kl. 0

Poniedziałek 22.06-piątek 25.06

22.06.2020r. (poniedziałek)

TEMAT: „W górach”

  1. „Góry to…” – zabawa w skojarzenia. Rodzic kładzie na stoliku wydrukowaną mapę  fizyczną Polski. Dziecko w mówi z czym kojarzą mu się góry. Rozmowa kierowana : Czy byłeś w górach? Jak się nazywają góry w Polsce? Jak wyglądają góry? Czym się od siebie różnią? Co można robić w górach? Jakie zwierzęta i rośliny można spotkać w górach? Jak powinniśmy się zachowywać na szlaku turystycznym?. Rodzic pomaga dziecku  zlokalizować na mapie Góry Świętokrzyskie, Karpaty, Sudety, prezentuje pejzaż górski. Link do mapy: https://puzzlefactory.pl/en/puzzle/play/nature/173960-map-of-poland  Link do pejzażu górskiego: https://www.google.com/search?q=pejza%C5%BC+g%C3%B3rski&oq=pejza%C5%BC+&aqs=chrome.0.69i59j69i57j0l3j69i61l3.2501j0j7&sourceid=chrome&ie=UTF-8
  2. „ Góry, nasze góry” – słuchanie wiersza, wytłumaczenie pojęć: hale, baca.

„Góry, nasze góry”-  Janina Porazińska

 Góry, nasze góry. Hale, nasze hale.

Kto was zna tak dobrze, jako my, górale.

Góry, nasze góry. Wy, wysokie szczyty.

Kto was przewędrował? Góral rodowity.

 Po lekturze wiersza rodzic zadaje dziecku pytania: Kto to jest góral? Gdzie według wiersza góral wypasa owce?, Co to są hale?, Jak nazywa się góral, który zajmuje się wypasem owiec na halach?

Rodzic prezentuje na kartce napisy: hale, baca, owce, Tatry, dziecko odczytuje wyrazy i układa je z liter z Alfabetu.

  •  „W górach” – zapoznanie dzieci z nazwą najwyższych polskich gór i ich szczytami. Rodzic pokazuje dziecku na mapie Polski pasmo Tatr. Prezentuje napis Tatry, który dziecko odczytuje. Następnie dziecko stara się odczytać nazwy rzek, które mają swoje źródła w Tatrach, oraz nazwy miejscowości z tego regionu. Rodzic wspólnie z dzieckiem omawia góralskie tradycje: stroje ludowe, gwarę i potrawy.

Link do ilustracji góralskich tradycji: https://www.google.com/search?q=g%C3%B3ralskie+tradycje&sxsrf=ALeKk01NaH0_WuKZHMKmUWjt_Ko9RNwR7A:1592754845916&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwiZgLiWopPqAhWkxaYKHQ8VDugQ_AUoAXoECAsQAw&biw=1280&bih=657

  •  „Górski pejzaż” – praca plastyczna. Dziecko otrzymuje duży arkusz papieru, pędzle i farby. Zadaniem dziecka  jest  namalowanie górskiego pejzażu.
  •  Praca z KP4.43a – wycinanie dwustronnych puzzli, układanie wybranego obrazka, naklejanie go na kartce. • KP4, nożyczki, klej

23.06.2020r. (wtorek)

TEMAT: „ Nad wodą”

  1.  „Nad morzem” – Rodzic  prezentuje dziecku na mapie Polski  (można wykorzystać mapę z  poprzedniego dnia)obszar Morza Bałtyckiego. Zachęca dziecko do podawania nazw państw, które mają dostęp do morza, odczytuje nazwy polskich rzek, które do niego uchodzą. Następnie kładzie na stoliku zdjęcia przedstawiające krajobraz morski: mewy, fale i wiatr. Zadaniem dziecka  jest rozpoznawanie i wyodrębnienie głoski na poczatku wyrazu i na końcu  słów: mewy, fale, wiatr i ułożenie nowych słów zaczynających się od wyodrębnionych głosek (słowa powinny być związane z morzem).
  •  „Plażowe zagadki” –  do zabawy potrzebne będą : żółty materiał i różne przedmioty.Rodzic  wskazuje dziecku żółty materiał ułożony na dywanie i zwraca uwagę na przedmioty, które są pod nim schowane. Wyjaśnia, na czym będzie polegała zabawa: Wiatr wiejący na plaży przykrył piaskiem różne przedmioty. Twoim  zadaniem jest odgadnięcie za pomocą dotyku, co ukryło się pod piaskiem. Następnie dziecko dzieli  nazwę przedmiotu na sylaby i głoski, przelicza je, podaje  pierwszą, kolejną i ostatnią głoskę, podaje  słowo, które się rymuje z daną nazwą, układa zdanie z daną nazwą.
  •  „Rekin i krab” – zabawa ruchowa orientacyjna. Rodzic  układa na podłodze linię ze skakanek lub ze sznurka. Umawia się z dzieckiem , że z jednej strony linii jest morze, z drugiej – piasek. Na hasło N.: krab! dziecko musi uciec z piasku przed krabem – przeskoczyć na morze. Na hasło N. rekin! dziecko ucieka z morza na piasek. Rodzic  podaje hasła coraz szybciej, może je przeplatać innymi hasłami dla zmylenia.
  • „Piszemy w KP” :

a)Praca z KP4.44a – łączenie liczb od najmniejszej do największej, rysowanie rybek według instrukcji, zapisywanie i obliczanie działania. • KP4, ołówek, kredki

b) Praca z KP4.44b – podawanie nazw obrazków, dzielenie nazw na sylaby, pisanie sylab po śladzie, dopisywanie brakujących sylab. • KP4, ołówek

5.  „Tacki z piaskiem” – zabawy grafomotoryczne z wykorzystaniem tacek (talerzyków papierowych) z piaskiem do rysowania. Dziecko  wykonuje rysunki według własnego pomysłu – palcem, patykiem, drugą stroną kredki. Następnie odwzorowuje gotowy obrazek na papierze. Może także posmarować wybrane elementy obrazka klejem i posypać je piaskiem.

24.06.2020r. (środa)

TEMAT: „ Bezpieczne wakacje”

  1. „Wyruszamy w podróż” – rozmowa kierowana na temat planowania podróży.  O czym należy pamiętać, gdy wyrusza się w podróż? Dziecko tworzy listę rzeczy, które są niezbędne, np. na wycieczce w górach, na wakacjach nad morzem, na wycieczce w lesie, nad wodą, na łące. Następnie rodzic omawia środki transportu, którymi można udać się w podróż. Prezentuje bilety lotnicze, autobusowe i kolejowe. Wspólnie z dzieckiem odczytuje informacje o podróży zamieszczone na biletach,  pokazuje dziecku różne przewodniki turystyczne dostępne w domu.  Zwraca uwagą na atrakcje turystyczne danego regionu, miejsca, które warto zobaczyć. Potzebne będą: bilety lotnicze, autobusowe i kolejowe, przewodniki turystyczne.
  2. „Wakacyjne rady” – wysłuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.Rodzic mówi:Żeby wakacje były przyjemne i bezpieczne, musisz zachowywać się w odpowiedni sposób. Posłuchaj wiersza z wakacyjnymi radami i postaraj się je zapamiętać.

Wakacyjne rady”  – Wiera Badalska

Głowa nie jest od parady,

 służyć ci musi dalej.

Dbaj więc o nią i osłaniaj,

 kiedy słońce pali.

Płynie w rzece woda

chłodna, bystra, czysta,

tylko przy dorosłych

 z kąpieli korzystaj.

Jagody nieznane,

 gdy zobaczysz w borze:

Nie zrywaj! Nie zjadaj!

– bo zatruć się możesz.

Urządzamy grzybobranie,

 jaka rada stąd wynika:

Gdy jakiegoś grzyba nie znasz,

nie wkładaj go do koszyka.

Biegać boso jest przyjemnie,

ale ważna rada:

– idąc na wycieczkę pieszą

 dobre buty wkładaj!

Po lekturze wiersza rodzic  rozmawia z dzieckiem na temat jego treści. Prosi o wymienienie i omówienie wszystkich rad, które się w nim znalazły, dziecko notuje je w dostępny sposób (rysuje lub pisze ), po skończeniu proponuje i notuje inne wakacyjne rady.

  •  „Przestrzegaj zasad” – rozmowa na temat bezpiecznego zachowania podczas wakacji. Przypomnienie numerów alarmowych: 112, 999, 998, 997. Rodzic  rozkłada na podłodze ilustracje i przypomina zasady dotyczące bezpiecznego zachowania podczas wakacji. Dziecko przyporządkowuje każdą zasadę do odpowiedniej ilustracji, układając je pod napisami. Przykładowe ilustracje: 1.Dzieci bawiące się pod parasolem. 2.Dzieci kąpiące się w obecności rodziców. 3.Palenie ogniska w dozwolonym miejscu. 4.Sprzątanie śmieci po wypoczynku w lesie.
  • „Piszemy w KP” :

a)  Praca z KP4.45a – podawanie nazw przedmiotów i zwierzęcia na obrazkach, wpisywanie liter do właściwych okienek, odczytywanie hasła. • KP4.45a

b)Praca z KP4.45b – poruszanie się po planszy zgodnie z kodem, rozmowa na temat miejsc przedstawionych na zdjęciach. • KP4 •

c)Praca z KP4.48 – kącik grafomotoryczny, pisanie wyrazów po śladzie, łączenie wyrazów z obrazkami, wyjaśnianie wieloznaczności podanych wyrazów. • KP4, ołówek

5. „Park wodny” – samodzielna praca z KZ 82–83, opowiadanie o ilustracji, czytanie tekstu wyrazowo-obrazkowego. • KZ

25.06.2020r. (czwartek)

TEMAT: „ Wakacje”

1.„Zakończenie roku” –rozmowa na temat kończącego się roku przedszkolnego: Co najbardziej utkwiło Ci w pamięci z tego roku, który minął? Z kim najbardziej lubiłeś  się bawić? Czym lubiłeś się bawić? Czego się nauczyłeś  w tym roku? Dokąd pójdziesz po wakacjach? Czym szkoła różni się od przedszkola?

2. Lato wreszcie!” – wysłuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.

„ Lato wreszcie!”Urszula Kozłowska

 Już walizki w bagażniku,

torba, plecak, pięć koszyków…

 Czy na pewno wszystko mamy?!

 Bo za chwilę wyjeżdżamy!

Tata już przy kierownicy,

 denerwuje się i krzyczy.

Szkoda przecież każdej chwili!

 – Jedźmy w końcu, moi mili!

Lato, lato, lato wreszcie

 Nie będziemy siedzieć w mieście!

Wszyscy więc wsiadają prędko:

Dziadek Władek z wielką wędką,

 Babcia z kotem, pies nasz, Ciapek,

Mama (niosąc stos kanapek),

Moja siostra z parasolką

i braciszek z deskorolką,

potem ja z piłkami dwiema…

lecz już dla mnie miejsca nie ma!

 Lato, lato, lato wreszcie,

 Czy będziemy siedzieć w mieście?

Tata mówi: – Nie ma strachu

, jeszcze miejsce jest na dachu.

Więc mi trochę zrzedła minka:

– Ja na dachu? Ja… dziewczynka?

 Tata tylko kręci głową:

 – Cóż za pomysł, daję słowo?!

Oj! Córeczko moja mała,

coś ty sobie ubzdurała?

Lato, lato, lato wreszcie,

Nie będziemy siedzieć w mieście!

Już na dachu stos bagaży,

a ja uśmiech mam na twarzy.

 Siedzę sobie obok mamy,

no i wreszcie wyjeżdżamy!

 Słońce nam wskazuje drogę

 – już doczekać się nie mogę!

Wiem, że w dali na nas czeka

Las szumiący, łąka, rzeka…

Lato, lato, lato wreszcie,

Nie będziemy siedzieć w mieście!

Po lekturze wiersza rodzic  rozmawia z dzieckiem na temat jego treści: O czym jest wiersz? Dokąd wyjeżdżają bohaterowie wiersza? Co ze sobą zabierają? Jakie macie plany na wakacje? Jak będziecie spędzać czas na wakacjach?

3.  „Moja wyspa” – praca techniczna. Do wykonania pracy potrzebne będą : talerzyki jednorazowe, masa solna, piasek, kamyki, patyczki, kawałki kory, piórka, rolki po papierze toaletowym, zakrętki plastikowe, plastelina, drobne koraliki, zielona krepina, przezroczysta folia. Dziecko przygotowuje swoją wyspę na talerzyku jednorazowym, wypełnia go grubą warstwa masy solnej z piaskiem, którą zagospodarowuje według własnego pomysłu. Wyspy układa na oceanie zrobionym na pogniecionej przezroczystej folii, pod którą wkłada muszle, kamyki i cienkie paski zielonej krepiny. Na koniec opowiada o swoich wyspach – co się na nich znajduje, jak można spędzić na nich czas, z kim chciałby się tam znaleźć.

4. „Piszemy w KP”:

a) Praca z KP4.47a – rozwiązywanie rebusów i rysowanie po śladzie i według instrukcji. • KP4, kredki  b)Praca z KP4.47b – rysowanie wakacyjnych planów. • KP4, kredki •

c) Praca z KP4.48b – kącik grafomotoryczny, łączenie liczb od najmniejszej do największej, kolorowanie liter, odczytywanie napisu. • KP4.48, kredki

Religia

Temat: Choć wakacji naszedł czas, Jezus zawsze czeka nas.

Pamiętaj, że wakacyjny czas odpoczynku nie jest czasem odpoczynku od Pana Boga.

Język angielski

Proszę posłuchać piosenki:

Tekst piosenki:

Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun,
please shine down on me.
Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun,
hiding behind the tree.
These little children are asking you
to please come out so we can play with you.
Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun.
Please shine down on me.

Shine down on me. Shine shine shine.
Shine down on me. Shine shine shine.
Shine down on me. Shine shine shine.
Shine down on me.
Mr. Sun, Mr. Sun, Mr. Golden Sun.

Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun,
please shine down on me.
Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun,
hiding behind the tree.
These little children are asking you
to please come out so we can play with you.
Oh Mr. Sun, Sun, Mr. Golden Sun.
Please shine down on,
please shine down on,
please shine down on me.

Poniedziałek 15.06-piątek 10.06

15.06.2020r. (poniedziałek)

TEMAT: „Kolory lata”

1.„Po łące biega lato” – słuchanie piosenki i rozmowa na temat jego treści. Jaką mamy porę roku? Jakie zmiany zauważyłeś w przyrodzie? Czy wiesz, jakie zmiany zachodzą latem w parku, lesie i na polu? Posłuchaj uważnie piosenki i zastanów się, w jakim miejscu – zgodnie z piosenką – można spotkać lato. Link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=QHR9URbvf_E

„Po łące biega lato” sł. B. Lewandowska, muz. K. Kwiatkowska

1.Po łące biega lato.          2. Pomaga lato pszczołom,                                            3.Gdy lato jest zmęczone,

Uwija się jak bąk.                                            Na kwiatach też się zna.                                                  W szałasie sobie śpi.                 

„Dzień dobry”-mówi kwiatom                  Uśmiecha się wesoło                                                        I we śnie gra w zielone

I pieści każdy pąk.                                          I w berka z wiatrem gra!                                                 Bo łąka mu się śni.

Ref.Kto chce się z latem spotkać,            Ref. Kto chce się z latem spotkać,                               Ref. Kto chce się z latem spotkać

       Niech idzie z nami tam,                                Niech idzie z nami tam,                                                  Niech idzie z nami tam,

       Rumianek i stokrotka                                    Rumainek i stokrotka                                                  Rumainek i stokrotka     

       Pokażą droge nam.                                       Pokażą droge nam.                                                          Pokażą drogę nam

2.  „Lato czarodziej” – zabawa ruchowa przy piosence.Rodzic odgrywa rolę Lata (jeżeli w domu jest rodzeństwo to rodzic wybiera jedno dziecko, które będzie grało Lato) Lato otrzymuje dowolny intrument muzyczny znajdujący się w domu, dzięki którym będzie mogło czarować. Dziecko porusza się po pokoju zgodnie z charakterem nagrania: marsz, bieg, podskok. Jeżeli Lato zagra na instrumencie, dziecko się zatrzymuje, a  wyłącza muzykę. W tym momencie Lato mówi, w co ma się zamienić  dziecko, np.: Samolot!, Żaba!, Wąż!, Piłka!. Dziecko stara się odzwierciedlić ruchem to, co zaproponowało Lato. Naśladowanie trwa tak długo, dopóki Lato ponownie nie uderzy w instrument(wówczas rodzic włącza muzykę i zabawa rozpoczyna się od początku).

3. „Praca z KP4.39a” – poznanie znaczenia niektórych przysłów i związków frazeologicznych. Rodzic odczytuje zdania: 1. Mieć dwie lewe ręce; 2. Mieć muchy w nosie; 3. Siedzieć jak na szpilkach; 4. Spać jak kamień. Dziecko wpisuje obok obrazków numery właściwych zdań. Następnie odczytuje zdania z poznanych liter, wpisuje numer obrazka, który ilustruje dane zdanie. Na koniec ilustruje przysłowie „Myśleć o niebieskich migdałach. • KP4, ołówek, kredki

4. „Poranny trening śpiewu ptaków” – ćwiczenia narządów artykulacyjnych. Dziecko z rodzicem  siedzą w kole i  wcielają się w rolę ptaków, które ćwiczą głos przed porannym śpiewem. Rodzic za pomocą określonych gestów pokazuje dziecku, jakie ma wydobywać dźwięki: – wysoko uniesiona ręka – dziecko wysoko piszczy: Pi, pi, pi…; – zataczanie koła palcem wskazującym – dziecko naśladuje odgłos: Trr… na różnych wysokościach; – rytmiczne poruszanie palcem wskazującym – dziecko rytmicznie wypowiada: Czy, czy, czy…; – falisty ruch ręką – dziecko mówi: Fi ju, fi ju, fi ju… na różnych wysokościach.

5.  Wycieczka do pobliskiego parku / lasu, obserwacja barw w przyrodzie, podawanie nazw kwiatów i innych roślin.

16.06.2020r. (wtorek)

TEMAT: „Burza”

1.„Burza” – zagadka. Rodzic zaprasza dziecko do wysłuchania zagadki Marcina Przewoźniaka.

„Burza” –  Marcin Przewoźniak

Co się dzieje tam u góry?                                              Od błyskawic niebo trzeszczy,                      

Wielką wojnę toczą chmury?                                       A nam w butach chlupie deszczyk.

 Wciąż na siebie nacierają                                             Ciemne niebo dudni, świeci…                                      

 I strzelają, i błyskają?                                                    Co się dzieje tam na górze?                           

 Co się tam na górze dzieje?                                          Wiedzą to na pewno dzieci:                          

 Że się nam na głowy leje?                                            Oglądamy groźną… (burzę).

Po przeczytaniu zagadki rodzic prosi dziecko, aby nazwało dźwięki, które w niej opisano. Następnie prowadzi rozmowę: Jak należy się zachować w czasie burzy? Dziecko formułuje swoje przypuszczenia lub dzieli się swoją wiedzą. Następnie rodzic  podsumowuje zdobyte informacje. Podczas burzy:

 – należy unikać wysokich obiektów;

– nie wolno przebywać w wodzie ani na odkrytym terenie, chować się pod drzewami;

– należy unikać metalowych przedmiotów i nie przebywać w ich pobliżu;

– nie wolno rozmawiać przez telefon komórkowy

2.  „Kapie, pada, leje” – szukanie wyrazów mówiących o tym, co robi deszcz: kapie, pada, leje, mży, kropi, siąpi. • bębenek lub inny instrument muzyczny. Kojarzenie dźwięków:

 – uderzenia palcami w bębenek – kapie, kropi,

– przesuwanie palcami po bębenku – siąpi, mży,

– uderzanie pałeczką – pada,

 – mocne uderzanie pałeczką – leje.

Ilustrowanie rodzaju deszczu ciałem:

 – mżawka – pocieranie dłońmi o uda,

– silniejszy deszcz – klepanie dłońmi w uda,

– ulewa – tupanie nogami. • bębenek

3.  „Skąd się bierze burza?” – eksperyment. Do przeprowadzenia doświadczenia potrzebne będą szklanka, blaszane denko (pokrywka puszki), balonik, kawałek wełnianej tkaniny. Rodzic  przygotowuje instrukcję obrazkowo-wyrazową, na podstawie której dzieci wykonują eksperyment. Dziecko zapisuje lub rysuje wyniki eksperymentu.

Instrukcja obrazkowa: 1. Na suchej szklance umieszczamy blaszane denko, 2. Nadmuchujemy balonik, 3. Pocieramy energicznie balonik wełnianą szmatką i kładziemy go na denku, 4. Zbliżamy palec do brzegu blachy. Po zakończeniu eksperymentu i zapisaniu wniosków rodzic pyta dziecko: Co zauważyłeś? (przepływ prądu) Jak to wytłumaczyć? (W wyniku pocierania balonika wytworzyły się ładunki elektryczne – prąd, i przeskoczyła iskra, którą można porównać do małej błyskawicy). Rodzic wspólnie z dzieckiem sprawdza notatki dotyczące eksperymentu i wyjaśnia dziecku zaobserwowaną sytuację i zjawisko fizyczne, które nastąpiło.

4.  Praca z KP4.39b – poruszanie się zgodnie z kodem, kolorowanie obrazków. • KP4, kredki

5.  „Burza” – przypomnienie poznanych wiadomości o burzy. Rodzic  pyta dziecko:

– Jak należy zachować się podczas burzy, gdy jesteśmy w domu? (pozamykać okna, wyłączyć: telewizor, komputer, radio, nie rozmawiać przez telefon, ponieważ uderzenie pioruna w urządzenie elektryczne lub telekomunikacyjne może spowodować porażenie)

– Co należy zrobić, gdy burza zaskoczy nas poza domem? (schronić się w bezpiecznym miejscu, w budynku, w jaskini, w aucie itp.)

– Co chroni budynki przed uderzeniem pioruna? (piorunochron)

– Czego należy unikać podczas burzy? (nie wolno chować się pod drzewami, nie wolno stać w wodzie itp.)

17.06.2020r. (środa)

TEMAT: „Tęcza po deszczu”

1.„Barwy tęczy” – zabawa ruchowa doskonaląca płynność ruchów w przestrzeni. Dziecko do piosenki Tęcza cza, cza, cza wykonuje improwizacje ruchowe z użyciem wstążek w kolorach tęczy. Podczas refrenu tworzy z rodzicem  lub rodzeństwem koło. Link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=LmBK0xFkhH4

„Tęcza cza, cza, cza” sł. Anna Bernat, muz. Aleksander Pałac

 Koleżanko, kolego

 popatrz czasem na niebo.

Czasem zdarzyć się może,

 cud, zjawisko w kolorze.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza,

czarodziejska wstążka ta.

Wiąże niebo z ziemią,

 o, jaki kolorowy splot.

Tęcza, tęcza cza, cza, cza,

czarodziejska wstążka ta.

Przez tę tęczę cały świat

 kolorowy uśmiech ma.

Narysuję tę tęczę 

 i na zawsze ci wręczę.

By ci było tęczowo,

tęczę noś kolorową.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza…

Śpiewaj z nami o tęczy,

Kiedy nuda cię dręczy.

W domu, w szkole, po burzy

Tęcza minę rozchmurzy.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza…

Po zakończeniu piosenki dziecko układa na podłodze tęczę z kolorowych pasków bibuły lub wstążek, zgodnie z kolejnością występowania kolorów. Aby pomóc dzieku w tym zadaniu, rodzic może przyczepić do ściany zdjęcie tęczy.Na koniec dziecko wymienia kolejno nazwy kolorów, które tworzą tęczę.

2.  „Zapamiętaj kolory” – zabawa językowa. Dziecko przypomina  nazwy kolorów, które tworzą tęczą w odpowiedniej kolejności, nastepnie określa głoskę w nagłosie tych nazw. Rodzic zachęca dziecko do tego, by tworzyło zdania, które ułatwią zapamiętanie kolejności kolorów tęczy (pierwsze głoski kolejnych słów odpowiadają pierwszym głoskom nazw kolorów tęczy).

3. „ Zabawy badawcze” – do zabawy potrzebne będą : lusterko, miseczka z wodą, latarka, kartka A4, szklanka z wodą. Rodzic zaprasza dziecko do zrobienia tęczy.

I. „Tęcza w wodzie” – dziecko nalewa wody do miski i wkłada do środka lusterko tak, by opierało się o ściankę. Kieruje snop światła latarki na część tafli znajdującej się pod wodą. Na kartce trzymanej za latarką obserwuje tęczę.

II. „Jak sprowadzić tęczę?” – dziecko kładzie na stole kartkę papieru, w odległości około 10 cm nad papierem trzyma szklankę z wodą. Po chwili na stole powinna pojawić się tęcza.

Rozmowa kierowana:Jak myślisz skąd się wzięła tęcza? Dziecko próbujew wnioskować, po czym rodzic wyjaśnia, że wiązka światła białego odbija się od lustra. Gdy wychodzi z wody, załamuje się. Tęcza powstaje na skutek załamania i odbicia światła słonecznego w kroplach wody. Widzimy ją w postaci barwnego łuku na tle chmur deszczowych lub po deszczu. Powstaje także we mgle wodnej przy wodospadach i fontannach. Znika, kiedy wszystkie krople wody opadną lub wyparują.

4.  „Tęcza” – praca plastyczna.  Do wykonania pracy potrzebne będą :  gąbka, kolorowy papier, nożyczki, klej.Dziecko maluje tęczę na dużym arkuszu papieru za pomocą gąbki, wycina elementy z papieru kolorowego i nakleja  pod tęczą, tworząc dowolny krajobraz.

5. „Piszemy w KP”:

a)  Praca z KP4.40a – rysowanie wyniku przeprowadzonego eksperymentu. • KP4, kredki

b) Praca z KP4.40b – kolorowanie mozaiki zgodnie z kodem. • KP4, kredki

18.06.2020r.(czwartek)

TEMAT: „Letnia pogoda”

1.„ Pogoda”– wysłuchanie opowiadania i rozmowa na temat jego treści.

„Pogoda”-Bożena Forma

Adaś ciągle spogląda w okno. Dzisiaj z grupą przedszkolaków jedzie na wycieczkę. Ale co z tą pogodą? Czy wycieczka się uda? Mają jechać bryczką i grać w piłkę.

 – Mamusiu, nie widać słońca. po niebie płyną ciemne chmury – chłopiec ze smutkiem spogląda w okno. 

 – Może zabiorę grubszą kurtkę, a może wyciągnę z plecaka krótkie spodnie, pewnie ich nie założę – coraz bardziej denerwuje się Adaś.

 – Nie martw się, popatrz, termometr wskazuje wysoką temperaturę – tłumaczy mama. 

 – Jest ciepło, chociaż trochę parno. Włączymy telewizor i zaraz dowiemy się, jaka będzie pogoda – na ekranie pojawiła się mapa Polski.

– Mieszkamy tutaj, gdzie widać słońce zza chmur – tłumaczy Adasiowi mama. – Wprawdzie widać czasami padający deszcz, jednak to tylko przelotne opady.

Adaś wpatruje się w mapę pogody.

– Trochę podobna do naszego kalendarza pogody. Codziennie wspólnie z panią zaznaczamy na nim pogodę, jaką zaobserwowaliśmy w drodze do przedszkola. Wybieramy chmurki, krople deszczu, ugięte na wietrze drzewa.

Zegar wybija ósmą godzinę.

 – Na nas już czas – mama z Adasiem idą do przedszkola.

– Będzie wspaniale, zobaczysz. Przebierz się w krótkie spodenki, jest coraz cieplej. 

Pogoda dopisała. Chociaż było pochmurno, nie spadła ani jedna kropla deszczu. Był spacer nad jezioro, przejazd bryczką i oczywiście gra w piłkę. Dzieci wróciły bardzo zadowolone, chociaż trochę zmęczone.

Rozmowa kierowana : Gdzie wybierał się Adaś? Dlaczego chłopiec był zmartwiony? Jaką pogodę wskazywała prognoza w telewizji? Jaka pogoda była na wycieczce?

2.  „Zjawiska atmosferyczne” – rodzic  rozmawia z dzieckiem o zjawiskach atmosferycznych charakterystycznych dla poszczególnych pór roku. Pyta: Czym różni się lato od innych pór roku? Co dzieci robią w lecie, jaki to dla nich czas? Prezentuje dziecku piktogramy zjawisk kojarzących się z latem: słonko, wiatr, upał, piorun, ulewa. Dziecko dopasowuje nazwy do poszczególnych ilustracji. Następnie układa nazwy z liter Alfabetu, rozpoznaje  i nazywa spółgłoski i samogłoski.  Piktogramy z których można skorzystać:

3. „Prognoza pogody” – tworzenie mapy pogody. Rodzic prezentuje mapę Polski, przypina na niej symbole zjawisk pogodowych. Wspólnie z dzieckiem odczytuje z mapy prognozę pogody. Nazywa i wskazuje kierunki na mapie: północ, południe, wschód, zachód. Następnie zapowiada pogodę na następne trzy dni, a dziecko samodzielnie tworzy na jej podstawie mapę pogody. • mapa Polski, symbole zjawisk pogodowych (piktogramy z poprzedniej  zabawy). Link do mapy Polski: https://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Mapa_Polski.png

4.  „Pogodowe rytmy” – zabawa ruchowa.  Dziecko określa  głoski w nagłosie (na początku wyrazu) następujących słów: słońce, deszcz, burza, tęcza. Następnie  rodzic przypisuje dziecku jedno z podanych słów: słońce, deszcz, burza, tęcza. Dziecko wybiera z Alfabetu literę, która odpowiada głosce w przypisanej mu nazwie i tańczy swobodnie do piosenki Tęcza cza-cza-cza.

5. „Piszemy w KP”:

a) Praca z KP4.41a – łączenie w pary obrazka z cieniem, odszukiwanie i odczytywanie liter, tworzenie z nich wyrazów. • KP4, ołówek

b)Praca z KP4.41b – uzupełnianie ilustracji symbolami pogody, czytanie globalne nazw dni tygodnia. • KP4, kredki

19.06.2020r. (piątek)

TEMAT: „ Lato w sztuce”

1.„Letnie krajobrazy” –  dziecko siada przy stoliku , na którym znajdują się zdjęcia przedstawiające różne letnie krajobrazy.Rodzic krótko rozmawia z dzieckiem na temat zdjęć – podaje nazwę środowiska przyrodniczego i krajobrazu (np. morski, górski, las, łąka, jezioro, rzeka). Następnie proponuje dziecku namalowanie farbami akwarelowymi letniego pejzażu. Dzieci zamyka oczy i przy nagraniu Lato A. Vivaldiego wyobraża sobie krajobraz, jaki chciałby namalować. Wspólnie z rodzicem przypomina sobie  technikę malowania akwarelami. Zachęcamy  dziecko do tworzenia nowych barw przez mieszanie kolorów, tak jak robią to malarze. Link- letnie krajobrazy: https://www.google.pl/search?q=letnie+krajobrazy+g%C3%B3ry+morze+las+%C5%82%C4%85ka+jezioro+rzeka+&tbm=isch&ved=2ahUKEwi4rrvB-oHqAhVM9hoKHY0ZBp8Q2-cCegQIABAA&oq=letnie+krajobrazy+g%C3%B3ry+morze+las+%C5%82%C4%85ka+jezioro+rzeka+&gs_lcp=CgNpbWcQA1D4CFjYggFgm5QBaABwAHgAgAGWDogBhVySAQc2LTEuMy40mAEAoAEBqgELZ3dzLXdpei1pbWc&sclient=img&ei=U2_mXvi4Cszsa42zmPgJ&bih=657&biw=1280

Link do utworu A.Vivaldiego „Lato” : https://www.youtube.com/watch?v=hGV-MRdcQOE

2. „Po łące biega lato”– zabawa muzyczno-ruchowa do piosenki . Rodzic zaprasza dziecko  do słuchania utworu i interpretowania ruchem jego treści. Można proponować  dziecku pewne gesty, odpowiadające słowom piosenki, można również zachęcić dziecko do swobodnej interpretacji.

3. „Piszemy w KP”:

a) Praca z KP4.42a – odszukanie wśród liter ukrytych wyrazów i dopasowanie ich do obrazka. • KP4, ołówek

b)Praca z KP4.42b – nazywanie przedmiotów, pisanie pierwszej i ostatniej litery nazwy obrazka. • KP4, ołówek

4.  „Paluszkowy twister” – zabawa w parach z wykorzystaniem KZ 80–81. Dziecko postępując zgodnie z instrukcją obrazkową z W65 tworzy własną grę i rozgrywa ją w parach (z rodzeństwem lub z rodzicem) – pstryka palcem strzałkę, ustawia określony palec na polu we wskazanym kolorze. • KZ, W, klej

Religia

Temat: Chociaż lat niewiele mam to parafię swoją znam.

Poproś rodziców, aby zabrali Cię do Kościoła na Mszę Świętą. Wykonaj zadania ze str. 114-115.

Język angielski

Podręcznik, str. 58-59.

Rodzic wymawia słowa, a dziecko powtarza:

Postcards- pocztówki /postkards/

London- Londyn /London/

Następnie dziecko nalepia naklejki w  odpowiednie miejsca.

Proszę o powtórzenie piosenki z poprzedniej lekcji.

Kl.0

Poniedziałek 08.06-środa 10.06

08.06.2020r. (poniedziałek)

TEMAT: „Zwierzęta z całego świata”

1.” Zwierzęta małe i duże” – wysłuchanie opowiadania i rozmowa na temat jego treści.  Dziecko uważnie słucha i zapamiętuje, czym różni się pszczoła od osy, jakie zwierzęta mają podobny kolor skóry, dlaczego konie noszą takie dziwne nazwy. Można  posłużyć się zdjęciami tych zwierząt, by dziecku było łatwiej skupić się na treści opowiadania.

