzic kieruje rozmową tak, by dziecko wymieniało zachowania nie tylko negatywne, lecz także dobre dla Ziemi. Przykłady zachowań dostępne są na ilustracji:
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Sekwencje” – wycinamy krótkie paski w trzech kolorach. Dziecko segreguje je według koloru. Rodzic układa kawałek sekwencji z dwóch kolorów (od strony lewej do prawej, np. żółty pasek, czerwony pasek, żółty pasek, czerwony pasek) i prosi dziecko o samodzielne dokończenie rytmu. Następnie układa z trzech kolorów.

Wtorek 28.04.2020 r.

Temat: „Dbamy o środowisko”

Cele ogólne: wprowadzenie litery Z, z; doskonalenie słuchu fonemowego; kształtowanie właściwych nawyków dotyczących ochrony środowiska naturalnego.

  1. „Szymon mówi” – zabawa ruchowa usprawniająca lateralizację. Rodzic wydaje polecenie do wykonania, stosując hasło: Szymon mówi… W każdym poleceniu musi być zawarte słowo oznaczające kierunek, np. dotknij lewego ucha, biegnij w prawo, skacz na lewej nodze itd.
  2. „Jak pomóc naszej planecie?” – rodzic pokazuje dziecku zdjęcia terenów pięknych i czystych oraz zanieczyszczonych. Następnie zadaje pytanie: Jak pomóc naszej planecie? Dziecko podaje jak najwięcej pomysłów.
  3. „Zagrożone” – rozmowa na temat zwierząt zagrożonych wyginięciem. Rodzic rozkłada na dywanie zdjęcia różnych zwierząt, wśród nich zagrożonych wyginięciem, takich jak goryl, tygrys, nosorożec, słoń, żubr, niedźwiedź, zebra pręgowana. Dzieci najpierw podają nazwy wszystkich zwierząt. Następnie rodzic odwraca obrazkiem w dół wszystkie zdjęcia zwierząt zagrożonych wyginięciem. Wyjaśnia dziecku, że tych zwierząt jest już na świecie bardzo mało, bo ludzie na nie polują lub niszczą ich środowisko życia: wycinają lasy, zatruwają wodę – i te zwierzęta, to „zwierzęta zagrożone wyginięciem”.
  • Wprowadzenie litery Z, z.
  • Rodzic prosi, by dziecko wydzieliło pierwsze głoski z rożnych nazw zwierząt (obrazki z poprzedniego ćwiczenia). Następnie dziecko dzieli nazwy zwierząt na sylaby.
  • Rodzic pyta dziecko, co słychać na początku słowa zebra.
  • Prezentacja litery Z, z. Wodzenie palcem po małej i wielkiej literze drukowanej.
  • Wyszukiwanie litery Z, z w różnych gazetach, książkach. Poszukiwanie w domu przedmiotów, których nazwy rozpoczynają się głoską Z, z.
  • Ozdobienie szablonu litery Z, z dowolnym materiałem. Kontur litery można pobrać ze strony: https://mojedziecikreatywnie.pl/sdm_downloads/alfabet-wyklejania-plastelina-malowania/
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • Wysłuchanie piosenki „Ziemia wyspa zielona”. Próba nauki refrenu.

Środa 29.04.2020 r.

Temat: „Śmieci”

Cele główne: doskonalenie umiejętności segregacji śmieci; wprowadzenie pojęcia recyklingu.

  1. „Szymon mówi” – zabawa ruchowa usprawniająca lateralizację. Rodzic wydaje polecenie do wykonania, stosując hasło: Szymon mówi… W każdym poleceniu musi być zawarte słowo oznaczające kierunek, np. dotknij lewego ucha, biegnij w prawo, skacz na lewej nodze itd.
  2.  „Recykling” – dziecko próbuje odgadnąć, co oznacza to słowo. W razie potrzeby rodzic wyjaśnia, że jest to zmniejszenie zużycia surowców naturalnych oraz ilości odpadów, przetwarzanie odpadów na coś, co można ponownie wykorzystać. Następnie pokazuje dziecku symbol recyklingu.
  3. Obejrzenie bajki dotyczącej segregacji śmieci.
  • „Zabawka z recyklingu” – stworzenie zabawki. Pomysły można znaleźć tutaj:

https://ekodziecko.com/lapanka-zabawka-zrecznosciowa

https://ekodziecko.com/meduza-teczowe-mobile

  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • Dla chętnych: gry edukacyjne do wyboru.

https://www.miniminiplus.pl/rybka-minimini/gry/segregacja-smieci

https://zasobyip2.ore.edu.pl/uploads/publications/5bd2dd39ed6ed5c0363c648134f9e162_/index.html

http://www.przedszkole.pceluban.pl/ezeszyt/pliki/media/aplikacje/index.html

Czwartek 30.04.2020 r.

Temat: „Smog – co to za stwór?’/ „Co ja mogę zrobić dla Ziemi?”

Cele ogólne: rozwijanie wiedzy na temat zanieczyszczenia powietrza; poczucie odpowiedzialności oraz troski o czystość otoczenia; wdrażanie do oszczędzania wody i ochrony środowiska.

  1. Zabawa przy piosence „Ziemia wyspa zielona”. Próby śpiewu.
  • „Smog” – słuchanie opowiadania Agnieszki Frączek pod tym samym tytułem z książki Sprężynek na tropie tajemnic – ekologia.

Smog

Agnieszka Frączek

Bardzo długo wyjeżdżaliśmy z miasta. „Brum, brum!”, dudniło nam w uszach. „Ti–tit, ti–tit!”,

atakowało nas mimo szczelnie zamkniętych okien.

–– Rany, jaki korek! – narzekał tata.

–– Szybciej! – prosił Antek.

–– Wolniej – prosiła mama.

–– Nudzi mi się – jęczała Zosia.

–– Pi… – popiskiwał pies.

–– Daleko to jeszcze? – pytałem ja, Sprężynek.

Ale nasze słowa i tak zagłuszało nieznośne „Brum, brum, ti–tit!”.

Wreszcie – powolutku, koło za kołem – udało nam się wyjechać za miasto. I od razu zrobiło się weselej. Tata przestał narzekać na korki, mama przestała prosić, żeby tata zwolnił (dziwne, bo jechaliśmy teraz dużo szybciej niż w mieście), Antek przestał prosić, żeby tata przyspieszył, nawet Zosia przestała się nudzić. Z pobocza machały do nas czerwone dęby, żółte brzozy i zielone choinki, pies pochrapywał cicho, a Zośka nuciła jakąś przedszkolną piosenkę. Nawet słońce świeciło jakby trochę jaśniej.

–– Od razu widać, że smog został za nami – cieszyła się mama.

–– To tam był jakiś smok? – z wrażenia mało nie wypadłem z koszyka.

–– Trzygłowy? – zawtórowała mi Zosia.

–– Spokojnie, nie smok, tylko smog, głuptasy – roześmiał się Antek.

–– A co to za różnica? – zapytała Zosia.

–– Ten wasz smok jest zielony, ma trzy głowy, pazury, ogon i K na końcu…

–– Czyli na ogonie?

–– Zośka! – zbył siostrę Antek. I tłumaczył dalej: – Wasz smok pożarł barana nafaszerowanego siarką. Zgadza się?

–– Tak… – odpowiedziała niepewnie Zosia, która chyba podobnie jak ja nie rozumiała, czemu ten zielony potwór ma być „nasz”.

–– Smog, o którym mówiła mama, też ma w środku trochę siarki. Ale na tym koniec podobieństw.

Bo mamie wcale nie chodziło o smoka, ale o smog, prawda, mamo?

–– Prawda.

–– Czyli chmurę pełną dymów i spalin – wtrącił tata.

–– A skąd się biorą takie smoki?

–– Smogi! – poprawił Antek. – Skąd? No z tej… Z tego… – plątał się.

–– Pamiętacie te wszystkie samochody stojące w korku? – przyszedł mu z pomocą tata. – Potraficie

sobie wyobrazić, ile one naprodukowały spalin.

–– Mnóstwo.

–– Właśnie: mnóstwo. A przecież powietrze jest zanieczyszczane nie tylko przez samochody, ale też przez fabryki, gospodarstwa domowe, przez… – przerwał nagle tata. – Zobaczcie, jaki paskudny dom!

Rzeczywiście, z komina małego, żółtego domku wydobywały się kłęby dymu – gęstego, brązowoczarnego i pachnącego chyba jeszcze gorzej niż smocza jama. Wdzierał się do samochodu, łaskotał nas w nosy i szczypał w oczy.

–– A fe! – zawołała Zosia.

–– Fe! – powtórzył za siostrą Antek i zakrył sobie nos szalikiem.

–– Psik! – kichnął pies.

–– Co oni palą w tym piecu? Śmieci? – zastanawiała się mama.

–– Śmieci – potwierdził tata. – A paląc je, zatruwają powietrze, które i bez tego jest już bardzo

zanieczyszczone – westchnął.

–– A smog się cieszy – podsumował Antek.

Po przeczytaniu opowiadania rodzic zadaje dziecku pytania: Co to jest smog? Czym różnią się smog i smok? Zapisuje na kartce wyraz „smok” i „smog” – dziecko analizuje zapis. Następnie rodzic pyta: Jakie są przyczyny smogu? Jak pozbyć się smogu? (jazda rowerem zamiast samochodem, niepalenie śmieci w piecach, filtry na kominach fabryk, nowoczesne piece w domach).Wyjaśnia, że nie zawsze widać, że powietrze jest zanieczyszczone.

  • „Miasto” – praca plastyczna. Dziecko wycina z gazet prostokąty różnej wielkości i nakleja obok siebie pionowo, tworząc miasto. Następnie nad nimi węglem rysuje spirale – dym.
  • „Co ja mogę zrobić dla Ziemi? – dziecko odpowiada na to pytanie po obejrzeniu filmu edukacyjnego „W kontakcie z naturą”.

http://www.przedszkole.pceluban.pl/ezeszyt/pliki/media/aplikacje/index.html

Religia

Pan Jezus mówi do nas na kartach Ewangelii.

Wysłuchaj  https://www.youtube.com/watch?v=sr_n2BopgzI

Pomaluj ilustracje do wysłuchanego fragmentu.

Język angielski

Proszę o wydrukowanie i wymówienie z dziećmi podanych słów:

happy /hapi/

angry /engry/

scared /skerd/

sleepy /slipi/

Proszę, aby dzieci posłuchały i zaśpiewały podana piosenkę:

Tekst w języku angielskim i propozycje gestów:

If you’re happy happy happy, clap your hands. (wesoła minia i klaskanie)
If you’re happy happy happy, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands.

If you’re angry angry angry, stomp your feet. (zezłoszczona mina, zaciśnięte pięści i tupanie nogami)
If you’re angry angry angry, stomp your feet.
If you’re angry angry angry, stomp your feet, stomp your feet.
If you’re angry angry angry, stomp your feet.

If you’re scared scared scared, say, “Oh no!” (wystraszona mina, otwarta dłoń na policzku)
If you’re scared scared scared, say, “Oh no!”
If you’re scared scared scared, say, “Oh no!” Say, “Oh no!”
If you’re scared scared scared, say, “Oh no!”

If you’re sleepy sleepy sleepy, take a nap. (przysypianie, głowa położona na złożonych dłoniach)
If you’re sleepy sleepy sleepy, take a nap.
If you’re sleepy sleepy sleepy, take a nap, take a nap.
If you’re sleepy sleepy sleepy, take a nap.

If you’re happy happy happy, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands.

Zabawa:

Rodzic pokazuje jakieś uczucie (poprzez karty obrazkowe lub gesty), a dziecko zgaduje po angielsku, potem następuje zamiana ról 😉

Poniedziałek 20.04 – piątek 24.04

Poniedziałek 20.04.2020 r.

Temat: „Czy świnia to brudne zwierzę?

Cele ogólne: doskonalenie umiejętności rozróżniania fikcji i rzeczywistości; poszerzanie wiedzy na temat wyglądu i zwyczajów świni.

  1. „Traf do celu”– ćwiczenia z elementami rzutu. Dziecko staje na linii i otrzymuje po trzy drewniane klocki. Rodzic  ustawia w pewnej odległości pojemnik a dziecko rzuca klockiem tak, by trafić do pojemnika.
  2. „Świnki w bajkach” – rodzic prosi dziecko o wymienienie znanych bajek, w których występują świnie (Babe – świnka z klasą, Kubuś Puchatek, Trzy małe świnki, Świnka Peppa). Dziecko ogląda wspólnie z rodzicem fragment którejś z bajek i rozmawia o świnkach z filmu: gdzie żyją, jak wyglądają, jakie mają przygody. Na koniec przypomina sobie domki, w których mieszkały świnki z bajki Trzy małe świnki.
  3. „Ciekawostki o świnkach” – rodzic pyta dziecko: Czym różniły się świnki z bajek od prawdziwych świń? Gdzie mieszkały trzy małe świnki, gdzie mieszkają prawdziwe świnie? Rodzic przekazuje dzieciom ciekawostki o świniach, np.:

–  świnie podobnie jak kury nie mają gruczołów potowych – sprawia to, że świnia nie może chronić się inaczej przed przegrzaniem – jak poprzez kąpiele błotne (świnie wchodzą do błota, by się ochłodzić),

– są obdarzone doskonałym węchem (podobnie jak psy),

– są bardzo inteligentne (mają wyższy iloraz inteligencji niż psy),

– wbrew pozorom można je uznać za zwierzęta czyste – świnie swoje miejsca do spania utrzymują z daleka od miejsc wypróżniania się (niestety ciasne chlewy często uniemożliwiają im takie działanie).

  • „Brudna świnka” – praca plastyczna. Dzieci wycinają kontury świni wydrukowane na różowym papierze. Ozdabiają świnki palcami przy użyciu kremu czekoladowego i płatków owsianych (lub innych dostępnych w domu materiałów).
  • Blok zajęć o emocjach – wdzięczność. Rodzic  rozmawia z dzieckiem, zadaje pytania: Co to znaczy „być za coś wdzięcznym”? Czy jest to miłe uczucie? Za co możemy być wdzięczni wiejskim zwierzętom? Jak możemy okazać im swoją wdzięczność? Za co zwierzęta mogą być wdzięczne ludziom? Jak zwierzęta mogą okazać nam swoją wdzięczność? Każdy członek rodziny kończy zdanie, wykorzystując w nim nazwę wybranego zwierzęcia, np. Jestem wdzięczny (krowie) za to, że daje mleko.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.

Wtorek 21.04.2020 r.

Temat: „Skąd się bierze wełna?”/ „Po co hodujemy krowy?”

Cele ogólne: poszerzenie informacji na temat baranów i owiec oraz ich hodowli; poszerzenie wiadomości na temat wartości odżywczych i wykorzystania mleka; doskonalenie motoryki małej.

  1. „Skąd się bierze wełnę?” – podawanie nazw i porównywanie wełnianych produktów, określanie i opisywanie wełny po dotyku. Rodzic przynosi wełniany sweter i pyta dziecko, jak powstał ten produkt, skąd się bierze wełnę. Dziecko szuka w domu, także wśród własnych ubrań, innych produktów z wełny, określa i opisuje wełnę po dotyku. Rodzic pokazuje zdjęcia owcy i barana, pyta, czym się różnią, a jakie są między nimi podobieństwa. Na koniec prezentuje dziecku na mapie, gdzie w Polsce hoduje się najwięcej owiec (główne obszary chowu owiec to Karpaty, Sudety i Podlasie).
  • „Gdzie jest owca?” – zabawa ruchowa. Mama owca ma zawiązane oczy. Próbuje odnaleźć swoje dziecko, zagubioną owieczkę, po dźwięku dzwoneczka (dziecko z dzwoneczkiem przemieszcza się po pokoju). Zabawę można wielokrotnie powtórzyć.
  • „Co daje krowa?” – rodzic pyta dziecko, co daje krowa. Dziecko (niemające uczulenia i alergii) smakuje mleka (mogą być różne rodzaje mleka), określa jego kolor, smak i zapach. Następnie rodzic pokazuje dziecku produkty mleczne – mogą być zdjęcia (różne rodzaje serów, masło, jogurt, śmietanę, lody) oraz produkty bezmleczne (warzywa, owoce, ryby, pieczywo). Dzieci mają za zadanie nazwać wszystkie produkty i wybrać tylko te, które powstają z mleka.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Czy mleko jest zdrowe?” – porównywanie kartonów po mleku, pogadanka na temat wartości odżywczych mleka. Rodzic (w miarę możliwości) przynosi różne opakowania po mleku. Dzieci zastanawiają się, co oznaczają procenty na opakowaniach. Następnie rodzic rozmawia z dzieckiem na temat rodzajów mleka (tłuste, półtłuste, bez laktozy itd.). Na koniec pyta, czy mleko jest zdrowe, czy wszyscy mogą pić mleko i kto w szczególności powinien je pić.
  • Zwierzęta na wsi – film edukacyjny podsumowujący zdobytą wiedzę.
  • Przyrządzanie masła w słoiku – zadanie dla chętnych. Dziecko otrzymuje mały słoik z zakrętką, do którego wlewa tłustą śmietanę. Po intensywnym potrząsaniu słoikiem przez kilka minut powstanie domowe masło.

TEMAT TYGODNIA: „PRACA ROLNIKA”

Środa 22.04.2020 r.

Temat: „Na polu”/ „Maszyny rolnicze”

Cele ogólne: poznanie różnic między sianem a słomą; poznanie nazw i działania maszyn rolniczych.

  1. Poranna gimnastyka – dziecko wspólnie z rodzicem wykonuje ćwiczenia, np. pięć przysiadów, dwa pajacyki itd.
  2. „Wieś i miasto” – szukanie różnic i podobieństw na podstawie zdjęć. Rodzic pokazuje dziecku zdjęcia terenów wiejskich i miejskich. Prosi o wskazanie różnic i podobieństw.
  • „Słoma i siano” – polisensoryczne porównywanie słomy i siana, czytanie globalne. Rodzic pokazuje dziecku zapisane wyrazy: siano i słoma (napisy + obrazki poniżej). Pyta dziecko, czym różni się słoma od siana (siano – wysuszona trawa, pożywienie dla zwierząt, słoma – odpadowy materiał po koszeniu zboża, siano – bardziej miękkie, słoma – szorstka, siano – zielone, słoma – żółta). W razie możliwości rodzic udostępnia dziecku siano i słomę do polisensorycznego poznania (jeśli to niemożliwe, dzieci powinny zobaczyć chociaż zdjęcia). Następnie dziecko dopasowuje podpisy do zdjęć.
  • Pogadanka na temat różnych narzędzi i maszyn rolniczych oraz bezpieczeństwa podczas ich wykorzystywania. Rodzic pokazuje dziecku na zdjęciach podstawowe narzędzia rolnicze: pług do orania (napowietrzania gleby, odwracania jej wierzchniej warstwy), bronę (do bronowania, wyrównywania powierzchni gleby, działa jak grabie), urządzenie do nawożenia, siewnik (do siania), dodatkowo proste narzędzia, takie jak motyka, kosa, łopata. Rodzic określa przeznaczenie narzędzi i maszyn widocznych na zdjęciach. Dziecko mają za zadanie wskazać zdjęcie pasujące do danego opisu.
  • „Do czego służy strach na wróble?” – rozmowa kierowana. Rodzic  zadaje dziecku pytania: Do czego służy strach na wróble na polu? Kogo ma odstraszać? Dlaczego odstrasza się ptaki z pól? Co takiego robią? Co wyjadają ptaki na polach?
  • Pobyt na świeżym powietrzu.

Czwartek 23.04.2020 r.

Temat: „Polne rośliny”

Cele ogólne: doskonalenie umiejętności rozpoznawania i podawania nazw roślin rosnących na polu; doskonalenie motoryki małej.

  1. Poranna gimnastyka – dziecko wspólnie z rodzicem wykonuje ćwiczenia, np. pięć przysiadów, dwa pajacyki itd.
  2. „Rośliny zbożowe” – rozpoznawanie roślin zbożowych, okopowych, oleistych i włóknistych – klasyfikacja, opisywanie, logiczne myślenie. Rodzic włącza dziecku film edukacyjny dotyczący roślin zbożowych (żyto, pszenica, owies, kukurydza, jęczmień), roślin okopowych (buraki, ziemniaki, marchew, rzepa), oleistych (słonecznik, len, rzepak) i włóknistych (len, konopie). Rodzic pyta, czym różnią się od siebie rośliny zbożowe (kwiaty zbóż i owoce mogą tworzyć kłos, kolbę lub więch). Dziecko może poszukać w domu roślin z danej grupy (np. rośliny okopowe: ziemniaki, marchew).

http://scholaris.pl/resources/run/id/50021

  • „Jak powstaje popcorn?” – poszerzanie wiedzy dzieci dotyczącej kukurydzy i jej wykorzystania. Rodzic zadaje dziecku pytania: Kiedy najczęściej jemy popcorn? Z czego się go wytwarza? W jaki sposób robi się popcorn? Czy popcorn może być tylko słony? Jak inaczej wykorzystuje się kukurydzę? (zjadanie całych kolb, kukurydza konserwowa, mąka kukurydziana). Dla chętnych – przygotowanie popcornu.
  •  „Kukurydza” – praca plastyczna. Dzieci rysują kolbę kukurydzy żółtym flamastrem. Zielonym flamastrem dorysowują łodygę i liście. Maczają paluszek w żółtej farbie, robią odciski, tworząc miejsce na ziarna kukurydzy. Wypełniają żółte pola prawdziwymi ziarnami kukurydzy.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • Blok zajęć o emocjach – docenienie. „Wiosna na wsi” – rodzic czyta opowiadanie.