„Zwierzęta małe i duże” –  Maciej Bennewicz

– Osa! – Ada zaczęła nerwowo machać rękami, żeby odgonić owada.

 – To nie jest osa, tylko pszczoła – stwierdziła spokojnie babcia. – Przestań machać, to spokojnie odleci i nic ci nie zrobi. A jak machasz, to możesz ją tylko zdenerwować. Pomyśli, że chcesz jej zrobić krzywdę.

 – Skąd wiesz, babciu, że to pszczoła? – spytała Ada.

– Mój tata był pszczelarzem, a teraz mój brat, Stanisław, również zajmuje się pszczelarstwem. Całe dzieciństwo mieszkaliśmy z pszczołami. Osy są dłuższe i jaśniejsze od pszczół. A pszczółki są krępe, grubiutkie i ciemne. Mają też więcej brązowych włosków. Pewnie szukała tutaj pyłku kwiatów. Pszczoły rzadko kogoś żądlą bez powodu, to bardzo pożyteczne owady.

 – Wiem, babciu, robią miód – stwierdziła Ada.

 – Tak, aniołku. – Babcia czasem w ten miły sposób zwracała się do Ady. – Pszczoły wytwarzają miód z pyłku kwiatów. Muszą się dużo napracować, żeby zebrać zapasy. Jeden słoiczek miodu to praca setek pszczół.

– Babciu, a skąd pszczoły wiedzą, dokąd mają lecieć po ten pyłek, z którego robią miód – spytał Adam. – Przecież nie potrafią mówić. Nie mogą spytać o drogę, nie mają też map ani nawigacji.

– Pszczoły wylatują z ula na zwiad. Jeśli któraś z nich znajdzie pole pełne smakowitego pyłku kwiatowego, na przykład kwitnącego rzepaku, lub aleję lip, wówczas zbiera pyłek i wraca do ula. Na miejscu informuje pozostałe pszczoły w ich specjalnym, tajemniczym języku.

– W tajemniczym języku? – zdziwił się Adam.

– Tak – przytaknęła babcia. – Pszczółka tańczy i w ten sposób pokazuje innym pszczołom, którędy lecieć na pole obfite w pyłek, jak jest daleko i jakie znaki po drodze wskażą właściwy kierunek.

– Tańczy? – powtórzyła Ada.

– Tak jest, macha skrzydełkami, wykonuje specjalne kroki i to jest tajemnicza mowa pszczół. Inne się przyglądają, a potem, żeby zapamiętać trasę, naśladują ruchy mądrej przewodniczki. I już kilka chwil później pole jest pełne pszczół, które zbierają pyłek. Pszczoły przenoszą pyłek z kwiatu na kwiat, dzięki czemu zapylają kwiaty, a te mogą potem zmieni się w owoce.

– A przy okazji z pyłku powstaje miód – dodała Ada.

– Znakomicie – pochwaliła ją babcia.

– Pszczoła jest prawie takiego samego koloru jak żyrafa – stwierdził Adam, który przeglądał właśnie książkę o zwierzętach. – Czy żyrafy też zapylają kwiaty? – Chłopiec wskazał fotografię, na której długi język żyrafy dotykał liści na wysokim drzewie.

 – Nie, syneczku – odpowiedziała babcia, która była biologiem, dlatego znała się na zwierzętach jak nikt w rodzinie. – Żyrafy jedzą liście. Muszą szybko obgryźć jedno drzewo akacji, gdyż ta roślina potrafi ostrzegać inne w pobliżu przed intruzami.

– Babciu, w jaki sposób akacje ostrzegają się nawzajem? – spytała Ada.

– Po kilku minutach obgryzania sok w liściach robi się gorzki i przestaje żyrafom smakować. Dzięki temu akacja traci tylko trochę liści. Gdyby nie ten ochronny zabieg, mogłaby stracić ich zbyt wiele i nie przeżyć. Jednak dzięki mechanizmowi obronnemu chroni siebie i inne drzewa w pobliżu, które na sygnał także gorzknieją.

– Bardzo mądre te akacje – stwierdziła Ada.

– Ciekawe, czy na świecie są jeszcze inne zwierzęta w podobnym kolorze jak pszczoły i żyrafy – zamyślił się Adam.

– Nie mówi się „w kolorze” tylko w podobnym umaszczeniu, prawda, babciu? – Ada zrobiła mądrą minę.

Adam wzruszył ramionami i ostentacyjnie odwrócił się, zakrywając książkę.

– Można mówić, jak się chce – żachnął się.

 – Zamiast się kłócić i robić sobie przykrość, poszukajcie zwierząt podobnych do pszczół, czyli żółto-pomarańczowo-brązowych – zarządziła babcia.

Pogłaskała Adama po głowie i poprosiła o przyniesienie kilku książek. Po chwili na stole pojawiły się zdjęcia i rysunki tygrysa, szerszenia, kota domowego, psa, kameleona i konia.

– Co do słowa „umaszczenie” to prawda, tak się mówi – stwierdziła babcia. – Kolor zwierzęcia to inaczej jego umaszczenie. Hodowcy koni nazywają w bardzo ciekawy sposób różne kolory, czyli umaszczenia tych zwierząt. Na przykład koń, który wydał się wam podobny do pszczoły, nosi nazwę srokacz albo inaczej koń maści srokatej.

 Adam wstał i po chwili przyniósł kolejną książkę, tym razem z fotografiami koni.

– Naucz nas, babciu, maści koni – zaproponował i wskazał palcem jasnobrązowego konia z ciemnobrązową grzywą.

– To koń gniady – odpowiedziała babcia, poprawiając okulary.

Adam przerzucił kilka kartek i w końcu jego palec trafił na szarobiałego konia w czarnobrązowe ciapki. – Wygląda jak lody straciatella – ucieszyła się Ada. – Uwielbiam ten smak.

– To jest maść taranta albo tarantowata – stwierdziła babcia.

Adam wskazał czarnego konia.

– To koń kary – odpowiedział babcia. – Ten ma granatowy połysk, więc mówi się o nim koń kruczy, bo ma umaszczenie podobne do tego ptaka. U koni mówimy o umaszczeniu, u ptaków – o upierzeniu.

– A kruki, babciu, co to za ptaki? – spytała Ada.

– Kruki żyją bardzo długo. Najstarszy żył ponoć w Londynie na zamku Tower. Miał 44 lata. Kruki łączą się w pary na całe życie. Potrafią bronić swego terytorium i są wszystkożerne, czyli jedzą, co im do dzioba wpadnie. – Babcia zaśmiała się i wyciągnęła z szafki herbatniki.

 – Super, znamy już cztery umaszczenia koni! – Adam aż klasnął w ręce z radości. – Srokacz, gniady, taranta i kary.

– Oraz zwyczaje pszczół, żyraf i kruków – uzupełniła Ada.

 – Proponuję małe powtórzenie. Wydrukujemy czarno-białe rysunki koni, a wy pokolorujecie je zgodnie z poznanym umaszczeniem.

 – Super! – ucieszyły się dzieciaki.

– Babciu, a można narysować srebrnego konia – spytała Ada. – Takiego jak jednorożec? – Oczywiście, że tak, koń o srebrnym umaszczeniu to maść siwa lub biała, a lekko kremowa to jeleniowata.

Srokacz, gniady, taranta i kary                                                   A piąty konik jak jednorożec

Gdy razem ustawisz – będą dwie pary.                                      Siwą ma grzywę i białe nozdrza.

W jednym powozie cztery koniki,                                                Cały jest biały, to umaszczenie

 Jadą w zaprzęgu zwanym kwadryga.                                        Czasem nazywa się maścią jelenia.

Rozmowa kierowana: O jakich zwierzętach opowiadała babcia? Czy zapamiętałeś, czym różni się pszczoła od osy? Skąd pszczoły wiedzą, gdzie mają lecieć po pyłek kwiatowy? Jak myślisz, czy takie naśladowanie ruchów pszczoły jest proste? Jakie inne zwierzęta mają „kolor” podobny do pszczół? Czy wiesz dlaczego zwierzęta mają paski? (Paski służą za kamuflaż i zapewniają ochronę przed drapieżnikami. Pomagają też regulować temperaturę ciała –czarne paski pochłaniają ciepło, a jasne je oddają).

2. „Pszczółki” – zabawa ruchowa. Dziecko naśladuje bzyczenie pszczoły. Unosi i opuszcza ręce, zatacza koło i siada na kwiatku i zastyga  w milczeniu.Jeżeli w domuj jest więcej dzieci rodzic wybiera jedno dziecko, które staje na środku i używając rąk, zaczyna naśladować lot pszczoły. Następnie reszta dzieci powtarza wszystkie ruchy, jednocześnie bzycząc. Dzieci, unosząc ręce bzyczą wysokim głosem, a opuszczając, niskim. Kiedy „pszczoły” siadają na kwiatku, zastygają w milczeniu. Rodzic  wybiera kolejne dziecko do roli pszczoły przewodniczki.

3. „Zwierzęta” – zabawa matematyczna. Do zabawy potrzebne będą: karty z W17 , papierowy talerzyk, cyfry z Alfabetu.Dziecko nazywa zwierzęta widoczne na ilustracjach. Następnie rodzic wydaje polecenia  : Poproszę, abyś wybrał ze swojego zestawu wszystkie ptaki. Ile ich jest? Na jednym podwórku spotkały się cztery ptaki, połóż je na swoim talerzyku: sikorka, wróbel, gołąb i gęś. Ile ich było? Nagle z domu wyszła gospodyni i to wystraszyło sikorkę i wróbla. Te dwa ptaki odleciały, odejmij je z talerzyka. Ile ich zostało? Póżniej dziecko  wyjmuje  cyfry, które ilustrują liczbę ptaków na początku i na końcu historii. Pomiędzy nimi  kładzie  znak odejmowania „- „. Czy pamiętasz, jak zapisywaliśmy znak pokazujący nasz wynik liczenia? Znajdź go i połóż  znak równości  „=” , za liczbą ptaków. Ile ptaków zostało? Znajdź tę cyfrę w Alfabecie i ułóż wynik.

4.  „Jak wygląda znak odejmowania?” – zabawa ruchowa. Prezentacja  sposobu  pisania znaku odejmowania. Dziecko próbuje go pokazać za pomocą różnych części ciała. Na koniec dziecko pisze znak odejmowania w powietrzu i na podłodze. Link do prezentacji: https://www.youtube.com/watch?v=jMTvTBAOIH8

5.  „Piszemy w KP”:

a)Praca z KP4.34a – przeliczanie zwierząt, zapisywanie odejmowania. • KP4, ołówek

b) Praca z KP4.34b – wykluczanie ze zbioru, odszukiwanie zwierzęcia, które nie pasuje do pozostałych. Rysowanie zwierzęcia zgodnie z instrukcją. • KP4, kredki

09.06.2020r. (wtorek)

TEMAT: „Z wizytą w ZOO”

1.„Porządkujemy zoo”– Rodzic podaje nazwę wybranego zwierzęcia zamieszkującego zoo: małpa, zebra, wilk, lis, antylopa, hipopotam, papuga i inne.Dziecko dzieli nazwę na sylaby, wyodrębnia głoskę w nagłosie i wygłosie, układa nazwę zwierzęcia korzystając z liter Alfabetu.

2.  „Mapa świata” – rozmowa kierowana. Prezentacja  mapy świata, wskazywanie razem z dzieckiem  kontynentów i podawanie ich nazw, fotografii zwierząt zamieszkujących różne kontynenty. Rodzic wspólnie z dzieckiem odszukuje na mapie Afrykę i prezentuje fotografie zwierząt afrykańskich. Zwraca uwagę na ich wygląd, sposób poruszania się, budowę. Pyta dziecko, co wie na temat zwierząt przedstawionych na fotografiach. Następnie opowiada im o najbardziej niebezpiecznych zwierzętach, które nazwano „Wielką Piątką Afryki” (Big Five): lwa, słonia afrykańskiego, nosorożca czarnego, lamparta, bawoła afrykańskiego. Zwraca uwagę na przystosowanie się zwierząt do środowiska, w którym żyją.

Lew – łapy zakończone ostrymi pazurami, silne szczęki doskonałe do powalania i zabijania nawet bardzo dużych zwierząt, groźnie wyglądająca grzywa, która zwiększa przewagę samca broniącego terytorium stada, stanowi naturalną ochronę głowy i szyi podczas walki.

Słoń afrykański– duże uszy wykorzystywane do chłodzenia, długa trąba zakończona dwoma palczastymi wyrostkami służąca do oddychania, wąchania, picia, kąpieli, zbierania pożywienia i zrywania gałęzi z wyższych partii drzew, ciosy służące do obrony, miękka i delikatna spodnia strona stóp, dzięki czemu słoń może poruszać się bezszelestnie. Po kąpieli słonie obsypują wilgotną skórę piaskiem, a powstała w ten sposób warstwa kurzu i błota pomaga im chronić się przed słońcem i owadami.

 Nosorożec czarny – żywi się zróżnicowanym pokarmem roślinnym, ma szerokie i płaskie zęby trzonowe służące mu do rozcierania liści. Róg wykorzystuje do obrony. Gruba skóra stanowi ochronny pancerz a tarzanie się w błocie pomaga utrzymać niską temperaturę ciała i chroni przed pasożytami. Nosorożec biega bardzo szybko.

 Lampart – dzięki ubarwieniu jest prawie niewidoczny wśród traw lub liści drzew. Ma szerokie łapy z ostrymi pazurami. Cechują go niebywała zwinność i siła – lamparty potrafią się wspinać, wciągnąć na drzewa ofiary trzy razy cięższe od siebie. Lampart potrafi świetnie pływać i wykonywać siedmiometrowe skoki.

Bawół afrykański jest roślinożercą o ogromnej wadze (zwykle od 500 do 900 kg). Osadzone na dużej głowie potężne, ostre rogi służą do obrony i ataku. Bawoły mają silne kończyny, które są zakończone dwoma palcami pokrytymi racicami).

 Rozmowa kierowana : Dlaczego zwierzęta z Wielkiej Piątki Afryki uważa się za najniebezpieczniejsze zwierzęta świata? Dziecko zgłasza swoje pomysły i wymieniają poglądy. (Te zwierzęta są znane z waleczności, zwłaszcza gdy bronią młodych lub zostaną zranione).

3. „Bilety do zoo” – zabawa matematyczna z wykorzystganiem W10. Dziecko przypomina sobie wygląd i nominały poszczególnych monet i banknotów. Następnie układa sylwety ilustrujące opowiadanie: Adam chce kupić bilet do zoo dla siebie i dla taty. Bilet dla dorosłego kosztuje 6 zł, dla dziecka – 4 zł. Jakimi monetami może zapłacić za swój bilet? Wybierz odpowiednie monety i ułóż je. Czy istnieje tylko jeden sposób zapłaty? Dziecko dodaje odpowiednie wartości, posługując się sylwetami. Można  zaproponować inne zagadki: Adam zaprosił do zoo Adę. Ile zapłacą za bilety? Ada idzie do zoo z mamą. Ile zapłacą za bilety?

4.„Zoo”– masaż do fragmentu wiersza Bolesława Kołodziejskiego. Dzieci  z rodzicem lub rodzeństwem dobierają się parami: jedno leży na brzuchu, drugie wykonuje masaż jego pleców. Potem następuje zmiana ról.

„Zoo”Bolesław Kołodziejski

Tu w zoo zawsze jest wesoło, (masujemy plecy otwartymi dłońmi)

tutaj małpki skaczą wkoło, (wykonujemy ruchy naśladujące skoki po okręgu)

tutaj ciężko chodzą słonie, (naciskamy płaskimi dłońmi)

 biegną zebry niczym konie, (lekko stukamy pięściami)

żółwie wolno ścieżką człapią, (powoli, lekko przykładamy płaskie dłonie)

w wodzie złote rybki chlapią. (…) (muskamy raz jedną, raz drugą ręką)

5.”Piszemy w KP”:

a) Praca z KP4.35a – czytanie wyrażeń, dopasowywanie ich do ilustracji zwierząt. • KP4, ołówek

b)Praca z KP4.35b – podawanie nazw zwierząt, podpisywanie ilustracji po śladzie, ćwiczenia artykulacyjne. • KP4, ołówek

c) Praca z KP4.38a – kącik grafomotoryczny, pisanie nazw zwierząt po śladzie

10.06.2020r. (środa)

TEMAT: „Świat zwierząt w Polsce”

1.”Tylko raz”– wysłuchanie wiersza Mieczysławy Buczkówny i rozmowa na temat jego treści.

„Tylko raz” Mieczysława Buczkówna

 Chcą żyć jak i ty żyjesz,                                                 I paź królowej – motyl                    

 Wszystkie na świecie zwierzęta –                                Niech fruwa tęczowozłoty,             

I mrówki, i żaby, i żmije,                                                I ślimak środkiem dróżki

I pszczoła wiecznie zajęta.                                              Niech pełznie, wystawia różki…

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,                                Niech skacze pasikonik,  

 Biedronce, jak kropki liczy,                                           Niech świerszczyk w trawie dzwoni…          

Jaskółce, jak gniazdko kleci,                                          Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

 Jak pająk rozsnuwa sieci.                                               Jak i ty – żyją tylko raz.

Rozmowa kierowana: O jakich zwierzętach jest mowa w wierszu? Gdzie można je spotkać? Co jest ich wspólnym marzeniem? Rodzic podkreśla, że niezależnie od gatunku, każdy ma prawo do życia i każdy jest potrzebny, dlatego należy mu się szacunek.

2. „Jaka to nazwa?” – układanie wyrazów z liter. Do zabawy potrzebne będą: rysunki lub zdjęcia różnych zwierząt wyciętych z gazet (hodowlane i dzikie), Alfabet. Dziecko wybiera litery z Alfabetu. Zadanie polega na ułożeniu jak największej liczby nazw zwierząt. Następnie dziecko łączy nazwy z rysunkami / zdjęciami zwierząt. Dzieli zwierzęta na hodowlane i dzikie.

3. „Jakie to zwierzęta?” – praca plastyczna z W52. Wycinanie ilustracji po śladzie, układanie i naklejanie na kartkę. Wspólna rozmowa na temat ilustracji – zwierząt żyjących w polskich lasach.

4. „Piszemy w KP”:

a) Praca z KP4.36a – nazywanie zwierząt, dzielenie nazw na głoski, zapisywanie pierwszej i ostatniej litery. • KP4, ołówek

b) Praca z KP4.36b – pisanie wyrazów po śladzie, odczytywanie prostych wyrazów, nazywanie zwierząt i łączenie ich z odpowiednim wyrazem. • KP4, ołówek

5. „Samodzielna praca z KZ 78–79” – utrwalenie informacji o zwierzętach, które dziko żyją w Polsce. Rozmowa na temat parków narodowych w Polsce i ich symboli. Odnajdywanie na mapie symboli parków narodowych.

6.  „Moje zwierzątko” – przestrzenna praca plastyczna. Do wykonania pracy plastycznej: rajstopy, gumki recepturki, wata, mazaki, papier kolorowy, klej, nożyczki, wstążki, druciki kreatywne lub zwykłe. Dziecko wspólnie z rodzicem  zastanawiają się, jak z zebranych przedmiotów zrobić psa, kota lub inne zwierzątko. Po zebraniu pomysłów dziecko przystępuje do pracy, korzystając ze wszystkich zgromadzonych materiałów.

Religia

Temat: Idzie Jezus razem z nami w procesji Go uwielbiamy.

Wykonaj zadanie str. 94 i 95.

Porozmawiaj z rodzicami o procesji Bożego Ciała.

Język angielski

Podręcznik, str.54-55 i 56-57.

Proszę, aby dziecko powtórzyło nazwy podanych rzeczy, które znajdują się po prawej stronie oraz znalazło je na obrazku i zaznaczyło kółkiem w wybranym kolorze:

Cap- czapka /kap/

Umbrella- parasol /ambrella/

Sunglasses- okulary przeciwsłoneczne /sanglasys/

Guide- przewodnik /gajd/

Ball- piłka /bol/

Rabbit- królik /rabit/

Następnie proszę o posłuchanie historyjki ze str.56-57 (nagranie numer 43 na płycie). Po wysłuchaniu dziecko mówi o czym była historyjka.

Proszę o włączenie piosenki „Holidays” (nagranie numer 41).

Holidays are coming.                                                   Marsz w miejscu.

Wherever it will be,                                                      Marsz w miejscu.       

We’ll be there together:                                             Marsz w miejscu.

You                                                                        Wskazanie dłonią przed siebie.

And me.                                                                         Wskazanie dłonią na siebie.

We’ll play by the lake.                                                 Zatykanie nosa i podskok.

We’l climb a tree.                                 Wspinanie się w miejscu, ręce wysoko.

We’ll be there together:                                             Marsz w miejscu.

You                                                                     Wskazanie dłonią przed siebie.

And me.                                                               Wskazanie dłonią na siebie.

We’ll hike in the mountains.   Kroki w powietrzu z wysoko podniesionymi kolanami.

We’ll swim in the sea.                                                 Pływanie w powietrzu.

We’ll be there together:                                            Marsz w miejscu.

You                                                                          Wskazanie dłonią przed siebie.

and me.                                                                         Wskazanie dłonią na siebie.

Wtorek  02.06.- piątek 05.06

02.06.2020 r. (wtorek)

Temat : „Nasze prawa i obowiązki”

1. „ Piosenka o prawach dziecka” – wysłuchanie piosenki. Poproszę, aby dziecko podczas słuchania  utworu  postarało się zapamiętać, o jakich prawach dziecka śpiewają dzieci w piosence

Link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=Mudintn3BM4

„Piosenka o prawach dziecka”

 sł. i muz. Jerzy Kobyliński

Mam prawo żyć,

Mam prawo być sobą,

Czuć się bezpiecznie, wolną być osobą.

Mam prawo kochać i kochanym być,

Nie można mnie krzywdzić, poniżać i bić.

Mogę się śmiać,

Może się dziać pięknie,

 Pragnę być zdrowy, rosnąć w swoim tempie.

 Mam prawo wybrać sam przyjaciół swych,

 Nie można mnie zmuszać do uczynków złych.

Ref.: Dziecka prawa poważna sprawa,

 Dziecka prawa to nie zabawa.

Mam prawo śnić, mam prawo być inny,

 Mogę być słabszy, lecz nie czuć się winny.

Mam prawo śpiewać głośno, kiedy chcę,

 Mam prawo płakać cicho, gdy mi źle.

Ref.: Dziecka prawa poważna sprawa,

Dziecka prawa to nie zabawa.

2.  „Prawda – nieprawda” – zabawa ćwicząca logiczne myślenie. Rodzic wypowiada różne zdania.Jeśli zdaniem dziecka zdanie jest prawdziwe, klaszcze, jeśli nieprawdziwe – tupie nogami.

Przykładowe zdania:

– Nikt nie może mnie zmuszać do robienia złych rzeczy.

– Mogę zmusić kolegę, żeby grał ze mną w piłkę.

– Nikt nie może czytać moich listów bez pozwolenia.

– Mogę bawić się tylko z kolegami, których wybierze (imię dziecka).

– Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi.

 – Mam prawo do tajemnic i własnego zdania.

 – Mogę bawić się tylko z koleżankami, które wybierze (imię dziecka).

– Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić i bić

3.  „Prawa i obowiązki” – praca z KZ. Dziecko przygląda się ilustracjom na s. 74, opowiada, co widzi na zdjęciach i jakie prawa dziecka ilustrują te zdjęcia. Następnie omawia zdjęcia na s. 75. Dziecko łączy zdjęcia w pary przedstawiające prawa i obowiązki dzieci (prawo do zabawy – obowiązek sprzątania po zabawie; prawo do opieki lekarskiej – obowiązek dbania o własne zdrowie; prawo do życia w rodzinie – obowiązek dzielenia się z najbliższymi, troski o nich; prawo do nauki – odpowiedzialność za własną wiedzę).

4. „Piszemy w KP”

 a)Praca z KP4.29a – dopasowywanie treści przeczytanej przez rodzica  do obrazka:

1. prawo do wychowania w rodzinie, 2. prawo do ochrony przed przemocą, 3. prawo do zabawy i wypoczynku, 4. prawo do wyrażania własnych poglądów, 5. prawo do opieki zdrowotnej, 6. prawo do edukacji. • KP4, ołówek

b) Praca z KP4.29b – odczytywanie krótkich zdań przez dziecko, łączenie ich z odpowiednimi obrazkami, rysowanie swoich obowiązków w domu i podczas zajęć.

5.  Zabawy muzyczno-plastyczne do utworu Piosenka o prawach dziecka – dziecko, słuchając piosenki, rysuje pastelami ilustrację do niej. •pastele, kartki

03.06.2020r. (środa)

TEMAT: „Dzieci na świecie”

1.„Dzieci świata” – słuchanie wiersza Wincentego Fabera. W trakcie czytania tekstu rodzic  pokazuje dziecku  miejsca na mapie świata, z których pochodzą bohaterowie wiersza.  

Link do mapy świata: https://meridian.com.pl/mapy-scienne/najwieksza-mapa-swiata-rekord-polski/

„Dzieci świata”

Wincenty Faber

W Afryce w szkole na lekcji,                                          Afryki ani Grenlandii

Śmiała się dzieci gromada,                                            My także jak dotąd nie znamy,

 Gdy im mówił malutki Gwinejczyk,                                            A jednak wierzymy w lodowce,      

 Że gdzieś na świecie śnieg pada.                                  W gorące pustynie, w banany.

 A jego rówieśnik Eskimos,                                             I dzieciom z całego świata, 

Też w szkole w chłodnej Grenlandii,                            chcemy ręce uścisnąć mocno

Nie uwierzył, że są na świecie                                       i wierzymy, że dzielni z nich ludzie

Gorące pustynie i palmy.                                               jak i z nas samych wyrosną

Rozmowa kierowana: Z czego śmiały się afrykańskie dzieci i dlaczego? Gdzie mieszkają Eskimosi? Rodzic zwraca uwagę, że nazwa Eskimos obecnie uchodzi za obraźliwą, zamiast niej używamy nazwy Innuit. O czym nie wiedziały dzieci w Grenlandii? Co łączy dzieci na całym świecie? Czy byłeś  kiedyś w innym kraju? Czy byłeś kiedyś na innym kontynencie? Jakich ludzi tam spotkałeś? Jakie dzieci spotkałeś? Czy wszyscy mówili tym samym językiem, co Ty? Co ich od Ciebie różniło? Co było podobne? Podkreśla, że nie wszystkie kontynenty są tak samo zaludnione i że na niektórych nie mieszkają ludzie (Antarktyda).

2.  „Dzieci z różnych stron świata” – oglądanie ilustracji przedstawiającej  dzieci z różnych stron świata oraz ich domów, wypowiadanie się dziecka na temat wyglądu rówieśników z innych krajów. Rozn=mowa kierowana z dzieckiem:Co różni, a co łączy dzieci na całym świecie? Z jakich krajów mogą pochodzić te dzieci?Dziecko na podstawie ilustracji wypowiada się na temat podobieństw i różnic w wyglądzie dzieci z różnych stron świata. Powinno zwrócić uwagę na kolor włosów, karnację, wzrost, sylwetkę, nastrój.  Rodzic podaje krótką informację, np.: Wiele dzieci mieszka w krajach biednych. Muszą pracować, aby pomóc rodzicom w utrzymaniu rodziny. W Ameryce Południowej dzieci pracują w kopalniach, pchają ciężkie wózki załadowane węglem. Mali Afrykanie najczęściej spędzają czas na pastwiskach, pasąc bydło. Dziecko  wymienia różne sposoby pomocy niektórym dzieciom z biednych rejonów świata (kupowanie produktów ze specjalnym znaczkiem, akcje charytatywne, zbieranie darów itp.)

3. „ Piszemy w KP”:

a)  Praca z KP4.30a – uzupełnianie ilustracji nalepkami, rozmowa na temat praw dziecka. • KP4, ołówek

b) Praca z KP4.30b – uzupełnianie tabeli nalepkami, czytanie zdań z poznanych liter, zapisywanie i obliczanie działania. • KP4, kredki, ołówek

4.  „Mój portret” – dziecko przegląda się w małym lusterku, zwracając uwagę na kolor włosów, oczu, uczesanie, cechy charakterystyczne (pieprzyk). Wymyśla i pokazuje w lusterku różne miny wyrażające radość, smutek, strach, zdziwienie, złość. Rodzic omawia sposób wykonania portretu (dziecko będzie rysował tylko głowę i ramiona). Wyróżnia z dzieckiem części głowy, twarzy, szyję, ramiona. Dziecko rysuje swoje portrety kredkami świecowymi na okrągłych kartonach (z kartonu A4 wycinamy jedno duże koło). Gotowe portrety podpisuje swoim imieniem samodzielnie lub przy pomocy rodzica.

5. „Wspólne oglądanie KZ76-77”– opowiadanie, czytanie zdań i zabawy folią w paski.

04.06.2020r. (czwartek)

TEMAT: „Z wizytą u moich rówieśników”

1.„ Kolorowy pociąg”– wysłuchanie wiersza S. Daraszkiewicza i rozmowa na temat jego treści. Rodzic kładzie  na stoliku kolorowy pociąg składający się z pięciu wagonów. Każdy wagon jest oznaczony flagą innego państwa oraz ilustracją dzieci różnych narodowości  (można wykorzystać dzieci z ilustracji „ Dzieci z różnych stron świata”) Link do flag: https://redro.pl/obraz-swiat-flagi-z-oficjalnymi-proporcjach-wedlug-kontynentow,31931002

„Kolorowy pociąg” – S. Daraszkiewicz

Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,

w barwnych chorągiewkach, kolorowych kwiatach.

 A w pociągu olbrzymia gromada,

i na każdej stacji ktoś jeszcze dosiada.

Wsiadajcie pasażerki i pasażerowie,

 lecz niech każdy o sobie opowie.

Ja jestem Murzynka, mam kręcone włosy,

daję wam w podarku dwa duże kokosy,

 a może nie wiecie, co to znaczy kokos?

To palmowy orzech, co rośnie wysoko

W niskim ukłonie czoło chylę,

mam dla was figi i daktyle.

Przyjeżdżam do was na wielbłądzie,

kto ma odwagę, niech wsiądzie.

Mam dwie pałeczki zamiast łyżeczki

i pałeczkami jem ryż z miseczki.

Piszę pędzelkiem, sypiam na matach,

 a mój podarek – chińska herbata.

Na zielonym stepie stado wołów pasam,

 łapię dzikie konie za pomocą lassa.

 Lasso to jest długa, bardzo długa lina,

a moja ojczyzna zwie się Argentyna.

 Francja jest złota i zielona,

Francja ma słodkie winogrona.

 Rodacy moi z tego słyną,

że robią wino, dobre wino.

Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,

w barwnych chorągiewkach, w kolorowych kwiatach. 

Kolorowy pociąg wesoła muzyka,

a więc proszę wsiadać, proszę drzwi zamykać.

 Już ruszył nasz pociąg i gwiżdże, i mknie.

 Jak dobrze, jak milo, że zabrał i mnie.

Śpiewamy piosenkę, bębenka nam brak,

 a koła wirują: tak, tak, tak, tak, tak.

Rozmowa kierowana: Jakiej narodowości dzieci wsiadały kolejno do pociągu? Jak nazywają się kraje, z których pochodziły? Czy pamiętasz, w jakiej kolejności wsiadały dzieci? Kto pierwszy wsiadł do pociągu? Kto wsiadł ostatni? Ja myślisz, kto przyjechał na wielbłądzie? Kto je ryż pałeczkami? Jak się jeszcze przedstawiło chińskie dziecko? Jak spędza dzień dziecko w Argentynie? Z czego słynie Francja? Co można powiedzieć o dziecku z Polski – jak wygląda, co lubi robić, co lubi jeść? Czy wszystkie dzieci w Polsce są takie same? Czy w rzeczywistości dzieci opisane w wierszu zawsze tak wyglądają i się zachowują? Rodzic  zwraca uwagę na to, że dzieci w wierszu są przedstawione w bardzo uproszczony sposób. W rzeczywistości niezależnie od regionu świata, który zamieszkują, mogą różnie wyglądać, lubić różne rzeczy. Wszystkie dzieci na świecie łączy chęć zabawy, miłość do opiekunów itp.

2. „Kraje i ich mieszkańcy”– zabawa językowa. Do zabawy potrzebne będą:  koperty, zapisane nazwy państw i narodowości, Alfabet

Rodzic daje dziecku koperty, w których znajdują się nazwy krajów i ich mieszkańców. Dziecko dobiera napisy pasujące do siebie, np. Polska – Polak, Anglia – Anglik, Francja – Francuz, Turcja – Turek. Po rozmowie o tym, jakie są różnice w znaczeniu tych pojęć, rodzic kładzie na stoliku napis Polska. Prosi dziecko o jego odczytanie i ułożenie napisu z Alfabetu. Dziecko układa wyraz Polka i Polak.

3. „Piszemy w KP”:

a)  Praca z KP4.31a – odszukiwanie obrazków postaci na podstawie ich sylwet. • KP4, ołówek

b) Praca z KP4.31b – odnajdywanie wspólnych cech dzieci na zdjęciach, rysowanie symboli. • KP4,kredki

4. „Kolorowe dzieci” – wysłuchanie piosenki Majki Jeżowskiej.

„Kolorowe dzieci”

muz. Majka Jeżowska, sł. Jerzy Bielunas

Gdyby, gdyby moja mama 

Pochodziła z wysp Bahama, 

To od stóp po czubek głowy 

Byłabym czekoladowa. 

Mogłam przyjść na świat w Cejlonie,

Na wycieczki jeździć słoniem 

 I w Australii mieć tatusia,

I z tatusiem łapać strusie. 

 Ref.: Nie patrz na to w jakim kraju, 

Jaki kolor dzieci mają

  I jak piszą na tablicy,

 To naprawdę się nie liczy!

Przecież wszędzie każda mama, 

 Każdy tata chce to samo, 

Żeby dziś na całym świecie 

Mogły żyć szczęśliwie dzieci!

 Mogłam małą być Japonką,

Co ubiera się w kimonko

Lub w Pekinie z rodzicami 

 Ryż zajadać pałeczkami. 

Od kołyski żyć w Tunisie, 

 Po arabsku mówić dzisiaj 

Lub do szkoły biec w Mombasie,

 Tam gdzie palmy rosną w klasie. 

 Ref.: Nie patrz na to…

Los to sprawił lub przypadek, 

Że Hindusem nie był dziadek, 

 Tata nie był Indianinem 

I nie w Peru mam rodzinę. 

 Ref.: Nie patrz na to…

5.  „Czarownica patrzy” – zabawa rozwijająca umiejętność czytania. Do zabawy potrzebne będą:  koperty,kartki z wyrazami 2-, 3-, 4-, 5- i 6-literowymi,  kostka do gry .Rodzic przygotowuje kartki z wyrazami 2-, 3-, 4-, 5- i 6-literowymi – to skarby Czarownicy, które dziecko próbuje wykraść. Skarby są rozłożone w różnych miejscach pokoju. Czarownica, czyli rodzic., rzuca  kostką, a dziecko liczy, ile oczek wypadło. Jeśli jedno, dziecko klaszcze. Jeśli 2, 3, 4, 5 lub 6, rozbiega się po sali i szuka wyrazu z taką liczbą liter. Ma na to tyle czasu, ile trwa wypowiadanie przez czarownicę tekstu: Kto szybko nie stanie, tego zjem na śniadanie. Przy ostatnim słowie dziecko zatrzymuje się, niezależnie od tego, czy znalazło wyraz, czy nie. Jak się poruszy, odpada z zabawy. Następnie dziecko odczytuje odnalezione wyrazy i  sprawdza, czy występująca w nich liczba liter zgadza się z liczbą oczek na kostce. Jeżeli dziecko wybrało wyraz poprawnie, odkłada kartonik na stolik, jeżeli źle, oddaje skarb czarownicy.

05.06.2020r.

TEMAT: „Nasze marzenia”

1.„Moja fantazja” – wysłuchanie nagrania piosenki i omówienie jej treści. Link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=9qA8fnBluwA

„Moja fantazja”

 muz. Krzysztof Marzec, sł. Ewa Chotomska

 Ref.: Bo fantazja, fantazja,

 bo fantazja jest od tego,

aby bawić się, aby bawić się,

aby bawić się na całego.

To szkiełko wszystko potrafi,

na każde pytanie odpowie.

 Wystarczy wziąć je do ręki

 i wszystko będzie różowe.

Wystarczy wziąć je do ręki,

dosypać ziarnko fantazji

i już za chwilę można

dolecieć aż do gwiazdy.

Ref.: Bo fantazja, fantazja…

To szkiełko nigdy nie płacze,

Zawsze jest w dobrym humorze.

 To szkiełko wszystko rozumie,

Każdemu chętnie pomoże.

Wystarczy wziąć je do ręki,

 Ziarnko fantazji dosypać

 i już za chwilę można

 z panem Kleksem w świat pomykać

 Ref.: Bo fantazja, fantazja…

Rozmowa kierowana: Jakie było szkiełko z piosenki? Co sprawiło, że można było dolecieć aż do gwiazd? Jak inaczej możemy nazwać fantazję? Rodzic  odtwarza jeszcze raz nagranie piosenki, a dziecko stara się zaśpiewać refren.  Co to są marzenia? Czy Ty masz jakieś marzenia? Czy wszystkie marzenia się spełniają? Czy marzenia są potrzebne? Rodzic  zwraca uwagę, że wszyscy mamy marzenia, ale nie wszystkie mogą się spełnić.

2.  „Pociąg marzeń” – przygotowanie gazetki. Do wykonania pracy potrzebne będą: kartki, czasopisma, gazety, kolorowanki, kredki.Z czasopism, gazet, kolorowanek dziecko wycina obrazki przedstawiające różne sprzęty i przedmioty do zabawy (np. piłki, drabinki, skakanki) i nakleja na kartki w formacie A4. Może dorysować niektóre elementy lub ramki, komponować obraz techniką kolażu. Rodzic  łączy wszystkie kartki (w formie gazetki lub innej) i tworzy w ten sposób „pociąg marzeń”.

3. „Po drugiej stronie tęczy” – zabawa ruchowo-twórcza inicjowana opowiadaniem. Rodzic mówi: Po założeniu różowych okularów wybierzemy się do wymarzonego świata, znajdującego się po drugiej stronie tęczy. Każdy, kto chce wejść do bajkowej krainy, musi przejść przez bramę. Aby to zrobić, trzeba wymyślić jakieś ciekawe ruchy. Popatrz, jak tu pięknie i kolorowo. Rozejrzyj się dookoła, a zobaczysz nad sobą różnobarwne motyle. Motylki siadają Ci na ramionach, dalej, zdmuchnij je delikatnie. Teraz sam zamień się w motylka i lataj od kwiatka do kwiatka. Jakim zwierzątkiem chcesz się jeszcze stać? (naśladowanie ruchów wykonywanych przez wymyślone zwierzęta). Ojej, zrobiło się późno, musimy wracać. Wymyśl ruchy, które pozwolą Ci ponownie przekroczyć bramę i wrócić do naszego świata.

4. „Piszemy w KP”:

a) Praca z KP4.32a – podawanie nazw obrazków, odczytywanie wyrazów, łączenie ze sobą tych, które się rymują, rysowanie schematu skrzydła motyla. • KP4, ołówek

b) Praca z KP4. 32b – rysowanie po śladzie, kolorowanie obrazka. • KP4, kredki, ołówek

5.  „Skarby z Wyspy Marzeń” – zabawa sensoryczna. Do zabawy potrzebne będą:pudełko, różne przedmioty. Rodzic przygotowuje pudełko z wyciętym otworem. Wkłada do niego różne przedmioty. Dziecko rozpoznaje przedmiot jedynie po dotyku. Podaje jego nazwę, dzieli  ją na sylaby i próbuje wymyślić do niej rym.

Język angielski

Podręcznik, str. 52-53. Proszę, żeby dziecko nakleiło nalepki w odpowiednie miejsca i nazwało je:

Sunglasses – okulary przeciwsłoneczne  /sanglassys/

Flip-flops- klapki /flip flaps /

Skirt- spódnica /skert/

Top- koszulka /top/

Następnie proszę nauczyć się wierszyka. Nagranie znajduje się na płycie pod numerem 40.

Summer is sunny,    Pięść uniesiona w górę, dłoń otwiera się (przedstawienie słońca z promykami)

Summer is hot.                      Pocieranie ręką czoła

In the summer I swim a lot  Pływanie w powietrzu

I ride a bike.                              Ręce rozłożone jak na kierownicy roweru

I hop                                            Podskok

And run.                                     Bieg w miejscu

In the summer

I have much fun.                      Kciuk wyciągnięty do przodu na znak OK.

Religia

Temat: Kiedy w Kościele się zbieramy to Jezusa słów słuchamy.

Wykonaj zadania ze str. 86 i 87 w podręczniku. Poproś rodziców, aby w najbliższą niedziele wybrali się z Tobą na Mszę Świętą.

Poniedziełek 25.05-piątek 29.05

25.05.2020r.(poniedziałek )

TEMAT: „ Moja mama”

1.„Znajdź mamę” – zabawa ruchowa w parach.Zabawę można przeprowadzić z rodzeństwem. Dziecko znajduje w Alfabecie litery M i A i układa  z nich wyraz mama i czyta go. Następnie wybiera z Alfabetu po 4 litery M i A. Stara się układać litery dość daleko od siebie, by pomiędzy nimi można było zmieścić stopę. Układa litery wielkie i małe.Zasady zabawy: Za chwilę dziecko z pary rodzic/dziecko będzie poruszało się po planszy z liter, którą stworzyło, zgodnie ze wskazówkami rodzica / rodzeństwai z pary. Wskazówki dotyczące kierunków np. w lewo, w prawo, do przodu, do tyłu, powinny doprowadzić tę osobę do ułożenia wyrazu mama. Należy pamietac o tym, aby kierować swojego rodzica lub rodzeństwo do liter w odpowiedniej kolejności. Kiedy dziecku uda się zebrać litery, należy uzupełnić planszę i zamienić się rolami. Jeśli dziecko sprawnie radzi sobie z tym zadaniem, można zaproponować użycie również innych liter.

2. „ Mama w kuchni” – zabawa ruchowa do piosenki. Dziecko maszere po kole, śpiewając zwrotki piosenki. Podczas refrenu zatrzymuje się i klaszcze rytmicznie w dłonie.

Link do piosenki:https://www.youtube.com/watch?v=A_gixhymV1E

„Mama w kuchni”

 sł. Ewa Zawistowska, muz. Stanisław Marciniak

Mama krząta się w kuchni od rana, 

myśli wciąż o niebieskich migdałach.

 Gdy pytamy, co ugotowała:

„Dziś dla was pieczeń mam z hipopotama!”.

Ref.: Nasza mama, mama zadumana,

          mama zadumana cały dzień.

         Błądzi myślami daleko,

         codziennie przypala mleko, 

         na łące zrywa kwiaty,

         i sól sypie do herbaty.

 Nasza mama niezwykła kucharka 

 krokodyla wrzuciła do garnka, 

 krasnoludek wpadł jej do sałaty, 

 a w piecu piecze się zegarek taty.

Ref.: Nasza mama, mama zadumana…

 Ten krokodyl, co uciekł z ogródka,

 w przedpokoju chciał zjeść krasnoludka,

choć zegarek czuje się fatalnie,

 to obiad był dziś bardzo punktualnie.

Ref.: Nasza mama, mama zadumana…

3.  „Bukiet dla mamy” – zabawa matematyczna. Potrzebne będą : narysowane  wazony z kropkami, kwiatki  (sztuczne lub wycięte z gazet) Na stole rodzic rozkłada  ilustracje przedstawiające wazony z kropkami (1–9). Zadaniem dziecka jest ułożenie w wazonach tylu kwiatów, ile wskazuje liczba kropek. Następnie dziecko układa wazony w kolejności od najmniejszej liczby kwiatów do największej.

4. „Układanie bukietów dla mam” – praca plastyczna. Potzrebne będą :kartki A4 i kredki.Dziecko rysuje kwiaty dla mamy.

5. „Piszemyw KP”:

a)  Praca z KP4.24a – meblowanie i dekorowanie pokoju zgodnie z instrukcją, czytanie prostych wyrazów. • KP4

b) Praca z KP4.24b – czytanie tekstu z poznanych liter, pisanie wyrażeń po śladzie, rysowanie mamy

i tego, co lubi mama. • KP4, ołówek, kredki

26.05.2020r. (wtorek)

TEMAT: „Mój  tata”

1.„ Mój tato”– rozmowa z dzieckiem na temat taty, inspirowana treścią wiersza. Dziecko uważnie słucha wiersz i zastanowia się, kto opowiada ten wiersz – dziewczynka czy chłopiec.

„Mój tato”

Bożena Forma

Chodzimy z tatą na długie spacery,

 mamy wspaniałe dwa górskie rowery.

Po parku na nich często jeździmy

 i nigdy razem się nie nudzimy.

Gdy mroźna zima nagle przybywa

 i ciepłym szalem wszystko okrywa,

bierzemy narty i śnieżne szlaki

wciąż przemierzamy jak szybkie ptaki.

Często chodzimy razem do kina,

lubimy obaj, gdy dzień się zaczyna.

Takiego mieć tatę to wielkie szczęście

 – życzeń mu składam dziś jak najwięcej.

 Rozmowa kierowana z dzieckiem: Co  lubisz robić wspólnie z tatą? Czy Wiesz kim z zawodu jest tata?  Jakie ma hobby?

2. „Gdzie pracuje mój tata?” – zabawa słownikowa.  Dziecko opowiada na czym polega praca jego taty.  Rodzic pokazuje  dziecku  odpowiednią planszę z nazwą . Następnie pyta dziecko o zawody, których nazwy są wypisane na pozostałych planszach.

Link –ZAWODY-POMOCE: https://mala275.blogspot.com/search/label/Zawody?m=1

3.  „Mój tata w pracy” – praca plastyczna dowolną techniką.  Do pracy potrzebne będą: kartki, kredki, farby, kolorowy papier i inne. Dziecko przedstawia swojego tatę w pracy.

4. „ Tata czarodziej” – wysłuchanie piosenki, nauka refrenu na pamięć.

Link do piosenki:https://www.youtube.com/watch?v=hiYZStxAZpI

„Tata czarodziej”

 sł. Danuta Zawadzka, muz. Stefan Gąsieniec

Łatwo poznasz mego tatę,                              Łatwo poznasz mego tatę,

 bo koszule nosi w kratę.                                w pracy chodzi pod krawatem.

 I na nosie okulary                                           Z miną srogą i poważną (bo ma pracę bardzo ważną!)

 (chociaż wcale nie jest stary!).                      (bo ma pracę bardzo ważną!)

Włosy krótko przystrzyżone,                         Marynarka i w kant spodnie

 lekko na bok ułożone.                                    (bo tak modnie i wygodnie).

Ot, zwyczajny tata! Ale…                                Ot, zwyczajny tata, ale…

drzemie w nim magiczny talent.                    drzemie w nim magiczny talent.

Ref.: Mój tata jest czarodziejem,                   Ref.: Mój tata jest czarodziejem,

bo kiedy on się śmieje,                                   bo kiedy on się śmieje,

znikają chmury, ucieka deszcz.                      znikają chmury, ucieka deszcz.                     

Wychodzi słońce…                                          Dobrze, że  jest!

5. „Pracujemy w KP”:

a)  Praca z KP4.25a – odnajdywanie różnic między ilustracjami, przeliczanie pieniędzy, tworzenie zbiorów. • KP4, ołówek

b)Praca z KP4.25b – czytanie zdań opisujących tatę, pisanie po śladzie, rysowanie zgodnie z instrukcją. • KP4, ołówek, kredki

27.05.2020r (środa)

TEMAT: „ Brat i siostra”

1.” Zabiorę brata na koniec świata” – akompaniament do piosenki, słuchania piosenki. Do zabawy przy piosence potrzebne będą  dostępne w domu instrumenty muzyczne lub  wykonane przez dziecko z poprzednich prac plastycznych. Dziecko tworzy akompaniament do piosenki zgodnie ze wskazówkami rodzica , np. gramy podczas refrenu, gramy podczas zwrotki itp.

Link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=W9G_CvY94TA

„ Zabiorę brata”

 sł. Ewa Chotomska, muz. Krzysztof Marzec

I.Ten mały to mój starszy brat,

 On zawsze bardzo mało jadł,

Marudzi już od rana,

 Bo nie chce jeść śniadania.

Więc martwi się rodzina,

Że ma „niejadka” syna.

Przepadam wprost za bratem,

I straszę czasem tatę.

Ref.: Zabiorę brata na koniec świata,

Znajdziemy wyspę jak Robinson.

Zabiorę brata na koniec świata,

Tam zbudujemy wspólny dom.

II.W szałasie będzie można spać

I pomarańcze z drzewa rwać,

Codziennie jeść banany,

U stóp wspaniałej liany.

A mleko pić z kokosa,

Co rośnie koło nosa.

 Nie będzie nikt narzekał,

Że nie pijemy mleka.

 Ref.: Zabiorę brata na koniec świata…

III.Wakacje będą cały rok,

Gorąca plaża już o krok,

Powietrze, słońce, woda,

 Beztroska i wygoda.

A jeśli za rodziną

Na wyspie zatęsknimy,

 Wyślemy list w butelce,

 Do siebie zaprosimy.

Ref.: Zabiorę brata na koniec świata…

Dziecko  uczy się tekstu refrenu na pamięć oraz opowiada, dokąd chciałoby zabrać swoje rodzeństwo (prawdziwe lub wymyślone), co by tam robili.

2.  „Maskotki” – praca plastyczna, wykonywanie maskotki dla brata, siostry lub rodziców. Do wykonania  pracy potrzebne materiały: skarpetki, włóczki, kolorowe guziki, kolorowy papier lub materiał, klej, wstążeczki, wata do wypełnienia skarpetki.Dziecko  wypełnia skarpetkę watą, z  włóczki o dowolnym kolorze robi czuprynkę stworka i przykleja ją do skarpety. Może związać włoski wstążką. Przykleja oczy z guzików. Z kolorowego materiału (papieru) wycina buźkę. Ozdabia maskotkę według własnego pomysłu. Tak przygotowane maskotki można wykorzystać jako pacynki w teatrzyku.

3. „Fotografia rodzeństwa” – zabawa dramowa. Dziecko odgrywa ze swoim  rodzeństwem lub rodzicem parę rodzeństwa  i wymyśla  w parach temat zdjęcia, np. gramy w badmintona, jesteśmy nad morzem, na spacerze, w górach, na basenie, oglądamy książki, bawimy się, kłócimy się. Na sygnał: stop! ustawia się tak, by pokazać wybraną sytuację – powstaje nieruchoma fotografia.  Jeżeli w domu jest wiecej rodzeństwa lub inni domownicy to ogdadują temat nieruchomwj fotografii.

4. „Czytamy zdania”praca z KP4.26a – odszukiwanie osób na fotografii na podstawie przeczytanych zdań oraz tekstu przeczytanego przez rodzica: Ciocia Julki stoi z lewej strony mamy Julki. Siostra Julki jest ubrana na zielono. Babcia Julki stoi z lewej strony cioci.

5. „Piszemy w kartach pracy”:

a) Praca z KP4.26b – rozpoznawanie emocji, wymyślanie rozwiązań konfliktów pomiędzy rodzeństwem, kontynuowanie rytmów. • KP4, kredki

b) Praca z KP4.28a – kącik grafomotoryczny, pisanie po śladzie nazw członków rodziny. •KP4, ołówek

28.05.2020r. (czwartek)

TEMAT: „ Z rodziną najlepiej”

1.„Rodzina” – rozmowa o rodziny dziecka.  Na podstawie ilustracji rodzic prezentuje dziecku  różnyce rodziny, prowadzi rozmowę z dzieckiem: Czy umiesz podać nazwy członków każdej z rodzin? Czym różnią się te rodziny? Czym różnią się członkowie rodziny? (płcią, wiekiem, wyglądem itd.) Kim jest dla Ciebie mama mamy i mama taty? Kim Ty jesteś dla nich? Kim jest dla Ciebie tata mamy i tata taty? Kim Ty jesteś dla nich? Kim jest dla Ciebie siostra mamy i siostra taty? Kim jest dla Ciebie brat mamy i brat taty? Jak spędzasz czas wolny z rodziną? Co najbardziej lubisz  robić z rodziną? Jak dzielicie obowiązki w swoich rodzinach? Następnie rodzic  zachęca dziecko do wypowiedzi na temat struktury rodziny. Ile osób ma twoja rodzina? Policz je. Kto to są dziadkowie? Jak mają na imię twoje babcie i twoi dziadkowie? Ile dzieci mają twoi rodzice? Ile masz rodzeństwa, ile sióstr, ilu braci? Jak się nazywają?  Link do ilustracji: https://pl.freepik.com/premium-wektory/rodziny-roznych-typow-plaskie-wektorowe-ikony-set-szczesliwa-rodzina-ilustracja-grupy-rozny-fa_3162082.htm

2. „Podskocz, jeśli usłyszysz głoskę…” – zabawa ruchowa. Rodzic  wyjaśnia dziecku, że ma podskoczyć, kiedy usłyszy wyraz rozpoczynający się głoską m. Podaje różne słowa. Gdy słowo nie rozpoczyna się na m, dziecko stoi nieruchomo. Głoski można dowolnie zmieniać. Np. : mama, rama, tama, tata, mapa, mewa, pompa, mata, rampa, zumba, mamba, rumba.

3. „ Moja wesoła rodzinka” – słuchanie piosenki.  Dziecko słucha piosenkę i liczu, ile razy występuje w niej słowo mama. Rodzic omawia z dzieckiem treść każdej zwrotki, dziecko opowiada o wskazanych członkach swoich rodzin. Następnie dziecko  powtarza treść piosenki wers po wersie. Podczas powtarzania treści dzieko proponuje gest, który ułatwi rytmiczne odtwarzanie wiersza np. tupanie, klaskanie, dotykanie podłogi palcem itd.  Link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=dxKA0073O34

„Moja wesoła rodzinka”

sł. Stanisław Karaszewski, muz. Tomasz Strąk

I. My rodzinę dobrą mamy,                            III. Gdy napsocę i nabroję,

 zawsze razem się trzymamy!                        siedzę w kącie, bo się boję!

I choć czasem czas nas goni,                           Tata skarci, pożałuje,

my jak palce jednej dłoni!                                             a mamusia pocałuje!

Ref.: Mama, tata, siostra, brat                        Ref.: Mama, tata, siostra, brat…

i ja – to mój mały świat!                                 IV. Kiedy nie ma taty, mamy,

Dużo słońca, czasem grad –                            I choć sprzątać nie ma komu,

 to wesoły jest mój świat!                               jest wesoło w naszym domu!

II.Mama zawsze kocha czule,                         Ref.: Mama, tata, siostra, brat…

ja do mamy się przytulę,                                  

tata kocha, lecz inaczej                                  

uspokaja ,kiedy płaczę.

Ref.: Mama, tata, siostra, brat…

4. „Praca w KP”

a)Praca z KP4.27a – czytanie zdań, kolorowanie ramek prawidłowych podpisów ilustracji. • KP4, kredki

b)Praca z KP4.27b – rysowanie po śladzie, wyklejanie obrazka kawałeczkami kolorowego papieru. • KP4, ołówek, kolorowy papier, klej

5. „Czytamy w Księdze Zabaw z literami” – praca z KZ. Str.75 – czytanie tekstu z poznanych liter.

29.05.2020r. (piątek)

TEMAT: „ Piknik rodzinny”

1.„Piknik z rodziną” – wypowiedzi na dany temat. Rodzic pokazuje dziecku zdjęcie rodziny na pikniku. Pyta, co przedstawia zdjęcie oraz do czego służą przedstawione na nim elementy. Dziecko rozmawia o tym, co warto zabrać na piknik, korzystając z własnych doświadczeń. Podsumowując wypowiedzi dziecka można  zwrócić  uwagę na zasady bezpieczeństwa podczas pikniku – pilnowanie się rodziny, jedzenie i picie tylko produktów polecanych przez rodzinę, zrywanie owoców tylko za zgodą rodziców, zachowanie bezpiecznej odległości podczas kontaktu ze zwierzętami, używanie kremu z filtrem, noszenie nakrycia głowy. Link do ilustracji: https://pl.dreamstime.com/obraz-royalty-free-rodzina-ma-parku-piknik-image2051716

2.„Co mam w koszu?” – zabawa sensoryczna.Rodzic ukrywa w koszu przedmioty i produkty, które można zabrać na piknik, np. jabłko, gruszkę, kubek, papierowe talerzyki. Zadaniem dziecka jest rozpoznanie ich za pomocą dotyku i opowiedzenie, jakie cechy ma dany przedmiot.

3. „Przygody na pikniku” – zabawa matematyczna. Do zabawy potrzebne będą liczmany, np. nakrętki po napojach (10sztuk)Rodzic wyciąga z kosza z poprzedniej zabawy po jednej rzeczy i układa zadanie na jej temat, np.: Na piknik zabrałam 3 jabłka. Moja koleżanka przyniosła jeszcze 2 jabłka. Ile mamy razem jabłek? Dziecko układa liczmany, dodaje i odejmuje w zakresie 10.

4.  „Letni piknik” – zabawa dydaktyczna.Rodzic rozkłada na dywanie koc. Na nim kładzie kosz piknikowy, a obok niego na jednorazowych talerzykach różne skarby wiosenno-letnie: owoce, zioła, trawę, gałązki, patyczki, sztuczne owady lub ulepione z plasteliny(biedronki, mrówki) itp. Zaprasza dziecko do stworzenia z nich na swoim talerzyku  obrazu i kompozycji. Ważna jest pomysłowość i kreatywność dziecka.

5.  „Pamiątka z pikniku” – zabawa badawcza. Do zabawy potrzebna będzie: masa solna, talerzyk jednorazowy i materiąły z zabawy „Letni piknik”. Link do wykonania masy solnej https://www.youtube.com/watch?v=ljIP06Xfbpg Rodzic daje dziecku masę solną, a dziecko pokrywa jej grubą warstwą jednorazowe talerzyki. Odciska w niej różne skarby, by sprawdzić, jakie wzory powstaną. Następnie tworzy kompozycję z masy solnej i materiałów z zabawy „Letni piknik”. Rodzic pozostawia prace do wyschnięcia w bezpiecznym miejscu.

Religia

Temat: Jezus dał Ducha Pocieszyciela, który me serce rozwesela.

Wysłuchaj http://www.biblijni.pl/Dz,2,1-13

Wykonaj polecenie w podręczniku str. 92-93.

Języka angielski

Podręcznik, str. 50-51. Rodzic wymawia po angielsku podane środki transportu, a dziecko powtarza:

Bus- autobus /bas/

Plane- samolot /plejn/

Car- samochód /kar/

Boat- łódka /bołt/

Rodzic z dzieckiem przypomina rymowankę z poprzedniej lekcji i piosenkę „The wheels on the bus”

Poniedziałek 18.05-piątek 22.05

18.05.2020r.(poniedziałek )

TEMAT: „ Uczymy się wyrażać emocje”

1.„Wrażenia i uczucia” – słuchanie opowiadania i rozmowa na jego temat.Dziecko podczas słuchania opowiadania  zwraca  szczególną uwagę na to, jakie zdarzenie wywołało rozmowę o uczuciach.

 „Wrażenia i uczucia” –  Maciej Bennewicz

– Co się stało? – spytał wujek Alfred.

– Na klatce schodowej zgasło światło – odpowiedziała babcia. – Adaś bardzo się przestraszył, ponieważ nie mogliśmy znaleźć włącznika. Najpierw upadła mi siatka z zakupami, potem Dragon się wyrwał i pobiegł na parter. W końcu torebka i jej cała zawartość wraz z kluczami wysypała się na schody. Zdaje się, że w tym całym zamieszaniu Ada też się nieźle wystraszyła.

Wujek spojrzał najpierw na Adama, a potem na Adę. Raz jeszcze na Adama i znów na Adę. Rzeczywiście oboje mieli nietęgie miny. Adam spoglądał na czubki butów, jakby zauważył tam coś bardzo ciekawego. Ada natomiast wierciła się niespokojnie, oblizując łyżeczkę po jogurcie, którą oblizała już sto razy.

– Nie lubię ciemności – stwierdził Adam po chwili.

– Ja też nie lubię – zawtórowała mu Ada.

– Co takiego jest w ciemności, że jej nie lubicie? – spytał wujek Alfred.

 – Nie lubię ciemności, bo wtedy nic nie widać – stwierdził Adaś po długiej chwili milczenia.

 – A ty, dlaczego nie lubisz ciemności? – Wujek zwrócił się do Ady.

 – Bo nic nie widać, tak jak powiedział Adam. A oprócz tego w ciemności jest pełno strachów.

– Strachów? – zdziwił się Alfred.

 – No tak – odpowiedziała Ada. – Nie wiadomo, co w ciemności czyha. Z różnych dziur i kątów mogą wyleźć wstrętne licha.

 – No proszę – ucieszył się wujek. – Ada potrafi układać wierszyki: „Nie wiadomo, co w ciemności czyha. Z różnych dziur i kątów mogą wyleźć wstrętne licha”.

I kiedy wujek rytmicznie wyrecytował wierszyk Ady, strojąc przy tym głupie miny, wszyscy parsknęli śmiechem.

– W takim razie nie ma innego wyjścia, musimy zrobić bardzo ważny eksperyment – zarządził Alfred. Po chwili na środku salonu stało sześć krzeseł, szczelnie opatulonych czterema kocami w taki sposób, że powstał długi i ciemny tunel. Wujek ze swojego plecaka wyjął latarkę i powiedział:

– W tunelu, który zbudowaliśmy z koców, jest ciemno, prawda? – Wszyscy wraz z babcią przytaknęli głowami. Wujek kontynuował: – Ale w salonie jest jasno. Jak powstała ciemność?

– Z koców? – spytała Ada.

– Z krzeseł? – dodał Adam.

 – Oczywiście, ciemność powstała z koców i krzeseł. Sami zrobiliśmy ciemny korytarz! – zakrzyknął Alfred, zapalił latarkę i dał nura do tunelu. Po chwili był po drugiej stronie salonu, uśmiechnięty wymachiwał włączoną latarką. – Kto następny da nura w ciemność? Oczywiście należy mieć zapaloną latarkę! Ada podbiegła do Alfreda i podobnie jak on przed momentem zanurkowała pod kocami. Po chwili była po drugiej stronie salonu, szczęśliwa i dumna. Eksperyment powtórzyła babcia, za nią pies Dragon i na końcu, trochę się ociągając – Adam.

– W takim razie czas na drugi eksperyment: przejście przez tunel z latarką w ręce, ale wyłączoną. W każdej chwili można ją włączyć i ciemność zniknie. Można jednak przejść ciemny przesmyk bez włączania latarki. Na końcu i tak jest jasno. Po chwili wszyscy odważnie zaliczyli nowy eksperyment. Trzecia próba była najtrudniejsza: przejście przez tunel bez latarki. Wujek Alfred wymyślił jednak jeszcze coś dziwniejszego. Gdy Ada jako druga przechodziła przez tunel na czworakach w całkowitej ciemności i to bez latarki, wujek zerwał środkowy koc i zakrzyknął:

– Ta dam! Stała się jasność!

– Już wiem – zawołał Adam. Ciemność to nie tylko koce i krzesła. Ciemność to brak światła. W ciemności wszystko jest takie samo, tylko brakuje światła. Kocami odgrodziliśmy się od światła w pokoju!

 – W takim razie czego się bałeś? – spytał wujek.

– W takim razie bałem się tego, czego nie widziałem.

– A ja bałam się tego, co sobie wyobrażałam – stwierdziła Ada.

– Stąd powiedzenie, że strach ma wielkie oczy, gdyż oczy robią się szerokie, gdy sobie wyobrażamy coś okropnego albo gdy nie znamy prawdy – powiedziała babcia.

– Co w takim razie robić w przyszłości, gdy się czegoś boimy? – spytał wujek.

 – Nosić latarkę? – zastanawiał się Adam, drapiąc się po głowie.

 – A może ciągle zrywać koce, żeby nie było ciemno – stwierdziła Ada, lecz po chwili dodała: – Ale tak się nie da. Koce to był eksperyment, a normalnie jest ciemno i już, strasznie i tyle.

– Już wiem – ucieszył się Adam – kiedy przychodzi strach, warto spytać kogoś dorosłego, co się stało. – Znakomicie – przytaknął wujek.

– Można też spytać czy to, czego się boimy, na pewno jest groźne, czy tylko tak nam się wydaje? – uzupełniła Ada.

– Racja – ucieszył się wujek.

– Wujku, a jak coś jest takie nie wiadomo jakie i bardzo trudno o tym opowiedzieć, bo nie wiadomo, co to jest, to co wtedy? – spytał Adam.

 – W takim razie kolejny eksperyment przed nami. Nauczymy się, co robić, gdy coś jest nie wiadomo jakie.

Wujek i babcia na chwilę zniknęli i kiedy znowu pojawili się w pokoju, oboje mieli pomalowane twarze.

– Co czujesz, kiedy teraz na mnie patrzysz? – spytał wujek i dotknął palcem serduszka Ady.

– Jest mi trochę jakby smutno – odpowiedziała niepewnie.

– I robi się jakby szaro i troszkę groźnie – dodał Adam. – Wyglądasz, wujku, jak ktoś zupełnie inny. Zawsze jesteś taki wesoły, a teraz wydajesz się poważny. Trochę jak wampir z filmów albo niebezpieczny złodziej.

 – W takim razie opiszcie dokładnie, co widać na mojej twarzy – powiedział Alfred.

 – Masz ciemno umalowane oczy i spuszczone kąciki ust – odpowiedziała Ada.

– Na czole masz ciemną zmarszczkę i zrobiłeś takie bardzo poważne oczy, jakbyś się złościł albo raczej zmartwił – uzupełnił Adam.

Wujek zrobił sobie zdjęcie telefonem i starł makijaż.

– Znakomicie – stwierdził. – Moja twarz wyrażała smutek i żal. Można również powiedzieć, że widać było powagę, skupienie, zmartwienie, a nawet trochę grozy. Uczucia ludzi doskonale widać na ich twarzach. Wystarczy przez moment się przypatrzyć, a potem zapytać siebie samego: co czuję? Wtedy najczęściej ani trochę się nie mylimy. Odpowiedź przychodzi sama. Wystarczy opisać słowami to, co się czuje, gdy patrzy się na twarz drugiego człowieka, i już wiadomo, jakie uczucia w nas budzi oraz jakie przekazuje. Użyliśmy z babcią farb i kosmetyków, żeby podkreślić rysy twarzy i uczucia, lecz na co dzień i bez tego widać, co wyrażają twarze ludzi dorosłych i dzieci. Wystarczy uważnie się przyjrzeć. A teraz kolej na babcię. Opiszcie, co czujecie, gdy na nią patrzycie.

 – Ja czuję zdziwienie i jakby babcia troszeczkę się wygłupiała. – Ada przekrzywiła główkę, uważnie przyglądając się twarzy babci.

 – Czuję, że babcia zaraz powie coś śmiesznego – stwierdził Adam. – I jeszcze, że za chwilę zacznie skakać albo wariować po całym mieszkaniu.

– Świetnie – ucieszyła się babcia. – Moja mina wyrażała rozbawienie, wesołość, może trochę szaleństwa, ochotę do zabawy i płatania figli.