Wiosna na wsi

Dominika Niemiec

Dziadek Stasia mieszka na wsi. Dziś jest sobota, Staś nie ma w szkole lekcji i postanowił z rodzicami odwiedzić dziadka. Wyjechali z miasta skoro świt. Staś obserwował przez okno samochodu uciekające bloki i domy. Już po chwili nie było widać kominów fabryk i wysokich wieżowców, które dumnie pięły się w miejskiej dżungli. Z nosem w szybie Staś podziwiał zmieniający się krajobraz. Najpierw przejeżdżali przez miasta i miasteczka, które były coraz mniejsze i w których nie było już wieżowców, a jedynie małe domki przycupnięte przy uliczkach niczym kury na grzędach. Między kolejnymi miasteczkami rozciągały się połacie lasów i pól, nad którymi krążyły ptaki. Wiosna dawała o sobie znać, gdyż wszystko zieleniło się wkoło jak szalone. Po kilku godzinach Staś z rodzicami dotarł na miejsce. Dziadek przywitał wszystkich z wielkim entuzjazmem. Wyściskał mamę, tatę i wnuczka. Staś wskoczył dziadkowi na barana.

–– Hura! Dziadku, jak tu pięknie, zupełnie inaczej niż mieście.

–– O tak, zupełnie inaczej – potwierdził dziadek. – Mam tu dużo pracy, muszę zasiać warzywa

w całym ogrodzie. Może mi pomożesz, zuchu?

–– O, to my pójdziemy do domu i ugotujemy z tatą obiad. Będzie na was czekał, gdy wrócicie z ogrodu – zapowiedziała mama.

Tata z mamą znikli za drzwiami dziadkowego domu, a Staś z dziadkiem ruszyli w kierunku ogrodu. Do obsiania były spory kawałek terenu przy szklarniach i po sześć długich grządek znajdujących się we wnętrzu każdej z trzech szklarni. Staś z dziadkiem zabrali się do roboty. Do grządek wpadały ziarenka, z których miały wyrosnąć dorodne pomidory, marchewki, ogórki, pietruszki, sałaty, dynie i kabaczki. Dziadek kierował pracą Stasia i pomagał przykrywać mu ziarenka ziemią.

–– Teraz trzeba to wszystko dobrze podlać – zarządził.

Staś już trzymał w ręku ogrodowego węża.

– Widzę, że doskonale wiesz, co potrzebne jest roślinom do wzrostu – z uśmiechem powiedział dziadek. Wszystkie grządki zostały dokładnie podlane i dziadek ze Stasiem mogli udać się do domu.

–– Umyjcie szybko ręce, podaję obiad! – krzyknęła mama z kuchni, słysząc wchodzących do domu Stasia z dziadkiem.

Wszyscy zjedli obiad ze smakiem. Nie wiadomo, komu bardziej smakowały przygotowane przez mamę pierogi: czy dziadkowi, który dawno już ich nie jadł, czy też Stasiowi, który porządnie zgłodniał podczas prac w ogrodzie i pałaszował już drugą dokładkę obiadu.

–– Cieszymy się z mamą, że obiad wam tak smakuje. Uważaj, Stasiu, bo zaraz zjesz widelec razem z pierogiem – śmiejąc się, powiedział tata.

–– Dobrze, że ma apetyt – powiedział dziadek, głaszcząc wnuczka po głowie. – Jestem wam bardzo wdzięczny za to, że mnie odwiedziliście. To był pyszny obiad. A bez twojej pomocy, Stasiu, obsiewanie ogrodu zabrałoby mi dużo więcej czasu. Przydałby mi się taki pomocnik na co dzień. Nie dość, że szybko pracuje, to jeszcze sam wie, co i kiedy trzeba zrobić. Staś poczuł się naprawdę doceniony. Teraz już nie tylko czuł, ale i wiedział, że dziadek dostrzegł jego wysiłek i zaangażowanie. A i mama z tatą siedzieli przy stole uśmiechnięci.

–– Nareszcie ktoś docenił, to że gotuję – powiedziała mama.

–– Oj, przecież zawsze to doceniamy – odrzekł tata, dając mamie buziaka w policzek.

–– No właśnie. Przecież zawsze wszystko znika z naszych talerzy, a skoro tak, to znaczy, że wszystko nam smakuje.

–– Jednym słowem, czuj się zawsze doceniona, córeczko! – skwitował dziadek.

Rodzic pyta, jakie emocje towarzyszyły bohaterom opowiadania (szczególnie zwraca uwagę na uczucie docenienia). „Uczucie docenienia” – dyskusja. Rodzic rozmawia z dzieckiem, zadaje pytania: Co to znaczy „czuć się docenionym”? Czy jest to przyjemne uczucie? Za co można kogoś docenić? Czy ty czułeś się kiedyś doceniony? W jakiej to było sytuacji? Jak można komuś okazać, że się go docenia?

  • ZADANIE DLA DZIECI I RODZICÓW: częstsze wypowiadanie słów „Doceniam, że… (np. potrafisz posprzątać swój spokój; pomagasz mi w sprzątaniu; starasz się wykonać to trudne zadanie; dbasz o swoje zwierzątko itp.)”.

Piątek 24.04.2020 r.

Temat: „Jak powstaje chleb?”/ „Produkty ekologiczne”

Cele ogólne: poznanie procesu produkcji chleba; rozszerzanie słownika dziecka; doskonalenie umiejętności opisu; poszerzanie wiedzy na temat produktów ekologicznych.

  1. Poranna gimnastyka – dziecko wspólnie z rodzicem wykonuje ćwiczenia, np. pięć przysiadów, dwa pajacyki itd.
  2. Degustacja różnego rodzaju pieczywa (pszenne, żytnie, razowe, bułka, rogal, bułka maślana itp.). Dzieci smakują pieczywo, określają jego smak, zapach, kolor, kształt, wielkość.
  3. „Skąd się bierze chleb?” – pogadanka na temat różnych rodzajów mąki, z której pozyskuje się produkty piekarskie. Rodzic zadaje dziecku pytania: Skąd się bierze chleb? Czy wszystkie rodzaje pieczywa, które smakowałeś, były zrobione z mąki pszennej? Z czego wytwarza się to pieczywo? Jakie rodzaje mąki jeszcze wyróżniamy? (ziemniaczana, żytnia, razowa, kukurydziana, jaglana, itd.). Dzieci przypominają sobie zboża poznane dzień wcześniej.
  4. „Od ziarenka do bochenka” – film edukacyjny.

http://scholaris.pl/resources/run/id/50026

  • „Czym jest gospodarstwo ekologiczne” – pogadanka. Rodzic tłumaczy dziecku, czym charakteryzuje się gospodarstwo ekologiczne (np. zakaz używania chemicznych środków ochrony roślin, nawozów sztucznych, pasz przemysłowych, stymulatorów wzrostu, karmienie zwierząt paszą wyprodukowaną w tym gospodarstwie, używanie nawozów wytworzonych przez hodowane zwierzęta, konieczność zachowania różnorodności gatunków roślin i zwierząt). Następnie pokazuje dziecku symbol żywności ekologicznej. Dziecko opisuje symbol, przelicza gwiazdki.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Słoneczniki” – zabawa plastyczna. Dzieci wycinają płatki z żółtego papieru i naklejają je na białe plastikowe talerzyki jednorazowe (lub na białe koło wycięte z bloku technicznego). W środku przyklejają ziarna słonecznika. Całość przyklejają do kartki technicznej. Wycinają łodygę i liście i doklejają te elementy do słonecznika.
  • Dla chętnych- zadanie na weekend: wspólny wypiek chleba;)

Język angielski

Proszę o pobranie kart obrazowych, rodzic wymawia nazwę a dziecko powtarza:

Finger /finger/

Head /hed/

Nose /nołz/

Chin /czin/

Arm /arm/

Leg /leg/

Foot /fut/

Następnie proszę o włączenie piosenki  „One little finger”

One little finger, One little finger, (wyciągamy paluszek przed siebie)

One little finger, tap, tap, tap, (stukamy palcem o drugi palec)

Point your finger up, point your finger down, (wskazujemy górę, wskazujemy dół)

Put it on your head!/nose!/chin!/arm!/ leg!/ foot (pokazujemy wymienione części ciała, dziecko powtarza dane słowo)

Zabawa:

Rodzic mówi: Touch your…….- dotknij …… (wymienia nazwę części ciała), np. touch your nose.

Religia

Temat: Zmartwychwstały Jezus mówi do mnie podczas Mszy Świętej.

Poproś rodziców, aby wspólnie z Tobą uczestniczyli we Mszy Św. Emitowanej w TV.

TEMAT TYGODNIA: WIELKANOC

Środa  15.04.2020 r.

Temat: „Świąteczny stół”

Cele ogólne: porządkowanie wiedzy na temat tradycji obchodzenia Wielkanocy;

  1. „Pisanki” – zabawa w parach. Dziecko udaje jajko – „zamyka się”, tworząc kulę,
    a rodzic próbuje ostrożnie je otworzyć (może np. łaskotać). Po otwarciu następuje zmiana ról.
  2. „Stół wielkanocny” – rodzice rozmawiają z dziećmi na temat potraw, które znajdowały się w ich domach na wielkanocnym stole; omówienie dekoracji stołu (kwiaty, bukszpan, baranek, kurczaczki, zajączek, świąteczne serwetki itp.).
  3. Przeczytanie utworu Renaty Piątkowskiej Śmigus dyngus – rozmowa na temat zwyczaju oblewania się wodą i jego pochodzenia.

Śmigus dyngus

Renata Piątkowska

Nie ma nic piękniejszego niż w lany poniedziałek o świcie stanąć z dwiema sikawkami nad śpiącymi rodzicami i jeden strumień skierować na mamę, a drugi na tatę. No i nic się nie przejmować, że piszczą i krzyczą, tylko lać, dopóki w sikawkach jest choć kropla wody. Potem trzeba szybko uciekać. Najlepiej prosto do łazienki, żeby znowu napełnić te piękne plastikowe pojemniczki. A jeśli ktoś ma jeszcze na dodatek siostrę, to musi czym prędzej pędzić do jej pokoju, by ją dopaść, zanim się obudzi. Ja właśnie tak zrobiłem. Zdążyłem w ostatniej chwili, bo już zaczęła się przeciągać i przecierać oczy. Ścisnąłem sikawkę i skierowałem strumień wody prosto na jej czoło. Lałem bez litości, a Agata wrzeszczała tak, że tapeta zaczęła odklejać się od ściany. Cóż za piękny zwyczaj ten śmigus-dyngus – pomyślałem. Niestety, wszystko co dobre, szybko się kończy, więc po chwili sikawka była pusta i musiałem wycofać się do łazienki. Gdy ucichły piski i narzekania, postanowiłem opuścić moja kryjówkę. I wtedy przekonałem się, jak podstępną i mściwą mam siostrę. Ledwo otworzyłem drzwi, oblał mnie lodowaty strumień. Mokra piżama oblepiła mi plecy, woda spływała z włosów, a na czubku nosa dyndała wielka kropla. Usłyszałem chichot Agaty i głos mamy:

– Koniec tego dobrego! Przestańcie się oblewać! Nie dość, że mamy całe łóżko mokre, to teraz Agata zalała podłogę.

– Przecież dzisiaj jest śmigus-dyngus – zaprotestowałem.

– No właśnie – przyznał tata – jest śmigus-dyngus i nie myśl, że to poranne oblewanie wszystkich ujdzie ci na sucho – rzucił złowieszczo w moją stronę i pobiegł do kuchni, gdzie rozległ się brzęk naczyń i szum wody. Od razu zrozumiałem, co się święci, i gdy po chwili chlusnął z rondelka w moją stronę, zrobiłem piękny unik. Tata trafił w Agatę, a ta rozdarła się znowu wniebogłosy. Trzy garnki wody i dwie zalane podłogi później mama rozzłościła się na dobre. – Koniec lania, ani kropli więcej! Wszystko pływa, dywan jest cały przemoczony, ściany ochlapane, a Agatka nie ma się już w co przebrać. Poza tym zaraz przyjdą babcia z dziadkiem, są zaproszeni na obiad, i żeby nikomu nie przyszło do głowy ich oblać. – Mama nie wiadomo dlaczego spojrzała akurat na mnie. To okropne nie móc polać własnej babci w śmigus-dyngus – pomyślałem i żeby poprawić sobie humor, spryskałem wodą naszego chomika. Niech zwierzak wie, jakie mamy fajne zwyczaje. Potem mama nakryła do stołu, tata pochował rondle, a Agata włożyła nową sukienkę i czekaliśmy na gości. Kiedy zadzwonił dzwonek, ja pierwszy pobiegłem do przedpokoju. Otworzyłem drzwi i co zobaczyłem? Dwie różowe, wycelowane we mnie sikawki. Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale babcia jak prawdziwy rewolwerowiec stanęła w lekkim rozkroku, przymrużyła jedno oko, wycelowała i oblała mnie z góry na dół. W tym czasie dziadek ruszył w pogoń za Agatą, która uciekała z piskiem. Natychmiast pożałowałem, że nie mam pod ręką pistoletu na wodę albo takiego specjalnego otworka na głowie jak wieloryb, z którego na zawołanie tryskałaby woda. Przydałby mi się teraz o wiele bardziej niż na przykład taki pępek, z którego nie ma żadnego pożytku. Uciekając przed babcią, obiecałem sobie, że za rok nie dam się tak zaskoczyć i w każdej kieszeni będę miał po trzy sikawki. – Znowu wszystko mokre – jęknęła mama. – Jak tak dalej pójdzie, to będziemy musieli założyć płetwy. A Agatka powinna dzisiaj od rana chodzić w pelerynie. – Och, nie narzekaj już. Tylko trochę się pokropiliśmy, tak dla zabawy. Dawniej to były śmigusy – westchnął dziadek. – Jakie? Opowiedz, dziadku, jakie? – poprosiła Agata. – Kiedyś w lany poniedziałek szły w ruch wiadra, konewki i dzbany. Ludzie usuwali kosztowniejsze meble i dywany, zakładali też gorsze ubrania, żeby oszczędzić sobie zniszczeń. Bywało, że jak udało się zaskoczyć jakąś panienkę w pościeli, to polewali ją tak długo, aż pływała w łóżku między poduszkami. Na samą myśl o tym, że mógłbym wylać na śpiącą Agatę wiadro wody, uśmiechnąłem się od ucha do ucha. – W miastach panowie spryskiwali miłe sercu panny tylko odrobiną wody różanej po ręce, ale na wsiach odbywały się prawdziwe bitwy wodne – ciągnął dziadek. – Chłopcy wyciągali dziewczyny z łóżek i jeszcze rozespane, w samych nocnych koszulach wrzucali do stawów i jezior. A one lądowały z pluskiem, wzbijając pod niebo wielkie fontanny. – Dziadku, to znaczy, ze ty wrzuciłeś kiedyś babcię do jeziora? – spytała Agata z niedowierzaniem. – Do jeziora nie, ale wody jej nie żałowałem. Bo tak naprawdę, choć dziewczyny złościły się i uciekały, dobrze wiedziały, że oblewamy tylko te najładniejsze i najbardziej lubiane panny. W gruncie rzeczy były więc zadowolone, że ociekają wodą, bo to znaczyło, że mają powodzenie. Za to te, na które nie spadła tego dnia ani kropla wody, były złe jak osy. No to mama i Agata powinny być mi wdzięczne, że je oblałem. A w przyszłym roku, żeby im nie było smutno, postaram się, aby – jak to powiedział pięknie dziadek – pływały w łóżku między poduszkami. Chciałem wiedzieć jeszcze tylko jedną rzecz, dlaczego ten wspaniały zwyczaj ma taką dziwną nazwę – śmigus-dyngus? Dziadek wiedział nawet to. – Och, bo tak po prawdzie, to były dwa różne zwyczaje. Śmigus polegał na polewaniu wodą dziewczyn, a dawniej także na smaganiu ich po nogach wierzbowymi witkami. I stąd właśnie wzięła się ta dziwna, jak mówisz, nazwa. Od śmigania, czyli smagania panien zielonymi gałązkami. Niektórzy mówili, że to zielony albo suchy śmigus. Oczywiście ten mokry, czyli bieganie z wiadrami wody lub wrzucanie dziewczyn do stawów, był dużo przyjemniejszy… – Dziadek uśmiechnął się na samo wspomnienie. – Dyngus zaś polegał na składaniu wizyt sąsiadom i znajomym. Tak jak w czasie Bożego Narodzenia chodzi się po kolędzie, tak na Wielkanoc chodziło się po dyngusie. Różni przebierańcy wędrowali od domu do domu, składając życzenia i prosząc o datek, a gospodarze wykładali na stół placki i kiełbasy, bo wierzyli, że tacy goście mogą przynieść szczęście. Dlatego przebierańcy dostawali zwykle poczęstunek, a na drogę jajka lub nieco pieniędzy. Z czasem te zwyczaje pomieszały się ze sobą i w końcu pozostało z nich tylko oblewanie się wodą i nazwa śmigus-dyngus. Wielka szkoda – pomyślałem – bo gdyby było tak jak dawniej, to nie dość, że wrzuciłbym Agatę do jeziora, mógłbym ją jeszcze okładać jakimiś gałęziami po nogach. Potem odwiedziłbym babcię przebrany na przykład za pirata i powiedziałbym „Wesołych Świąt”, a ona natychmiast dałabym mi za to cukierki, lizaki, chipsy i pieniążki. – Dawniej przestrzegano tez zwyczaju, że w Poniedziałek Wielkanocny chłopcy oblewali panny, ale za to wtorek to oni byli oblewani przez dziewczyny. I to często z bardzo dobrym skutkiem – dodała babcia. Po tych słowach Agata spojrzała na mnie tak, że od razu wiedziałem, że coś knuje. – Szczerze mówiąc bywało i tak, że jak się wszyscy dobrze rozbrykali, to nie mogli tego oblewania skończyć jeszcze przez wiele dni – powiedział dziadek z uśmiechem. A ja poczułem, że jestem bardzo rozbrykany, i ruszyłem biegiem do łazienki napełnić moje sikawki.

  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • Baranek – karta pracy (szeregowanie).

TEMAT TYGODNIA: ZWIERZĘTA NA WIEJSKIM PODWÓRKU

Czwartek 16.04.2020

Temat: „Zwierzęta wiejskie”

Cele ogólne: utrwalenie informacji dotyczących zwierząt wiejskich oraz ich młodych; wprowadzenie litery Ł, ł.

  1. „Traf do celu”– ćwiczenia z elementami rzutu. Dziecko staje na linii i otrzymuje po trzy drewniane klocki. Rodzic  ustawia w pewnej odległości pojemnik a dziecko rzuca klockiem tak, by trafić do pojemnika.
  2. Wprowadzanie litery Ł, ł, doskonalenie zdolności grafomotorycznych, percepcji wzrokowej i słuchowej. Rodzic prosi dziecko o podanie słów zaczynających się głoską „ł”.
  • Na wiejskim podwórku – rodzic czyta dziecku wiersz Stanisława Kraszewskiego.

Na wiejskim podwórku

Stanisław Kraszewski

Na podwórko dumne matki prowadziły swoje dziatki:

Krowa – łaciate cielątko,

Koza – rogate koźlątko,

Owca – kudłate jagniątko,

Świnka – różowe prosiątko,

Kurka – pierzaste kurczątko,

Gąska – puchate gąsiątko,

Kaczka – płetwiaste kaczątko,

Każda prowadzi swoje dzieciątko!

Wtem ujrzały pieska Burka, który urwał się ze sznurka.

Tak się bardzo przestraszyły, że aż dzieci pogubiły.

Krowa – łaciate cielątko,

Koza – rogate koźlątko,

Owca – kudłate jagniątko,

Świnka – różowe prosiątko,

Kurka – pierzaste kurczątko,

Gąska – puchate gąsiątko,

Kaczka – płetwiaste kaczątko,

Każda zgubiła swoje dzieciątko!

Wtem gospodarz konną furką wjechał prosto na podwórko.