– Super – pochwalił spostrzegawczość dzieci wujek. – I tym razem opiszcie, co widać na twarzy babci – zachęcił.

– Jedna brew babci jest podniesiona, a druga trochę w bok, usta są wymalowane do góry. – Adam starał się precyzyjnie opisać minę babci. – Policzki są różowe, a włosy trochę rozwichrzone – dodał.

– Oprócz tego babcia kilka razy zamrugała i zrobiła taką minę, jakby miała ochotę opowiedzieć dowcip – stwierdziła Ada.

 – Nauczyliście się opisywać i wyrażać uczucia, brawo – powiedział Alfred.

Zabawa trwała do późnego wieczoru. W końcu role się odwróciły i tym razem Ada i Adam zaczęli – z pomocą mamy Adama – malować twarze, by uwydatnić różne emocje. Babcia, wujek, a potem również mama Ady zgadywali, co wyrażają kolejne miny i makijaże. Były tam przyjemne uczucia, takie jak: radość, podekscytowanie i duma, oraz te nieprzyjemne, na przykład: złość, rozdrażnienie i obraza. Pod koniec pojawiły się nawet bardzo trudne, jak: tajemniczość, zdziwienie i zmęczenie.

 Dzieci na zmianę z dorosłymi pokazywały kolejne uczucia, wyrażając je makijażem, odpowiednimi minami, ruchami i całym ciałem. Tym sposobem wymyślili nowe kalambury. Zamiast zgadywania filmów lub znanych postaci odgadywali uczucia.

Wujek stwierdził, że wszyscy na co dzień gramy w podobne kalambury, bo przecież wystarczy chwila uwagi, by dostrzec, że koleżance jest smutno, że komuś wyrządziliśmy przykrość głupim żartem lub szturchaniem albo że kolega jest dumny, że wykonał zadanie. Widać, że inny kolega potrzebuje pomocy, a jeszcze inny – świętego spokoju, bo źle się czuje. Wystarczy uważnie się przyglądać koleżankom i kolegom, mamie i tacie, znajomym i krewnym, by poczuć, co z tego przyglądania wynika, jakie pojawia się uczucie. I już wiadomo!

Strach ma wielkie oczy,                                  Co ma ślepia niby zmora.

Więc z latarką warto skoczyć                        A tymczasem mała kicia

Prosto w paszczę ciemnej dziury,                  Łapką bierze się do mycia.

 Żeby dostrzec, że kot bury.                            Bo ma pyszczek oprószony

W kącie zdawał się potworem,                      Okruchami żółtej słomy.

Rozmowa kierowana z dzieckiem: Jakie zdarzenie wywołało rozmowę o uczuciach? W jaki sposób wujek Alfred pokazał dzieciom, że najbardziej boimy się tego, czego nie znamy? Czy miał rację? Jak babcia i wujek Alfred pokazali dzieciom, co zrobić, gdy nie wiemy, jak się czują osoby, z którymi przebywamy? Jak wyglądają osoby wesołe? Jaki wyraz twarzy najczęściej mają osoby smutne? A jak opisalibyście wyraz twarzy osoby zdenerwowanej? Czy zdarzają się takie sytuacje, że możemy się pomylić, bo ktoś nietypowo wyraża swoje uczucia?

2. „Nastroje z opowiadania” – praca plastyczna malowana farbami. Rodzic czyta dziecku fragmenty opowiadania „Wrażenia i uczucia” opowiadające o tym, jak wyglądali babcia i wujek po specjalnej charakteryzacji. Zadaniem dziecka jest odtworzenie wizerunku smutnej i wesołej osoby w swoich pracach.

3. „Ułóż zdanie z tym słowem” – zabawa słowna. Dziecko  wskauzje na osobę na ilustracji i układa jedno zdanie, w którym użyje nazwy nastroju widocznego u osoby na obrazku, stara się powiedzieć coś o wyglądzie osoby, jej nastroju i jego przyczynie. Link do ilustracji:  https://www.printoteka.pl/rl/materials/item/2583

4. „Lustro emocji” – zabawa ruchowo-naśladowcza.Rodzic   ustawia się w rzędzie naprzeciwko  dziecka .Jeżeli w domu jest więcej dzieci, wtedy dzieci stają naprzeciwko siebie.Rodzic bądź rodzeństwo  jest dyrygentem, a  dziecko jest jego lustrzanym odbiciem. Do zabawy  można wykorzystać obrazki, które były używane podczas zabawy „Ułóż zdanie z tym słowem”(wtedy należy te obrazki rozciąć) rodzic lub  dziecko losuje jeden z nich. Nie pokazując obrazka – stara się gestem i mimiką odzwierciedlić emocje widoczne na ilustracji. Dziecko powtarza gesty i próbuje odgadnąć, co pokazuje rodzic/rodzeństwo. Osoba, która odgadnie nazwę emocji z ilustracji, sama staje się dyrygentem w zabawie.

19.05.2020 r. (wtorek)

TEMAT: „ W płaczu nie ma nic złego”

1.„Dokończ zdanie” – dziecko losuje obrazek przedstawiający mimikę jednej z osób (kartoniki z zabawy „Ułóż zdanie z tym słowem” ) i dokończyło zdanie: Jestem… (tu wstawia nazwę emocji widocznej na obrazku), gdy….…..

2. „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie” – słuchanie utworu i rozmowa na temat jego treści. Podczas słuchania utworu  dziecko stara się zapamiętać, jak miał na imię jego bohater. Jaka przygoda mu się przytrafiła?

„Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie (fragment) –  Renata Piątkowska

– No, Łukasz, co z tobą? – Babcia podeszła do wnuczka, który zwinął się w kłębek na kanapie, i pogłaskała go po głowie.

– Babciu, przecież ty wiesz, że ja się nauczyłem tego wiersza. Umiałem go! Jeszcze wczoraj mówiłem go z pamięci bez jednego błędu!

 – To prawda – przyznała babcia.

 – No widzisz. A na występie, gdy przyszła moja kolej, wszystko zepsułem. Początkowo szło mi nawet dobrze. Gdy powiedziałem jedną linijkę, zaraz wiedziałem, jak zaczyna się następna. Aż doszedłem do miejsca, w którym Słoń Trąbalski pozapominał imiona swoich dzieci, żony, a nawet własne. Wybrał się więc do doktora, adwokata, szewca i rejenta, lecz nie pamiętał, o co mu chodzi. Powiedziałem słowa: „Dobrze wiedziałem, lecz zapomniałem, może kto z panów wie, czego chciałem?”. I tu koniec. Nie wiedziałem, co dalej. Nie mogłem sobie przypomnieć, jak zaczyna się następna zwrotka. Zapomniałem, jak się nazywam. W głowie miałem pustkę. – Widać było, że Łukasz bardzo przeżywa swój nieudany występ.

– Wiem, że nauczyłeś się tego wiersza, ale dopadła cię trema. To się zdarza nawet prawdziwym aktorom na scenie – pocieszała babcia.

– Nie wyszło mi z tym wierszem, ale największą przykrość zrobił mi Witek – rozżalił się Łukasz.

– A co on ma z tym wspólnego? – spytała babcia.

– Witek przepytywał mnie z tego wiersza przed występem, a potem siedział w pierwszym rzędzie i miał trzymać za mnie kciuki. I kiedy na scenie zapomniałem, co mam dalej mówić, na sali zapadła cisza. Przeciągała się coraz bardziej, a ja byłem coraz bardziej przerażony. Szukając ratunku, spojrzałem na Witka. Myślałem, że może mi podpowie, jak zaczyna się następna zwrotka. A wtedy Witek zaczął się ze mnie śmiać. Pokazał na mnie palcem i zawołał:

 – Mówi wiersz o zapominalskim słoniu, a sam zapomniał, jak ma być dalej. Łukasz Trąbalski, zapominalski! Ha-ha-ha! – Witek śmiał się głośno i złośliwie, a razem z nim cała sala. Ten śmiech słyszałem nawet za kulisami. Nigdy mu tego nie zapomnę. Przyjaciel się tak nie zachowuje – stwierdził Łukasz z żalem.

– No cóż, jak mówi przysłowie, prawdziwych przyjaciół poznaje się w  biedzie. Ty, będąc w kłopocie, zawiodłeś się na swoim przyjacielu, ale nie zawsze tak bywa. Trudna sytuacja może być okazją, aby ktoś poznał nas z najlepszej strony.

Rozmowa kierowana z dzieckiem: Jak miał na imię bohater opowiadania? Co mu się przytrafiło? Na czyją pomoc liczył Łukasz? Jak myślisz, jak się wtedy czuł? Co oznacza przysłowie Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie? Co mogłoby pomóc poprawić nastrój Łukaszowi? Czy ty też kiedyś byłeś w podobnej sytuacji?

3. „Co mogłoby pomóc Łukaszowi?” – zabawa dramowa.Burza mózgów – zadaniem dziecka jest  zastanawienie  się, co mogłoby pomóc Łukaszowi – bohaterowi opowiadania, który czuje się bardzo źle z powodu zachowania przyjaciela.

4. „Ukryte słowa” – Rodzic tłumaczy dziecku zasady zabawy: Mamy w języku polskim takie słowa, które zawierają w sobie inne, krótsze słowa. Będę mówić słowo, a twoim zadaniem jest znalezienie w nim innego słowa. Jeśli je usłyszysz, zgłoś się do odpowiedzi. Kiedy dziecko poda nowe, krótsze słowo, rodzic  prosi o określenie głoski na początku, na końcu i głosek w środku. Przykładowe słowa: laska, parasolka, serce, słońce, malina, tulipan, burak.

5. „Piszemy w KP” :

a) Praca z KP4.21a – rysowanie propozycji pomocy innym ( KP4, kredki )

b)Praca z KP4.21b – pisanie po śladzie wyrazów, które odpowiadają stanom emocjonalnym osób na ilustracjach.

20.05.2020r.(środa)

TEMAT: „Oswajamy się z ciemnością”

1.„Poruszamy się jak…” – ruchowa zabawa dramowa. Do zabawy moznma zaprosić rodzeństwo dziecka .Dzieci chodzą swobodnie po pokoju. Rodzic uderza w dowolny instument muzyczny znajdujący się w domu  (mogą to być pokrywki od garnków) i wydaje instrukcje: Chodzimy jak ludzie zmęczeni, Chodzimy jak ludzie smutni, Chodzimy jak ludzie weseli itp.

2. „Czarna jama” – słuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.  Zadaniem dziecka jest zastanowieni  się, kto jest bohaterem utworu – chłopiec czy dziewczynka? Czego boi się bohater wiersza? Co to jest „lęk”? Czym jest „czarna jama” z wiersza?

„Czarna jama”-  Joanna Papuzińska

Nie wie tata ani mama,                                                                coś tak jakby mruga na mnie

że jest w domu czarna jama…                                                     że mam przyjść…

Czarna, czarna, czarna dziura                                                      Może tkwi tam mała bieda,

 bardzo straszna i ponura.                                                           która rady sobie nie da?

Gdy w pokoju jestem sam                                                            Którą trzeba poratować?

 lub gdy w nocy się obudzę,                                                         Może leżą skarby skrzacie?

to się boję spojrzeć tam.                                                              Więc podczołgam się jak kot.

Tam jest chyba mokro, ślisko,                                                     Ja– odważny, ja – zuchwalec

 jakby przeszło ślimaczysko…                                                      wetknę w jamę jeden palec.

Musi żyć tam wstrętne zwierzę,                                                  I wetknąłem aż po gardło,

co ma skołtunione pierze,                                                            ale nic mnie nie pożarło.

 i do łóżka mi się wepchnie!                                                         Więc za palcem wlazłem cały.

To jest gęba rozdziawiona,                                                          Wlazłem cały!

wilczym zębem obrębiona,                                                          No i już.

coś w niej skrzeknie, chrypnie, wrzaśnie                                    Jaki tu mięciutki kurz.

i ta gęba się zatrzaśnie…                                                              Chyba będę miał tu dom.

 Ła!                                                                                                 Chyba to jest pyszna nora,

Ojej, tato, ojej, mamo,                                                                 nie za duża, lecz dość spora.

uratujcie mnie przed jamą!                                                         Latareczkę małą mam.

 Nie zamykaj, mamo, drzwi,                                                         Nie ma w domu

bo jest bardzo straszno mi.                                                         żadnych jam!

A w dodatku

w tamtej jamie

Rozmowa kierowana z dzieckiem: Czy narratorem wiersza jest chłopiec, czy dziewczynka? Po czym to poznałeś/łaś ? Czego boi się bohater wiersza? Co to jest „lęk”? Czy to dobrze, czy źle się bać? Jakie są sposoby poradzenia sobie z lękiem przed nieznanym? Czym jest „czarna jama” z opowiadania? Dlaczego ciemność budzi w nas lęk?

2. „Co widzisz w ciemności?” – zabawa . Do zabawy potzrebny będzie koc .Dziecko chowa głowę  pod kocem  i doświadcza ciemności. W zabawie uczestniczy chętne dziecko, jeśli  dziecko czuje lęk, może nie skorzystać z propozycji. Po zabawie dziecko dzieli  się wrażeniami na temat tego, co widziało w ciemności.

3. „Budujemy czarną jamę” – przestrzenna praca plastyczna. Do wykonania pracy potrzebne będą: gazety, taśma klejąca przezroczysta i papierowa, nozyczki i klej.Zadaniem dziecka jest wykonanie „czarnej jamy”, w której następnie schowa swoje lęki i obawy. Jama powinna być wykonana z gazet i mieć przestrzenną formę. Musi być na tyle duża, żeby mogło się w niej schować przynajmniej jedno dziecko. Jamę można zbudować na jakiejś konstrukcji, np. na krześle, budowli z klocków. Po skończonej pracy dziecko  wchodzi do „czarnej jamy” i symbolicznie zostawia w niej swoje lęki.

4. „„Nasze uczucia” – samodzielna praca z KZ (s. 72–73) – czytanie prostych wyrazów, oglądanie ilustracji, zabawa czerwoną folią.

5. „Piszemy w KP”:           

a) Praca z KP4.22a – łączenie kropek zgodnie z instrukcją, rysowanie linii po śladzie według symbolicznych wskazówek;

b) Praca z KP4.28a – kącik grafomotoryczny, pisanie po śladzie wyrazów określających emocje.

21.05.2020r. (czwartek)

TEMAT: „Jak pozbyć się strachu?”

1.„Piórka naszych uczuć” – do zabawy potrzebne będą : kolorowe sztuczne piórka (mogą być kredki, lub klamerki) Zadaniem dziecka jest wyrazić emocje za pomocą układu piórek i rąk. Rodzic mówi : a)boisz się wielkiego psa; b) bawisz się z koleżankami/ kolegami w przedszkolu; c)stłukłeś  kolano; d)zgubiłeś ulubioną zabawkę; e)przytula Cię babcia.

2. „ Lisi ogon” –zabawa ruchowa. Dzieci stoi z rodzicem na przecwiko siebie i powtarza rymowankię zawartą  w opowiadaniu oraz ilustruje jej treści ruchem (kilka powtórzeń).

Bo strach to tylko przebranie,                        (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane)

I groźne zakłada maski                                    (dotykanie twarzy, przesuwanie dłoni od czoła do brody)

 lecz zadaj sobie pytanie,                               (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane)

 na jakie czeka oklaski?                                   (składanie dłoni jak do oklasków)

Stres karmi się naszym strachem                   (podnoszenie dłoni do ust, pokazywanie gestu jedzenia)

Jak gołąb na dachu bułką.                               (podnoszenie dłoni do ust, pokazywanie gestu jedzenia)

Wystarczy jednym zamachem                       (gest zrzucania czegoś z półki, szeroki zamach jedną, nastęnie Przegonić go jak kurz z półki.                        drugą ręką na zmianę)

3.„Nie rozśmieszaj mnie” – zabawa w parach. Rodzic i dziecko siadają naprzeciwko siebie. Jedno z nich usiłuje być poważne i za wszelką cenę stara się nie uśmiechać. Drugie ma za zadanie rozśmieszyć partnera. Kiedy mu się to uda, następuje zamiana ról. Po zakończeniu ćwiczeń w parach dziecko próbuje odpowiedzieć na pytania: Co czułeś/czułaś w trakcie tego ćwiczenia? Czy łatwo było zachować powagę? Co ci w tym pomagało, a co utrudniało to zadanie?

4. „Piszemy w  KP”:

a)Praca z KP4.22b – kolorowanie ilustracji według kodu, określanie przyczyn zdenerwowania –  KP4, kredki

b)Praca z KP4.23a – kreślenie drogi w labiryncie, pisanie wyrazów po śladzie.

22.05.2020r. (piątek)

TEMAT: „ Muzyczne opowieści”

1.„ Comedians galop” – słuchanie utworu Dmitrija Kobalevskiego. Rodzic wprowadza dziecko w temat utworu podając jego  tytuł.  Dziecko  zamyka  oczy i wyobraża sobie, jakie wydarzenia i emocje wyraża muzyka. Po wysłuchaniu utworu  dziecko  krótko opowiada o swoich uczuciach.

 Link do utworu:https://www.youtube.com/watch?v=4kFuU2rmJZU

2.  „Lustra” – zabawa w parach. Jedna z osób jest „lustrem”. Zadaniem „lustra” jest jak najdokładniejsze odtworzenie ruchów i mimiki dziecka, które się w nim odbija. Można  mierzyć czas zabawy, np. klepsydrą lub minutnikiem .Po upływie tego czasu następuje zamiana ról

3. „Ilustrujemy ruchem” – zabawa muzyczno-ruchowa do utworu P. Czajkowskiego Walc kwiatów. Do zabawy potzrebna będzie jedna  biała wstążka  lub pasek białej bibuły. Dziecko podczas słuchania utworu porusza się po pokoju, ilustrując ruchem i gestem dźwięki muzyki. 

Link do utworu: https://www.youtube.com/watch?v=GC7PycSBILc

4.  „Uczucia w palcach” – gra planszowa w parach z wykorzystaniem WYPRAWKI ( W51). Rodzic wspólnie z dzieckiem  nazywa palce jednej dłoni, pojedynczo je prostując. Dziecko przelicza palce za pomocą liczebników głównych i porządkowych, licząc od kciuka (pierwszy , drugi ,trzeci ,czwarty piąty).Następnie  dziecko może  na paznokciach jednej ręki napisać cyfry 1–5, zaczynając numerowanie od kciuka. Wypycha  kostki z W51 i skleja je. Wybiera jeden zestaw lub umawia się z rodzicem , że każde z nich będzie rzucać swoimi kostkami. Gramy  w parach, rzucając jednocześnie dwiema kostkami – z cyframi 1–5 i symbolami emocji. Zadaniem dziecka jest za pomocą ruchów dłoni pokazać emocje widoczne na kostce i spróbować opowiedzieć o ich przyczynie, korzystając z liczebników porządkowych, np.: Dłoń jest smutna (gest), bo pierwszy palec został przycięty w szufladzie. Kiedy historia emocji jednego palca zostanie opowiedziana – dziecko ściera cyfrę z odpowiedniego paznokcia lub zapisuje ją na kartce. Wygrywa ta osoba, która pierwsza opowie historię uczuć wszystkich palców swojej jednej dłoni.

5. „Piszemy w KP”:

a) Praca z KP4.23b – pisanie po śladzie nazw wybranych emocji. (KP4, ołówek )

b) Praca z KP4.28b – kącik grafomotoryczny, kolorowanie pól zgodnie z zauważoną regułą.

6. „Jak to wygląda?” – praca plastyczna z wykorzystaniem farb. Zadaniem dziecka jest stworzenie ilustracji do utworu Comedians galop Dmitrija Kobalevskiego.

Religia

Temat: Naśladuję Świętych.

W związku z 100 rocznicą urodzin św. Jana Pawła Wielkiego poproś dorosłych domowników, aby pomogli Ci obejrzeć w TV programy wskazujące sylwetkę św. Jana Pawła. Wykonaj urodzinową laurkę dla Jana Pawła.

Język angielski

Podręcznik str. 46-47

Proszę, żeby dzieci powtórzyły podane słowa:

Bus- autobus /bas/

Boat- łódka /bołt/

Teddy bear- miś pluszowy /tedi ber/

Car- samochód /kar/

Telephone- telefon /telefołn/

Następnie należy wykonać ćwiczenie ze str. 46-47. Proszę, żeby dzieci policzyły po angielsku ilość kropek, która będzie znajdowała się w ramkach.

Podręcznik, str. 48-49. Proszę, żeby dzieci powtórzyły podane słowa:

Red- czerwony /red/

Yellow- żółty /jeloł/

Green- zielony /grin/

Stop- stój /stap/

Wait – czekaj /łejt/

Go – jedź/idź /łejt/

Następnie należy zrobić ćwiczenie oraz wykonać kartę pracy -światła uliczne, która znajduje się na końcu książki (w kieszonce). Po wykonaniu pracy rodzic pokazuje podane światło, dziecko wymawia kolor i czynność, którą należy wykonać np. red- stop, green- go.

Proszę włączyć nagranie nr 39 z płyty. Dzieci słuchają wiersza i pokazują na swoich sygnalizatorach odpowiednie światła:

I ride my little bike,

When I see a green light.

When red is at the top,

I know that I must stop.

Poniedziałek 11.05 – piątek  15.05

11.05.2020 r. (poniedziałek)

TEMAT: „ Instrumenty muzyczne”

1.„Najlepszy instrument”  –  słuchanie wiersza. Dziecko zwraca szczególną uwagę na to, w jakich sytuacjach może grać instrument, o którym pisze autor.

 „Najlepszy instrument”  

Wojciech Próchniewicz

Jest taki instrument na świecie,                                            już tak zawsze będzie. 

 Dostępny nawet dla dzieci.                                                  Nawet za złota trzos 

Wygrywa wszystkie melodie                                                Nie zniknie — bo to TWÓJ GŁOS. 

Najładniej, najłagodniej.                                                       Więc gdy jest ci nudno, nie ziewaj.

  Gdy nutki wpadną do ucha,                                                Pamiętaj o nim — zaśpiewaj!     

On ucha bardzo się słucha.                                        On się natychmiast odezwie 

Bo najgrzeczniejszy jest przecież,                                        I zagra czysto i pewnie.                    

Słucha się w zimie i w lecie,                                                 Opowie ci zaraz radośnie 

W upał i gdy deszcz leje,                                                      Na przykład o słonku lub wiośnie.

 On wtedy nawet się śmieje!                                     Bo lubi i dobrze zna cię, 

 Chodzi wraz z tobą wszędzie                                               Twój wierny, dźwięczny przyjaciel

 Rozmowa z dzieckiem: Co autor wiersza nazywa najlepszym instrumentem? Czy każdy z nas ma taki instrument? W jakich sytuacjach, według autora, możemy go używać? Czym się różni od tradycyjnych instrumentów? W czym jest podobny?

2. „Podział instrumentów” – plansza. Na podstawie planszy : https://pomoceszkolnenina.pl/instrumenty-muzyczne-plansza-p-139.html proszę omówić z dzieckiem podział instrumentów muzycznych. Po omówieniu instrumentów dziecko dzieli nazwy na  głoski wybranych przez siebie instrumentów.

3.  „H jak harfa” – prezentacja litery w wyrazie. Karty pracy (KP 4 str . 16)Na podstawie ilustracji w książce dziecko :

– wyklaskuje  słowa zgodnie z modelem sylabowym: har-fa,  wskazuje kolejne pola na planszy;

-liczy sylaby w wyrazie,przelicza głoski, wspomagając się polami widocznymi na ilustracji;

– pisze litery palcem na dywanie i w powietrzu;

– zapoznaje się z modelem wyrazu z pól niebieskich (spółgłoski) i czerwonych (samogłoski).

4. „Spacer po h”- zabawa ruchowa  z wykorzystaniem lin lub sznurka. Rozkładamy na podłodze  kształt litery h w różnych rozmiarach (3–4 litery, w oddaleniu od siebie). Zadeniem dziecka jest zdjęcie kapci i spacer stopa za stopą po linie(sznurku) zgodnie z kierunkiem pisania.

5. „Piszemy  H i h”:

a) Praca z KP4.16a – identyfikowanie i zakreślanie liter H, h, rysowanie pętli wokół obrazków

b) Praca z KP4.16b – pisanie liter H, h po śladzie, czytanie zdań metodą sylabową

c) Praca z KP4.20a – kącik grafomotoryczny, samodzielne pisanie liter h, H, pisanie zdania po śladzie

12.05.2020r. (wtorek)

TEMAT: „Mała orkiestra”

1. „Głowa, ramiona”– zabawa ruchowa do piosenki. Dziecko gestem ilustruje słowa piosenki, dotykając odpowiednich części ciała.  Link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=InDTGuZ1Vjk

„Głowa, ramiona”

Marta Bogdanowicz

A gimnastyka, dobra sprawa,

Dla nas wszystkich to zabawa.

Ręce w górę, w przód i w bok,

Skok do przodu, w górę skok.

 Głowa, ramiona, kolana, pięty,

 Kolana, pięty, kolana, pięty.

Głowa, ramiona, kolana, pięty, (2 razy)

Oczy, uszy, usta, nos.

2.  „Przekazujemy sylaby” –  zabawa słuchowa. Rodzic wypowiada  na ucho dziecku słowa dwusylabowe, rozpoczynające się głoską h, np. har-fa, ha- -mak, has-ło, następnie wielosylabowe, np. har-mo-nia, har-mi-der, Ho-ra-cy.Zadaniem dziecka jest podać  w całości usłyszany wyraz. Jeżeli dziecko ma rodzeństwo, wówczas można pobawić się na zasadzie pociągu:  ostatnia osoba w „pociągu” słucha wypowiedzianą szeptem sylabę. Jej zadaniem będzie przekazać tę sylabę szeptem osobie stojącej przed nią, a ta kolejnej. Kiedy sylaba dotrze do pierwszej osoby – ta powinna ją zapamiętać. Wtedy zostaje podana następna  kolejna sylaba. W ten sposób  powstanie słowo.

3.„Kraina muzyki” – oglądanie ilustracji w Księdze Zabaw z literami (KZstr. 70–71), tworzenie zbiorów według instrukcji, czytanie prostych wyrazów związanych z instrumentami, zabawa folią w paski.

4. „Piszemy w kartach pracy”:

a) Praca z KP4.17a – rysowanie linii po śladzie, łączenie odpowiednich rysunków z podpisami;

b) Praca z KP4.17b – wyklaskiwanie sylab według wzoru, łączenie sylab w wyrazy, pisanie nazw instrumentów po śladzie.

13.05.2020 r. (środa)

TEMAT: „Muzyka wokół nas”

1.„Memory obrazkowo-naśladowcze” – gra w memory. Zadaniem dziecka jest wypychanie elementów gry z  Wyprawki (W50).Wybieramy z dzieckiem jeden zestaw kart i rozgrywamy grę wg zasad.

2.„Jaki to instrument?” – zabawy słuchowa . Rodzic przekazuje dziecku informację:przygotuj, proszę, swoje uszy do słuchania. Za chwilę włączę nagranie dźwięków kilku instrumentów. Twoim zadaniem jest odgadnąć, jaki instrument słyszysz. Jeśli dziecko  ma trudność ze znalezieniem odpowiedzi, rodzic może je naprowadzać poprzez opisywanie wyglądu instrumentów. Link : https://www.youtube.com/watch?v=MadTiSUv4Jo

3.  „ Orkiestra kuchenna” –  zabawa muzyczna z wykorzystaniem instrumentów „domowych” .Do zabawy potrzebne będą : drewniane łyżki, pokrywki od garnków, garnki, metalowe kubki. Do zabawy można zaprosić młodsze i starsze rodzeństwo.Rodzic jest dyrygentem- wystukuje rytm np.o stolik. lub wyklaskuje , zadaniem dzieci jest powtórzenie rytmu na kuchennych instrumentach. Następnie rodzic podnosi do gory ręce –dzieci grają głośno , jeśli je opuści – dzieci grają cicho, delikatnie.

4. „Malowanie muzyki” – praca plastyczna z wykorzystaniem muzyki. Do pracy potrzebne będą: kartka A4 , farby, pędzle i kubki, utwór Antoniego Vivaldiego Cztery pory roku „Wiosna”  Dzieci słuchają utworu i malują muzykę. Link do utworu: https://www.youtube.com/watch?v=Z_tk-AhlA1o

5. „Piszemy w KP.4”

a)  Praca z KP4.18a – łączenie liniami ilustracji z napisem wyrażającym dźwięk;

b) Praca z KP4.18b – odtwarzanie rytmów narysowanych w zadaniu.

14.05.2020r. (czwartek)

TEMAT: „ Muzyka okolicznościowa”

1.„Ćwir” – uważne słuchanie wiersza. Podczas słuchania wiersza  proszę, aby dziecko zastanowiło  się, dlaczego wrony były takie zdenerwowane, że wróbel wydaje inne dźwięki niż one, pomyślało też o tym, co może oznaczać przysłowie „Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”.

„ Ćwir, czyli kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”

 Agnieszka Frączek

Wróbel w gości wpadł do wron.                               Wróbel: Ćwir! – powtórzył więc.                 

I już w progu, jak to on,                                            Wtedy wrony: buch, bam, bęc!

bardzo grzecznie: – Ćwir, ćwir! – rzekł.                   po kolei spadły: bach!

Wrony na to w dziki skrzek:                         z przerażenia wprost na piach.

 – Co on gada?!

 – Kra, kra, kra!                                                         A gdy otrzepały puch,

 – Tyś słyszała to, co ja?                                            oczyściły z piachu brzuch,

– Jakiś jazgot?                                                           skrzydła, dzióbek oraz pięty,

– Zgrzyt?                                                       rzekły: – Biedak jest ćwirnięty

– I brzdęk?

– Co to był za dziwny dźwięk?!

Rozmowa  z dzieckiem: Dlaczego wrony były takie zdenerwowane, że wróbel wydaje inne dźwięki niż one? Jak myślisz, dlaczego chciały, żeby wszyscy mówili tak samo? Czy dźwięki „kra” były lepsze lub gorsze od „ćwir”, jak myślisz? Co może oznaczać przysłowie „Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”? Czy pasuje ono do każdej sytuacji? Czy wszystkim ludziom musi podobać się to samo? Co to znaczy, że mamy różny gust, różne upodobania? Czy te upodobania mogą być lepsze albo gorsze, tak jak chciały wrony?

2. „Rytm z nakrętek” – zabawa w parach (rodzic-dziecko, dziecko-dziecko). Do zabawy potrzebne będą : 10-12 nakrętek od butelek  typu PET  w trzech kolorach.Jedna osoba  z pary układa rytm 3–4-elementowy, a druga odtwarza ten rytm ruchem w taki sposób, że ten sam symbol odpowiada temu samego ruchowi. Wzajemnie sprawdzamy  poprawność swojej pracy, po czym zamieniamy się rolami.

3. „Nasza gitara”  –  wykonanie instrumentu według instrukcji. Przedmioty potrzebne do skonstruowania gitary: opakowanie po wyjmowanych chusteczkach higienicznych, kolorowy samoprzylepny papier, nożyczki, kilka gumek recepturek , kawałek grubego kartonu (np. z pudła), czarny marker, taśma samoprzylepna. Dziecko najpierw okleja pudełka kolorowym papierem, następnie mocuje gumki, tak by przechodziły nad otworem w pudełku (pudełko odgrywa rolę pudła rezonansowego). Na rantach pudełka rodzic  może wykonać niewielkie nacięcia nożykiem, by struny się nie przesuwały. Następnie dziecko wycina z kartonu gryf oraz główkę gitary, przykleja je za pomocą taśmy. Rysuje na nich markerem progi i struny.

4. „Praca w KP”

a) Praca z KP4.19a – pisanie po śladzie, zapisywanie dodawania;

b) Praca z KP4.20b – kącik grafomotoryczny, kolorowanie pól z właściwym układem nut

5. „Memory obrazkowo-naśladowcze” – gra karciana z Wyprawki  (W50).

15.05.2020r. (piątek)

TEMAT: „ Jak dbać o słuch?”

1.„ Hałasowanie” – słuchanie opowiadania i rozmowa na temat jego treści. Podczas słuchania opowiadania o przygodach bliźniaków Kuby i Buby zadaniem dziecka jest  zapamiętać, dokąd poszli tym razem i co się wydarzyło.

„Hałasowanie”

 Grzegorz Kasdepke

 Kuba i Buba musieli przyznać, że pan Waldemar, przyjaciel babci Joasi, to rzeczywiście bardzo kulturalny pan. Do tego stopnia, że czasami wręcz wstydził się chodzić z naszymi sympatycznymi bliźniakami po mieście – i to tylko dlatego, że, dajmy na to, naszła je ochota pobić się lub powyzywać. Ale któregoś razu to pan Waldemar narobił Kubie i Bubie wstydu – i to w muzeum!

– Jak tam w szkole?! – ryknął, gdy już się spotkali przed kasą muzeum.

Kuba i Buba aż podskoczyli z wrażenia. Babcia Joasia przygryzła wargi i dyskretnie rozejrzała się dookoła. Pani bileterka, ogłuszona doniosłym głosem pana Waldemara, przetykała sobie właśnie ucho.

– Nadal macie najwięcej uwag w całej klasie?!… – ryczał pan Waldemar. – Nie martwcie się, za moich czasów kazano klęczeć na grochu!… Może dlatego mam teraz takie powykręcane kolana! …

Pani bileterka pospiesznie skręcała kulki z papieru – najwyraźniej zamierzała wepchnąć je sobie w uszy.

– Dlaczego pan Waldemar tak hałasuje? – szepnął Kuba, zerkając ze zdziwieniem na babcię Joasię. – Zawsze był taki kulturalny…

– Chyba wyczerpały się baterie w jego aparacie słuchowym – westchnęła zarumieniona babcia. – To pan Waldemar jest kulturalny na baterie?! – osłupiała Buba.

Ale babcia nie zdążyła nic odpowiedzieć, bo pan Waldemar podszedł właśnie do kasy – no i trzeba było zająć się zemdloną bileterką.

Rozmowa  z dzieckiem: Czy zapamiętałeś, dokąd wybrali się Kuba i Buba? Kto im towarzyszył? Dlaczego pan Waldemar tak głośno mówił? Czy to jest kulturalne zachowanie, gdy mówimy bardzo głośno w publicznych miejscach? Dlaczego?

Jeśli dziecko ma trudność z odpowiedzią na któreś pytanie,można przeczytać raz jeszcze odpowiedni fragment tekstu.

2. „Układam sylaby” – zabawa językowa z wykorzystaniem Alfabetu. Dizecko wyjmuje z Alfabetu litery – H, h oraz samogłoski (o, a, i, e, u, y). Rodzic mówi różne słowa, które rozpoczynają się głoską h. Zadaniem  dziecka będzie ułożenie pierwszej sylaby, którą usłyszy w tych słowach. Układa sylaby jedna pod drugą, aby można było łatwo sprawdzić poprawność wykonania zadania. Przykładowe słowa: hamak, haki, huba, Helena, hipopotam, huragan, hycel. Jeśli dziecko sprawnie radzi sobie z tym ćwiczeniem, można zaproponować słowa, które nie mają znaczeń (są trudniejsze), np. harana, hoseta, herina, hurafo.

3. „Praca w KP”-  Praca z KP4.19b – rysowanie odpowiednich symboli pod obrazkami przedstawiającymi sytuacje związane z hałasem.

4. „Kącik grafomotoryczny” – praca z KP4.20a, samodzielne pisanie liter h, H, pisanie zdań po śladzie.

Język angielski

Proszę wydrukować karty obrazkowe, rodzic nazywa je, a dziecko powtarza:

Bus- autobus /bas/

Wheels- koła /łilz/

Door- drzwi /door/

Wipers- wycieraczki /łajpers/

Horn- klakson /horn/

Następnie proszę o posłuchanie i zaśpiewanie piosenki „The wheels on the bus”:

Tekst piosenki:

The wheels on the bus go round and round. Round and round. Round and round.
The wheels on the bus go round and round. Round and round.

The door on the bus goes open and shut. Open and shut. Open and shut.
The door on the bus goes open and shut. Open and shut.

The wipers on the bus go swish swish swish. Swish swish swish. Swish swish swish.
The wipers on the bus go swish swish swish. Swish swish swish.

The horn on the bus goes beep beep beep. Beep beep beep. Beep beep beep.
The horn on the bus goes beep beep beep. Beep beep beep.

The people on the bus go up and down. Up and down. Up and down.
The people on the bus go up and down. Up and down.

The babies on the bus go, “Wah wah wah. Wah wah wah. Wah wah wah.”
The babies on the bus go, “Wah wah wah. Wah wah wah.”

The mommies on the bus go, “Shhh shhh shhh. Shhh shhh shhh. Shhh shhh shhh.”
The daddies on the bus go, “Shhh shhh shhh. Shhh shhh shhh.”

Rodzic pokazuje dziecku karty obrazkowe, a jego zadaniem jest nazwać po angielsku podane obrazki. Może również sam wymówić nazwę, a zadaniem dziecka będzie wskazać odpowiednią kartę.  

Religia

Temat: Pamiętamy ważne dla nas słowa: Maryja to Matka i Królowa Polski.

Wykonaj zadania z podręcznika str. 108-109. Poproś babcię lub inną osobę dorosłą, aby nauczyła Cię tekstu Apelu Jasnogórskiego. Może uda Ci się w TV posłuchać tej modlitwy transmitowanej z Jasnej Góry.

Poniedziałek 04.05 – piątek 08.05

04.05.2020 r. (poniedziałek)

TEMAT : „ Polskie Symbole Narodowe”

1.„ Polska”  – na podstawie linków znajdujących się poniżej  (ilustracje można wydrukować ) zadaniem dziecka  jest wskazywanie symboli pojawiających się w treści wiersza. 

a)„ Mapa Europy” –https://pl.maps-poland.com/mapa-polski-mapa-europy#&gid=1&pid=1

b) „Flaga Polski” – https://www.bhpvota.pl/pl/p/FLAGA-POLSKI-PANSTWOWA/400

c) „Godło Polski” – https://pl.wikipedia.org/wiki/God%C5%82o_Polski

„Polska” (fragment)

Małgorzata Strzałkowska

Polska leży w Europie.

 Polska to jest kraj nad Wisłą.

 Polska leży nad Bałtykiem.

I to wszystko? Nie! Nie wszystko!

 Polska naszą jest ojczyzną –

Tu żyjemy, tu mieszkamy.

 Tu uczymy się, bawimy,

 I marzymy, i kochamy.

Herb, czasami zwany godłem,

To jest wspólny znak rodaków.

Orzeł na czerwonej tarczy

To odwieczny herb Polaków.

 Flaga jest symbolem państwa.

 Tak wygląda polska flaga –

 Biały kolor to szlachetność,

Czerwień – męstwo i odwaga.

Polskim Hymnem Narodowym

Jest „Mazurek Dąbrowskiego”.

„Jeszcze Polska nie zginęła” –

Któż z Polaków nie zna tego?

2.  „Gdzie jest j?” – zabawa słuchowa. Dziecko stoi na dywanie a rodzic powoli ponownie czyta tekst wiersza „Polska”.  Zadaniem dziecka jest przykucnięcie, gdy usłyszy słowo zawierające głoskę „j” na początku, na końcu lub w środku słowa. Jak się pomyli, powinien stać na jednej nodze aż do następnego słowa z  głoską „j”. Można pomóc dziecku, akcentując właściwe słowa.

3. „Mazurek Dąbrowskiego” – Rodzic wprowadza dziecko do właściwego słuchania hymnu narodowego: W jakich okolicznościach słyszycie hymn Polski? Dlaczego Mazurek Dąbrowskiego jest odgrywany, gdy Polacy zwyciężą w ważnym turnieju? W jaki sposób powinniśmy słuchać hymnu? Nastepnie powtarza z dzieckiem wers po wersie fragment tekstu hymnu (dwie zwrotki), odtwarza nagranie hymnu i prosi dziecko, żeby wstało i spróbowało go zaśpiewać. 

Link: https://www.youtube.com/watch?v=uOEU0mLkBnU

„Mazurek Dąbrowskiego”

 sł. Józef Wybicki, muz. autor nieznany

 1.Jeszcze Polska nie zginęła,

 Kiedy my żyjemy.

Co nam obca przemoc wzięła,

 Szablą odbierzemy.

Ref.: Marsz, marsz, Dąbrowski,

Z ziemi włoskiej do Polski,

Za twoim przewodem

Złączym się z narodem.

 2.Przejdziem Wisłę,

 przejdziem Wartę,

 Będziem Polakami.

 Dał nam przykład Bonaparte,

Jak zwyciężać mamy.

 Ref.: Marsz, marsz…

3.Jak Czarniecki do Poznania

Po szwedzkim zaborze,

Dla ojczyzny ratowania

 Wrócim się przez morze.

 Ref.: Marsz, marsz…

4.Już tam ojciec do swej Basi

Mówi zapłakany

– Słuchaj jeno, pono nasi

Biją w tarabany.

Ref.: Marsz, marsz…

4.  „Godło Polski” – praca plastyczna.Do wykonania  pracy potrzebne będą:  czerwona kartka A4, szablon godła, biała farba plakatowa, złoty papier. Na podstawie wcześniejszej prezentacji  godła  Polski, proszę, aby dziecko  wymieniło  charakterystyczne cechy godła . Następnie dziecko maluje na czerwonej kartce z bloku godło Polski palcami zanurzonymi w białej farbie. Dokleja  koronę i wycina kształt godła, odrysowując szablon.

 Link: http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/godlo-polski?version=print

 5.  „ Rzeki Polski „– kartapracy. Na podstawie mapy Polski zamieszczonej na stronie: https://uwalls.pl/fototapety-przegladowa-mapa-polski-8810/  dziecko  koloruje  rzeki na mapie Polski. Link: https://miastodzieci.pl/kolorowanki/mapa-polski-kolorowanka/. Proszę o podpisanie przez rodzica wszystkich rzek.

05.05.2020r.  (wtorek)

TEMAT: „ Warszawa – stolica Polski”

1.„Warszawska Syrenka” –  słuchanie piosenki. Zadaniem dziecka jest  zwrócenie  szczególnej uwagi na to, jakie miejsca charakterystyczne dla Warszawy pojawiają się w treści piosenki. Link do piosenki: https://chomikuj.pl/stefi58/Galeria/Piosenki/6+latki/12+nasza+warszawska+syrenka,231251777.mp3(audio)

„Nasza Warszawska Syrenka „

sł. Zofia Holska-Albekier, muz. Edward Pałłasz

1.Nasza warszawska Syrenka

co noc urządza wyprawę.

Nocy się ciemnej nie lęka,

 gdy pragnie zwiedzić Warszawę.

Ref.: Warszawski Zamek,

pałac w Łazienkach

nad cichym stawem,

dzielnice nowe i Stare Miasto

 w naszej Warszawie.

2.Nasza warszawska Syrenka

Wisłą powraca nad ranem.

Z nią jest wiślana piosenka

i miasto w słońcu skąpane.

 Ref.: Warszawski Zamek…

Dziecko wymienia miejsca, które pojawiają się w piosence.Następnie próbuje  wśród zdjęć  lub ilustracji dostępnych w domowej bibliotece, lub wydrukowanych z Internetu ilustracji,  odszukać te miejsca, o których była mowa.: Zamek Królewski, pałac i park w Łazienkach Królewskich, nowoczesne wieżowce, Stare Miasto, Wisła. Rodzic  przygotowuje napisy  do globalnego czytania: ZAMEK KRÓLEWSKI, ŁAZIENKI, DOMY, STARE MIASTO, WARSZAWA, WISŁA.  Dziecko próbuje je odczytać i przyczepia  pod odpowiednimi zdjęciami (ilustracją) Można  powtórzyć  z dzieckiem tekst piosenki wers po wersie: w różny sposób modulując głos, wystukując rytm dłońmi i stopami itp.

2. „Tańcząca Syrenka” – zabawa w  parze z rodzicem bądź rodzeństwem. Dziecko i rodzic lub rodzeństwo  stoi w parze naprzeciwko siebie,śpiewają piosenkę „Nasza Warszawska Syrenka” Trzymają ręce na biodrach i kołyszą się na boki w lewo i w prawo. Jedno z dzieci jest warszawską Syrenką, podczas śpiewania zwrotki tańczy pomiędzy rodzeństwm a rodzicem  w kole. Podczas refrenu dzieci  lub rodzic z dzieckiem trzymają się za ręce – zbliżają się do siebie i od siebie oddalają. Syrenka może tańczyć pomiędzy dziećmi, poruszając chusteczką trzymaną w dłoni.

3.  „Nasza wycieczka” – gra dydaktyczna. Do gry potrzebne będą : ok. 10 dywaników (szerokie paski bibuły lub szaliki) zdjęcia pomnika Syrenki, PKiN, Stadionu Narodowego, Kolumny Zygmunta, 3 obręcze (kółka zrobione z drucika lub ringo) napisy START i META, kostka.  Proszę o rozłożenie  na podłodze jeden za drugim ok. 20 dywaników .Na niektórych z nich proszę ułożyć zdjęcia zabytków, o których była mowa w piosence, oraz – dodatkowo – zdjęcie pomnika Syrenki, Pałacu Kultury i Nauki, Stadionu Narodowego, Kolumny Zygmunta. Na początku „szlaku” proszę położyć  dwie obręcze i napis START, na końcu – jedną obręcz z napisem META. Zadaniem dziecka  jest rzucanie kostką. Jeśli dziecko stanie na polu ze zdjęciem, podaje nazwę tego miejsca oraz dzieli nazwę na sylaby  i na głoski, rzuca  dalej kostką i  tym sposobem dociera  do mety. Do zabawy można zaprosić rodzeństwo, wtedy obok dokładamy druga turę dywaników, dzieci rywalizują ze sobą, kto pierwszy dojdzie do mety.

4.  „Zabytki Warszawy” – praca plastyczna z plasteliny. Potrzebne będą : zdjęcia warszawskich pomników przedstawiających np.: pomnik Syrenki, pomnik złotej kaczki, Kolumnę Zygmunta, pomnik Chopina z Łazienek Królewskich (można też wykorzystać ilustracje z poprzedniej zabawy) plastelina

Dziecko wybiera sobie  jeden pomnik, po czym lepi go z plasteliny.  Ulepiony pomnik będzie potrzebny do  wykonania kolejnej pracy plastycznej.

5. „Warszawska Syrenka” – rysowanie po śladzie pomnika warszawskiej Syrenki  i  wydzieranie z kolorowego papieru – karta pracy. Link do karty  https://www.pinterest.at/pin/446630488031763368/

06.05.2020r. (środa)

TEMAT: „Polskie krajobrazy”

1.„Polskie krajobrazy” – zabawa dydaktyczna. Potrzebne będą  ilustracje,(mogą być z dostępnych źródeł w domu lub  wydrukowane z Internetu)przedstawiające różne polskie krajobrazy: lasy, niziny, morze, wydmy, jeziora, góry, rzeki. Za pomocą kartki A4 z wyciętym otworem rodzic  przesuwa po każdej z ilustracji kolejno . Zadaniem dziecka jest rozpoznać  krajobraz, dokonać  analizy głosek w podanych słowach, oraz przeliczyć głoski na palcach lub w pamięci.

2. „Znajdź rymy” – zabawa ruchowo-słuchowa. W zabawie może uczestniczyć  też rodzeństwo dziecka. Dziecko stoi  w rozsypce, zachowując znaczną odległości między sobą a rodzeństwem. Rodzic wypowiada tekst rymowanki, dzieci próbują powtarzać słowa i wyszukiwać rym pasujący do dwuwersu. Podczas wypowiadania rymowanki dzieci przeskakują obunóż w lewo stronę, następnie znowu do środka i na prawo. Proponowane rymowanki:

Zosia koszyk grzybów niesie,

 Bo od rana była w …………….(lesie).

Wojtek chciałby pójść do lasu,

Ale nie ma na to……………… (czasu).

 Tutaj rosły dwa maślaki,

 Ale zjadły je………………. (ślimaki).

3.  „Gdzie mieszka moja rodzina?” –Rozmowa kierowana  z dzieckiem : Przypomnij mi, proszę, nazwę miejscowości, w której znajduje się Twoje przedszkole. Czy to jest miasto, czy wieś? Czy wiesz, gdzie mieszkają Twoi dziadkowie? Czy są z nzasej rodziny mieszka ktoś  w górach / nad morzem / nad jeziorem? Jak nazywają się te miejscowości?

4.  „Makieta Warszawy” – przestrzenna praca plastyczna.Potrzebne  będą :  plan Warszawy (ilustracja z Internetu)  duży karton, kredki, małe pudełka, rzeźby z plasteliny . Na podstawie planu miasta, dziecko próbuje na dużym kartonie odwzorować kształt granic Warszawy. Ozdabia makietę, tworząc Wisłę, parki, ulice. Z małych pudełek np. po lekarstwach, tworzy wieżowce, bloki mieszkalne i domy. Na tak wykonanej makiecie ustawia rzeźby z plasteliny wykonane podczas zabawy „Zabytki Warszawy” .

5. „Piszemy wyrazy po śladzie” – karty pracy

”W” i „C” : https://lublin.toys/produkt/pisanie-po-sladzie/

07.05.2020r.(czwartek)

TEMAT: „Szlakiem Wisły”

1.„Zagadki znad Wisły” – na podstawie mapy Polski, dziecko wodzi palcem po Wiśle zaznaczonej na ilustracji. Z pomocą  rodzica odszukuje miejsce, skąd wypływa Wisła, odczytuje nazwy miast, przez które przepływa w drodze do morza.  Podczas zagadek dotyczących miast, które Wisła mija podczas swojej długiej drogi z gór do morza, dziecko  próbuje je odgadnąć. Nastepnie  razem z rodzicem próbuje  odszukać i wskazać te miasta na mapie.  Link do mapy: http://www.rzekipolski.info/mapa-polski-rzeki.html

„Zagadki znad Wisły”

Elżbieta Śnieżkowska-Bielak

Zagadka pierwsza

Popłyniemy Wisłą                                                        Bogactwo i chwałę,        

 Razem z rybitwami,                                                    Mężnych królów wielu,

 Zobaczymy miasta,                                                    Którzy tu rządzili                            

Co leżą przed nami.                                                    Na polskim Wawelu.     

Już zakręca rzeka                                                         Każde dziecko teraz

I czule oplata Miasto,                                                 Na pewno odpowie,                     

Miasto,co pamięta                                                      Gdzie jest zamek Wawel?

Dawne dni i lata.                                                         No, proszę? W (Krakowie).

Zagadka druga

Na brzegu Syrenka,                                                     Zamek, a przed zamkiem

 Miasta swego broni.                                                  Na szczycie kolumny                     

Tarczą się osłania                                                        Stoi sam król Zygmunt

I miecz trzyma w dłoni.                                              Z miasta swego dumny.                                                                          

Dalej – Stare Miasto –                                                Więc jakie to miasto,                   

Barwne kamieniczki.                                                  Gdzie wciąż mieszka sława?                      

Zbiegają ku Wiśle                                                        To stolica Polski,

Wąziutkie uliczki                                                          A zwie się (Warszawa).

Zagadka trzecia

 Teraz popłyniemy                                                      To jego nauka   

 Do miasta pierników,                                                Sprawiła,że może

 Sporo się dowiemy                                                    Teraz kosmonauta,

Tu o Koperniku.                                                           W gwiezdne mknąć przestworze.

 Kiedy wyruszymy                                                       Pierniki tu lepsze

Ulicami miasta,                                                            Niż piecze babunia,

 Pomnik astronoma                                                     Gdzie dopłynęliśmy?

 Przed nami wyrasta.                                                  Do miasta(Torunia)

Zagadka czwarta

Płyńże, miła Wisło,                                       Wisła z sinym morzem                 Patrzy na ich przyjaźń

Płyń, Wisło szeroka!                                    Zostać zapragnęła                          Neptun i po pańsku

Wtem, słońce zabłysło –                             I o rannej zorzy                               Informuje Wisłę,

Przed nami zatoka!                                       Do morza wpłynęła.                       Że jest wreszcie w (Gdańsku).

2.  „Jak się czujesz, gdy…” – zabawa dramowa.Zasady zabawy: Za chwilę przeniesiemy się w naszej zabawie do smoczej jamy, takiej samej jak pod Wawelem. Smoka tam już nie ma od dawna, bo – jak wiesz – znamy go tylko z legendy. Ale będziemy poruszać się po pieczarze i wyobrażać sobie, jak moglibyśmy się poczuć, gdyby wydarzyło się coś, o czym opowiem. Postaraj się to pokazać mimiką twarzy, gestem, słowem. Wędrujemy przez jaskinię. Rozglądamy się. Pokaż , jak się czujesz, gdy niespodziewanie spotkasz nietoperza, gdy zobaczy szświatełko w kącie jaskini, gdy spotkasz innych ludzi, gdy znajdziesz smoczy kieł, gdy znajdziesz wyjście . Teraz kończymy naszą wyprawę, wychodzimy z jamy.

3. „J jak jajko” – prezentacja litery w wyrazie. Na podstawie  ilustracji dziecko wyklaskuje słowa zgodnie z modelem sylabowym: jaj-ko, jednocześnie wskazując kolejne pola na ilustracji, liczy sylaby zawarte w wyrazie, proponuje inny gest, który pozwoli łatwo pokazać podział na sylaby, np. tupanie, dotykanie podłogi palcem. Dziecko  pisze literę palcem na dywanie i w powietrzu. Link do ilustracji: https://pl.pinterest.com/pin/656962664377802460/

4.  „Układamy i piszemy j” –  zabawa polisensoryczna. Do zabawy potrzebne będą: folia spożywcza  i pianka do golenia, wzór litery „j i J” – https://pl.pinterest.com/pin/766034217843581077/.

 Rodzic pokrywa blat stolika folią spożywczą. Dziecko siada przy stoliku,rodzic  wyciska nieco pianki do golenia. Po polisensorycznym poznaniu pianki dziecko rozsmarowuje ją na fragmencie stolika, tworząc powierzchnię do pisania. Na podstawie wzoru litery „J, j „  dziecko  pisze literę J, j na powierzchni pokrytej pianką, pamiętając o zachowaniu właściwego kierunku pisania. Jeśli  dziecko ma trudność z samodzielnym napisaniem litery, rodzic  może zrobić wzór na blacie, aby dziecko wodziło po nim palcem.

5.  „Piszemy „J”, „j”  po śladzie” – karty pracy

a) https://pl.pinterest.com/pin/374924737727421921/

b) http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/9/nauka-pisania-sylaby-J.pdf

08.05.2020r.(piątek)

TEMAT: „Unia Europejska”

1.„Symbole Unii Europejskiej” – zabawa dydaktyczna. Potrzebne będą: ilustracje  przedstawiające flagę Polski i flagę Unii Europejskiej – link :https://www.bhpvota.pl/pl/p/FLAGA-POLSKI-PANSTWOWA/400,

  https://www.rean.pl/flaga-unii-europejskiej-choragiewka-na-patyku-30-50cm.html, kartka podzielona na 9 części, 2 kostki .Każda ilustracja jest ukryta pod kartką podzieloną na 9 nierównych części. Na każdej części kartki napisane są liczby od 7 do 15. Zadaniem dziecka  jest rzucanie dwiema kostkami, dodawanie wyrzuconych oczek i odkrywanie odpowiednich części kartki. Po każdym rzucie dziecko może próbować zgadnąć, jaki symbol ukrywa się pod kartką. Kiedy zagadka zostanie rozwiązana, dziecko porównuje wygląd obu flag.

2.  „Czy Unia Europejska to…?” – zabawa językowo-ruchowa.  Należy wyznaczyć linię okręgu, np. taśmą malarska lub brzegiem okrągłego dywanu, aby dziecko mogła stanąć na jego brzegu. Rodzic  mówi określone zdania, a dziecko ocenia, czy zdanie jest prawdziwe, czy fałszywe. Jeśli prawdziwe – skacze obunóż do przodu, jeśli fałszywe –do tyłu. Dziecko wspólnie z rodzicem oceniają, czy jego odpowiedź jest poprawna. Po każdym zdaniu dziecko wraca do pozycji wyjściowej na obwodzie koła. Proponowane zdania:

a)Unia Europejska to wspólnota wielu państw europejskich.

b)Polska jest członkiem Unii Europejskiej.

c) Polska nie jest członkiem Unii Europejskiej.

d)Unia Europejska ma własną flagę.

e) Flaga unijna jest czerwona, znajduje się na niej 15 gwiazdek.

f) Niektóre kraje Unii Europejskiej posługują się wspólnymi pieniędzmi – euro.

g)Waluta obowiązująca w Polsce to euro.

h)Flaga unijna jest niebieska, znajduje się na niej 15 gwiazdek.

i)Waluta obowiązująca w Polsce to polski złoty, czasem mówimy, że płacimy „w złotówkach”,

j)Hymn Unii Europejskiej jest taki sam jak hymn Polski i jest to „Mazurek Dąbrowskiego”

3. „Hymn Unii Europejskiej” – słuchanie  hymnu Unii Europejskiej „ Oda do radości”.

Link: https://www.youtube.com/watch?v=PuCznLq1QlA Rozmowa z dzieckiem o utworze, dlaczego nazywa się „Oda do radości”

4. „ Kolorujemy flagi” – praca plastyczna.

a) Flaga UE :https://przedszkouczek.pl/wp-content/uploads/2020/03/WyklejEU.pdf

b) Flaga Polski :http://www.kolorujmy.pl/details.php?image_id=228

Religia

W maju ludzie gromadzą się przy kapliczkach, aby oddać cześć Maryi. Modlą się Litanią i śpiewają pieśń loretańską o Matce Bożej. Pokoloruj ilustracje.

Język angielski

Proszę o wydrukowanie, wycięcie i nazwanie z dziećmi podanych zwierząt:

Dog /dog/

Cat /ket/

Bird /berd/

fish /fisz/

Mouse /małz/

Lion /lajon/

 posłuchanie i zaśpiewanie z dziećmi piosenki „I have a pet”

Tekst piosenki:

I have a pet. He is a dog.

And he says, „Woof, woof, woof, woof, woof. Woof woof.”

I have a cat. I have a pet. She is a cat.

And she says, „Meow, meow, meow, meow, meow. Meow meow.”

I have a mouse. I have a pet. He is a mouse.

And he says, „Squeak, squeak, squeak, squeak, squeak. Squeak squeak.”

Woof woof. Meow meow. Squeak squeak.

I have a bird. I have a pet. He is a bird.

And he says, „Tweet, tweet, tweet, tweet, tweet. Tweet tweet.”

 I have a fish. I have a pet. She is a fish.

 And she says, „Glub, glub, glub, glub, glub. Glub glub.”

I have a lion. A lion?! I have a pet. He is a lion.

And he says, „Roar, roar, roar, roar, roar. Roar roar.”

Zabawa:

Używając kart obrazkowych, należy nazwać z dzieckiem podane zwierzątka. Następnie rodzic mówi do dziecka „Close your eyes”/klołz jur ajz/ (zamknij oczy), dziecko zamyka oczy, rodzic zabiera kartę i pyta „What’s missing?”/łots misin/ (czego brakuje) a dziecko zgaduje po angielsku, którego zwierzątka nie ma.

27.04-30.04.2020r.

27.04.2020r. (poniedziałek)

TEMAT : „Jak powstaje papier?”

1.„Jak powstaje papier?” –  proszę obejrzeć  z dzieckiem film edukacyjny  pt. „Od drzewa do papieru” i porozmawiać z dzieckiem na temat procesu powstawania papieru. Link do filmu:  https://www.youtube.com/watch?v=xdfpRSZVgFI

2. „Tworzymy własny papier” –  na podstawie obejrzengo filmu proszę  stworzyć  wspólnie z dzieckiem papier czerpany.  Do wykonania  papieru  potzebne będą : masa papierowa, 2kawałki miękkiej tkaniny, deska do krojenia lub kawałek płaskiej deski

A) MASA PAPIEROWA :  proszę o wykonanie z dzieckiem  masy papierowej wg instrukcji zawartej w linku: http://mamarak.pl/2017/01/przepis-na-super-mase-papierowa/

B)WYKONANIE PAPIERU CZERPANEGO: Na deskę do krojenia, bądź inny płaski element proszę nałożyć kawałek materiału. Następnie na materiał  rozłożyć równomiernie masę papierową, nałóżyć kolejną warstwę materiału i delikatnie rozwałkować. Odstawić całość w ciepłe  miejsce do następnego dnia.

C) SUSZENIE PAPIERU: Delikatnie zdjąć  górny materiał  i sprawdzić, czy papier już wyschnął. Jeżeli nie, zostawić do dalszego schnięcia, potem usunąć drugi materiał. Ważne jest, to aby warstwa nałożonej masy nie była gruba, bo wówczas, trzeba długo czekać aż wszystko wyschnie.

*Chętne dzieci mogą nastepnego dnia namalować coś na papierze czerpanym

3.„Opowiadanie o papierze” –  do opowiadania  potrzebne będą: kartka formatu A4, ołówek Rodzic opowiada dziecku o powstawaniu papieru  z elementami działań matematycznych. Zadaniem dziecka jest rysowanie dowolnymi znakami  na kartce tego co usłyszy.

a)W pewnym lesie stały obok siebie cztery drzewa – wysokie i stare. Pewnego dnia drwale ścięli jedno z nich. Ile drzew zostało?

b)Ciężarówka wiozła do tartaku osiem ściętych drzew. Po drodze zatrzymała się w miejscu wycinki i pracownicy zapakowali na ciężarówkę jeszcze jedno drzewo. Ile drzew było razem na przyczepie ciężarówki?

Dziecko może zapisywać liczbę drzew cyframi, symbolami, np. kropkami, lub rysunkami. Nie należy mu podpowiadać, w jaki sposób mają wykonać to zadanie – wszystkie odpowiedzi są poprawne, jeśli prowadzą do właściwego wyniku

4.  „Chodzimy po f” – do zabawy potrzebne będzie: lina  lub sznurek.  Rodzic układa na dywanie kształt liter F i f ze sznurka lub liny i prosi dziecko, aby stopa za stopą poruszało się po linii. Wskazane jest, by dziecko zdjęło do tej zabawy kapcie.

5. „Piszemy sylaby”-  karty pracy 

a) http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/9/nauka-pisania-sylaby-Z.pdf

b) http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/9/nauka-pisania-sylaby-F.pdf

28.04.2020 (wtorek)

TEMAT: „ Jak powstaje książka?”

1.„Kto tworzy książkę?” – dyskusja na podstawie filmu. Link: https://www.youtube.com/watch?v=icdV3QZb10Q

Dziecko dokonuje analizy głosek nazw zawodów związanych z powstaniem książek: autor, redaktor, grafik, drukarz; określa, jakie czynności wykonują poszczególne osoby   w procesie powstawania książki, i próbuje dokonać analizy głosek niektórych czasowników, np. pisanie, rysowanie, drukowanie.

2.„Jak powstaje książka?” – proszę zaprosić dziecko  do uważnego słuchania utworu: Usiądź wygodnie, przygotuj uszy do słuchania ( dotykamy uszu) i posłuchaj kolejnej przygody Ady i Adama. Dowiesz  się, w jaki sposób powstaje papier i jak kiedyś pisano książki. Postaraj się zapamiętać jak najwięcej informacji, bo my dzisiaj też będziemy próbowali zrobić książkę.

„Jak powstaje książka” –  Maciej Bennewicz

Pan drukarz zaczerpnął białą maź i wylał ją na kwadratowe sito.

– To jest pulpa – powiedział uroczystym tonem. – Dawniej robiło się ją ze starych szmat – rozdrobnionych i rozpuszczonych, a teraz robi się ją z drewna. Te białe włókna to celuloza. Nadmiar wody ocieka i po wyschnięciu tworzy się papier.

 Dzieci z niecierpliwością przyglądały się ruchom pana drukarza. Drewniany kołowrót podobny do  dziadka do  orzechów, tylko większy, zgrzytnął i  dwie grube deski ścisnęły sitko, na które przed chwilą wylała się papierowa pulpa.

– Oto wyschnięta pojedyncza kartka. – Pan Borys, pracownik muzeum, podał dzieciom dwie grube kartki. – Właśnie z powodu sposobu, w jaki powstawał dawniej papier, nazwano go papierem czerpanym. Był bardzo drogi. Dlatego także książki były bardzo drogie. Wszystko wykonywano ręcznie. Z kotła zaczerpywano pulpę, a następnie na sicie, przygnieciona prasą, czyli ciężkimi deskami, ociekała z wody. Po wyschnięciu powstawała kartka, jak ta.

 Najpierw Ada, a potem Adam zaczerpnęli białą maź z beczki, a potem po kolei kręcili wielkim kołowrotem prasy, aby wycisnąć z sita nadmiar wody. Po chwili ich kartki schły na sznurku.

W taki sposób powstawały pierwsze książki. Pan drukarz usiadł przy wielkim biurku, zaostrzył gęsie pióro, umoczył w  atramencie w  specjalnym zbiorniczku zwanym kałamarzem i napisał imiona: Ada i Adam.

 – A teraz wasza kolej – powiedział i dodał: – Każde pióro służyło do innego rodzaju atramentu. Kolory atramentów wytwarzano ze sproszkowanych roślin i minerałów. Najdroższy był niebieski. Najdroższy, gdyż najtrudniej było zdobyć odpowiednie minerały.

 Dzieci napisały gęsim piórem swoje imiona. Adam narysował również uśmiechniętą buźkę, Ada zaś pyszczek kota. Wujek Alfred złożył zamaszysty podpis z piękną literką A, którą ozdobił gałązką i kwiatkiem.

– Prawdziwa rewolucja w drukarstwie nastąpiła jednak znacznie później, w XV wieku, kiedy to Johann Gutenberg wymyślił specjalną maszynę, a właściwie sposób układania literek. – Pracownik muzeum wskazał wielkie drewniane urządzenie z kołowrotem, z czymś w rodzaju stołu i ogromną drewnianą ramą. Urządzenie przypominało Adamowi samochód wojskowy, Ada natomiast miała wrażenie, że patrzy na wielkiego smoka, który rozdziawia paszczę.

 – Od czasów wynalazku pana Gutenberga literki układało się w specjalnych ramkach w odbiciu lustrzanym, literka po literce, słowo po słowie, zdanie po zdaniu. Była to żmudna praca, ale dzięki niej można było drukować wiele egzemplarzy książki. Przy ręcznym pisaniu pisarczyk, czyli skryba, często przez wiele lat pisał jedną książkę. Gęsim piórem, literka po literce. Dlatego książki były tak rzadkie i drogie.

– A dlaczego trzeba drukować w odbiciu lustrzanym? – spytał Adam.

Pan Borys pokazał odciśniętą stronę i powiedział:

– Prasa Gutenberga działa jak pieczątka. Widzicie czasem na ulicach karetki pogotowia albo straży pożarnej. Mają odwrócone napisy, prawda?

– Żeby można było je odczytać w lusterku samochodowym – ucieszył się Adam.

– No właśnie, tę samą zasadę odkrył prawie sześćset lat temu Gutenberg i w ten sposób zrewolucjonizował drukarstwo. Odbicie lustrzane; pieczątka jak napis na karetce; prasa, która dociska literki do papieru czerpanego i jest książka – podsumował drukarz.

Adam z pomocą wujka przekręcił długą dźwignię prasy, pociągnął specjalną wajchę i strona była gotowa. Po chwili swoją pierwszą stronę do książki wydrukowała również Ada. Zebrani nagrodzili ją oklaskami, gdyż dzielnie sama wprawiła w ruch prasę drukarską Gutenberga.