Zszedł czym prędzej ze swej furki, zamknął Burka do komórki.

Lamentują biedne mamy: „Co my teraz robić mamy?”.

Wtem z kryjówek wyszły dziatki, odnalazły swoje matki:

Krowę – łaciate cielątko,

Kozę – rogate koźlątko,

Owcę – kudłate jagniątko,

Świnkę – różowe prosiątko,

Kurkę – pierzaste kurczątko,

Gąskę – puchate gąsiątko,

Kaczkę – płetwiaste kaczątko,

Znalazło mamę każde dzieciątko.

Po przeczytaniu wiersza rodzic zadaje dziecku pytania: Jakie zwierzęta wystąpiły w wierszu? Co wydarzyło się w wierszu? Kto spowodował kłopoty? Co zrobił gospodarz?

Następnie dzieci próbują podać nazwy miejsc, w których mieszkają zwierzęta z utworu, np. kurnik, chlew, stodoła. Na końcu na podstawie zdjęć dzieci próbują określić liczbę nóg każdego zwierzęcia, sumują liczbę nóg matki i młodego, porównują wyniki.

  • „Zwierzęta na wsi” – film edukacyjny.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Stary Donald farmę miał” – zabawa muzyczna rozwijająca pamięć i sprawność językową. Próby śpiewania.
  • Przygotowanie eksperymentu na kolejny dzień. Dziecko zanurza jajko w occie i pozostawia do jutra.

Piątek 17.04.2020

Temat: „Skąd się biorą jajka?”

Cele ogólne: pogłębienie wiedzy na temat jajek, ich budowy i sposobów wykorzystania, poznanie ptaków znoszących jajka, doskonalenie umiejętności porównywania.

  1. „Lusterka”– rodzic siada naprzeciwko dziecka, pokazuje minę, a dziecko stara się ją powtórzyć. Po każdym pokazie następuje zamiana ról.
  2. „Ptaki i ich jaja” – rodzic zadaje dziecku pytania: Jakie zwierzęta znoszą jajka? Czy są to tylko ptaki? (NIE! Jaja znoszą również żółwie, węże, jaszczurki, krokodyle, ryby, żaby; kiedyś jaja znosiły również dinozaury). Rodzic pokazuje dziecku zdjęcia jaj różnych ptaków (można obejrzeć na filmie – link poniżej). Następnie rodzic pyta, czym różni się kura od koguta. Pokazuje zdjęcia kury i koguta, dzieci szukają między nimi różnic i podobieństw. Na koniec rodzic przekazuje kilka ciekawostek o kurze: jest ptakiem, który kiepsko lata, nie ma gruczołów potowych, zniesienie jajka zajmuje jej mniej więcej dobę.
  • Jajka – karta pracy. Liczenie.
  • „Z czego składa się jajo?” – eksperyment.

Dziecko wraz z rodzicem omawia wyniki eksperymentu z poprzedniego dnia. Rodzic pyta: Jak wygląda jajko po umieszczeniu w occie? Dlaczego jajko zrobiło się gumowate? (ocet wchłonął cały wapń zawarty w skorupce). Rodzic podświetla jajko, dziecko może dostrzec białko i żółtko. Na koniec rodzic zrzuca jajko z dużej wysokości, dziecko sprawdza ponownie, czy zmienił się jego skład. Można również rozbić świeże jajko, by dziecko mogło dokładnie obejrzeć białko i żółtko, sprawdzić twardość skorupki.

  • „Jakie potrawy można zrobić z jajek?” – dzieci podają nazwy potraw z jaj (jajecznica, jajko sadzone, jajko na twardo, jajka faszerowane, kogel-mogel itp.). Rodzic pyta dziecko, jak robi się jajko na miękko i na twardo, po czym gotuje jajka na miękko i twardo. Dziecko obserwuje, co stało się z żółtkiem i białkiem. Na koniec próbuje jaj, a rodzic opowiada o ich wartościach odżywczych.
  • Pobyt na świeżym powietrzu.
  • „Pisklęta” – zabawa plastyczna. Dzieci moczą jedną dłoń w żółtej farbie, odciskają ją na kartce i wycinają. Na środku odcisku dłoni rysują lub przyklejają oczy i dziób. Przyklejają wyciętą dłoń do żółtej słomki do napojów. Następnie składają w harmonijkę pomarańczowe paski papieru. Przyklejają je do pracy tak, by imitowały nogi pisklęcia. Całość można dodatkowo ozdobić żółtymi piórkami.

Język angielski

Proszę aby dzieci przypomniały sobie czynności poprzez zaśpiewanie piosenki i pokazywanie:

Walking walking. Walking walking. (chodzimy)
Hop hop hop. Hop hop hop. (podskoki)
Running running running. Running running running. (biegniemy)
Now let’s stop. Now let’s stop. (zatrzymujemy się)

Walking walking. Walking walking.
Hop hop hop. Hop hop hop.
Running running running. Running running running.
Now let’s stop. Now let’s stop.

Tiptoe tiptoe. Tiptoe tiptoe.(na paluszkach)
Jump jump jump. Jump jump jump. (skoki)
Swimming swimming swimming. (płyniemy)
Now let’s sleep. Now let’s sleep. (zasypiamy)

Zabawa: Rodzic mówi po angielsku wybraną czynność, a dziecko ją wykonuje np. walking, jumping..

Drodzy Rodzice!

W minionym kręgu tematycznym przywitaliśmy wiosnę. Dzieci poznały oznaki wiosny, doskonaliły umiejętność klasyfikacji i przeliczania. Miały okazję posmakować wiosennych warzyw . Rozpoznawały je po smaku, zapachu. Przygotowywały zdrowe i kolorowe kanapki. Wiedzą już, że najsmaczniejsze i najzdrowsze są warzywa surowe, niepoddane obróbce termicznej. Zajmowaliśmy się także wiosennymi zwierzętami – motylem i ślimakiem. Dzieci poznały cykl życia gąsienicy, wiedzą, w jaki sposób przeobraża się w motyla. W tym tygodniu będziemy realizować temat związany z Wielkanocą. Życzę miłej zabawy!

Wychowawca,
Jolanta Powierża

TEMAT TYGODNIA: WIELKANOC

Wtorek 07.04.2020 r.

Temat: „Wielkanoc za pasem”/ „Wielkanocne zwyczaje”

Cele ogólne: zapoznanie z tradycją wykonywania palm wielkanocnych; doskonalenie umiejętności opowiadania i dzielenia się własnymi doświadczeniami.

  1. „Pisanki” – zabawa w parach. Dziecko udaje jajko – „zamyka się”, tworząc kulę,
    a rodzic próbuje ostrożnie je otworzyć (może np. łaskotać). Po otwarciu następuje zmiana ról.
  2. Słuchanie wiersza Bożeny Formy „Wielkanoc”. Rodzic pyta dziecko o wielkanocne zwyczaje wymienione w wierszu.

Wielkanoc
Bożena Forma

Święta za pasem,

do pracy się bierzemy,

mazurki i baby

smaczne upieczemy.

Pisanki, kraszanki

razem dziś robimy,

wszystkie kolorowe,

bardzo się cieszymy.

Upiekliśmy z ciasta,

baranka, zajączka,

z posianej rzeżuchy

będzie piękna łączka.

W glinianym wazonie

bazie i żonkile,

a na nich z papieru

kurczątka przemiłe.

  • „Koszyczek wielkanocny” – karta pracy; doskonalenie zdolności grafomotorycznych.
  • „Pisanki” – zabawa ruchowa. Rodzic wycina jajka z kolorowego papieru (dziecko może je ozdobić kredkami) i rozkłada je na dywanie. Dziecko porusza się w takt dowolnej muzyki. Na pauzę w muzyce rodzice wymienia liczbę – zadaniem dziecka jest zebranie tylu pisanek, ile wskazał rodzic.
  • „Palmy wielkanocne” – omawianie wyglądu palm oraz tradycji ludowych związanych z ich święceniem. Rodzic przekazuje dzieciom ciekawostki:

– Niedziela Palmowa została ustanowiona na pamiątkę wjazdu Pana Jezusa na osiołku do Jerozolimy. Na powitanie ludzie machali gałązkami z drzewa palmowego.

– Niedziela Palmowa była nazywana „Kwietną” lub „Wierzbową”, bo w Polsce gałązki palmowe zastępowano gałązkami wierzby, przystrajano je kwiatami, bukszpanem, wstążkami.

– Największe palmy w Polsce wykonuje się na Kurpiach we wsi Łyse (mają kilka metrów wysokości).

– Palmy mają chronić ludzi i domy przed chorobami i złem (tradycyjnie trzyma się je w domu do następnego roku).

Zdjęcia palm: https://www.google.pl/search?hs=xmq&q=palmy+wielkanocne+na+kurpiach&tbm=isch&source=univ&client=opera&sa=X&ved=2ahUKEwj0s6O58rzoAhXQCuwKHaFBAb0QsAR6BAgJEAE&biw=1543&bih=738

  • Pobyt na świeżym powietrzu ( z zachowaniem zasad bezpieczeństwa).
  • „Jaka liczba?” – zadanie interaktywne.

http://pisupisu.pl/przedszkole/jaka-cyfra

Środa 08.04.2020 r.

Temat: „Ale jaja”/Co się kryje w święconce?”

Cele ogólne: poznanie tradycji ozdabiania jaj; utrwalenie nazw i symboliki elementów święconki; doskonalenie motoryki małej

  1. „Mówiąca pisanka” – Rodzic rzuca piłkę do dziecka. Dziecko łapie piłkę i czeka na hasło, np. Rzuć kucając!, Rzuć siedząc! lub Rzuć po uprzednim podskoku w górę!
  2. „Co włożysz do koszyczka?” – omówienie tradycji obchodzenia Wielkiej Soboty. Rodzic pyta dziecko jak obchodzi się Wielką Sobotę i co powinno znaleźć się w święconce:

– chleb – symbolizuje ciało Pana Jezusa, a także dobrobyt;

– jajko – symbol życia;

– wędlina – miała zapewnić płodność i zdrowie;

– sól – to symbol oczyszczenia, miała chronić przed złem;

– ser – ma zapewnić rozwój stada zwierząt domowych;

– chrzan – miał zapewniać siłę fizyczną;

– ciasto (babka) – symbolizuje umiejętności i doskonałość.

  • „Wielkanocne jajka” – rodzic pokazuje dziecku różnego rodzaju jajka (mogą być zdjęcia z Internetu):

– kraszanki (w całości zabarwione na jeden kolor),

– pisanki,

– wydmuszki itp.

Dziecko porównuje jajka, wskazuje podobieństwa i różnice między nimi. Rodzic pyta dziecko, czego symbolem jest jajko (symbol życia).

  • „Jak barwimy jajka?” – rodzic pyta dziecko, czy zna sposoby barwienia jajek. Następnie gotuje jajka w skórkach buraków lub łupinkach cebuli i pokazuje dziecku efekt końcowy. Zadaje pytania dziecku: Co się stało? Na jaki kolor zabarwiło się jajko? Co powstało? (kraszanka)
  • „Pisanka” – dziecko ozdabia wcześniej ugotowane jajko, np. flamastrami, by powstała kolorowa pisanka.
  • Pobyt na świeżym powietrzu (z zachowaniem zasad bezpieczeństwa).
  • „Święconka” – karta pracy. Rozwijanie percepcji wzrokowej i słuchowej.

Religia

Przeżywamy piękny i wyjątkowy czas Wielkiego Tygodnia, który ma nas przygotować do Niedzieli Zmartwychwstania Pana Jezusa. Postaraj się w tym wyjątkowym czasie pomagać domownikom w ich obowiązkach, a w czasie wolnym pokoloruj załączone katy- malowanki wielkanocne.

Język angielski

Proszę aby dzieci posłuchały i powtórzyły słowa związane z Wielkanocą

https://www.youtube.com/watch?v=8MWFfwZmAjo

oraz o posłuchanie piosenki „Easter bunnies”

Drodzy Rodzice!

W minionym kręgu tematycznym „Porządki w ogrodzie” dzieci poznały różne rośliny i narzędzia ogrodnicze. Szukaliśmy także zwiastunów wiosny w najbliższym otoczeniu – zarówno zwierząt, jak i roślin. Zdobywaliśmy wiedzę na temat warzyw cebulowych i rozmawialiśmy o ich właściwościach zdrowotnych. Niektóre dzieci posmakowały cebuli czy czosnku. Na pewno będą umiały teraz wyjaśnić, dlaczego podczas obierania cebuli łzawią oczy, i podpowiedzą, co zrobić, by tego uniknąć.

Wykonaliście też wiele ciekawych prac plastycznych. Będą one piękną ozdobą naszej sali po powrocie do przedszkola.

W kolejnym cyklu będziemy kontynuować temat wiosny. Życzę zapału do pracy, dużo cierpliwości i dobrej zabawy!

Polecam interaktywne zabawy, zabawy badawcze, filmy edukacyjne, słuchowiska itp., które znajdziecie na stronie: https://www.gov.pl/web/zdalnelekcje/oddzial-przedszkolny2

Wychowawca grupy,

Jolanta Powierża

TEMAT TYGODNIA: WITAJ, WIOSNO!

Środa 01.04.2020 r.

Temat: „Odgłosy wiosny”

Cele ogólne zajęć: doskonalenie słuchu fonemowego, uwrażliwienie na świat przyrody.

  1. „Ptasie rytmy” – dzieci udają ptaki-kosy. Poruszają się, skacząc w przód obunóż w rytm wyklaskiwany przez rodzica (np. 2 szybkie klaśnięcia – stop, 3 szybkie klaśnięcia – stop).
  2. „Wiosenne dźwięki” – rodzic zadaje dziecku pytanie, z jakimi dźwiękami kojarzy mu się wiosna. Dziecko zgłasza swoje pomysły. Następnie słucha dźwięków i próbuje je nazwać.
  • „Wiosenny bukiet” – praca plastyczna. Zadaniem dziecka jest narysowanie bukietu składającego się z dziesięciu kwiatów. Dzieci przeliczają narysowane kwiaty.
  • „Wiosenna orkiestra” – rodzic zadaje dziecku pytania: Z jakimi dźwiękami kojarzy ci się wiosna? Szybkimi? Wolnymi? Smutnymi? Wesołymi? Dlaczego? Następnie dzieci wydobywają dźwięki z przedmiotów codziennego użytku (gazeta, łyżki, klocki itp.).
  • Ruch na świeżym powietrzu (z zachowaniem zasad bezpieczeństwa).
  • Wysłuchanie i nauka piosenki „Kle, kle boćku”.
  • „Skąd dochodzi dźwięk?” – zabawa słuchowa. Dziecko ma zawiązane oczy. Rodzic idzie przed nim i wydobywa dźwięki, np. przez uderzanie o siebie dwoma klockami. W ten sposób wskazuje dziecku drogę. Dziecko z zawiązanymi oczami kieruje się słuchem.
  • Prace plastyczne dla chętnych (do wyboru):

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/04/Bocian-1.pdf

https://www.mamawdomu.pl/2013/04/rodzina-bocianow.html

Czwartek 02.04.2020 r.

Temat: „Wiosna na widelcu”

Cele ogólne zajęć: poznanie wartości odżywczych warzyw oraz sposobów ich przygotowania; poznanie litery G, g.

  1. Zabawa ruchowa przy piosence „Kle, kle boćku”.
  • Rozmowa na temat nowalijek. Rodzic zadaje dziecku pytania: Co oznacza słowo „nowalijka”? Jakie warzywa jemy wiosną? Jaki kolor przeważa w wiosennych warzywach? Dlaczego warto jeść zielone warzywa? Rozmowa na temat witamin zawartych w warzywach oraz ich wpływu na odporność organizmu, szczególnie wiosną.
  • „Zdrowe kanapki” – rodzice wspólnie z dziećmi przygotowują zdrowe kolorowe kanapki z warzywami (nie zapominajmy o myciu rąk i warzyw). Rodzic zadaje dziecku pytania: Dlaczego najzdrowsze są świeże warzywa? Co się dzieje w momencie gotowania warzyw? Czy należy jeść warzywa ze skórką? Czy warzywa, które obieramy, należy myć przed spożyciem? Dlaczego? Dlaczego warzywa są zdrowsze od słodyczy?
  • „G jak garnek” – poznanie litery G, g.

Dziecko rysuje (palcem) literę w powietrzu, na dywanie, na plecach rodzica. Wymyśla inne słowa rozpoczynające się głoską „g”. Poszukuje w domu przedmiotów na literę „g”.

  • Ruch na świeżym powietrzu (z zachowaniem zasad bezpieczeństwa).
  • Dla chętnych: „Dlaczego warzywa są zielone?” – eksperyment dotyczący transportu wody w roślinie. Rodzic umieszcza liście kapusty pekińskiej w wodzie z dodatkiem barwników spożywczych: zielonego, czerwonego i niebieskiego (można też zabarwić farbą plakatową). Dziecko obserwuje proces barwienia się liści. Można zostawić liście w barwniku na noc, dzięki czemu efekt będzie wyraźniejszy.

Piątek 03.04.2020 r.

Temat: „Od gąsienicy do motyla”

Cele ogólne zajęć: zapoznanie z cyklem życia motyla; ekspresja twórcza dzieci.

  1. „Ptasie rytmy” – dzieci udają ptaki-kosy. Poruszają się, skacząc w przód obunóż w rytm wyklaskiwany przez rodzica (np. 2 szybkie klaśnięcia – stop, 3 szybkie klaśnięcia – stop).
  2. „Gąsienica – tajemnica” – dziecko słucha uważnie wiersza czytanego przez rodzica. Następnie odpowiada na pytania: Kto jest głównym bohaterem wiersza? Jak wyglądała gąsienica? Jak spędziła zimę? Co stało się na wiosnę? Czy gąsienica zimą i wiosną wygląda tak samo?

 „Gąsienica- tajemnica”

Dorota Gellner

Idzie ścieżką gąsienica,

kolorowa tajemnica.

Krótkich nóżek mnóstwo ma…

Jedną robi nam „pa, pa, pa!”.

Do widzenia! Do widzenia!

Czary-mary – już mnie nie ma!

Nitką się owinę cała

i przez zimę będę spała!

Gdy ochłodzi się na dworze,
będę spała, jak w śpiworze.

Już się niby nic nie dzieje.

Kokon się na wietrze chwieje…

Gąsienica w środku śpi
i zamknęła wszystkie drzwi.

A na wiosnę – patrzcie teraz!

Ktoś w kokonie drzwi otwiera!

Macha do nas skrzydełkami…

Kto to jest? Powiedzcie sami.

  • Omówienie cyklu życia motyla (od jaja do dorosłego owada).

Rysunek: http://apollo.natura2000.pl/motyle.php?dzial=2&kat=11

  • „Gąsienice” – karta pracy. Przeliczanie w zakresie 10.
  • Ruch na świeżym powietrzu (z zachowaniem zasad bezpieczeństwa).
  • Dla chętnych (do wyboru):

https://mojedziecikreatywnie.pl/2016/02/malowanie-sola/

https://blondynkikreatywnie.blogspot.com/2019/04/pasiaste-motylki.html

https://www.mamawdomu.pl/2013/02/motyl-odbijany-z-raczek.html

https://pracaplastyczna.pl/index.php/zwierzeta/1351-motyle-budza-sie-do-zycia

Poniedziałek 06.04.2020 r.

Temat: „Ślimak, ślimak, pokaż rogi”/”Żegnamy zimę”

Cele ogólne: poznanie budowy ciała i środowiska życia ślimaka; doskonalenie sprawności manualnej (sprawności dłoni i palców)

  1. „Spacer ślimaków” – zabawa ruchowa z elementem czworakowania. Dzieci „ślimaki” na czworakach poruszają się w różnych kierunkach. Na hasło „rozglądamy się” zatrzymują się, przechodzą do leżenia przodem, nogi pozostają na dywanie, unoszą się na dłoniach wyciągając jak najwyżej głowę, spoglądają w różne strony. Na hasło „ślimaki odpoczywają” kładą się na boku i odpoczywają.
  2. „Ślimaki” – rodzic pokazuje dzieciom zdjęcia ślimaków z muszlami (z Internetu). Zadaje pytania: Co to za zwierzę? Gdzie można je spotkać? Kiedy? Następnie pokazuje zdjęcia ślimaków bez muszli i zadaje pytania: Czym różni się ślimak z muszlą od tego bez muszli? Czym żywią się ślimaki?
  3. „Ślimak” – praca plastyczna (do wyboru):

https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2018/04/Ślimak-1.pdf

  • „Ślimak, ślimak, pokaż rogi” – zabawa językowa. Wypowiadanie zdania: „Ślimak, ślimak, pokaż rogi” na różne sposoby – wolno, szybko, głośno, cicho, z zadowoleniem, ze smutkiem, ze złością itd.
  • Ruch na świeżym powietrzu (z zachowaniem zasad bezpieczeństwa). Poszukiwanie ślimaków w ogrodzie – do zabawy można wykorzystać lupę.
  • „Masaż ślimaków” – zabawa relaksacyjna. Rodzic rysuje dziecku na plecach muszlę ślimaka, kreśląc ją wielokrotnie. Później następuje zamiana miejsc – dziecko rysuje na plecach rodzica.
  • „Pożegnanie zimy” – zabawa w niedokończone zdania. Każdy z domowników kończy zdanie: „Lubię wiosnę za…”

Religia

 Przeżywmy okres Wielkiego Postu – Przed nami Niedziela Palmowa (https://pl.wikipedia.org/wiki/Niedziela_Palmowa). Poproś domowników o wspólne wykonanie palmy. Z pomocą dorosłych wykonaj zdjęcie i prześlij je na adres sprozalin33@wp.pl Jeśli do dnia 5.04.2020 wyślesz zdjęcie palmy z podpisem na adres email, tym samym weźmiesz udział w e konkursie na piękną palmę.