Ada odczytała fragment z wydrukowanej przez siebie strony:

 Czcionce pięknie tej podziękuj.

Atramentu zręczny taniec

Złożył z liter długie zdanie.

 – A teraz – oznajmił wujek – cofamy się do samego początku. Książka powstawała na papierze, papier musiał być zadrukowany. Potem introligator ją zszywał tak jak krawiec tkaninę. Dziś robi to maszyna. Wcześniej wszystko wykonywano ręcznie i stopniowo ulepszano. Współcześnie książkę pisze się na komputerze i można ją wydrukować w domu. Literki można zmieniać, wklejać obrazki, rysować na pulpicie.

 – Można robić, co się chce – stwierdził Adam.

– Wystarczy myszka albo rysik. – Albo nawet sam palec – dodała Ada.

– Palec to najlepszy rysik. – Zgadza się – stwierdził Alfred – ale każdą książkę trzeba najpierw wymyślić. A kto wymyśla, a potem pisze książki?

– Skryba? – zaproponował Adam.

– Drukarz? – zastanawiała się Ada. I po chwili dodała z entuzjazmem: – Już wiem, autor!

– Tak jest, autor, czyli pisarz. W takim razie cofamy się do samego początku, czyli do chwili, gdy książka powstaje w głowie autora. A zatem…

 – A zatem… – powtórzyła Ada. – A zatem, drodzy Ado i Adamie, również wy zostaniecie autorami i napiszecie swoją pierwszą prawdziwą książkę.

 – Ale jak to zrobimy? – Zastanowił się Adam, połykają pyszne ciasto drożdżowe, które podawano w barze obok muzeum.

 – Już wam mówię. Trzeba zacząć od pomysłu. A pomysł to coś…

– Coś, coś… – zastanawiała się Ada.

– Coś, o czym chce się opowiedzieć innym ludziom, jakaś bardzo ciekawa historia – stwierdził Adam.

 – Znakomicie. W takim razie zastanówcie się, o jakiej pasjonującej, superciekawej historii chcielibyście opowiedzieć innym ludziom, na przykład dzieciom ze swojej klasy, rodzicom, pani nauczycielce, mamie, tacie albo babci. Potem zamiast gęsiego pióra i papieru czerpanego użyjemy telefonu i dyktafonu. A na koniec wszystko spiszemy i wydrukujemy, a właściwie zrobi to za nas program, który zmieni wasz głos w gotowy tekst. Potem go tylko poprawimy i już. Widzicie, jaką drogę przeszła książka. Od białej pulpy do dyktafonu, który zmienia słowa w zapisany tekst. Do roboty!

– Super! – ucieszyły się dzieci. – Moja historia jest następująca – zaczęła Ada. – Wcześnie rano przyjechał po nas wujek Alfred i jak zwykle miał tajemniczą minę. Spodziewałam się, że wymyślił coś fajnego. I nie myliłam się. Pojechaliśmy na wycieczkę. W starym klasztorze, czyli w miejscu, w którym dawno, dawno temu mieszkali zakonnicy, panowie o długich brodach, którzy spędzali czas na modlitwie i pracy, mieści się muzeum sztuki drukarstwa i książki. Pan drukarz wygląda, jakby sam był zakonnikiem z dawnych czasów. Ma brodę i długie ubranie z fartuchem.

– A ja mam taką historię – zaczął Adam:

Czcionce pięknie tej podziękuj.

Atramentu zręczny taniec

Złożył z liter długie zdanie.

Dawniej papier był czerpany,

Dziś dyktafon w ręku mamy.

Prowadzimy rozmowę z dzieckiem : W jaki sposób Ada i Adam pomagali robić papier? Czy to był sposób podobny do tego, którego my używaliśmy do sporządzenia papieru czerpanego? W jaki sposób tworzono książki przed pojawieniem się nowoczesnych drukarni?

3.  „Polisensoryczna książeczka” – przestrzenna praca plastyczna. Do wykonania pracy potrzebne będą: nasiona, tkaniny, patyczki, kamyki, styropian itp., zszywacz, kartki z bloku technicznego

Zadaniem dziecka  jest stworzenie książki, za pomocą której będzie mogło  opowiedzieć o uczuciach, jakie towarzyszą mu na codzień. Książka nie może jednak zawierać słów ani typowych obrazków. Wszystkie informacje mogą być z niej odczytane jedynie za pomocą dotyku, np. delikatny, mięciutki materiał może kojarzyć się z czymś miłym, czymś, co lubimy. Dziecko z pomocą rodzica  zszywaczem łączy kilka kartek z bloku technicznego. Następnie z przygotowanych wcześniej materiałów – nasion, tkanin, patyczków, kamyków, styropianu itp. – tworzy książeczkę polisensoryczną. Po skończonej pracy omawia z rodzicem swoją pracę. (Proszę o zdjęcie książeczki)

4. „Czytamy książki” – proszę codziennie czytać dziecku fragmenty jego ulubionej książki.

29.04.2020 r.(środa)

TEMAT:  ,,W księgarni”

1.,,Wielki skarb” –Proszę, aby dziecko na podstawie wiersza zapamiętało, o czym, zdaniem autorki, opowiadają książki.

,, Wieki skarb”  Barbara Stefania Kossuth

Mam przyjaciela – wielki skarb,

największą radość w świecie.

 Któż to? Aha, nie powiem, nie…

Z łatwością odgadniecie.

Chciałbym z nim przebyć cały dzień,

 lecz mi nie daje niania.

– Ej, Jurku, chodź, na spacer czas,

dość tego już czytania.

Tak, książka to przyjaciel mój –

przyjaciel prawie żywy.

On opowiada cudów moc,

o świecie prawi dziwy.

O górach, morzach niesie wieść,

o naszej własnej ziemi,

wypowie wiersz lub cudną baśń –

czym? – Literkami swymi.

Więc cieszę się, że książkę mam.

Och, czytać pragnę wiele!

 Nie niszczę ich, bo książki me –

najlepsi przyjaciele.

Proszę, aby dziecko przypomniało, czego – zdaniem autorki – można dowiedzieć się z książek. Jakie inne informacje można znaleźć w swoich ulubionych książkach? Co oznacza sformułowanie „książka moim przyjacielem”? Czy autorka miała na myśli takiego przyjaciela, z którym można się bawić, biegać, wyjeżdżać?

2.  „Ćwiczymy pamięć” – Proszę zaprosić  dziecko do nauki wybranych strof wiersza. Rodzic powtarza z dzieckiem kolejne wersy wiersza, za każdym razem w specjalny sposób, np. wysokim głosem, grubym, niskim, słowami podzielonymi na sylaby, śpiewając itp. Kiedy dziecko powtórzy wybrany fragment dwukrotnie, można zaproponować zabawę „Głuchy telefon” – przekazywanie szeptem na ucho wers po wersie całego wiersza. Jako podsumowanie dziecko może spróbować powiedzieć cały wiersz, stojąc i delikatnie wytupując rytm.

3.  „Księgarnia” – do zabawy w sklep z książkami potrzebne będą: banknoty  i monety(mogą być prawdziwe lub zabawkowe), książki: kolorowanki, albumy, ksiązki z obrazkami, komiksy. Proszę o  przygotowanie  czterech stoisk z książkami, na każdym z nich zaprezentować  jeden rodzaj książek, np. kolorowanki, albumy, książki z obrazkami i komiksy. Ważne, by książki z jednego stoiska miały charakterystyczne cechy wspólne. Każdy rodzaj książek ma inną cenę, np. 5 zł, 7 zł, 10 zł, 20 zł. Dziecko wybiera  banknoty i monety. Rodzic jest sprzedawcą a dziecko kupującym. Zadaniem dziecka jest kupienie trzech ksiązek w różnych cenach.Ważne, by dziecku podczas kupowania książek zostało jak najmniej pieniędzy. Nie można zmieniać cen książek podczas transakcji. Po zakupach dziecko siada na dywanie, pokazuje książki i opowiada, co sprawiło mu trudność, a co było przyjemne podczas tej zabawy.

4. „Moja ulubiona książka” – ćwiczenia z zakresu profilaktyki logopedycznej w oparciu o tekst Patrycji Siewiera- -Kozłowskiej.

„Moja ulubiona książka” –  Patrycja Siewiera-Kozłowska

Czy wiesz jakie mogą być książki? Mogą być bardzo grube (oba policzki mocno wypełnione powietrzem) lub bardzo cienkie (dziecko próbuje wessać policzki, żeby jak najbardziej wyszczuplić twarz). Książki mogą być też dla dzieci albo dla dorosłych: te dla dzieci mają zwykle dużo obrazków i są w nich bajki (próbuje czubkiem języka narysować na podniebieniu obrazek do książki dla dzieci), a książki dla dorosłych zwykle mają więcej literek do czytania ( prezentujemy przygotowany ciąg samogłosek do odczytania, zwracamy uwagę na pracę warg podczas wybrzmiewania kolejnych głosek). Wśród książek mamy też encyklopedie – to takie książki, które zawierają dużo informacji. Są encyklopedie powszechne (ogólne) oraz encyklopedie tematyczne, np. encyklopedia zwierząt, w której możemy znaleźć informacje o koniach (dziecko kląska, jak koń), o dzikich zwierzętach (rozchyla wargi, szczerzą zęby i powarkuju, jak dzikie zwierzę), o wężach (syczy, jak wąż, język pozostaje za dolnymi zębami), o zającach i królikach (robi ryjek, górne zęby masują dolną wargę) i o wszystkich innych zwierzętach. Pewnie znass z też książki naukowe – mogą to być książki o kosmosie: jest w nich niebo z gwiazdami (czubek języka przesuwa się po podniebieniu, następnie dziecko dotyka punktów na podniebieniu, rysując gwiazdy), są różne planety (okrąża kilkakrotnie językiem wargi) i na pewno zdjęcia Ziemi wykonane w kosmosie. Ziemia wygląda na nich jak niebieska kula (napełnia powietrzem policzki). Inne książki to albumy – te zawierają bardzo dużo zdjęć. Fotografowie i fotograficy, którzy mają specjalne aparaty z długimi obiektywami (wyciąga wąskie wargi – ryjek – jak najdalej do przodu) robią zdjęcia miastom, budowlom, obrazom (pstryk – dziecko powtarza onomatopeję) i z takich zdjęć powstają książki zwane albumami. A Ty jakie książki najbardziej lubisz?

30.04.2020 r. (czwartek)

TEMAT: „Lubię czytać – biblioteka”

1.  „Podajemy sylaby” – zabawa językowa w parze z rodzicem. Rodzic  wypowiada dowolną sylabę, np. baj-  zadaniem  dziecka jest  dodanie sylaby tak, by stworzyć słowo. Rodzic  może ukierunkować zabawę w taki sposób, by dziecko wymyślało jedynie tytuły baśni, imiona bohaterów itp. Na początku należy ustalić, że zabawa trwa np. trzy minuty lub pięć minut i nastawić klepsydrę albo minutnik. Po upływie tego czasu, zabawa się kończy.

2. „Zagadki – rymowanki” – proszę usiąść z dzieckiem na dywanie i zaprosić  je do zabawy: Za chwilę powiem kilka zagadek. Odpowiedź na nie powinna rymować się z zagadką. Wszystkie zagadki dotyczą baśni, bajek i legend, które znasz.

-W Krakowie mieszka wawelski smok, co zieje ogniem przez cały………………………… (rok)

– Krasnoludek jest malutki, tak jak wszystkie………………(krasnoludki).

– Kto z krasnalami w tym domku mieszka? To jest na pewno Królewna …………………………(Śnieżka).

 -Kto był dobry dla Kopciuszka? Chrzestna matka, czyli……………………. (wróżka).

– Czerwony Kapturek do babci wędrował, Lecz wilk się zaczaił, za drzewem się…………………. (schował).

– Groźna Baba Jaga domek ma z piernika. Kto ją spotka w lesie, niechaj prędko……………….. (zmyka).

– Gdy kot buty dostał, Janek księciem…………………. (został).

– Rzecz to znana, całkiem pewna, Że Pinokio powstał z ……………………..(drewna)

3. „Wędrówka słonia” – słuchanie opowiadania Haliny Świdzińskiej.

„Wędrówka słonia” – Halina Świdzińska

 Marcysia nie była porządna. Nie dbała o swoje książki. Jej książka o słoniu Trąbalskim miała wszystkie kartki powyrywane. Jednego dnia położyła Marcysia otwartą książkę na oknie. Wtem przyleciał wiatr. A wiatr jak to wiatr – dmuchnął z całej siły i słoń na pierwszej kartce sfrunął na podwórko. Zaraz go tam odwiedził prosiaczek.

– O, jest ktoś, kto ma ryjek dłuższy od mojego – chrząknęło prosiątko. Powąchało słonia, wdepnęło na niego kopytkami i pobiegło dalej. Na kurtce słonia został brudny ślad. A już wiatr sobie o słoniu przypomniał i pognał go koło kurnika, nad kałużę. Kaczki nawet nie spojrzały na biedaka w poplamionej kurtce. Strząsały właśnie wodę z piór.

 – Ach, jaki brudny deszcz pada! – westchnął słoń Trąbalski i chciał rozłożyć parasol. Ale nie zdążył. Już leciał dalej, już wpadł między kury, które aż podskoczyły ze strachu. A wiatr zapędził go aż do ogrodu i uciekł. Zmęczony słoń oparł się o deski płotu. Tam go znalazła Marcysia. Ucieszyła się.

 – A, jesteś tutaj! I słoń powrócił do książki. Popryskany wodą, z brudną plamą, którą zostawił na kurtce prosiaczek.

 – To wszystko przez ten wiatr!… mówi Marcysia. Ale czy naprawdę tylko wiatr zawinił?

 Rozmowa  z dzieckiem na temat opowiadania: Co się stało, gdy przyleciał wiatr?; Co prosiątko zrobiło z kartką ze słoniem?; Co zrobiły kaczki?; Gdzie Marcysia znalazła kartkę ze słoniem?; Jak wyglądał słoń na kartce, którą znalazła?; Kto zdaniem dziewczynki zawinił zniszczeniu kartki ze słoniem?; Czy to była wina wiatru? Ustalenie zasad korzystania z książek: książki oglądamy przy stolikach, odkładamy na swoje miejsce, nie kartkujemy książek brudnymi rękami, nie zaginamy rogów kartek, używamy zakładek, nie rysujemy po książkach, nie wyrywamy kartek z książek

4. „Zakładka do książki” – praca plastyczna. Z dowolnych materiałów dostępnych w domu, proszę aby dziecko z pomocą dorosłego wykonało zakładkę do swojej ulubionej książki.

Religia

Pan Jezus mówi do nas na kartach Ewangelii.

Wysłuchaj  https://www.youtube.com/watch?v=sr_n2BopgzI

Pomaluj ilustracje do wysłuchanego fragmentu.

Język angielski

Proszę o wydrukowanie i wymówienie z dziećmi podanych słów:

happy /hapi/

angry /engry/

scared /skerd/

sleepy /slipi/

Proszę aby dzieci posłuchały i zaśpiewały podaną piosenkę:

Tekst w języku angielskim i propozycje gestów:

If you’re happy happy happy, clap your hands. (wesoła minia i klaskanie)
If you’re happy happy happy, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands.

If you’re angry angry angry, stomp your feet. (zezłoszczona mina, zaciśnięte pięści i tupanie nogami)
If you’re angry angry angry, stomp your feet.
If you’re angry angry angry, stomp your feet, stomp your feet.
If you’re angry angry angry, stomp your feet.

If you’re scared scared scared, say, “Oh no!” (wystraszona mina, otwarta dłoń na policzku)
If you’re scared scared scared, say, “Oh no!”
If you’re scared scared scared, say, “Oh no!” Say, “Oh no!”
If you’re scared scared scared, say, “Oh no!”

If you’re sleepy sleepy sleepy, take a nap. (przysypianie, głowa położona na złożonych dłoniach)
If you’re sleepy sleepy sleepy, take a nap.
If you’re sleepy sleepy sleepy, take a nap, take a nap.
If you’re sleepy sleepy sleepy, take a nap.

If you’re happy happy happy, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands, clap your hands.
If you’re happy happy happy, clap your hands.

Zabawa:

Rodzic pokazuje jakieś uczucie, a dziecko zgaduje po angielsku, potem następuje zamiana ról 😉

Poniedziałek 20. 04- piątek 24.04

20.04.2020 r.(poniedziałek)

TEMAT: „ Ekoprzyjaciele”

1.„Nowa moda” – słuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści. Podczas słuchania wiersza proszę, aby dziecko postarało się zapamiętać, którzy członkowie rodziny wzięli udział w wycieczce, policzyło, o ilu środkach transportu rozmawiali. Odpowiedziało na pytania : Jakie plany miała rodzina występująca w wierszu? Ilu było członków tej rodziny? Czy potraficie ich wymienić? Jakimi środkami transportu chcieli pojechać na wycieczkę? Ile środków transportu wymienili członkowie rodziny? Dlaczego wybrali rowery? Co znaczy słowo „moda”? Co oznacza słowo „ekologiczny”?

„Nowa moda”

 Małgorzata Strzałkowska

W domu Oli oraz Ali                                                       – Samochody, autobusy,                

wszyscy razem się zebrali,                                             motocykle, minibusy

 aby wspólnie pogawędzić,                                           – każdy z nich okropnie smrodzi,

 jak sobotę miło spędzić.                                               a to naszej Ziemi szkodzi.

Uradzili, jedząc ciasto,                                                   Po co spalin jej dokładać?

że pojadą gdzieś za miasto,                                          Lecz jest na to dobra rada –

lecz z powodu tej wycieczki                                          pojedziemy rowerami,

do solidnej doszło sprzeczki.                                         bo nie trują spalinami.

– Autem! – mówi wujek Tadek.                                    Poprzez lasy, łąki, pola

– Na motorach! – woła dziadek.                                  pola pędzi Ala, za nią Ola,

Na to babcia: – Autobusem!                                         mama, tata, babcia, dziadek,

Mama: – Lepiej minibusem!                                         a na końcu wujek Tadek.  

Ala z Olą grzmią donośnie,                                            Nowa moda jest w rodzinie

że taksówką jest najprościej.                                        i rodzina z tego słynie,

Tylko tata głową kiwa,                                                   że w sobotę się wybiera

po czym nagle się odzywa:                                            wycieczkę na rowerach.

                                                                                         Ziemia też oddychać musi,

                                                                                         bo inaczej się udusi.

2. „Czas dla Ziemi” – zabawa ruchowa. Do zabawy potrzebne będą: globus, lub ilustrację kuli ziemskiej, zegar prawdziwy lub ilustracja zegara. Dziecko stoi pod ścianą. Na przeciwległej ścianie lub na stoliku przyczepiamy lub stawiamy symbol kuli ziemskiej lub globus i zegar lub ilustrację zegara.Rodzic wypowiada słowa: Jeśli nie dbamy o naszą planetę, jej czas się kurczy. Aby była w dobrej kondycji, a dzięki niej również wszyscy ludzie na świecie, musimy pamiętać o ekologicznych nawykach. Za chwilę ty też, w zabawie, będziesz mógł/ła wydłużyć czas naszej symbolicznej Ziemi. Jeśli, Twoim zdaniem, powiem zdanie prawdziwe – skaczesz raz do tyłu. Jeśli zdanie będzie fałszywe – robisz dwa skoki do przodu.

ZDANIA:

  1. Czyste powietrze jest potrzebne nie tylko ludziom, lecz także zwierzętom.
  2. Rower nie produkuje spalin.
  3. Torebki foliowe szybko się rozkładają i nie szkodzą przyrodzie.
  4. Woda w oceanie może być brudna – to nikomu nie szkodzi.
  5.  Autobus jest bardziej ekologicznym środkiem transportu niż samochód, którym jedzie tylko jedna osoba.
  6.  Filtry na kominach nie pomagają w oczyszczaniu dymu, który z nich leci.
  7.  Wylewanie ścieków z fabryk do rzeki szkodzi rybom.
  8. Ludzie mogą się zatruć, jedząc ryby pływające w ściekach.

Zabawa kończy się w momencie, gdy dziecku uda się dotrzeć do sylwety Ziemi zawieszonej na ścianie lub globusie postawionym na stoliku.

3. „Z jak zegar” – prezentacja litery w zapisie – proszę o pokazanie dziecku litery w zapisie za pomocą linku:https://eduzabawy.com/tablice-edukacyjne/alfabet-kierunek-pisania3/ (10 kwadracik nad literką „rz”) Zadajemy dziecku pytania: Jaką głoskę słyszysz na początku wyrazu zegar? Jakie inne wyrazy zaczynają się tą głoską? Dziecko na podstawie prezentacji litery, pisze ją palcem na podłodze i w powietrzu. Dziecko na podstawie prezentacji litery, układa na podłodze ze wstążki bądź sznurka literki „Z’ i „ z” , zdejmuje kapcie i chodzi po literkach głośno wymawiając daną głoskę.

4. „Piszemy „Z” i „ z”– karty pracy

  1. dowolne ozdobienie: http://www.supercoloring.com/pl/kolorowanki/litera-z-5
  2. pisanie po śladzie: http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/3/z-nauka-literek.pdf

5.  „Jaka to liczba?” – zabawa rozwijająca spostrzegawczość wzrokową i słuchową. Do zabawy potrzebne będą: kartki formatu A4 z zapisanymi cyframi np.5 cyfr (od 0 do 10) oraz 1 z otworem

Rodzic  nakłada na jedną z cyfr  kartkę z wyciętym otworem, przesuwa otwór po kartce, która znajduje się pod spodem, a zadaniem dziecka jest odgadnąć, jaka cyfra jest na niej napisana. Gdy mu się to uda, podaje, jaka głoska znajduje się w nagłosie nazwy tej cyfry, a jaka w wygłosie (początek i koniec).

21.04.2020 r.(wtorek)

TEMAT: „ Segregujemy odpady”

  1. „Łąka” – słuchanie i ilustrowanie treści wiersza. Rodzic zaprasza dziecko do zabawy ruchowej: Za chwilę zamienimy nasz pokój w łąkę i wyruszymy na wycieczkę. Będę czytać wiersz, a Twoim zadaniem będzie pokazywać ruchem to, co słyszysz. Postaraj się również ilustrować różne uczucia, które będą towarzyszyć bohaterom wiersza, np. zdziwienie, zaskoczenie, strach, zdenerwowanie, radość. Przygotuj się do wyprawy: zmień kapcie na buty, zawiąż sznurówki (jeżeli dziecko nie potrafi robi to rodzic), włóż czapkę  itp. Dziecko tylko ilustruje ruchem te czynności.

„Łąka

Małgorzata Strzałkowska

Jak tu pięknie dookoła!

Strumyk szemrze, kwitną zioła,

 skaczą żabki, buczą bączki

– jak nie lubić takiej łączki?

Pośród kwiatków sobie łażą

Ala, Ola, Staś i Kazio.

Nagle patrzą – jakiś dołek,

a w tym dołku jest tobołek.

Staś tobołek wyjął z dołka,

 po czym zajrzał do tobołka…

a tam… – Patrzcie! Stos papierków,

trzy butelki, pięć cukierków,

 jedna guma… – Już wyżuta…

– Dwie gazety i pół buta,

dwie torebki, cztery puszki…

– I zużyte trzy pieluszki!

 – Ktoś na łące biwakował

i te śmieci tu wpakował.

– Cichcem, milczkiem, po kryjomu…

 – Zamiast zabrać je do domu.

 – Wiecie, jak tak dalej będzie,

 jak będziemy śmiecić wszędzie,

to się Ziemia zdenerwuje,

 tak że każdy pożałuje!

– Będzie miała dość brudasów,

 bo jest miła, lecz do czasu!

– Zagra wszystkim nam na nosie

i przepadnie gdzieś w kosmosie,

 a my zostaniemy sami,

 płynąc luzem pod gwiazdami…

– A więc póki krąży w kółko,

 niech się brudas puknie w czółko!!!

 Jak naśmiecisz, to posprzątaj.

A jak nie – to marsz do kąta.

Rodzic prowadzi rozmowę na temat wiersza: Jakie miejsce dzieci wybrały na wycieczkę? Jak mogły się czuć, gdy spacerowały po czystej, pięknej łące? Co znalazły na łące? Jak się wtedy poczuły? Jak Ty czułbyś /łabyś się w takim zaśmieconym miejscu? Jak myślisz, dlaczego ktoś zostawił śmieci na łące? Czy przypominasz  sobie, jaką radę ma autorka wiersza dla tych, którzy naśmiecili? Jakie rozwiązanie proponuje autorka tym osobom, które nie chcą po sobie posprzątać? Czy jest to prawdziwa i skuteczna rada, czy raczej żart? Jak się zachować, gdy ktoś przy nas zaśmieca otoczenie? Można odczytać cały wiersz raz jeszcze lub przypomnieć jego fragmenty, jeśli dziecko ma trudność z odpowiedzią na pytania. Warto wspomnieć, że rada autorki „marsz do kąta” jest żartem, Ziemi taka kara nie pomoże. Lepiej po prostu po sobie sprzątnąć.

2. „Akcja – segregacja” –  Proszę poprowadzić z dziekiem rozmowę na temat tego, w jaki sposób segregujecie śmieci w swoich domach. Do lepszego zapamiętania segregacji śmieci potrzebne będą: np.plastikowe wiaderka koloru: niebieskiego, zielonego, żółtego i brązowego  lub dostępne pudełka w tych kolorach oraz kartki z napisami:  PAPIER (pojemnik niebieski), SZKŁO(poj.zielony), METAL I PLASTIK (poj.żółty), KOMPOST(poj.brązowy), taśma klejąca, nożyczkitorba wypełnioną opakowaniami . Dziecko może samo lub z pomocą rodzica przyczepić kartki z napisami na pojemnikach. Zadaniem dziecka  jest posegregowanie śmieci zgodnie z podpisami pojemników na śmieci. Po zakończonej pracy dziecko wspólnie z rodzicem sprawdza swoją pracę, liczy przedmioty w poszczególnych pojemnikach, porównuje liczebność używając określeń mniej i więcej.

3.„Podwodny świat” –  praca plastyczna.  Do wykonania pracy potrzebne będą: folia bąbelkowa, niebieskie i zielone arkusze papieru, bibuła, śmieci, pianka kreatywna, druciki, sznurki itp.

Z arkusza tradycyjnej folii bąbelkowej (lub folii z poduszeczkami powietrza, która często wypełnia kartony ze sprzętem elektronicznym) dziecko tworzy ocean. Pod folię dziecko może podkleić arkusze niebieskiego lub zielonego papieru lub kawałki bibuły. Następnie tworzy zwierzęta i rośliny z materiałów, które były wykorzystane w zabawie „Akcja – segregacja”. Ośmiornicę łatwo  można zrobić z rolki po papierze toaletowym czy papierowego kubeczka, ukwiały ze słomek do napojów itp. Dobrym pomysłem jest wykorzystanie małych plastikowych opakowań oraz ich pokrywek. Dziecko uzupełnia swoją pracę fragmentami kolorowego papieru, pianki kreatywnej, drucików, sznurków itp. Pracę proszę udokumentować w postaci zdjęcia.

4. „Boogie-woogie” – zabawa ruchowa przy piosence. Link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=sXqaZUp2N-w

„Boogie –  woogie”
1.Do przodu prawą rękę daj
Do tyłu prawą rękę daj
Do przodu prawą rękę daj
I pomachaj nią
Bo przy boogie woogie trzeba pokręcić się
No i klaskać trzeba raz, dwa, trzy

ref.Boogie woogie ahoj x3
I od nowa zaczynamy taniec ten

2.Do przodu lewą rękę daj
Do tyłu lewą rękę daj
Do przodu lewą rękę daj
I pomachaj nią
Bo przy boogie woogie trzeba pokręcić się
No i klaskać trzeba raz, dwa, trzy

ref.Boogie woogie ahoj x3
I od nowa zaczynamy taniec ten

3.Do przodu prawą nogę daj
Do tyłu prawą nogę daj
Do przodu prawą nogę daj
I pomachaj nią
Bo przy boogie woogie trzeba pokręcić się
No i klaskać trzeba raz, dwa, trzy

ref.Boogie woogie ahoj x3
I od nowa zaczynamy taniec ten

4.Do przodu lewą nogę daj
Do tyłu lewą nogę daj
Do przodu lewą nogę daj
I pomachaj nią
Bo przy boogie woogie trzeba pokręcić się
No i klaskać trzeba raz, dwa, trzy

ref.Boogie woogie ahoj x3
I od nowa zaczynamy taniec ten

22.04.2020 r. (środa)
TEMAT: „ Skąd się bierze prąd?”

1.„Prąd z wiatraka” – zabawa ruchowa. Dziecko stoi z nogami złączonymi, ręce ma rozłożone szeroko, wyprostowane w łokciach. Obraca się bardzo powoli, stopa za stopą, z zamkniętymi oczami. Ręce, jak skrzydła wiatraka, powinny być szeroko rozłożone przez cały czas wykonywania ćwiczenia. Jeśli  dziecko będzie miało trudności z poruszaniem się z zamkniętymi oczami, może wykonać ćwiczenie bez tego utrudnienia.

2.„Obwód elektryczny” – film edukacyjny dla dzieci:  Link do filmu: https://www.youtube.com/watch?v=UxtYvah-9eo

Na podstawie obejrzanego wcześniej filmu, proszę, aby dziecko podsumowało wykonany w filmie eksperyment w formie plastycznej dowolnymi środkami plastycznymi. Rodzic może podpisać wykonanie tej pracy jako: ZAMKNIĘTY UKŁAD ELEKTRYCZNY.

3.„Nie taki prąd straszny” – film edukacyjny dla dizeci. Proszę na podstawie filmu porozamawiaż z dzieckiem na temat tego, skąd się bierze prąd i do czego jest wykorzystywany.   Link do filmu: https://www.youtube.com/watch?v=LmpLrMs44VQ

4. „Pstryk”  – słuchanie opowiadania, rozmowa na temat jego treści. Proszę  o przygotowanie  dziecka  do uważnego słuchania opowiadania: Dotknij swoich uszu, przygotuj je do słuchania. Dotknij swoich ust, przygotuj je do milczenia. Podczas słuchania opowiadania postaraj się zapamiętać, jak nazywali się jego bohaterowie i kim byli. Spróbuj też zapamiętać, jakie ważne informacje o bezpieczeństwie chłopiec przekazał Juniorowi.

„ Pstryk” –  Grzegorz Kasdepke

 Na elektryczne urządzenia lepiej uważać…

– Uważaj, teraz będzie się działo – mruknął Dominik, włączając elektryczny czajnik. Zanim Junior zdążył podkulić ogon, w całym domu błysnęło, huknęło – a potem zapadła ciemność. I cisza. Przestało grać radio, przestały pracować lodówka i pralka, przestał działać komputer i nawet Junior przestał sapać, choć nie był przecież na prąd. Widać wszystko to zrobiło na nim spore wrażenie. Pierwsza odezwała się babcia Marysia.

 – Dominik! – zawołała z dużego pokoju. – To twoja sprawka?!

– Prowadzę wykład – odkrzyknął dyplomatycznie Dominik.

 – O czym?! – głos babci dochodził już z korytarza. – Nie mów, że o elektryczności!

 – Mogę nie mówić… – mruknął Dominik.

– Hau! – dodał mu otuchy Junior. Zza drzwi dobiegł ich szelest, trzask, odgłosy majstrowania przy elektrycznych korkach – i  naraz z  głośnika radia popłynęła muzyka, a  lodówka wzdrygnęła się jak po  przebudzeniu z krótkiej drzemki i znowu zaczęła pracować. Dominik i Junior zmrużyli oczy.

 – Przecież tata ci mówił – zasapała babcia, wchodząc do kuchni – żebyś nie włączał tego czajnika, gdy pracuje pralka, tak?! Jutro przyjdą elektrycy i wszystko naprawią! A na razie trzeba uważać! Bo przewody elektryczne w tym mieszkaniu są za słabe, i to dlatego! Chcesz wywołać pożar?!

– Hau! – uspokoił ją Junior. Ale babcia Marysia nie była uspokojona; zakazała Dominikowi zabaw w kuchni, przez co dalsza część wykładu musiała się odbyć w łazience.

– Tak, z elektrycznością nie ma żartów – westchnął Dominik.

 – Na przykład najgłupsze, co można zrobić, to suszyć sobie włosy w wannie. Bo jakby suszarka wpadła do wanny, to…

Junior zawył rozpaczliwie, dając do zrozumienia, że wie, co by się stało, gdyby suszarka wpadła do wanny.

– Tak samo głupie – kontynuował Dominik – jest wtykanie różnych przedmiotów do dziurek od kontaktu! Albo przecinanie przewodów elektrycznych! Jeżeli zobaczę kiedyś, że to robisz, to koniec, zakaz wychodzenia na spacery!

Junior, gdyby to było możliwe, podwinąłby nie tylko ogon, ale i uszy, nos oraz całego siebie.

– Niemądrze jest także – ciągnął zadowolony z siebie Dominik – ciągnąć za kabel jakiegoś urządzenia, żeby je wyłączyć, bo łatwo taki kabel przerwać! Ani podłączać zbyt wielu urządzeń do jednego gniazdka! I, i… słuchasz mnie?

– Hau… – odszczeknął zrezygnowany Junior.

– No tak, może to za dużo jak na jeden raz – zgodził się Dominik. – Najważniejsze jest jedno: nie wolno bawić się elektrycznością! Zrozumiałeś?

 – Hau! – zapewnił Junior. Po czym podskoczył wysoko, pstryknął nosem wyłącznik światła – i wykład został zakończony.

O elektryczności można mówić jeszcze długo. Czas, start!