Język angielski

Liczenie:

Przypomnienie piosenki „Party balloons”

Posłuchanie i nauczenie się piosenki „Numbers song”:

Zabawa:

Rodzic pokazuje dziecku określoną ilość dowolnych rzeczy (np. kredek, misiów pluszowych). Zadaniem dziecka jest policzyć podane przedmioty po angielsku.

TEMAT TYGODNIA: PORZĄDKI W OGRODZIE

Środa 25.03.2020 r.

Temat: „Oznaki wiosny”     

Cele ogólne zajęć: nauczenie dzieci rozpoznawania oznak wiosny (np. ptaki powracające z ciepłych krajów, kwiaty wiosenne-jakie?, dłuższe i cieplejsze dni, zawiązki liści na drzewach), doskonalenie umiejętności uważnej obserwacji i umiejętności wypowiadania się na dany temat.

  1. „Tylko…” – zabawa z ruchami izolowanymi. Dzieci wraz z rodzicami przy dowolnej melodii ruszają tylko określonymi częściami ciała według instrukcji, np. tańczy tylko: głowa, broda, mały palec u prawej ręki; tańczą tylko: łokcie, kolana itd.
  2. „Gramy w zielone” – zabawa ruchowa. Rodzic rzuca piłkę do dziecka i wymienia nazwy różnych przedmiotów. Gdy wymieni nazwę czegoś, co jest zielone, dziecko powinno złapać piłkę. Przy innych nazwach pozwala piłce spaść na ziemię.
  3. „Wiosna” – dzieci poznają zwiastuny wiosny. Można skorzystać z podanego poniżej linku z filmem edukacyjnym:

Można również obejrzeć lub wydrukować ilustracje wiosennych kwiatów:

4. Prosimy dzieci o podanie głoski, którą słyszą na początku nazwy, np.

bocian – b; krokus – k; zawilec – z; pierwiosnek, sasanka, kukułka, skowronek, przebiśnieg,

Następnie dzielimy podane wyrazy na sylaby (dzieci wyklaskują sylaby):

krokus            KRO – KUS

sasanka           SA – SAN – KA

  • „Wiosenny spacerek” – rozmowa na temat wiersza. Rodzic czyta wiersz, a następnie zadaje pytania: Kto zaprasza dzieci na spacer? Kto podniósł pierwszy głowę skuloną? Jakiego koloru są kaczeńce? Co robi pan ogrodnik w ogrodzie? Co oznacza powrót bocianów i jaskółek?

„Wiosenny spacerek” Renata Cinal

Wiosenne słońce wesoło świeci

i na wycieczkę zaprasza dzieci.

Tutaj śnieg odkrył trawkę zieloną,

przebiśnieg podniósł głowę skuloną.

Listki i trawki na słonku się grzeją,

żółte kaczeńce do słońca się śmieją.

Ptaszki na drzewach radośnie ćwierkają

i wszyscy wiosny już wyglądają.

Ogrodnik porządki robi w ogrodzie,

nowe nasionka wysiewa co dzień.

Na deszczyk będą sobie czekały

i zazieleni ogród się cały.

Kiedy jaskółki zza morza wracają,

kiedy bociany nad gniazdem kołują.

Kiedy w ogrodzie barw tęcza zabłyśnie,

to przyjdzie wiosna już oczywiście.

  • Praca plastyczna – wykonanie przebiśniegów z płatków kosmetycznych. Link do strony:
    http://crayonka.blogspot.com/2017/02/przebisnieg-z-patkow-kosmetycznych.html
  • Spacer na dworze (z zachowaniem zasad bezpieczeństwa), wspólne poszukiwanie oznak wiosny.
  • „Prawda – fałsz” – rodzic czyta zdania, a dzieci oceniają, czy są one prawdziwe, czy fałszywe. Dziecko może np. podskoczyć lub zaklaskać w dłonie, gdy zdanie jest prawdziwe.

– Teraz jest wiosna.

– Wiosną jeździmy na sankach.

– Wiosną lepimy bałwany.

– Wiosną wracają do nas ptaki ciepłych krajów.

– Wiosną spadają liście.

– Wiosną przyroda zasypia.

– Krokus to wiosenny kwiat.

– Wiosną przyroda budzi się do życia.

Czwartek 26.03.2020 r.

Temat: „Praca w ogrodzie”

Celem ogólnym tych zajęć jest utrwalenie informacji o narzędziach ogrodniczych – poszerzanie słownika dziecka o nazwy narzędzi ogrodniczych.

  1. „Tylko…” – zabawa z ruchami izolowanymi. Dzieci wraz z rodzicami przy dowolnej melodii ruszają tylko określonymi częściami ciała według instrukcji, np. tańczy tylko: głowa, broda, mały palec u prawej ręki; tańczą tylko: łokcie, kolana itd.
  2. „Głowa, ramiona, kolana, pięty”
https://www.youtube.com/watch?v=30BVfTvlsrE
  • „Narzędzia ogrodnicze” – rozwiązywanie zagadek czytanych przez rodzica.

W domu czasem jest potrzebna –
Metalowa albo z drewna.
Po niej strażak też się wspina,
A odpowiedź to… (drabina)

W ogrodzie są używane –
Metalowe albo drewniane,
Szybko sprzątniesz nimi liście.
Pewnie wszyscy odgadliście. (grabie)

Ma ostrze i trzonek,
Skopiesz nim zagonek. (szpadel)

Co to za gad tak się wije?
A jak się wody napije
i stanie się pękaty
podlewa drzewa i kwiaty? (wąż ogrodowy)

Nie ma kół czterech ani nawet dwóch.
Ma tylko jedno na przedzie.
Lecz gdy za rączki mocno trzymasz,
nawet z ciężarem pojedzie. (taczka)

Gdy żywopłot przystrzyc trzeba,
suchą gałąź wyciąć z drzewa,
wtedy nam potrzebne będzie
nożycowe to narzędzie. (sekator)

Leci z niej woda przez sito blaszane.
Jaka to wygoda
już kwiatki podlane. (konewka)

Spotkasz go w ogrodzie,

gdzie pracuje co dzień

dba o klomby i rabatki,

kocha rośliny i kwiatki. (ogrodnik)

Po odgadnięciu zagadek dzieci wyszukują poznane narzędzia w gazetkach reklamowych ze sklepów ogrodniczych lub oglądają je na stronie: https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2017/02/narzędzia-ogrodnika-plansze-napisy.pdf

  • „Wiosenna wyliczanka” – Rodzic zapisuje na kartonikach liczby od 1 do 10 (lub drukuje w programie Word, czcionka Arial). Następnie prosi dziecko o policzenie owadów, które  ukryły się wśród kwiatków na obrazku. Po przeliczeniu dziecko wskazuje odpowiednią liczbę na kartoniku.

https://www.mamawdomu.pl/wp-content/uploads/2019/03/wiosna.pdf    – str. 6

  • „Maszyna ogrodowa” – praca plastyczna. Dzieci rysują wymyśloną przez siebie maszynę ogrodową. Następnie opowiadają rodzicom do czego ona służy.
  • Spacer na dworze (z zachowaniem zasad bezpieczeństwa).
  • Kalambury ogrodnicze” – jedna osoba pokazuje czynności wykonywane w ogrodzie na wiosnę. Pozostałe osoby odgadują, jaka czynność jest wykonywana i jakie narzędzie ogrodnicze może być przy niej wykorzystane.
  • Dla chętnych: kolorowanka „Ogrodnik”

Piątek 27.03.2020 r.

Temat: „Cebule i cebulki”

Cele ogólne zajęć: poznanie litery C, c oraz utrwalenie informacji o narzędziach ogrodniczych.

  1. „Tylko…” – zabawa z ruchami izolowanymi. Dzieci wraz z rodzicami przy dowolnej melodii ruszają tylko określonymi częściami ciała według instrukcji, np. tańczy tylko: głowa, broda, mały palec u prawej ręki; tańczą tylko: łokcie, kolana itd.
  2. „Kalambury ogrodnicze” – jedna osoba pokazuje czynności wykonywane w ogrodzie na wiosnę. Pozostałe osoby odgadują, jaka czynność jest wykonywana i jakie narzędzie ogrodnicze może być przy niej wykorzystane.
  3.  „Warzywa cebulowe” – rodzic pokazuje dziecku warzywa cebulowe (cebula i czosnek). Dziecko opisuje warzywa, szuka różnic i podobieństw między nimi. Dla odważnych – smakowanie umytych warzyw, określanie ich cech charakterystycznych – zapach, smak. Zachęcam również do wykonania syropu z cebuli. Rodzic zadaje pytania: Czy te warzywa mogą nam pomóc w czasie choroby i dlaczego?  (omawia bakteriobójcze właściwości czosnku i cebuli), Jakie lekarstwo można sporządzić z cebuli? (syrop z cebuli), Dlaczego w trakcie krojenia cebuli lecą łzy?

Cebula jest bogata w substancje bakteriobójcze i witaminę C, dzięki czemu jest dobra na przeziębienie i poprawia odporność. Czosnek jest naturalnym antybiotykiem, hamuje rozwój bakterii, zwalcza infekcje.

Cebula uwalnia swoją broń dopiero w momencie jej krojenia. Kiedy leży normalnie w naszej kuchni wtedy nie podrażnia naszych oczu. Co więc takiego dzieje się w momencie przekrojenia? Jeśli dobrze się przyjrzycie, to podczas krojenia zaczynają się uwalniać pewne soki. W sokach znajduje się siarka, która zaczyna się uwalniać i dostawać do naszego powietrza. Siarka jest lżejsza od powietrza, a więc zaczyna się unosić do góry. W ten oto sposób już po paru chwilach zaczyna ona podrażniać nasze oczy, co wywołuje łzy.

Następnie dziecko rysuje (palcem) literę w powietrzu, na dywanie, na plecach rodzica. Wymyśla inne słowa rozpoczynające się głoską „c” (np. cytryna, cukierek, cegła). Poszukuje w domu przedmiotów na literę „c”.

  • Dla chętnych: „Cebulowe babuszki” – praca plastyczna. Dziecko łączy dwie cebule wykałaczką. Dolną cebulę umieszcza na krążku z papieru (podstawka, dzięki której cebule stoją), do górnej przywiązuje serwetkę, która imituje chustkę na głowie. Dokleja oczy i guziki tak, by powstała cebulowa babcia.
https://pracaplastyczna.pl/index.php/jesien/131-cebulkowe-babuszki

Poniedziałek 30.03.2020 r.

Temat: „Sadzimy i siejemy”

Celami ogólnymi tych zajęć będzie poznanie warunków prawidłowej hodowli roślin oraz doskonalenie umiejętności wyciągania wniosków.

  1. „Tylko…” – zabawa z ruchami izolowanymi. Dzieci wraz z rodzicami przy dowolnej melodii ruszają tylko określonymi częściami ciała według instrukcji, np. tańczy tylko: głowa, broda, mały palec u prawej ręki; tańczą tylko: łokcie, kolana itd.
  2. „Świt w ogrodzie” – rozmowa na temat wiersza. Rodzic czyta wiersz, a następnie zadaje pytania: „Kto wystąpił w utworze? Co robił wiatr? Dlaczego wiatr budził roślinki do życia? Co oprócz narzędzi ogrodniczych jest potrzebne, by wyhodować (zbudzić) roślinkę?(ziemia, woda, słońce) Jak przydaje się wiatr w rozwoju roślin? (rozsiewa nasiona) Jakie kwiatki zbudził wiatr?”

Świt w ogrodzie

Małgorzata Nawrocka

Pospałyby grządki pod kołdrą wilgoci…

Nic z tego! Już wietrzyk swawolny im psoci:

Rozbujał trawniki, siadł na tulipanie,

Zadzwonił konwalią na wczesne śniadanie…

Wietrzyku, urwisie! Daj pospać!

A nie dam… Słoneczne całusy każdemu dziś sprzedam!

Prostujcie kołnierze, wygładźcie sukienki,

Panowie – krokusy, sasanki – panienki!

Szafirku, zmruż oczy, bo słońce w nie świeci!

Pierwiosnku, pod listkiem nie chowaj swych dzieci.

Już wiosna! Już wiosna, obudźcie się kwiaty!

Niech tęczą rozbłysną uśpione rabaty!

  •  „Sadzimy” – dziecko razem z rodzicem sadzi w doniczce lub plastikowym pojemniczku cebulę kwiatową lub cebulkę na szczypiorek. Rodzic zadaje pytanie: „Co jest potrzebne roślinom do życia?”. Przypomina również dziecku o regularnym podlewaniu.
http://flipbook.nowaera.pl/dokumenty/Flipbook/Elementarz-odkrywcow-klasa-1-czesc-3-podrecznik/Flipbook/index.html#p=10
  • Spacer na dworze (z zachowaniem zasad bezpieczeństwa).
  • Ćwiczenie z dziećmi dodawania i odejmowania (w zakresie 10) przy wykorzystaniu obiektów rzeczywistych (np. cebulek roślin, kredek itp.)
  • „Wiosenne kwiaty” – przypomnienie nazw i wyglądu wiosennych kwiatów.
  • Dla chętnych: „Hiacynt” – praca plastyczna. Dziecko tworzy kulki z bibuły (w kolorze kwiatu). Następnie okleja rolkę (po papierze toaletowym lub ręcznikach papierowych) zieloną bibułą i przykleja w jej górnej części przygotowane kulki z bibuły. Na koniec dokleja liście.
http://www.kreatywniewdomu.pl/2015/05/hiacynty.html

Wtorek 31.03.2020 r.

Temat: „Zazieleniło się”

Celami ogólnymi zajęć będzie poszerzanie słownika dziecka, eksperymentowanie z farbami i rozwijanie myślenia twórczego.

  1. „Tylko…” – zabawa z ruchami izolowanymi. Dzieci wraz z rodzicami przy dowolnej melodii ruszają tylko określonymi częściami ciała według instrukcji, np. tańczy tylko: głowa, broda, mały palec u prawej ręki; tańczą tylko: łokcie, kolana itd.
  2. „Gramy w zielone” – zabawa ruchowa. Rodzic rzuca piłkę do dziecka i wymienia nazwy różnych przedmiotów. Gdy wymieni nazwę czegoś, co jest zielone, dziecko powinno złapać piłkę. Przy innych nazwach pozwala piłce spaść na ziemię.
  3. „Gramy w zielone” – rodzic zadaje dziecku pytania: „Lubisz kolor zielony? Dlaczego? Dlaczego kolor zielony kojarzy nam się z naturą, wiosną? Co zieleni się wiosną?”. Dziecko po udzieleniu odpowiedzi na pytania szuka z rodzicem zielonych przedmiotów w domu.
  4. „Barwne plamy” – praca plastyczna z użyciem farb. Dziecko maluje kartkę różnymi odcieniami koloru zielonego, próbuje uzyskać kolor zielony ze zmieszania innych kolorów. Na koniec podaje rodzicowi przepis na kolor zielony. Uwaga: Pomalowaną kartkę zostawiamy do wyschnięcia, zostanie użyta w innym ćwiczeniu.
  5. „Zielone zagadki warzywne” – rodzic czyta dziecku zagadki:

Zielone łódeczki, w nich małe kuleczki.

Gdy się ugotują, każdemu smakują. (groch)

Każdy odgadnie tę zagadkę,
ma biały korzeń i zieloną natkę. (pietruszka)

Z soczystych liści złożona, okrągła głowa zielona. (kapusta)

Latem w ogrodzie wyrósł zielony,
a zimą w beczce leży kiszony. (ogórek)

Następnie pyta dziecko, dlaczego zielone warzywa są zdrowe? (uważa się, że najbardziej zdrowe są zielone warzywa -zwłaszcza liściaste. Dlaczego? Bo zawierają chlorofil – zielony barwnik ważny dla zdrowia oraz mnóstwo witamin i minerałów).  Dziecko próbuje podać nazwy innych zielonych warzyw. Jeśli posiadamy w domu zielone warzywa (groch, natka pietruszki, kapusta, sałata, ogórek, jarmuż, brokuły, szpinak, koperek), to prezentujemy je dziecku, a także zachęcamy do zjedzenia J

  • Spacer na dworze (z zachowaniem zasad bezpieczeństwa). Szukanie zielonych obiektów, porównywanie intensywności zieleni.
  • Zabawa plastyczna – „Wiosna”. Rodzic przygotowuje stempelki kwiatów (np. z ziemniaków). Pomalowaną wcześniej na zielono kartkę rwiemy na paski (to będzie trawa). Naklejamy je na białą kartkę. Następnie stempelki maczamy w farbie i odbijamy na kartce wiosenne kwiaty.
https://ekodziecko.com/wiosenne-stemplowanie

Zachęcam do układania liter i cyfr (od 0 do 9) z dostępnych w domu materiałów (kredki, pompony, guziki, kamyczki itp.). Elementy można układać na szablonach liter, dostępnych tutaj: https://mojedziecikreatywnie.pl/2018/07/kamienne-litery-alfabet-do-druku/

Poniedziałek 23.03.2020 r.

Propozycje zabaw:

  1. „Tylko…” – zabawa z ruchami izolowanymi. Dzieci wraz z rodzicami przy dowolnej melodii ruszają tylko określonymi częściami ciała według instrukcji, np. tańczy tylko: głowa, broda, mały palec u prawej ręki; tańczą tylko: łokcie, kolana itd.
  2. Zachęcam do oglądania książek o dinozaurach, które pomogą dzieciom utrwalić poznane już wiadomości: „Co to są dinozaury? Kiedy żyły? Czy żyją nadal? Gdzie można zobaczyć dinozaury? Czym się żywiły? Skąd się brały małe dinozaury?
  3. „Dinozaur” – praca plastyczna. Dzieci lepią dinozaura z plasteliny.
  4. Proszę o zachęcanie dzieci do podejmowania różnego rodzaju zabaw: konstrukcyjnych, manipulacyjnych, tematycznych, plastycznych (w celu rozwijania inteligencji wielorakich u dzieci).

Wtorek 24.03.2020 r.

Propozycje zabaw:

  1. Poranna gimnastyka J Wspólne wykonywanie ćwiczeń gimnastycznych np. pięć przysiadów, dwa pajacyki itp. Pozwólmy dzieciom, by same wymyślały ćwiczenia.
  2. Zachęcam do utrwalania z dziećmi wyglądu litery P, p – i rozpoznawania jej wśród innych liter. Dzieci mogą poszukiwać w gazetach, książkach litery „P”. Chętne dzieci mogą wykleić kontur litery „P” dowolnym materiałem (np. bibułą, plasteliną itp.).

Kontury dostępne tutaj: https://mojedziecikreatywnie.pl/sdm_downloads/alfabet-wyklejania-plastelina-malowania/   

  • W ostatnim czasie rozmawialiśmy z dziećmi o wynalazkach. Dla dzieci istnienie wielu urządzeń czy przedmiotów , których używają na co dzień, jest oczywiste i nie myślą, jak mogłoby wyglądać życie bez nich. My – dorośli – przypominamy sobie o tym głównie podczas przerw w dostawie prądu. Przedszkolaki zastanawiały się, jak wyglądałby świat bez najważniejszych odkryć i wynalazków, np. bez elektryczności czy koła. Zachęcam do rozmowy z dziećmi, nt.: Co by było, gdyby nie było prądu? Co działa dzięki elektryczności? Czy ten wynalazek jest nam potrzebny? Można wspólnie obejrzeć książki o wynalazkach.
  • „Żarówka” – praca plastyczna; wyklejenie kawałkami papieru konturu żarówki (narysowanego przez rodzica).

Inne proponowane zabawy w domu rozwijające motorykę małą – budowanie z małych klocków, lepienie z plasteliny, rysowanie, nawlekanie np. makaronu na sznurek. Działania te rozwiną sprawność rąk dzieci, a dzięki temu ułatwią naukę pisania w późniejszym czasie.