5. „Bezpieczny przedszkolak”- praca plastyczna . Do wykonania pracy potrzebne będą: arkusz brystolu, mazaki, klej, nożyczki, papier kolorowy i gazetki reklamowe z marketów ze sprzętem AGD

Zadaniem dziecka jest stworzyć obrazkowe zasady korzystania z urządzeń elektrycznych. Jeśli dziecko będzie potrzebowało wsparcia, rodzic może przeczytać odpowiedni fragment opowiadania „Pstryk” raz jeszcze. Na koniec dziecko wspólnie z rodzicem omawia swoją pracę.

23.04.2020 r. (czwartek)

TEMAT: „ Wiem, jak chronić moją planetę”

1.„Co to jest ekologia?” – słuchanie wiersza, rozmowa na temat jego treści. Proszę, aby dziecko postarało się zapamiętać wszystkie słowa, których znaczenia nie rozumie.

  „Co to jest ekologia?” –  D. Klimkiewicz, W. Drabik

Ekologia – mądre słowo,

a co znaczy – powiedz, sowo?

Sowa chwilę pomyślała

 i odpowiedź taką dała:

„To nauka o zwierzakach,

 lasach, rzekach, ludziach, ptakach.

Mówiąc krótko, w paru zdaniach,

o wzajemnych powiązaniach

między nami, bo to wszystko

 to jest nasze środowisko.

Masz je chronić i szanować”

– powiedziała mądra sowa….

Po wysłuchaniu wiersza  proszę, aby  dziecko  spróbowało wymienić słowa, których znaczenie nie jest dla niego do końca jasne. Rodzic nakierowuje rozmowę : Co to jest ekologia? Czego dotyczy ta nauka? Co oznacza słowo „szanować”? Aby utrwalić definicję pojęcia „ekologia”, proponujemy dziecku zabawę rytmiczną,

np. dziecko może wyklaskiwać, wytupywać fragment wiersza zgodnie z analizą sylabową:

To na-u-ka o zwie-rza-kach,

la-sach, rze-kach, lu-dziach, pta-kach.

 Mó-wiąc krót-ko, w pa-ru zda-niach,

o wza-jem-nych po-wią-za-niach

 mię-dzy na-mi,

bo to wszyst-ko

to jest na-sze śro-do-wis-ko.

2.„Ekologia” – dla lepszego utrwalenia wiadomości o ekologii proponuję film edukacyjny dla dzieci. Link do filmu https://www.youtube.com/watch?v=zleExE18fqQ

3.  „Oczyszczalnia ścieków” – zabawa badawcza. Do zabawy potrzebne będą: naczynie ze ściekami (brudna woda ) 2 butelki PET (plastikowe) słoiki, gaza, gumka recepturka, żwir, małe kamyki, piasek, patyczki od lodów.

Rodzic  demonstruje dziecku ścieki w słoiku (woda zmieszana z ziemią z doniczki, małymi kawałkami folii i opakowań, olejem). Proszę o rozmowę z dzieckiem, aby zastanowiło się, co się może stać, gdy ktoś wypije taką wodę, proszę naprowadzić dziecko na informację o chorobotwórczym działaniu bakterii,  wprowadzić  słowo „oczyszczalnia” i poprosić  dziecko, aby spróbowało opowiedzieć, jak ona działa (dziecko może odwołać się do wcześniej pokazanego filmu), naprowadzić dziecko na pojęcia „filtr”, „filtrowanie”. Pytamy dziecko o to: Co może być takim filtrem?. Proszę o przygotowanie dwóch słoików i dwóch butelek typu PET, uciąć je jak lejek. Szyjkę jednej z nich obwiązać gazą i umocować na niej gumkę recepturkę. Obie butelki proszę  umieścić tak jak lejki w słoikach. Zadniem dziecka będzie powolne  wlewanie wcześniej obserwowanych ścieków do obu butelek. Dziecko obserwuje, czy gaza w jakikolwiek sposób pomaga przefiltrować nieczystości, sprawdza, czy na gazie osadziły się kawałki opakowań, porównuje kolor wody w słoikach. Rozmowę z dzieckiem: Czy można stworzyć jeszcze doskonalszy filtr? Jak działają oczyszczalnie ścieków? Co może być naturalnym filtrem? Czy wodę z tych słoików można pić?. Nstepnie dziecko otrzymuje dwa słoiki, dwie butelki typu PET (z uciętym dnem, by tworzyły lejek), gazę, gumkę recepturkę i naczynie ze ściekami (woda wymieszana z ziemią, olejem, kawałkami papierków, folii). Na stoliku dostępne są jeszcze : żwir, małe kamyki i czysty piasek. Kolejnym zadaniem dziecka jest stworzenie w odwróconej butelce filtru z kamyków, żwiru i piasku ułożonych warstwami. Dodatkowo należy zabezpieczyć szyjkę butelki gazą. Dziecko tworzy lejek również z drugiej butelki i obie wkłada do słoików. Wlewa ścieki do dwóch „lejków” i obserwuje proces oczyszczania wody. Po zakończeniu eksperymentu dziecko porównuje zapach i kolor wody z obu słoików, zapisuje różnice w dostępny sobie sposób (może narysować).

Rodzic podsumowuje pracę dziecka i zaznacza, że – pomimo filtrowania za pomocą żwiru i kamyków – ta woda nadal nie nadaje się do picia. Profesjonalne filtry są o wiele dokładniejsze. Wodą przefiltrowaną w ten sposób można natomiast np. podlać kwiaty w doniczkach.

4.  „Mniej czy więcej?” – zabawa matematyczna. Do zabawy potrzebne będą: opakowania po różnych produktach, dwa paski papieru, 2 taśmy bądź sznurki.  Rodzic zaprasza dziecko do opowieści oraz ilustruje ją przedmiotami: W pewnej sali stały dwa kosze na śmieci (rozkłada dwa sznurki ). W jednym z nich leżały trzy butelki ( wkłada 3 puste butelki do jednego koła), w drugim pięć butelek (wkłada 5 pustych butelek do drugiego koła). W którym koszu było więcej butelek? Dziecko wskazuje prawidłową odpowiedź, a rodzic kontynuuje opowieść: Wielka szufla śmieciarki otwiera się szeroko w tę stronę, gdzie jest więcej śmieci. Jak myślicie, w którą stronę się otworzy?  Rodzic układa znak „>” z dwóch pasków papieru i  opowiada kilka takich krótkich opowieści, by utrwalić z dziekiem schemat zadania. Może poprosić dziecko o pomoc w wymyślaniu historii. Kolejnym krokiem jest ilustrowanie zadania cyframi zamiast przedmiotów.

5.”Pisanie po śladzie znaków: > i< „   – na podstawie ilustracji oraz objaśnienia znaków proszę, aby dziecko uzupełniło karty pracy.

Link do ilustracji: https://www.pinterest.it/pin/551339179379854083/

Karty pracy:

  1. https://pl.dreamstime.com/matematyki-edukacyjna-gra-dla-dzieci-uzupe%C5%82nia-matematycznie-r%C3%B3wnania-zadanie-wybiera-wi%C4%99cej-lub-r%C3%B3wny-mniej-image103853137
  2. https://pl.dreamstime.com/ilustracji-matematyki-edukacyjna-gra-dla-dzieci-uzupe%C5%82nia-matematycznie-r%C3%B3wnania-zadanie-wybiera-wi%C4%99cej-lub-r%C3%B3wny-mniej-image96629522

24.04.2020 r. (piątek)

TEMAT : „ Moje ulubione książki”

1.„Gdzie jest f?” – Do zabawy potrzebne będą: • kartka A4, 10 nakrętek, 2 koraliki, karteczki

 z modelem głoskowym wyrazów ( kropki w miejsce głosek i litera f na właściwym miejscu)

 Rodzic mówi:  Za chwilę będę wymieniać słowa, które zawierają głoskę f – na początku, w środku lub na końcu. Twoim zadaniem jest ułożenie na kartce tylu nakrętek, ile głosek mają te słowa. Poproszę, abyś w miejsce głoski  f zamiast nakretki ułożył koralik. Rodzic przygotowuje wcześniej karteczki

z modelem analizy głoskowej słów – kropki w miejsce głosek i litera f na właściwym miejscu. Podczas sprawdzania kładzie schemat na stoliku  i prosi dziecko, aby porównało swoją odpowiedź

z rysunkiem.  Proponowane słowa: fotel, farba, flaga, foka, kufer, lufa, telefon, kartofel, żyrafa, elf, fotograf, klif, gryf.

2.„Fotelik” – zabawa ruchowa w parach. Rodzic z dzieckiem w parze siada jedno za drugim. Rodzic lub dziecko siedzące z tyłu obejmuje drugą osobę ramionami i nogami, wspólnie kołyszą się w „foteliku”. Po chwili następuje zamiana ról. Jeżeli w domu jest więcej dzieci niż jedno, można tą zabawę przeprowadzić z rodzeństwem.

3.  „Ulubiona książka” – Proszę, aby dziecko zastanowiło się, jaka jest jego ulubiona książka, kto jest jej głównym bohaterem i jaką historię w niej przedstawiono. Rodzic ustala czas przeznaczony na refleksję, ustawia klepsydrę, jeżeli jest w posiadaniu lub minutnik. Po upływie tego czasu zaprasza dziecko do opowiedzenia o swojej ulubionej książce. Gdy dziecko opowie o swojej ulubionej książce, prosi, aby zastanowiło się, z czego są zrobione książki. Następnie kieruje rozmowę w taki sposób, by dziecko doszło do wniosku, że książki mogą być też elektroniczne – do czytania lub do słuchania. Można zaprezentować różne rodzaje książek: albumy, atlasy, beletrystykę, książki obrazkowe, komiksy, książki elektroniczne – e-booki i audiobooki.

4. „F jak fotel” – prezentacja litery w zapisie – proszę o pokazanie dziecku litery w zapisie za pomocą linku:

https://eduzabawy.com/tablice-edukacyjne/alfabet-kierunek-pisania/ (15 kwadracik nad literką A)

Dziecko wyklaskuje słowo „fotel” zgodnie z modelem sylabowym: fo-tel, liczy sylaby i głoski zawarte w wyrazie, może to zrobić także za pomocą innego gestu, który pozwoli łatwo pokazać podział na sylaby, np. tupanie, dotykanie podłogi palcem.

5. „Piszemy „f” – karta pracy

a) https://www.mama-bloguje.com/nauka-pisania-literek-szablony-cz1/

Język angielski

Proszę o pobranie kart obrazowych, rodzic wymawia nazwę a dziecko powtarza:

Finger /finger/

Head /hed/

Nose /nołz/

Chin /czin/

Arm /arm/

Leg /leg/

Foot /fut/

Następnie proszę o włączenie piosenki  „One little finger”

One little finger, One little finger, (wyciągamy paluszek przed siebie)

One little finger, tap, tap, tap, (stukamy palcem o drugi palec)

Point your finger up, point your finger down, (wskazujemy górę, wskazujemy dół)

Put it on your head!/nose!/chin!/arm!/ leg!/ foot (pokazujemy wymienione części ciała, dziecko powtarza dane słowo)

Zabawa:

Rodzic mówi: Touch your…….- dotknij …… (wymienia nazwę części ciała), np. touch your nose.

Religia

Temat: Zmartwychwstały Jezus mówi do mnie podczas Mszy Świętej.

Poproś rodziców, aby wspólnie z Tobą uczestniczyli we Mszy Św. Emitowanej w TV.

15.04.2020 r. (środa)

TEMAT: „Na polu”

1.„Praca rolnika” – słuchanie wiersza pt.„ Wspólna praca” . Proszę, aby dziecko uważnie wysłuchało  wiersza i zwróciło  uwagę na wszystkie trudne słowa oraz  postarało się je zapamiętać.

„Wspólna praca

 Ludwik Wiszniewski

 Kwaknął kaczor raz i drugi:

− Na podwórku widzę pługi… Kwa, kwa!

 Wróbel siedzi na stodole:

− Już gospodarz jedzie w pole… Ćwir, ćwir!

Zając przysiadł na ugorze:

− Już gospodarz w polu orze… Hop, hop!

 Na podwórku kogut pieje: − Już gospodarz w polu sieje… Ko, ko!

 Na topoli kraczą wrony: − Już koniki ciągną brony… Kra, kra!

Teraz krzyczą wszyscy razem: − Oraliśmy z gospodarzem! Hej! hej!

Rozmowa z dzieckiem na temat wiersza: Czy zrozumiało wszystkie słowa użyte w wierszu? Proszę o wyjaśnienie dziecku, co to jest: pług, ugór, orka, brona. Czy dziecko zapamiętało jakie zwierzęta występowały w wierszu? Co robiły i o czym opowiadały

       2. „Na polu” – zabawa naśladowcza. Rodzic podaje kolejne nazwy czynności związane z pracami rolnika; zadaniem dziecka jest naśladowanie wykonywania czynności (np. ścinanie zboża kosą, ubijanie masła, zbieranie jajek, strzyżenie owiec).

 3. „Dlaczego rośliny rosną?” – burza mózgów podsumowana w formie pracy plastycznej – plakat.

Proszę ,aby dziecko zastanowiło się nad tym, czego potrzebują rośliny, żeby rosnąć i się rozwiać oraz  spróbowało zrobić plakat, który pokaże to w zrozumiały sposób. Do wykonania plakatu potrzebne będą: dowolne przybory do rysowania i pisania, arkusze szarego papieru, klej, nożyczki, kolorowy papier.

 4.„Policz, ile…” – rozwiązywanie i tworzenie zadań z treścią. Do wykonania zadań potrzebne będą: obrazki przedstawiające krowy (dowolna kolorowanka dostępna w Internecie), zielona kartka papieru, kartoniki z napisanymi cyframi i znakami „+”, i „=”. Rodzic siada z dzieckiem na dywanie. Przed sobą kładzie obrazki przedstawiające krowy, zieloną kartkę papieru oraz kartoniki z liczbami oraz znakami + i =.

Wykonanie zadania proszę udokumentować w postaci zdjęcia.

ZADANIE : Na pastwisku pasły się trzy krowy (kładzie trzy obrazki na kartce). Po chwili gospodarz wyprowadził na pastwisko jeszcze dwie krowy (dokłada obok dwa obrazki). Ile krów pasło się na pastwisku?

Dziecko podaje swoje propozycje,  próbuje  wyjaśnić, skąd to wie, próbuje pokazać sposób liczenia. Rodzic wyjaśnia :Trzy krowy i dwie krowy to razem pięć krów. Trzy krowy dodać dwie krowy to razem pięć krów. Proszę, aby dziecko ułożyło  z kartoników z liczbami ilustrujące działanie. Rodzic pokazuje palcem odpowiednie kartoniki, powtarzając jeszcze raz: Trzy krowy dodać dwie krowy to tyle samo co pięć krów.

16.04.2020 r. (czwartek)

TEMAT: „Maszyny rolnicze”

1.„ Maszyny rolnicze”−  proszę o  pokazanie dziecku z dostępnych w domu źródeł (np.Internet , książki  z ilustracjami, gazety)  zdjęć przedstawiających różne maszyny i narzędzia rolnicze, wykorzystywane w gospodarstwie: kombajn, traktor, prasę, bronę, motykę, grabie, łopatę, widły, kosę. Do wykonania zadania potrzebne będą: ilustracje przedstawiające maszyny i narzędzia rolnicze: kombajn, traktor, prasę, bronę, motykę, grabie, łopatę, widły, kosę; karteczki z podpisami do ilustracji

Zadaniem dziecka jest a)podzielenie nazw maszyn i narzędzi na sylaby; b) na głoski; c)wyznaczenie  pierwszej

i ostatniej głoskę w każdym wyrazie; d)dobranie podpisów do obrazków.

Następnie proszę z dzieckiem porozmawiać: Jakich maszyn potrzebuje rolnik podczas swojej pracy? Do jakich czynności wykorzystuje te maszyny i narzędzia? Gdzie rolnik zwozi zboże?

2. „Rośliny uprawne” –  proszę, aby dziecko na podstawie filmiku zapamiętało jak najwięcej roślin uprawnych oraz zapoznało się z różnymi rodzajami zbóż ; link https://www.youtube.com/watch?v=25v7UhuUExM

3. „ Od ziarna do chleba” – film edukacyjny dla dzieci. Proszę o włączenie dziecku filmu pt. „ Od ziarna do chleba” oraz o rozmowę z dzieckiem na podstawie filmu o tym jak powstaje chleb.

 Link do filmu: https://www.youtube.com/watch?v=HJT7MTxVdhY

4. „W poniedziałek rano kosił ojciec siano” – zabawa ruchowa do piosenki. Dziecko w trakcie utworu wykonuje odpowiednie gesty do słów piosenki Link: https://chomikuj.pl/jacekt/Dla+dzieci/piosenki+mp3/09+W+poniedzia*c5*82ek+rano,185394604.mp3(audio)

„W poniedziałek rano  kosił ojciec siano”

  1. W poniedziałek rano,

kosił ojciec siano,

 Kosił ojciec, kosił ja,

 kosiliśmy obydwa.

  • A we wtorek rano

Grabił ojciec siano,

Grabił ojciec, grabił ja,

 Grabiliśmy obydwa.

  • A we środę rano

Suszył ojciec siano,

Suszył ojciec, suszył ja,

Suszyliśmy obydwa.

  • A we czwartek rano

 Zwoził ojciec siano,

Zwoził ojciec, zwoził ja,

Zwoziliśmy obydwa.

  • A zaś w piątek rano

Sprzedał ojciec siano,

 Sprzedał ojciec, sprzedał ja,

Sprzedaliśmy obydwa.

  •  A w sobotę rano

Stracił ojciec siano,

Stracił ojciec, stracił ja

Straciliśmy obydwa.

  • A w niedzielę z rana

 Już nie było siana,

 Płakał ojciec, płakał ja,

Płakaliśmy obydwa.

17.04.2020 r. (piątek)

TEMAT: „ Cztery pory roku w gospodarstwie”

1.„Od wiosny do wiosny”  – wiersz Hanny Zdzitowieckiej. Proszę, aby dziecko podczas słuchania wiersza zamknęło oczy i spróbowało sobie wyobrazić, co takiego dzieje się na świecie opisanym w wierszu, a także  postarało się zapamiętać, jakie pory roku są w nim przedstawione.

„Od wiosny do wiosny

 Hanna Zdzitowiecka

Na niebie jaśnieje słońce, 

 dni płyną, płyną miesiące… 

 Z lodu uwalnia się rzeka 

 i ze snu budzą się drzewa, 

 ptaki wracają z daleka, 

 będą wić gniazda i śpiewać. 

 Sady zabielą się kwieciem… 

 To wiosna! Wiosna na świecie! 

 Na niebie jaśnieje słońce, 

 dni płyną, płyną miesiące…

 Dni coraz dłuższe, gorętsze 

 pod lipą ciche pszczół brzęki, 

woń siana płynie powietrzem, 

 z pól żniwne słychać piosenki, 

zakwitły malwy przed chatą… 

 Lato na świecie! Już lato! 

Na niebie jaśnieje słońce, 

dni płyną, płyną miesiące… 

W sadzie już jabłko dojrzewa

  niebem sznur ptaków mknie długi. 

Liście się złocą na drzewach 

idą jesienne szarugi 

wiatr nagle drzewa gnie w lesie… 

Jesień na świecie! Już jesień! 

 Na niebie jaśnieje słońce, 

dni płyną, płyną miesiące… 

Długie i ciemne są noce 

śniegową włożył świerk czapę

 śnieg w słońcu tęczą migoce 

 i sople lśnią pod okapem, 

rzekę pod lodem mróz trzyma… 

Zima na świecie! Już zima! 

Na niebie jaśnieje słońce, 

 dni płyną, płyną miesiące…

  Ze snu się budzi leszczyna 

 i nową wiosnę zaczyna!

 Rozmowa z dzieckiem na temat wiersza: Czy udało Ci się zapamiętać, które pory roku są przedstawione wierszu? Co oznacza sformułowanie „płyną miesiące”? Jakie prace gospodarskie wykonuje się w ogrodzie lub w polu wiosną, latem, jesienią a jakie zimą?

2.  „Rok w domu i w przyrodzie” – zabawa w klasyfikowanie na dywanie. Do zabawy potrzebne będą : cztery  koła zrobione z dostępnych materiałów w domu (np. kawałki sznurka, kawałki materiału kolorowego lub szerokiej wstążki), podpisy z nazwą każdej pory roku : wiosna, lato, jesień, zima,  obrazki (można wydrukować z Internetu lub dziecko samo może namalować) np.: bocian, bazie na wierzbie, przebiśniegi, wiosenny ogródek, truskawki, arbuz, maliny, porzeczki, borówki, czereśnie, jabłka, gruszki, śliwki, dynie, sople, bałwan, choinka itp. Zadaniem dziecka jest  określenie z którą porą roku kojarzą się mu te obrazki, i dlaczego. Układa obrazki w wybranych kołach. Gdy jeden obrazek pasuje do kilku pór roku, proszę, aby dziecko, ułożyło koła  w taki sposób, żeby można było położyć obrazek w jednym miejscu.

3. „Karmimy kurki” – zabawa usprawniająca aparat mowy. Do zabawy potrzebne będą : biała kartka A4, słomka do napoju, kartka z narysowaną kurą . Dziecko na kartce rysuje duże koło i wycina je, pozostałe fragmenty papieru tnie na niewielkie kawałki (wielkości paznokcia kciuka) – będą one udawać pokarm kurek. Następnie dziecko za pomocą słomki przenosi papierowe ścinki na wycięte koła, przelicza je.

4. „Utrwalamy literki: „b”, „p”, i „d” – karty pracy

a) https://dlabelfra.pl/wp-content/uploads/2014/08/bpd.jpg

b) http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/9/nauka-pisania-sylaby-D.pdf

c) http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/9/nauka-pisania-sylaby-P.pdf

d)http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/9/nauka-pisania-sylaby-B.pdf

Poniedziałek 06.04 – środa 08.04

06.04.2020 r. (poniedziałek)

TEMAT : „ Odgłosy wiejskiego podwórka”

1.„Najpiękniejsze…”  – proszę o przeczytanie dziecku opowiadania, oraz o porozmawianie

z dzieckiem na temat jaj zwierząt : O jakich kurczakach marzyły kury? Co kury zrobiły z jajkami? Jakiego koloru były małe kurczaczki? Jakie zwierzęta wykluwają się z jaj? Dziecko może poszukać odpowiedzi w dostępnych  w domu książkach i czasopismach, skorzystać z własnej wiedzy.

Dziecko  podają przykłady zwierząt, które wykluwają się z jaj. Można  pomóc dziecku nazwać kategorie tych zwierząt: owady, ryby, gady, płazy. Wśród ssaków zaledwie dwa gatunki – dziobak

i kolczatka.

 „ Najpiękniejsze…”

Grzegorz Kasdepke

„Jak wiadomo, każda mama pragnie, aby jej dziecko było naj, naj, najwspanialsze!… Prawda?

 Tak samo rzecz się miała z pewnymi dobrze mi znanymi kurami. Któregoś ranka wszystkie trzy zniosły jajka. Cóż to była za radość! Gdakały wniebogłosy ze szczęścia! Spoglądały z miłością na swe jajeczka. Otulały je delikatnie. Nasłuchiwały czy zza kruchej skorupki nie dobiegnie ich czasem jakiś dźwięk. Jednym słowem jak wszystkie mamy, robiły sporo zamieszania.

 – Z  mojego jajeczka – gdakała pierwsza kura – wyrośnie najsilniejszy kogucik na całym podwórku!

 – A z mojego – gdakała druga – najpiękniejsza nioska w całej wsi!

 Zaś trzecia kura była tak szczęśliwa, że nie wiedziała nawet, czy wolałaby chłopca, czy dziewczynkę. Wszystkie jednak chciały, aby ich dzieci były najpiękniejsze. Postanowiły więc pomalować skorupki jajek najwspanialej, jak tylko potrafiły.

– Mój kogucik – gdakała pierwsza kura – będzie czerwony w niebieskie paski.

 – A moja nioska – gdakała druga – będzie różowa w zielone groszki.

Zaś trzecia kura nie mogła się zdecydować, czy pomalować jajo na pomarańczowo w brązowe kwadraciki, czy na brązowo w pomarańczowe trójkąciki.  

Wszystkie były przekonane, że z tak kolorowych jajek wyklują się najpiękniejsze kurczaki na świecie.

 I rzeczywiście.

Którejś nocy usłyszały jakieś ciche trzaski, jakieś popiskiwania… – zanim się obejrzały, z popękanych, kolorowych skorupek wyskoczyły ich dzieci.

– Jaka śliczniutka!… – wygdakała pierwsza kura.

– Mój ty kochany!… – rozczuliła się druga.

– Chlip, chlip!… – płakała ze szczęścia trzecia kura.

A małe kurczaczki, wszystkie żółciutkie, jak gdyby pomalowało je samo słońce, rozejrzały się dookoła i krzyknęły radośnie:

 – Mamo! Już jestem!

2. „Liczymy zwierzęta” – zabawa matematyczna. Do wykonania obliczeń potrzebne będą liczmany, np. nakrętki po napojach, klamerki, kredki itp. Proszę o  podawanie treści  zadań dziecku,  które  w tym czasie dokonuje obliczeń za pomocą liczmanów.  Jedno wybrane zadanie proszę udokumentować w postaci zdjęcia.

Przykładowe zadania (dodawanie w zakresie 10):

  1. W gospodarstwie były 4 kury i 5 kaczek. Ile ptaków było w gospodarstwie?
  2.  Kura wysiadywała jajka. Najpierw wykluły się 2 pisklęta, chwilę później – 4 pisklęta, a po kolejnej chwili – jeszcze 1. Ile piskląt się wykluło?
  3. Na łące pasły się 2 duże krowy i 1 mały cielak. Ile krów było na łące?
  4. W stajni stały snopki siana: 1 pod drzwiami, 2 przy prawej ścianie, 4 przy lewej ścianie. Ile snopków siana stało w stajni?
  5. Na wiosnę w gospodarstwie urodziło się jedno źrebię, dwoje cieląt, cztery kurczęta i dwa koty. Ile zwierząt urodziło się na wiosnę w gospodarstwie?

3. „Na wiejskim podwórku” – praca plastyczna. Do wykonania makiety ze zwierzątkami z wiejskiego podwórka potrzebne będą: plastelina i sztywne kartoniki lub pokrywki plastikowych pojemników. Dziecko lepi z plasteliny makietę wiejskiego podwórka z dowolnymi zwierzętami gospodarskimi.

4. „Ł jak łopata” – utrwalenie znajomości literki „Ł i ł”

a)karta pracy – http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/9/nauka-pisania-sylaby-L-slash.pdf

b) karta pracy – https://mala275.blogspot.com/2017/02/goska-c-e-b-g-karty-pracy.html

07.04.2020 r. (wtorek)

TEMAT: „Na świątecznym stole”

1.„Wielkanocny stół” – proszę o porozmawianie  z dzieckiem o tym, jak w Waszym domu wygląda nakrycie wielkanocnego stołu, jakie potrawy na nim stoją, jakie dziecko zna tradycje rodzinne związane ze świątecznym śniadaniem. Następnie proszę o przeczytanie wiersza.

„Wielkanocny stół”

Ewa Skarżyńska

Nasz stół wielkanocny                                    I my.                                                                

 haftowany w kwiaty.                                     Wiosna na nas                   

 W borówkowej zieleni                                   zza firanek zerka,

 listeczków skrzydlatych                                 a pstrokate pisanki           

 lukrowana baba                                              chcą tańczyć oberka.

rozpycha się na nim,                                       Wpuścimy wiosnę.

a przy babie                                                     Niech słońcem

 – mazurek w owoce przybrany.                    zabłyśnie nad stołem

 Palmy – pachną jak łąka                                w wielkanocne świętowanie

 w samym środku lata.                                    jak wiosna wesołe.

Siada mama przy stole,

a przy mamie tata.

Jakie elementy dekoracyjne znajdują się na stole? Kto usiądzie przy stole? Czego brakuje na stole, a powinno się znaleźć zgodnie z tradycją wielkanocną?

 Symbolika niektórych produktów znajdujących się na stole.

Pisanka – symbol życia.

Baranek – symbol zmartwychwstania Chrystusa.

 Chorągiewka – znak zwycięstwa.

Palmy – nawiązują do wjazdu Chrystusa do Jerozolimy i powitania go przez mieszkańców miasta. Świąteczne palmy miały zapewnić dobre plony, chronić przed pożarami i chorobami.

Bazie – spożywano, gdyż wierzono, że chroni to przed bólem i dodaje sił. Są symbolem budzącej się wiosny.

2. „Wielkanocne obliczenia” – zabawa matematyczna. Proszę o podawanie dziecku treści zadań, dziecko oblicza je za pomocą liczmanów: nakrętki po napojach, klamerki, patyczki itp. Jedno zadanie proszę udokumentować w postaci zdjęcia.

A)W pewnym domu do świątecznego śniadania zasiadły następujące osoby: mama, tata, ciocia Basia z wujkiem Piotrem i dwiema córeczkami, babcia Frania i mały Michaś. Ile osób siadło do świątecznego śniadania?

B) Kasia ozdabiała świąteczny mazurek. Przygotowała 10 migdałów. Po chwili przyszedł Maciek i zjadł 2 migdały. Ile migdałów zostało Kasi do ozdobienia mazurka?

C)Na stole leżało osiem jajek. Mama zjadła jedno, a tata dwa. Ile jajek zostało na stole?

D)Zuzia robiła wielkanocną palmę. Przyczepiła na niej 3 czerwone kwiaty, 2 żółte kwiaty i 4 fioletowe. Niestety, klej był zbyt słaby i 2 kwiaty się odczepiły. Ile kwiatów zostało na palmie?

3. „Koszyczek wielkanocny” – przestrzenna praca plastyczna. Do wykonania koszyczka potrzebne będą: kilka kartek kolorowych A4, klej lub taśma klejąca, nożyczki. Instrukcja wykonania koszyczka: https://wczesnoszkolni.pl/swieta/koszyczek-wielkanocny

4. „Wielkanoc u języczka” – zabawa rozwijająca aparat mowy. Podczas, gdy rodzic czyta bajeczkę, dziecko wykonuje ćwiczenia usprawniające narządy mowy.

„Wielkanoc u języczka”

 Zbliża się Wielkanoc. Trwają przygotowania do świąt. Pan Języczek postanawia upiec ciasto. Najpierw do miski (dziecko robi z języka „miskę” – przód i boki języka unosi tak, by na środku powstało wgłębienie) wsypuje mąkę i cukier, dodaje masło (wysuwa język z buzi, a potem go chowa, przesuwając po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Następnie rozbija jaja (otwiera szeroko buzie, kilkakrotnie uderza czubkiem języka w jedno miejsce na podniebieniu). Wszystkie składniki miesza (obraca językiem w buzi w prawo i w lewo) i mocno uciera. Ciasto już się upiekło. Pan Języczek właśnie je ozdabia – polewa czekoladą (przesuwa czubkiem języka po podniebieniu w przód, w tył i w bok), obsypuje rodzynkami i orzechami (dotyka językiem każdego zęba najpierw na górze, a potem na dole). Pan Języczek robi sałatkę warzywną. Kroi warzywa (wysuwa język z buzi i szybko nim porusza w kierunku nosa i brody), dodaje majonez, miesza, a potem próbuje. Sałatka jest pyszna (oblizuje wargi ruchem okrężnym). Następnie pan Języczek maluje jaja – powoli wkłada je do kubeczków z barwnikami (przesuwa język po górnej wardze, górnych zębach i podniebieniu). Wyciąga pomalowane i dmucha, żeby szybciej wyschły (wdycha powietrze nosem, wydychają buzią). Potem rysuje na jajach wzorki – kropki (dotyka językiem różnych miejsc na podniebieniu) i kółka (oblizuje wargi ruchem okrężnym). Zaplata jeszcze koszyczek wielkanocny (kilkakrotnie dotyka językiem górnej wargi, prawego kącika ust, dolnej wargi i lewego kącika ust) i już wszystko do świąt przygotowane. Cieszy się pan Języczek (uśmiecha się szeroko, nie pokazując zębów), bo może już świętować.

08.04.2020 r.(środa)

TEMAT: „Pisanki, kraszanki, malowane jaja”

1.„Bajka o pisankach” –proszę o przeczytanie dziecku bajki Agnieszki Galicy oraz o przeprowadzenie rozmowy z dzieckiem na temat opowiadania: : Ile jajek zniosła kura? Dlaczego jajka uciekły? Co się przydarzyło każdemu jajku?

„ Bajka o pisankach”

Agnieszka Galica

Zniosła Kura cztery Jajka. – Ko-ko-ko – zagdakała zadowolona – leżcie tu cichutko, to nikt was nie znajdzie – i poszła szukać ziarenek na podwórku.

Ale Jajka, jak to Jajka, myślały, że są mądrzejsze od kury, i zamiast leżeć cichutko, turlały się i postukiwały skorupkami, aż usłyszał je Kot.

 − Miau – powiedział, przyglądając się Jajkom – cztery świeżutkie Jajka, będzie z was pyszna jajecznica, miau!

− Nie, nie, nie! – trzęsły się ze strachu Jajka – nie chcemy skończyć na patelni.

− Ale co robić, co robić? – postukiwały się skorupkami.

− Ja uciekam – zawołało pierwsze Jajko i poturlało się przed siebie – nie dam się usmażyć!

 A po chwili wróciło, wesoło podśpiewując: Jestem czerwone w czarne kropeczki, nikt nie zrobi jajecznicy z takiej biedroneczki.

− Co się stało, co się stało? – dopytywały się pozostałe Jajka.

− Pomalował mnie pędzelek kolorową farbą i teraz nie jestem już zwyczajnym Jajkiem, tylko wielkanocną pisanką.

− Drugie Jajko nie zastanawiało się długo, poturlało się tak szybko, jak umiało, by po chwili wrócić i zaśpiewać grubym głosem: To nie jajko tylko tygrys, nie rusz mnie, bo będę gryzł. I rzeczywiście, Jajko wyglądało jak pisankowy tygrys w żółto-czarne paski.

– I ja też i ja też – wołało trzecie Jajko, turlając się wesoło.

− Ciekawe, co ono wymyśli? – zastanawiały się Jajko – Biedronka, Jajko – Tygrys i Jajko – Jako? I wtedy właśnie wróciło trzecie, całe zieloniutkie, śmiejąc się i popiskując. Jestem żabka, każdy to wie, czy ktoś zieloną żabkę zje? – Nie!

− Jajko – Biedronka, Jajko – Tygrys i Jajko – Żabka były z siebie bardzo zadowolone. Tylko czwarte leżało i trzęsło się ze strachu.

 − Pośpiesz się – mówiły kolorowe Pisanki do czwartego Jajka – bo będzie za późno. I właśnie wtedy nadszedł Kot.

− Czy ja dobrze widzę? Zostało tylko jedno Jajko? – mruczał niezadowolony – trudno, zrobię jajecznicę tylko z jednego Jajka – i pomaszerował do kuchni po patelnię.

Czwarte Jajko trzęsło się ze strachu tak bardzo, że aż zaczęła pękać na nim skorupka.

− Ojej, ojej, ratunku! – wołały przestraszone Pisanki – teraz już na pewno zrobi z ciebie jajecznicę. − Trach, trach, trach – pękała skorupka na czwartym Jajku, aż pękła na drobne kawałki i… wyszedł z niej malutki, puszysty, żółty kurczaczek. Otrzepał piórka, pokręcił główką i wytrzeszczył czarne oczka, przyglądając się kolorowym pisankom. Po chwili podreptał w kierunku cukrowego Baranka, popiskując cichutko:

Wielkanocna bajka – wyklułem się z jajka.

Już cukrowy Baranek czeka na mnie od rana.

A w świątecznym koszyku jest pisanek bez liku.

2. „ Moja pisanka” – zabawa plastyczna. Do wykonania pisanki potrzebne będą: jajko ugotowane na twardo, kolorowe mazaki, kolorowa włóczka, kolorowa bibuła, plastelina. Dziecko wybiera sobie 1 dowolną technikę wykonania pisanki.

3. „Zając malowany” –  swobodna interpretacja ruchem treści piosenki.  Podczas słuchania piosenki dziecko próbuje naśladować ruchami ciała to, co dzieje się w utworze, niech  spróbuje również policzyć, ile razy w piosence pojawia się słowo „zając”. Aby łatwiej zapamiętać, dziecko może pomóc sobie, licząc na palcach.  Link do piosenki : https://www.youtube.com/watch?v=4u4Jh7n0FDg

„Zając malowany”

1.Na kubeczku z porcelany
mieszka zając malowany.
Kiedy tylko się poruszy
to w herbacie moczy uszy.

Ref.Mówię Wam, mówię Wam,
co ja z tym zającem mam.x2

2.Siedzi zając na kubeczku,
lewą nogę moczy w mleczku.
Ale mleczko nie dla niego
on by wolał coś innego.

Mówię Wam, mówię Wam,
co ja z tym zającem mam. X2

3.Czyści zając mokre uszy,
zrobił cztery wielkie susy.
Usiadł w lesie na polanie
co ja teraz powiem mamie?

Ref.Mówię Wam, mówię Wam,
co ja z tym zającem mam.  X2

Ref.Mówię Wam, mówię Wam,
co ja z tym zającem mam.x2

ŻYCZĘ WSZYSTKIM ZDROWYCH I WESOŁYCH ŚWIĄT WIELKANOCNYCH

Religia

Przeżywamy piękny i wyjątkowy czas Wielkiego Tygodnia, który ma nas przygotować do Niedzieli Zmartwychwstania Pana Jezusa. Postaraj się w tym wyjątkowym czasie pomagać domownikom w ich obowiązkach, a w czasie wolnym pokoloruj załączone karty- malowanki wielkanocne.

Język angielski

Proszę aby dzieci posłuchały i powtórzyły słowa związane z Wielkanocą

https://www.youtube.com/watch?v=8MWFfwZmAjo

oraz o posłuchanie piosenki „Easter bunnies”

Oddział przedszkolny – gr.”0”

30.03.2020 r. (poniedziałek)

TEMAT: „ Wiosenne pączki”

1. „ Idzie Wiosna”- proszę o włączenie dziecku piosenki pt. „Idzie Wiosna”.

Link do piosenki : https://www.youtube.com/watch?v=4dJqNSI821E

„Idzie wiosna”

sł. Jan Babicz, muz. Zbigniew Ciechan

Strojna w zieleń                               Jasną chmurę                                    Idzie ziemią,                     

poprzez ziemię                                 ma nad czołem,                                 idzie wodą,

 idzie wiosna.                                    uśmiechnięta.                                   jak to wiosna.

Cała w kwiatach                               Wiatrem miękkim                            Aż do lata,

w śpiewie ptaków,                            pełnym ciepła                                   dojdzie strojna,

w blasku słońca.                               owinięta.                                           by tam zostać.

Proszę porozmawiać z  dzieckiem na temat tekstu piosenki: O czym jest piosenka? Jak wyglądała Wiosna?

 W co była ubrana? Czy piosenka jest wesoła czy smutna. Po czym to poznajemy?

*Chętne dziecko może wykonać ilustrację na podstawie tekstu piosenki (technika dowolna)

2. „ Rachunki pani Wiosny”  – zabawa matematyczna. Do wykonania zadania potrzebne będą: papierowa tacka lub talerzyk oraz 10 klamerek. Proszę przeczytać dziecku wiersz z zawartymi w nim zagadkami matematycznymi.  Zadaniem dziecka jest przyczepienie do tacki lub talerzyka tylu klamerek, ile kwiatów pojawi się we fragmencie wiersza. Są trzy zadania: do każdego z nich proszę, aby dziecko używało tej samej liczby klamerek – 10 . Jedno z tych zadań proszę udokumentować w postaci zdjęcia.

1.Przyszła wiosna do lasku                     2. Stąpa wiosna po łące.                                 3. Chodzi wiosna po lesie.

Z kluczykiem przy pasku.                        Zbiera kwiaty pachnące.                                Promyki słońca w koszach niesie.

A te kluczyki brzęczące                            Ma trzy stokrotki, cztery tulipany.                Dwa kosze ma dla kwiatków,

To kolorowe kwiaty pachnące.               Powiedz, z ilu kwiatków                                 Trzy dla trawki,

Rosną tu trzy zawilce i trzy krokusy.       Zrobi wiosna bukiet pachnący?                     Trzy dla leśnej zwierzyny.

 Oblicz proszę, ile kwiatków wyszło                                                                                Ile koszy przyniosła wiosna

Spod zimowych pierzynek ?                                                                                                 dla leśnej rodziny?

3. „Literka C” – utrwalenie  litery „C”.

1.Karta pracy : http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/9/nauka-pisania-sylaby-C.pdf

2. Karta pracy : https://miastodzieci.pl/kolorowanki/alfabet-litera-c/

  • (wtorek)

TEMAT: „Gry i zabawy podwórkowe”

1.„Gra Gerwazy” – nauka prostej rymowanki. Rodzic siada z dzieckiem na dywanie i zachęca je, aby wysłuchało, a następnie powtórzyło prosty wierszyk.

Gra Gerwazy, gra Agatka.

 A w co grają?

To zagadka!

Dziecko powtarza rymowankę, klaszcząc, uderzając w uda, a następnie na zmianę: w dłonie i w uda. Rodzic  pyta dziecko: W co mogli grać Gerwazy z Agatką? Jakie jeszcze znasz gry? Jakie rekwizyty są do nich potrzebne?

Jaką głoskę słychać na początku wyrazu gra?  Dziecko wymienia inne wyrazy, w których słyszy tę głoskę.

2. „G jak gniazdo”

a) Prezentacja litery w zapisie – proszę o pokazanie dziecku litery w zapisie za pomocą linku : https://eduzabawy.com/tablice-edukacyjne/alfabet-kierunek-pisania2/

Dziecko na podstawie prezentacji kreśli litery g, G : w powietrzu, na stole, na tacce z kaszą manną.

b)Karta pracy – link: http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/2/nauka-pisania-g.pdf

c) Karta pracy – link: https://miastodzieci.pl/kolorowanki/alfabet-litera-g/

3. „Bocian” – Proszę, aby dziecko wykonało pracę przestrzenną – bociana, z dostępnych w domu materiałów: rolki po papierze toaletowym, gałązki , waciki kosmetyczne, bibuła, plastelina itp. Proszę pomóc dziecku

w mocowaniu oraz łączeniu materiałów ze sobą.

4. „ Nasze ulubione gry i zabawy” – proszę zapoznać dziecko z grami i zabawami ze swojego dzieciństwa oraz nauczyć dziecko bawić się w te gry i zabawy. Proszę, aby dziecko pobawiło się z rodzeństwem i z rodzicami

w dawne  gry i zabawy, oraz w te w jakie bawią się dzieci w dzisiejszych czasach. Proszę o porównanie

z dzieckiem gier i zabaw ówczesnych oraz teraźniejszych.

01.04.2020 r. (środa)

TEMAT: „ Zdrowie na Wiosnę”

1.”Na zdrowie”- zabawa ruchowa, ilustrowanie gestami treści wiersza. Proszę o przeczytanie dziecku wiersza pt.” Na zdrowie”, dziecko w tym czasie uważnie słucha i wykonuje gesty, które ilustrują usłyszane fragmenty.

„Na zdrowie”,

autor: Barbara Lewandowska

Doktor Rybka niech nam powie,                                                                Pije mleko, wie, że zdrowo             

Jak należy dbać o zdrowie!                                                                         Chrupać marchew na surowo!

Kto chce prosty być jak trzcina,                                                                  Kiedy kicha, czysta chustka

Gimnastyką dzień zaczyna!                                                                        Dobrze mu zasłania usta!

Całe ciało myje co dzień                                                                              Chcesz, to zobacz na obrazku,        

Pod prysznicem, w czystej wodzie!                                                           Jak jeść jabłka bez zarazków!

Wie, że zęby białe czyste                                                                            Rób tak samo, bo chcesz chyba

 Lubią szczotkę i dentystę!                                                                         Taki zdrowy być jak ryba!

2. „Nasze zdrowie” – praca plastyczna – zadaniem dziecka jest wykonanie  plakatu  promującego zdrowy styl życia z wykorzystaniem ilustracji wyciętych z gazet.  Do wykonania pracy potrzebne będą: kolorowe gazetki

z ilustracjami  spożywczymi, duży arkusz papieru, klej, nożyczki.

3. „Owoce i warzywa” – zabawa polisensoryczna z wykorzystaniem dostępnych w domu  owoców i warzyw.

Do zabawy potrzebne będą: dostępne owoce i warzywa, chustka do zawiązania dziecku oczu. Rodzic wręcza dziecku dowolny owoc lub warzywo, a zadaniem dziecka jest odgadnąć za pomocą dotyku i węchu, co to za warzywo lub owoc. Jeśli dziecko ma problem z odgadnięciem nazwy, może zadawać pytania, ale tylko takie, na które rodzic  może odpowiedzieć „tak” lub „nie”, np.: Czy to jest słodkie? Czy to jest żółte? Czy to rośnie na drzewie? Gdy dziecko odgadnie nazwę warzywa lub owocu, może podzielić tę nazwę na sylaby, podać pierwszą i ostatnią głoskę nazwy warzywa lub owocu.

*dla chętnych dzieci – praca plastyczna – wyklejenie plasteliną swojego ulubionego warzywa lub owocu

02.04.2020 r. (czwartek)

TEMAT: „Żegnamy Marzannę”

1. „ Marzanna” – proszę o przeczytanie dziecku wiersza Jadwigi Jałowiec pt.” Marzanna”. Dziecko uważnie słucha wiersza i zapamiętuje, z czego zrobiona została marzanna i dokąd jest niesiona. Podczas czytania wiersza proszę  posłużyć się ilustracją oraz wiadomościami o  Marzannie z Internetu np.  link:https://ngopole.pl/2014/03/20/czy-wiesz-ze-21/

„Marzanna”

 Jadwiga Jałowiec

Weźmiemy snopek słomy i barwną chusteczkę,

ustroimy kukłę pannę marzaneczkę.

 Poniesiemy ją wysoko nad łąką,

nie zaszkodzisz marzaneczko skowronkom.

Poniesiemy ją daleko przez pole,

aby w zbożu nie rządziły kąkole.

Poniesiemy ją ze śpiewem ku wodzie,

taki zwyczaj kiedy zima odchodzi

2. „Nasze Marzanny” –  praca plastyczno-techniczna. Do wykonania Marzanny potrzebne będą: krepina, kolorowy papier, ścinki materiałów, taśma klejąca, tasiemki, włóczki, nożyczki, klej. Dziecko przy pomocy rodzica wykonuje Marzannę, a następnie wypowiada słowa: Razem z Marzanną żegnam ………….. (podaje nazwę przedmiotu lub zjawiska, które odchodzi wraz z odejściem zimy np. Razem z Marzanną żegnam śnieg

3.  „ Marzanna zła panna” – zabawa ruchowa przy piosence z wykorzystaniem instrumentów muzycznych wykonanych z butelek plastikowych. Do wykonania instrumentów potrzebne będą: puste butelki plastikowe, groch, piasek. Wykonanie: dwie butelki wypełnione grochem, dwie butelki wypełnione piaskiem i dwie butelki puste. Zabawa polega na tym, aby dziecko usłyszało różnicę w dźwiękach wydawanych przez butelki 

z grochem,  butelki z piaskiem i uderzaniem o siebie pustych butelek. Dziecko gra na wykonanych instrumentach w następujący sposób: 1.Na słowa: Wiosna już nadchodzi oraz nocą jeszcze mrozi gra na butelkach z grochem, 2. Na słowa: zima odejść nie chce oraz śniegiem prószy jeszcze gra na butelkach z piaskiem, 3. Na słowa refrenu: Marzanno, Marzanno  gra uderzając pustymi butelkami o siebie. 

Podobnie w drugiej zwrotce piosenki .Do zabawy można  zaprosić młodsze lub starsze rodzeństwo lub bawiąc się z rodzicem wspólnie J Link do piosenki :  http://www.gralandia.pl/piosenka/2746-Marzanna.html

„Marzanna”

1.Wiosna już nadchodzi,                  2.Odpłyń wraz z lodami,
zima odejść nie chce,                       daleko do morza,
nocą jeszcze mrozi,                          niechaj wreszcie przyjdzie
śniegiem prószy jeszcze.                  do nas wiosna hoża.
Ref. Marzanno, Marzanno,              Ref. Marzanno, Marzanno,
ty zimowa panno,                             ty zimowa panno,
dziś cię utopimy,                              dziś cię utopimy,               
bo nie chcemy zimy.                         bo nie chcemy zimy.

4. Utrwalenie znajomości literki G,g

a)karta pracy – link : http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/9/nauka-pisania-sylaby-G.pdf

b) https://miastodzieci.pl/kolorowanki/alfabet-litera-g/  (zachęcam do korzystania z zasobów tej strony)

03.04.2020r. (piątek)

TEMAT: „ W gospodarstwie”

1.„Stary Donald farmę miał” – zabawa dźwiękonaśladowcza przy piosence  „Stary Donald farmę miał” . Dziecko podczas słuchania i śpiewania piosenki, naśladuje wszystkie odgłosy jakie wydają występujące w utworze wszystkie  zwierzęta. Link do piosenki:

„Stary Donald farmę miał”

1.Stary Donald farmę miał ija, ija o!
A na tej farmie krowę miał ija, ija o!
Krowa mu – mu – mu, mu, mu.
2. … świnkę miał ija, ija o! Świnka chrum – chrum – chrum, chrum, chrum;
krowa mu – mu – mu, mu, mu.
3. … pieska miał, ija, ija o! Piesek hau – hau – hau, hau, hau;
świnka chrum – chrum – chrum, chrum, chrum; krowa mu – mu – mu, mu, mu
4. … kury miał, ija, ija o! Kury ko – ko – ko, ko, ko; …
5. … gąskę miał, ija, ija o! Gąska gę – gę – gę, gę, gę; …
6. … kaczkę miał, ija, ija o! Kaczka kwa – kwa – kwa, kwa, kwa; ….
7. … owce miał, ija, ija o! Owce be – be – be, be, be; …
8. … kotka miał, ija, ija o! Kotek miau – miau – miau, miau, miau;
owce be – be – be, be, be; kaczka kwa – kwa – kwa, kwa, kwa;
gąska gę – gę – gę, gę, gę; kury ko – ko – ko, ko, ko;
piesek hau- hau- hau, hau, hau; świnka chrum – chrum – chrum, chrum, chrum;
Krowa mu – mu – mu, mu, mu.
9. Stary Donald farmę miał ija, ija o! Ija, ija o!

2. „ Ł jak łapa”- prezentacja litery w zapisie – proszę o pokazanie dziecku litery w zapisie za pomocą linku:

https://eduzabawy.com/tablice-edukacyjne/alfabet-kierunek-pisania2/ (siódmy kwadracik nad literką G,g)

Dziecko wymienia nazwy części ciała psa, dzieli na głoski lub sylaby. Zadajemy dziecku pytania: Jaką głoskę słyszysz na początku wyrazu łapa? Jakie inne wyrazy zaczynają się tą głoską?

Dziecko na podstawie prezentacji litery, pisze ją palcem na podłodze i w powietrzu.

3. „Chodzimy po Ł, ł” – proszę o ułożenie na podłodze kapci lub butów (tyle ile ma się w domu, najlepiej dziecięcych) w kształcie litery Ł – ł , zadaniem dziecka jest przejście zgodnie z kształtem litery obok kapci lub butów. Podczas chodzenia dziecko wypowiada głoskę ł krótko, nie wydłużając jej brzmienia. Następnie na podstawie prezentacji litery drukowanej, proszę aby dziecko ułożyło jedną wielką literę Ł i jedną małą literę ł z dostępnych w domu materiałów: może to być skakanka, długi sznurek, szaliki, lub apaszki.

4. „ Piszemy Ł i ł” :

a)karta pracy – http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/2/nauka-pisania-l-kreska.pdf

b) karta pracy –  do wyklejenia: plasteliną bądź bibułą

http://www.mamydzieci.pl/wp-content/uploads/2015/01/kolorowanka-%C5%82.png

Religia

Przeżywmy okres Wielkiego Postu – Przed nami Niedziela Palmowa (https://pl.wikipedia.org/wiki/Niedziela_Palmowa). Poproś domowników o wspólne wykonanie palmy. Z pomocą dorosłych wykonaj zdjęcie i prześlij je na adres sprozalin33@wp.pl Jeśli do dnia 5.04.2020 wyślesz zdjęcie palmy z podpisem na adres email, tym samym weźmiesz udział w e konkursie na piękną palmę.

Język angielski

Do obejrzenia krótka historyjka na temat urodzin:

Do posłuchania i nauczenia się piosenka „Happy birthday”:

https://www.youtube.com/watch?v=6_8GPpB51d4&list=PLjBlzSOXZadz83gGSb5gulsaa-LeH5erS&index=6

26.03.2020 r.(czwartek)

1. „ Cytryny”  – proszę o przeczytanie wiersza Anny Łady-Grodzickiej. A następnie o wykonanie czynności : 1.Oglądanie prawdziwych cytryn. 2.Nazywanie ich koloru – cytrynowy. 3.Dotykanie owoców i określanie, jaka jest skórka – chropowata. 4.Przekrojenie cytryny na pół, poznanie budowy owocu – skórka, miąższ, pestki. 5.Wyjaśnienie, że cytryna dzięki dużej zawartości witaminy C działa przeciw przeziębieniu i grypie.  

Chętne dziecko może spróbować posypanej cukrem cytryny i postarać  się nie zrobić kwaśnej miny. J

„Cytryny” –  Anna Łada-Grodzicka

Bardzo zdrowe są cytryny,

 Mają dużo witaminy.

Witaminę mają C,

Którą każdy chętnie je.

Czasem się wykrzywi mina,

Bo to kwaśna witamina.

Cyrylek nie krzywi się,

Nawet ją bez cukru zje.

2. Zadania –  karty pracy – linki do pobrania:

 1. https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2019/03/KARTA-PRACY-1.pdf

 2. https://przedszkolankowo.pl/wp-content/uploads/2019/03/KARTA-PRACY-2.pdf                

 3. https://www.mama-bloguje.com/nauka-pisania-literek-szablony-cz1/

 3. „C – jak cytryna”: proszę aby dziecko

  1.  ułożyło litery :  „C” i „c” z dostępnych materiałów: koralików, guzików, fasolek itp.
  2.  podzieliło podane wyrazy na sylaby i na głoski

 Przykłady wyrazów:

  • Cytryna
  • Cyrk
  • Celina
  • Cukierki
  • Cebula
  • Calineczka
  • Cylinder

27.03.2020 r. (piątek)

1. „Jak bałwanek witał wiosnę” – proszę o przeczytanie dziecku opowiadania Ewy Krawczyk oraz o porozmawianie z dzieckiem na temat treści opowiadania.

 „Jak bałwanek witał wiosnę”  – Ewa Krawczyk

Pewnego dnia dzieci ulepiły kilka bałwanków. Były bardzo różne, duże, małe, grube, chude, na głowach miały garnki, stare kapelusze, czapki i szaliki. W śród nich był szczególny bałwanek, ubrany w stary kapelusz i wełniany szalik. Stał na podwórku, zwrócony głową w stronę lasu. Słyszał jak dzieci opowiadały o zbliżającej się wiośnie i bardzo chciał ją spotkać. Postanowił więc wyruszyć jej naprzeciw. Nad ranem przez nikogo nie zauważony, poszedł cichutko do lasu. Przyglądał się wszystkiemu bacznie, ale nic szczególnego nie zauważył. Wszędzie było dużo śniegu, a w powietrzu unosił się lekki mrozik.

Kiedy tak chodził po lesie, nie zauważył, że słonko już wstało i ogrzewało go coraz mocniej. Nagle spostrzegł, ze spod śniegu wystaje coś. Schylił się i łapką odgarnął delikatnie śniegową pierzynkę.

 – Och! – wykrzyknął przejęty.

 – To są na pewno kwiatki, o których opowiadały dzieci.

Wokół bałwanka wyglądały spod śniegu pierwsze wiosenne kwiaty.

 Bałwanek uradowany pomyślał: „Tutaj na pewno już była wiosna, muszę iść szybciej, bo bardzo chciałbym się z nią przywitać”. Kiedy doszedł do rzeki, poczuł, że kapelusz coraz bardziej opada mu na czoło. Poprawił go i rozejrzał się dookoła. Ze zdumieniem spostrzegł, że woda w rzece niosła duże i małe kawałki kry. Wtem obok bałwanka na gałęzi krzaczka przysiadł śliczny ptaszek.

– Jaki jesteś ładny ptaszku – powiedział. – Nigdy cię nie widziałem.

– Nie mogłeś mnie wcześniej zobaczyć. Jestem szczygłem i dopiero dzisiaj przyleciałem z daleka. Tutaj przyszła wiosna i jest coraz cieplej. Będę mógł zbudować sobie gniazdo – powiedział ptaszek.

 – Przyszła wiosna? Gdzie jest? Chciałbym ją przywitać – zawołał z entuzjazmem bałwanek.

– Jak to gdzie? – powiedział zdziwiony szczygieł. – Rozejrzyj się wokoło.

Bałwanek został sam i dopiero teraz poczuł się dziwnie. Kapelusz coraz bardziej spadał mu na oczy. Spostrzegł również, że bardzo schudł. Zaniepokoił się tym trochę, ale postanowił iść dalej. Po chwili do bałwanka podbiegła wiewiórka i zajączek.

– Uciekaj bałwanku, do rzeki, skacz na krę, popłyniesz na niej do krainy śniegów.

– Inne bałwanki już to dawno zrobiły – poradziły mu zwierzątka.

– Jak to? – zapytał zdziwiony. Spojrzał na siebie i zobaczył, że bardzo zmalał, kapelusz spadł już z jego śniegowej główki. Pozostał mu jedynie szaliczek, który zrobił się nieco za długi.

– Bałwanku uciekaj – zawołała wiewiórka.

 – Przecież możesz się roztopić – dodał zajączek.

– Jesteś chyba ostatnim bałwankiem, który pozostał do przyjścia wiosny. Dlaczego czekałeś tak długo i nie odpłynąłeś z innymi bałwankami?

– Chciałem przywitać się z wiosną, czy to udało mi się?

– Ależ oczywiście – zawołał zajączek z wiewiórką, patrząc na niego z podziwem.

2. „Marzec – czarodziej „ – zabawa ruchowa do piosenki z wykorzystaniem dostępnych w domu instrumentów muzycznych.  Link do piosenki : https://chomikuj.pl/asia2593/Muzyka+przedszkole/Piosenki+o+wio*c5*9bnie/Chodzi+Marzec+Czarodziej,2492896885.mp3(audio) lub https://www.youtube.com/watch?v=YooD0x8941E

Marzec Czarodziej

sł. Anna Bernat, muz. Zbigniew Ciechan

Chodzi Marzec Czarodziej po chmurach, po lodzie.

Aż tu nagle hokus-pokus

I już pączki na patyku

I już trawka na śnieżniku.

Och, ten Marzec Czarodziej! Chodzi Marzec

Czarodziej po chmurach, po lodzie.

Aż tu nagle hokus-pokus Słońce rzuca swe błyskotki, że aż mruczą bazie kotki

Och, ten Marzec Czarodziej!

Chodzi Marzec Czarodziej po chmurach, po lodzie.

Aż tu nagle hokus-pokus Przez kałuże skaczą kaczki, żółte kaczki-przedszkolaczki

 Och, ten Marzec Czarodziej!

3.  „Marzec- czarodziej” – praca plastyczna – na podstawie piosenki proszę aby dziecko narysowało kredkami na kartce A4 ilustrację pod tytułem „Marzec- czarodziej”.

Prace plastyczne i karty pracy proszę o przesłanie w formie elektronicznej: e-mail, Messenger bądź sms.

23.03.2020 r.  (poniedziałek)

1. „O żółtym tulipanie”– proszę o przeczytanie dziecku opowiadania M.Różyckiej.

Dziecko powinno zapamiętać jak najwięcej szczegółów z opowiadania.

„O żółtym tulipanie” –  Maria Różycka

W ciemnym domku pod ziemią mieszkał mały Tulipanek. Maleńki Tulipan, jak wszystkie małe dzieci, spał całymi dniami. Wokoło było bowiem bardzo cicho i  ciemno. Pewnego dnia obudziło go lekkie pukanie do drzwi.

− Kto tam? – zapytał obudzony ze snu Tulipanek.

− To ja. Deszczyk. Chcę wejść do ciebie. Nie bój się maleńki. Otwórz.

− Nie, nie chcę. Nie otworzę – powiedział Tulipanek i odwróciwszy się na drugą stronę, znów smacznie zasnął.

Po chwili mały Tulipanek znów usłyszał pukanie.

− Puk! Puk! Puk!

− Kto tam?

− To ja. Deszcz. Pozwól mi wejść do swego domku.

 − Nie, nie chcę, abyś mnie zamoczył. Pozwól mi spać spokojnie.

 Po pewnym czasie Tulipanek usłyszał znów pukanie i cieniutki, miły głosik wyszeptał:

− Tulipanku, wpuść mnie!

 − Ktoś ty?

− Promyk słoneczny – odpowiedział cieniutki głosik.

 − O, nie potrzebuję cię. Idź sobie.

 Ale promyk słoneczny nie chciał odejść. Po chwili zajrzał do domu tulipanowego przez dziurkę od klucza i zapukał.

Kto tam puka? – zapytał zżółkły ze złości Tulipanek.

 − To my Deszcz i Słońce. My chcemy wejść do ciebie!

Wtedy Tulipanek pomyślał: „Ha, muszę jednak otworzyć, bo dwojgu nie dam rady”. I otworzył.

Wtedy Deszcz i  Promyk wpadli do domu tulipanowego. Deszcz chwycił przestraszonego Tulipanka za jedną rękę. Promyk słońca za drugą i unieśli go wysoko, aż pod sam sufit. Mały żółty Tulipanek uderzył główką o sufit swego domku i przebił go… I, o dziwo znalazł się wśród pięknego ogrodu, na zielonej trawce. Była wczesna wiosna. Promyki Słońca padały na żółtą główkę Tulipanka. A rano przyszły dzieci i zawołały:

 − Patrzcie! Pierwszy żółty tulipan zakwitł dzisiaj z rana!

 − Teraz już na pewno będzie wiosna!

2. „Tulipan”- praca plastyczna – na podstawie opowiadania proszę aby dziecko namalowało historię powstania tulipana od cebulki aż po kwiat. (Zdjęcie pracy proszę o wysłanie za pomocą sms).

3. „Moja hodowla”– proszę o założenie hodowli tulipana bądź innego dowolnego kwiatu wyrastającego z cebulki. Do założenia hodowli potrzebne będą: ziemia, doniczka, cebulka tulipana bądź innego kwiatu. (Proszę o podpisanie hodowli oraz wysłanie zdjęcia – sms).

24.03.2020r. (Wtorek)

  1. „Liczymy nasiona fasoli”- do obliczenia nasion potrzebne będą: nasiona fasoli, miseczki , kartoniki z cyframi od 1-10 (proszę o napisanie cyfr przez rodzica).Dziecko oblicza nasiona na podstawie zadania: Ogrodnik posadził w poniedziałek cztery nasiona fasoli. Następnego dnia posadził jeszcze dwa. Ile nasion fasoli posadził ogrodnik? .Dziecko układa z nasion fasoli zbiory, następnie podpisuje je za pomocą kartoników z cyframi. Na koniec dziecko odczytuje  ułożone przez siebie kartoniki : Cztery i dwa to razem sześć. (Proszę o zdjęcie –sms)
  2. „Mój wiosenny ogródek”-założenie domowej uprawy fasoli, rzeżuchy i szczypiorku.

 Do założenia potrzebne będą:  słoik, gaza, gumki recepturki, naczynie z wodą, nasiona fasoli, plastikowe pojemniki, wata, nasiona: rzeżuchy, fasoli, ziemia, małe cebulki.

FASOLA: na słoik nakładamy gazę, mocujemy ją za pomocą gumki recepturki, tak aby fasola ułożona na gazie była lekko zanurzona w wodzie.

RZEŻUCHA: do plastikowego pojemnika wkładamy watę, posypujemy nasionami rzeżuchy i podlewamy wodą tak, aby wata była mokra.

SZCZYPIOREK: do plastikowego pojemnika nasypujemy ziemi, umieszczamy cebulki i podlewamy.

Uprawę można postawić na parapecie w domu lub w innym wyznaczonym do tego miejscu.

(Zdjęcie uprawy proszę wysłać sms)

25.03.2020 r. (środa)

1.”Gdzie budować gniazdo” –  proszę o przeczytanie dziecku opowiadania H.Zdzitowieckiej

Dziecko powinno zapamiętać jakie ptaki wystąpiły w opowiadaniu. Sprawdzeniem tego będzie 

namalowanie zapamiętanych z opowiadania sylwetek ptaków.(Proszę o zdjęcie pracy – sms).

„Gdzie budować gniazdo? „ Hanna Zdzitowiecka

− Nie ma to jak głęboka dziupla! Trudno o lepsze i bezpieczniejsze mieszkanie dla dzieci – powiedział dzięcioł.

− Kto to widział, żeby chować dzieci w mroku, bez odrobiny słońca oburzył się skowronek.

− O, nie! Gniazdko powinno być usłane na ziemi, w bruździe, pomiędzy zielonym, młodym zbożem. Tu dzieci znajdą od razu pożywienie, tu skryją się w gąszczu.

 − Gniazdo nie może być zrobione z kilku trawek. Powinno być ulepione porządnie z gliny pod okapem, żeby deszcz dzieci nie zmoczył. O, na przykład nad wrotami stajni czy obory – świergotała jaskółka.

 −Sit, sit – powiedział cichutko remiz. – Nie zgadzam się z  wami. Gniazdko w  dziupli? Na ziemi? Z twardej gliny i przylepione na ścianie ? O, nie! Spójrzcie na moje gniazdko utkane z najdelikatniejszych puchów i zawieszone na wiotkich gałązkach nad wodą! Najlżejszy wiaterek buja nim jak kołyską…

 − Ćwirk! Nie rozumiem waszych kłótni – zaćwierkał stary wróbel. – Ten uważa, że najbezpieczniej w dziupli, tamtemu w bruździe łatwo szukać owadów na ziemi. – Ja tam nie jestem wybredny w wyborze miejsca na gniazdo. Miałem już ich wiele w swoim życiu. Jedno zbudowałem ze słomy na starej lipie, drugie pod rynną, trzecie… hm… trzecie po prostu zająłem jaskółkom, a czwarte szpakom. Owszem dobrze się czułem w ich budce, tylko mnie stamtąd wyproszono dość niegrzecznie. Obraziłem się więc i teraz mieszkam kątem u bociana. W gałęziach, które poznosił na gniazdo miejsca mam dosyć, a oboje bocianostwo nie żałują mi kąta.

2.„Gniazdo” – praca konstrukcyjna. Potrzebne materiały do wykonania pracy: gałązki, kawałki tkanin, talerzyk papierowy, plastelina. Zadaniem dziecka jest zbudowanie na talerzyku gniazda dla ptaka z dostępnych materiałów i umocowanie go za pomocą plasteliny.

(Pracę dziecka proszę przesłać sms )

UWAGA: proszę, aby wszystkie prace plastyczne i konstrukcyjne wykonywane były samodzielnie przez dziecko, rodziców proszę tylko o przygotowanie potrzebnych materiałów oraz o ewentualną pomoc podczas zakładania hodowli i uprawy roślin.

Wszystkie zrobione zdjęcia proszę o wysłanie sms do wychowawcy grupy.